Ευγένιος Ντελακρουά: Η επιτομή του ρομαντισμού στην γαλλική ζωγραφική

SHARE

Πηγή: www.artspace.com

Ο Ευγένιος Ντελακρουά υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους ζωγράφους και σημαντικός εκπρόσωπος του ρεύματους του ρομαντισμού στην ζωγραφική. Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1798 στο Σαρεντόν Σαιν Μορίς και υπήρξε το τέταρτο παιδί του Σαρλ Ντελακρουά, υπουργού εξωτερικών του Διευθυντηρίου. Εικάζεται, πως ο πραγματικός πατέρας του Ντελακρουά, υπήρξε ο Ταλλεϋράνδος  διάσημος διπλωμάτης, κυρίως λόγω της εμφανούς ομοιότητας των δύο, καθώς και για την εύνοια που είχε ο Ντελακρουά από τη γαλλική κυβέρνηση παρά τα αντιδραστικά στοιχεία που χαρακτήριζαν τα έργα του. Η θεματική των έργων του Ντελακρουά αποτελούνταν κυρίως από ιστορικά ή σύγχρονα γεγονότα της εποχής, από τη λογοτεχνία καθώς και πιο εξωτικά θέματα τα οποία άντλησε μετά από επίσκεψη του στο Μαρόκο.

Καλλιτεχνικό έργο του Ντελακρουά

Ντελακρουά
Delacroix-Dante and Virgil in Hell (1822). Πηγή: www.wikiart.org

Το 1815, μαθήτευσε δίπλα στον δάσκαλο του, Πιέρ Ναρκίς Γκερέν και την επόμενη χρονιά εισήλθε στην Σχολή Καλών Τεχνών. Το καλλιτεχνικό ντεμπούτο του Ντελακρουά πραγματοποιήθηκε, το 1822, στην έκθεση ζωγραφικής «Σαλόν» στο Παρίσι, όπου και παρουσίασε το πρώτο του έργο «Dante and Virgil in Hell», εμπνευσμένο από την «Θεία Κωμωδία» του Δάντη, πίνακα ορόσημο του γαλλικού ρομαντισμού του 19ου αιώνα. Τα επόμενα χρόνια θα επηρεαστεί από ποιητές, όπως, ο Λόρδος Βύρων και ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ αλλά και από την μεσαιωνική ιστορία. Το 1824 το «Σαλόν» θα φιλοξενήσει ξανά έργα του Ντελακρουά, αυτή τη φορά εμπνευσμένα από την ελληνική επανάσταση και συγκεκριμένα από την Σφαγή της Χίου. Τα έσοδα της έκθεσης θα δοθούν υπέρ του αγώνα των επαναστατημένων Ελλήνων.

Ντελακρουά
Delacroix- Scenes from the Massacre of Chios (1822). Πηγή: www.wikiart.org

Ο Ντελακρουά έφυγε για το Λονδίνο το 1825, καθώς ήταν εντυπωσιασμένος από τις τεχνικές των Άγγλων ζωγράφων όπως του Τζον Κόνσταμπλ. Εκεί διεύρυνε τους καλλιτεχνικούς του ορίζοντες και ανέπτυξε το δικό του ιδιόμορφο στυλ με τη βοήθεια του Κόνσταμπλ, του Ουίλιαμ Τέρνερ και του Σερ Τόμας Λόρενς. Ο Ντελακρουά επέστρεψε στο Παρίσι το 1927 και μέχρι το 1932 θα δημιουργήσει μια σειρά από καλλιτεχνικά αριστουργήματα. Αυτή η περίοδος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πιο παραγωγική του μεγάλου αυτού ζωγράφου.

Advertisement
Ντελακρουά
Delacroix-Two Greek warriors dancing (Study costumes Souliotes) (1924-1925). Πηγή: www.wikiart.org

Δύο από αυτά τα αριστουργήματα, το «Death of Sardanapalus» και το «Combat Between the Giaour and the Pasha» αντλούν τη θεματική τους από τη βυρωνική ποίηση. Τρία ακόμη, το «The Execution of the Doge Marino Faliero», το «The Battle of Nancy» και το «Battle of Poitiers», έχουν μεσαιωνική προέλευση. Επίσης, την περίοδο εκείνη, ο Ντελακρουά έφτιαξε ένα σετ λιθογραφιών, στο οποίο απεικόνιζε τη γαλλική έκδοση του «Φάουστ», του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε. Το 1830 θα φιλοτεχνηθεί το διασημότερο έργο του Ντελακρουά, «Liberty Leading the People», εμπνευσμένο από την Ιουλιανή Επανάσταση που έφερε στον θρόνο τον Λουδοβίκο Φίλιππο.

Ντελακρουά
Delacroix-Death of Sardanapalus (1827). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Combat Between the Giaour and the Pasha (1826). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-The Execution of the Doge Marino Faliero (1825-1826). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-The Battle of Nancy (1831). Πηγή: www.eugene-delacroix.com

 

Ντελακρουά
Delacroix-Battle of Poitiers (1830). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Liberty Leading the People (1830) Πηγή: www.wikiart.org

Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο του 1832, ο Ντελακρουά έκανε μια σειρά από ταξίδια που περιελάμβαναν την Ισπανία, το Μαρόκο και την Αλγερία. Εκεί, εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος και των αλόγων καθώς και από τους Άραβες και την εξωτική κουλτούρα τους. Σε αυτήν την περίοδο, το καλλιτεχνικό του στυλ έγινε πιο απελευθερωμένο, κάτι που φαίνεται και στην πολυτέλεια των χρωμάτων που έβαλε στους πίνακες του για τους οποίους χρησιμοποίησε την εικονική εμπειρία του από αυτό το ταξίδι. Σημαντικά έργα που ήταν οι καρποί αυτής της περιπέτειας είναι τα «Women of Algiers in Their Apartment», «Fanatics of Tangier», «Jewish Wedding» και «Arab Fantasia».

Advertisement
Ντελακρουά
Delacroix-Women of Algiers in Their Apartment (1834). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Fanatics of Tangier (1838). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Jewish Wedding (1839). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Arab Fantasia (1832). Πηγή: www.wikiart.org

Στο τελευταίο κομμάτι της πολυετούς καλλιτεχνικής του καριέρας, την περίοδος 1833 έως το τέλος της ζωής του, ανατέθηκε στον Ντελακρουά η διακόσμηση πολλών κυβερνητικών κτιρίων, όπως, το Παλάτι των Βουρβόνων, το Λούβρο, το Μουσείο Ιστορίας των Βερσαλλίων και πολλά άλλα. Οι τοιχογραφίες του, που κοσμούσαν τα κτίρια αυτά, αποτελούν την τελευταία μεγάλη προσπάθεια τέτοιου είδους των Μπαρόκ ζωγράφων οροφής. Οι τελευταίοι πίνακες του Ντελακρουά αντλούν την θεματολογία τους από την Αραβική κουλτούρα, την θρησκεία και την άγρια φύση. Μερικά από αυτά έργα είναι τα «The Entombment of Christ», «Arab Horses Fighting in a Stable», «Bouquet of Flowers», «Lion Rending Apart a Corpse» και «Lion Hunt».

Ντελακρουά
Delacroix-The Entombment of Christ (1848). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Arab Horses Fighting in a Stable (1860). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Bouquet of Flowers (1850). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Lion Rending Apart a Corpse (1850). Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Lion Hunt (1858). Πηγή: www.wikiart.org

Σε ηλικία 65 ετών, στις 13 Αυγούστου 1863, ο Ντελακρουά θα αφήσει την τελευταία του πνοή στο Παρίσι. Η παρακαταθήκη του θα είναι τεράστια όμως, καθώς θα αφήσει πίσω του πάνω από 9.000 έργα τέχνης. Οι τολμηρές του τεχνικές καινοτομίες στην ζωγραφική θα συμβάλλουν ιδιαίτερα στην ανάπτυξη του ιμπρεσσιονισμού και άλλων μοντέρνων ρευμάτων. Η απεικόνιση της ενέργειας, της κίνησης, των έντονων σκηνών βίας και καταστροφής μαζί και με την αισθητική ζωντάνια των χρωμάτων στα έργα του, τον κατατάσσουν, χωρίς καμία αμφιβολία, ανάμεσα στους πιο περίπλοκους καλλιτέχνες του 19ου αιώνα.

Advertisement
Ντελακρουά
Delacroix-The Crusaders’ entry into Constantinople, 12th April 1204 (1840),Μουσείο Ιστορίας Βερσαλλιών. Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-The Battle of Taillebourg (1835),Μουσείο Ιστορίας Βερσαλλιών. Πηγή: www.wikiart.org

 

Ντελακρουά
Delacroix-Frescoes on the west wall (1833-1837),Παλάτι Βουρβόνων. Πηγή: www.wikiart.org

Πηγές:

www.britannica.com

www.wikiart.org

www.eugene-delacroix.com

www.wikipedia.org

tvxs.gr

 

 

 

 

 

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Ονομάζομαι Γιώργος Ταυρίδης και είμαι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.Με ενδιαφέρουν κυρίως η πολιτική και η ιστορία.Αγαπώ τις τηλεοπτικές σειρές,τον κινηματογράφο και σχεδόν όλα τα είδη μουσικής. Do or do not,there is no try!

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG