Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη: “Επαναστατώ για να είμαι αυτό που θέλω εγώ, και όχι αυτό που περιμένουν οι άλλοι”

SHARE

Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Πηγή εικόνας: passiontheater.gr

Σαν μια γνήσια γυναίκα με όραμα και αρχές , η  Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη υπηρετεί πιστά τον χώρο του θεάτρου , σημειώνοντας μάλιστα μια σειρά επιτυχιών στην πορεία της. Έχοντας διανύσει ένα ευρύ φάσμα σπουδών πάνω στην θεατρολογία , η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη εργάστηκε το 2016 ως  σκηνοθέτης και καλλιτεχνική υπεύθυνη της Παιδικής-Εφηβικής σκηνής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας , συνεργάζεται με την καλλιτεχνική ομάδα Anima, της οποίας είναι και η βασική εκπρόσωπος. Παράλληλα, η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη αποτελεί μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΜΚΕΘΙ(Ένωση Μη Κερδοσκοπικών Θιάσων). Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε, μιλήσαμε με την Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη για τις θεατρικές παραστάσεις τις οποίες σκηνοθετεί αυτήν την περίοδο, για την τοποθέτηση της πάνω σε κοινωνικά ζητήματα και τις προσωπικές της σκέψεις και  φιλοδοξίες.

Επιμέλεια συνέντευξης: Νικολέττα Καστρινάκη

 

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, το έργο «Οδός Αβύσσου, αριθμός 0», το οποίο σκηνοθετείτε, σημειώνει τεράστια επιτυχία.  Ποια στοιχεία του έργου θεωρείτε ότι το έχουν κάνει τόσο αγαπητό στο κοινό;

Δεύτερη χρονιά  για μια παράσταση που αγαπήσαμε πολύ αλλά αγαπήθηκε εξίσου και από το κοινό. Η αλήθεια είναι ότι από την αρχή τα πράγματα ξεκίνησαν όμορφα! Καλοί συνεργάτες, καλή επικοινωνία και δημιουργικό δέος για έναν σπουδαίο συγγραφέα και ένα σπουδαίο έργο. Έτσι αυτά τα ωραία συναισθήματα πέρασαν στην παράσταση και προφανώς και στο κοινό. Ποια άλλα στοιχεία συντελούν στο να είναι η παράσταση τόσο επιτυχημένη; Νομίζω η αλήθεια και ο σεβασμός με τον οποίο δουλέψαμε, οι καλοί ηθοποιοί, η πολύ καλή διασκευή της Σοφίας Αδαμίδου και ότι όλα τα στοιχεία έδεσαν σε μια ποιητική απεικόνιση της εποχής. Το πιο σημαντικό είναι όμως ότι το ίδιο έργο αφορά. Αφορά αυτή τη χώρα και την ιστορία της περισσότερο από ποτέ. Αναφέρεται σε μια περίοδο σκοτεινή και διχαστική, που ήρθε, αισθάνομαι, το πλήρωμα του χρόνου, να διερευνηθεί και να αντιμετωπιστεί.

Advertisement
Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Οδός Αβύσσου, αριθμός 0, Πηγή εικόνας: www.facebook.com/Loudemis

Ως έργο με έντονο πολιτικό και κοινωνικό περιεχόμενο , υπάρχουν στοιχεία σε αυτό, τα οποία θα μπορούσαν να το χαρακτηρίσουν ως ένα σύγχρονο έργο, παρά την διαφορά των χρονικών περιόδων και συνθηκών (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος/σύγχρονη εποχή) ;

Σίγουρα ναι.  Η παραπάνω απάντηση αναφέρει κάποια πράγματα. Επιπλέον βιώνουμε μια κατάσταση και σήμερα έντονα διχαστική. Το πιο σοβαρό είναι η κατάσταση με τους πρόσφυγες και όσα τραβούν, σαφείς αναλογίες με το σήμερα σε ένα πιο δυστοπικό, παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

Κατά πόσο μπορεί ένα νέος ηλιακά άνθρωπος –θεατής της παράστασης να δεχτεί τα δυνατά ερείσματα, την «γροθιά στο στομάχι» που κουβαλάει ο συναισθηματικά φορτισμένος λόγος του Μενέλαου Λουντέμη;

Υπάρχουν δυο κατηγορίες θεατών. Εκείνοι που έχουν ζήσει ανάλογες εμπειρίες ή έζησαν την εποχή και θυμούνται και οι οποίοι μας λένε ότι είναι σαν να ξαναβιώνουν τις καταστάσεις μέσα από την παράσταση, τόσο κοντά την αισθάνονται και οι νεότεροι που έχουν μόνο διαβάσει αλλά φεύγουν κλαίγοντας από αυτό που βλέπουν και αισθάνονται. Πρώτη φορά κατάλαβα τόσο έντονα τι σημαίνει παρατεταμένο χειροκρότημα.

Στο έργο τονίζονται οι  κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες που επικρατούσαν στην Ελλάδα πριν από περίπου 80 χρόνια, ιδιαίτερα εις βάρος των γυναικών. Η σημερινή κοινωνία, παρότι έχει κάνει ορισμένα βήματα για την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου, υστερεί ακόμη αρκετά. Τι πιστεύετε ότι κρατάει την ελληνική κοινωνία «πίσω» σχετικά με αυτό το φαινόμενο;

Το γεγονός ότι είμαστε μια συντηρητική κοινωνία, ιδεοληπτική και με βαθιές πατριαρχικές αντιλήψεις, που δύσκολα αλλάζει πεποιθήσεις. Οι όποιες αλλαγές γίνονται με ρυθμούς χελώνας και αν.

Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Οδός Αβύσσου, αριθμός 0, Πηγή εικόνας: www.facebook.com/Loudemis

Παράλληλα με το έργο «Οδός Αβύσσου, αριθμός 0», σκηνοθετείτε και το «Γαμήλιο Εμβατήριο». Στο έργο, η καταπιεσμένη-επαναστάτρια κόρη υψώνει το ανάστημα της εναντίον του αδερφού της,  σε μια ανδροκρατούμενη εποχή.  Εσάς , η «επανάσταση» υπάρχει μέσα σας;

Advertisement

Οντως το Γαμήλιο Εμβατήριο είναι ένα έργο για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και ειδικά της γυναίκας σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία και γενικά ενάντια σε οτιδήποτε μας καταπιέζει και βάζει μονοδρόμους. Εγώ από τότε που θυμάμαι τον ευατό μου ‘επαναστατώ’. Επαναστάστησα για να σπουδάσω θέατρο, επαναστατησα για να διαφέρω από το κλασσικο παιδί που θέλουν οι γονείς, επαναστατώ σε ένα χώρο που ανήκει κυρίως στους άντρες, επαναστατώ για να είμαι αυτό που θέλω εγώ και όχι αυτό που περιμένουν οι άλλοι.

Πολλοί ηθοποιοί ,σκηνοθέτες και γενικότερα άνθρωποι του θεάτρου αναφέρουν συνήθως μία συγκεκριμένη θεατρική παράσταση που τους έκανε τρομερή εντύπωση  ως το έρεισμα που τους ώθησε στην ενασχόληση τους στον καλλιτεχνικό χώρο. Η δική σας στροφή προς την τέχνη πως ξεκίνησε;

Από ένα σεμινάριο υποκριτικής για εκπαιδευτικούς που παρακολούθησα τυχαία στα 17 μου. Μετά από αυτό δεν ήθελα να κάνω τίποτε άλλο παρά μόνο θέατρο. Εκείνο το κενό που πάντα ένιωθα μέσα μου άρχισε να γεμίζει.

Θα θέλατε να μας αποκαλύψετε τις πρώτες σκέψεις που κάνει ένας σκηνοθέτης, μόλις λάβει στα χέρια του ένα έργο που του δόθηκε να ανεβάσει στην σκηνή ;

Ωχ και Ποπο!!!Ποπο γιατί αρχίζει μια καινούρια περιπέτεια συναρπαστική και ένα ταξίδι γνώσης και εμπειριών και ωχ γιατί αρχίζει η αγωνία αν θα καταφέρεις να ανταποκριθείς στη νέα αυτή περιπέτεια.

Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Οδός Αβύσσου, αριθμός 0, Πηγή εικόνας: www.facebook.com/Loudemis

Έχετε ξεχωρίσει κάποιους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της νέας γενιάς για το ιδιαίτερο ταλέντο τους;

Πολλούς. Μου είναι δύσκολο να ανφέρω ονόματα γιατί θα αδικήσω κάποιους. Εκτιμώ όμως βαθιά τους ανθρώπους που αφοσιώνονται σε αυτό που κάνουν ψυχή και σώμα. Θα αναφέρω μόνο το όνομα του σκηνοθέτη Δημήτρη Μαυρίκιου, που θαυμάζω και θα ήθελα πολύ να δουλέψω μαζί του.

