Μία ωδή στον Έντουαρτ Άλμπι

Έντουαρτ Άλμπι

«Όταν γράφεις δεν μπορείς να είσαι υπάλληλος».

Έντουαρτ Άλμπι

[punica-dropcap]Σ[/punica-dropcap]αν σήμερα γεννιέται o Έντουαρτ Φράνκλιν Άλμπι ο Γ’, ένας από τους κορυφαίους θεατρικούς συγγραφείς της μεταπολεμικής γενιάς και μαζί του ξεπηδά από το λήθαργο του θεατρικού κόσμου ο Αμερικανικός ρεαλισμός για να να αναμειχθεί με τον νεοφερμένο παραλογισμό του 20ου αιώνα όπως αυτός καθρεφτίζεται στην αμερικανική κοινωνία μετά τη μπόρα του Β’ παγκοσμίου πολέμου (1945).

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Έντουαρτ Άλμπι
Γκλεν Κλόουζ και Τζον Λίθγκοου στην “Ευαίσθητη ισορροπία”, Broadway

 

Παρά την ταραχώδη σχέση του με τους θετούς του γονείς, τα παιδικά του χρόνια ήταν πλούσια σε υλικά και πνευματικά αγαθά. Ας μην ξεχνάμε πως ο “πατέρας” του ήταν γιος του θεατρικού μεγαλο-παράγοντα E.F. Albee, με τα θέατρα που είχε στη κατοχή του να είναι υπεραρκετά για να μυηθεί κανείς εφόρου ζωής στην υποκριτική τέχνη.

Έντουαρτ Άλμπι
Άννι Χιούστον, Μπράϊαν Κραιν και Μάντι Σπίαρς, στο ”Με θέα την θάλασσα”

 

Τα καλά σχολεία ( Choate Rosemary Hall, Lawrencevill school, Rye Country Day school) και οι εξέχουσες πανεπιστημιακές σχολές (Valley Forge and Military College και Trinity College) δεν τον ενδιέφεραν πραγματικά. Ωστόσο, η σπουδαιότητα τους έγκειται στην πληρέστερη κατανόηση ενός αχαρτογράφητου ανθρώπου σαν τον Άλμπι.

Η περιέργεια, ο αντικομφορμισμός και η άρνηση του να υπηρετήσει τα ”πρέπει” της κοινωνίας, του δίνει την ελευθερία να υλοποιήσει τα ”θέλω” του.

Η τεχνική δεξιοτεχνία και η επινοητικότητα του συνέβαλαν στην ωμή απεικόνιση του κόσμου ξεφεύγοντας ορισμένες φορές από την στυγνή κανονιστική φόρμα που επιβάλλουν τα όρια του ρεαλισμού και ακολουθώντας τα πρότυπα των Σ.Μπέκετ, Ε.Ιονέσκο, Ζ.Ζενέ και Α.Αντάμοβ., των μεγάλων δασκάλων του σουρεαλιστικού θεάτρου.

Έντουαρτ Άλμπι
Μπέττυ Αρβανίτη, Μαρία Κεχαγιόγλου και Νεφέλη Κουρή στο ”Τρεις Ψηλές Γυναίκες”

 

Η ψυχρή καταγραφή της σύγχρονης ζωής δεν απεικονίζεται ποτέ ευκρινέστερα και αυτό, φυσικά, προκαλεί αντιδράσεις, μέχρι η συνολική αποδοχή του έργου του να εκτιμηθεί κάτι που δεν θα αργήσει με αποτέλεσμα την διεκδίκηση τριών βραβείων Pulitzer για τα έργα ”Ευαίσθητη ισορροπία”( Α Delicate Balance), ”Με θέα τη θάλασσα” (Seascape) και ”Τρεις ψηλές γυναίκες” (Three Tall Women). Η ομοφυλοφιλία του ως σεξουαλική προτίμηση δεν κλόνισε καθόλου την προτίμηση και αφοσίωση του κοινού στα έργα του, πως άλλωστε να συνταράξει το μόνο λογικό στοιχείο της παράλογης ιδιοσυγκρασίας του.

”Τα μεγαλύτερα έργα είναι αυτά που μένουν, τελικά, ατίμητα”. Έτσι και το έργο ”Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;”(1962) θα σφραγίσει τη θέση του στο βάθρο της αιωνιότητας δίπλα σε εκείνους τους καλλιτέχνες που μας θυμίζουν πως η πραγματικότητα δεν είναι παρά μία προσωρινή στιγμή τρέλας και πως το νόημα της κρύβεται πολλές φορές στα αυτονόητα και αυτά που αγνοούμε να δούμε.

Έντουαρτ Άλμπι
Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Ρίτσαρντ Μπάρτον στην ταινία”Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;”

 


Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Αντώνιος Κίτσιος

Μετά από μερικά χρόνια απουσίας είπα να κάνω το come back στο περιοδικό που μου έδωσε τα φτερά για να πετάξω. Αν θα με χαρακτήριζα θα έβαζα πάντοτε το στερητικό -α από μπροστά. Πάμε να μιλήσουμε για πολιτισμό!

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;