Advertisement

Από τον χώρο του θεάτρου έχουν περάσει κατά καιρούς σπουδαίες προσωπικότητες που έχουν αφήσει το στίγμα τους. Ποιους από αυτούς θεωρείτε αναντικατάστατους;

Το όνομα του Κάρολου Κουν ήταν εκείνο που αναφέρονταν συχνά από τους δασκάλους μας στη δραματική σχολή, οπότε είχε αποκτήσει μυθιστορηματική χροιά το έργο του και η προσωπικότητά του. Σε αυτόν ήθελα να μοιάσω. Στη συνέχεια των σπουδών μου στο Λονδίνο, ήρθα σε επαφή με το έργο και άλλων σπουδαίων θεατρανθρώπων όπως του Eugenio Barba, Jacque Le Coq, Peter Brook, Arianne Mnouskin, τους τρεις τους γνώρισα από κοντά και έκανα σεμινάριο μαζί τους. Τους  συνδυάζω  πάντα  μέσα μου και γυρίζω σε αυτούς.

Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Πηγή εικόνας: 4news.gr

Το 2016 υπήρξατε υποψήφια για το βραβείο «Κάρολος Κουν» δραματουργίας για το έργο «Έξοδος». Ανεξαρτήτως αποτελέσματος , αποτελεί η υποψηφιότητα ένα τεράστιο κατόρθωμα και ένας έπαινος για την δουλειά σας. Τι θεωρείτε εσείς ως επιβράβευση για το ταλέντο και τον μόχθο σας;

Το 2016 όντως είμασταν υποψήφιοι για το βραβείο Κάρολος Κουν και το χάσαμε από το Βασίλη Παπαβασιλείου, μεγάλη τιμή, και για αυτό και δεν στενοχωρηθήκαμε. Η υποψηφιότητα ωστόσο ήταν μεγάλη χαρά και επιβράβευση για την ομάδα μας για μια δουλειά που είχαμε κοπιάσει πολύ. Ήταν ένα κείμενο που δουλεύαμε για ένα χρόνο και μετά πέντε μήνες πρόβα.  Ήταν δικαίωση. Πιστεύω στην επιβράβευση ως ένα μέσο που σου δίνει τη ψυχολογική δύναμη να συνεχίζεις, ειδικά στην Ελλάδα.

Έχετε κάνει σπουδές στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα ,μάστερ (ΜΑ in Arts) Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας από το Goldsmiths University of  London και έχετε εκπονήσει τη διδακτορική σας διατριβή (Doctor of Philosophy) στο Brunel University of London. Είχατε σκεφτεί ποτέ ,κατά τα φοιτητικά σας χρόνια ή και αργότερα ,να παραμείνετε στο Λονδίνο και να εργαστείτε εκεί;

Φυσικά το είχα σκεφτεί και πηγαινορχόμουν για κάποιο διάστημα αλλά μετά αποφάσισα να γυρίσω. Έχω μετανιώσει που δεν έμεινα περισσότερο.

Η καριέρα σας εστιάζει κατά βάση στο θέατρο. Θα θέλατε να ασχοληθείτε κάποια στιγμή με την τηλεόραση και τον κινηματογράφο;

Με την τηλεόραση όχι, με τον κινηματογράφο τελευταία άρχισα δειλά να φλερτάρω με την ιδέα. Με μπερδεύουν τα τεχνικά. Αλλά υπερισχύει και η λατρεία μου για αυτό το ‘ζωντανό’ που διαμείβεται στη σκηνή.

Κατά πόσο έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση τον χώρο του θεάτρου;

Η κρίση έχει επηρεάσει βαθιά το θέατρο, που είχε πρόβλημα ούτως ή άλλως και πριν την κρίση. Οι συνθήκες δουλειάς είναι πολύ δύσκολες με λίγα χρήματα, παρά τη φαινομενική άνθηση του επαγγέλματος. Μεγάλη κουβέντα.

Υπάρχει κάποιο έργο που έχετε όνειρο ζωής να ανεβάσετε στην σκηνή;

Αγαπώ τους Ρώσους λογοτέχνες, το Σαίξπηρ και την Αρχαία Τραγωδία. Θα ήθελα να προσπαθήσω ένα σύγχρονο ανέβασμα Αρχαίας Τραγωδίας, θέλω να ανεβάσω το ‘Ριχάρδο γ’ και το ‘Πόλεμος και Ειρήνη’ του Τολστόι.

«Οδός Αβύσσου , αριθμός 0 »

του Μενέλαου Λουντέμη

στη σκηνοθεσία η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη

Θέατρο Olvio

21 Δεκεμβρίου – 13 Ιανουαρίου 2019

Εισιτήρια: viva.gr  και στο ταμείο του θεάτρου , τηλ. στο 2103414118

Facebook:https://www.facebook.com/Loudemis/ 

Μετά τη μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία του έργου «Οδός Αβύσσου, αριθμός 0» του Μενέλαου Λουντέμη, στη σκηνοθεσία η Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη και θεατρική διασκευή Σοφίας Αδαμίδου, στο θέατρο OLVIO (Φαλαισίoυ 7 -Γκάζι-τηλ. 2103414118), η παράσταση συνεχίζει την πορεία της για δεύτερη συνεχή χρονιά, από τις 12 Οκτωβρίου.

Το έργο του Λουντέμη αποτελεί αναμφισβήτητα ραψωδία αναστάσιμη των ανθρώπων που αγωνίζονται για ν’ αλλάξει ο κόσμος. Η «πένα» του έχει αμεσότητα, λυρισμό, δύναμη και ρεαλισμό. Όπως ο ίδιος υποστήριζε, δεν τον ενδιέφερε η Τέχνη για την τέχνη, αλλά η κατάδειξη της εκμεταλλευτικής κοινωνίας και της ανάγκης να καταργηθεί η ταξική ανισότητα… «Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;»

Κάτοικοι της οδού Αβύσσου, στον αριθμό μηδέν και κεντρικά πρόσωπα αυτής της φρίκης, ο Γιώργης και ο Παναής. Άγρια θεριά, αμετανόητοι κομμουνιστές, δε χάνουν την ελπίδα τους για ζωή και ελευθερία. Στο έργο αυτό ο Λουντέμης γράφει για τις πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, τις οποίες και ο ίδιος έχει ζήσει ως πολιτικός κρατούμενος στη Μακρόνησο. Γράφει, για να καταγγείλει, για να αναδείξει από τη μια μεριά το αίσχος της Μακρονήσου, την ωμότητα και βιαιότητα των βασανιστηρίων – «όταν ο θάνατος γίνεται εύκολος, η ζωή γίνεται δύσκολη» – και από την άλλη να αναδείξει τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των ανθρώπων. Η Μακρόνησος, στο έργο του Λουντέμη, δεν είναι απλά ένα κολαστήριο. Είναι γέννημα – θρέμμα του συστήματος, που προκειμένου να διασφαλίσει τη διαιώνισή του, δε διστάζει να στήνει Μακρονήσια.

Το μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη «Οδός Αβύσσου, αριθμός 0» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ.

Θεατρική διασκευή: Σοφία Αδαμίδου

Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη

Μουσική: Νότης Μαυρουδής

Σκηνικά: Ντέιβιντ Νεγρίν

Σχεδιασμός φωτισμού: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου

Sound Design: Μανώλης Μανουσάκης

Κίνηση: Στέφανι Τσάκωνα

Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη

Σκηνοθεσία Video: Γιώργος Κορδέλλας

Video art cinematography: Δημήτρης Ζόγκας, Παναγιώτης Ανδρεαδάκης

Φωτογραφία: Γιάννης Πρίφτης

Βοηθός σκηνογράφου: Νάσια Πλέτση

Παραγωγή: ΦΩΣart

Τους ρόλους ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης:

Χάρης Μαυρουδής, Δημήτρης Μαύρος, Χριστόδουλος Στυλιανού, Νότης Παρασκευόπουλος, Στέλιος Γεράνης

Τη φωνή του «δανείζει» ο Βασίλης Μπισμπίκης

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Hello ,dear fellows!! :) Με λένε Νικολέττα ( αλλά όλοι με φωνάζουν ''Νικόλ'').Σπουδάζω στο ΔΕΠΣ Παντείου (ελπίζω όχι για πολύ ακόμα!!). Είμαι 23 χρονών, Δίδυμος στο ζώδιο (κουβαλάω την "τρέλα" του ζωδίου μου ΣΑΦΩΣ) και ,γενικά ,είμαι ένας πολύ θετικός και χαρούμενος άνθρωπος(σε σημείο υστερίας). Αυτά!! :)

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG