Athens
21°
clear sky
Υγρασία: 100%
Άνεμος: 2m/s Δ-ΒΔ
Ανώτερη 25 • Κατώτερη 25
Weather from OpenWeatherMap

Taboo: Tom Hardy, ο Μεγαλοπρεπής


To 2017 ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο στο τηλεοπτικό κομμάτι. Η πρώτη νέα σειρά που είδαμε για φέτος, το Taboo, ήταν μία από τις καλύτερες σειρές που έχουμε δει τελευταία, και αυτό λέει πολλά, καθώς πλέον το επίπεδο του τηλεοπτικού ανταγωνισμού είναι υψηλό. Ωστόσο, η σειρά δράσης-εποχής του BBC και του FX, που συνεχίζει την επιτυχημένη του πορεία, όχι μόνο κατάφερε να ξεχωρίσει, αλλά ήδη βρήκε μια θέση στις καλύτερες του 2017. 

Τι είναι όμως το Taboo;  Η απάντηση βρίσκεται στο τεράστιο κεφάλαιο- για την υποκριτική- που λέγεται Tom Hardy. Ο τρομερός αυτός ηθοποιός μπορεί να είναι πλέον σε θέση να σηκώνει ολόκληρες υπερπαραγωγές στους ώμους του , όπως  το Mad Max: Fury Road, δεν φαίνεται όμως ευχαριστημένος μόνο με αυτό. Χωρίς να ξεχνά τις τηλεοπτικές καταβολές του (Peaky Blinders), έρχεται σε τριπλό ρόλο (πρωταγωνιστής, παραγωγός και δημιουργός) για να μας δώσει ένα ρεσιτάλ ερμηνείας, παραγωγής και δημιουργικής ικανότητας, μεγαλώνοντας ακόμα περισσότερο την περσόνα που έχει καλλιεργήσει τα τελευταία χρόνια και πλέκει, πολύ γενικά, την ιστορία εκδίκησης ενός γιου ενάντια στην πανίσχυρη Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών.

Ωστόσο, ο Hardy δεν είναι μόνος του σε αυτό το εγχείρημα. Μεγάλο μέρος της δημιουργικής διαδικασίας έπεσε στον Steven Knight (Eastern Promises, Locke, Peaky Blinders) , o οποίος ανέλαβε να αναδημιουργήσει την βαριά ατμόσφαιρα και την αποπνικτική κοινωνική βαρύτητα προηγούμενων δουλειών του στο βικτοριανό Λονδίνο του Hardy, το σκηνικό όπου λαμβάνει χώρα το Taboo. Το μέρος και η περίοδος δεν είναι βέβαια απλά προπετάσματα μπροστά από τα οποία συμβαίνει η δράση. Η πόλη είναι και αυτή ένας από τους πρωταγωνιστές της σειράς, τόσο σκηνογραφικά -με τα πανέμορφα γενικά πλάνα στις καπνισμένες ταράτσες και τους λασπωμένους δρόμους, τα χαμόσπιτα των φτωχών κοντά στις αποβάθρες και τα παλάτια των αξιωματούχων- όσο και σεναριακά καθώς επηρεάζει τους χαρακτήρες, τις ιστορίες και τα κίνητρα τους. Το Λονδίνο, ως μια πραγματική αστική μητρόπολη, αναπνέει μέσα αλλά και εκτός των κατοίκων, σε άμεσο διάλογο  με την ανθρωπογεωγραφία του, αλλά και με τις αλλαγές που την επηρεάζουν. Ο  δημιουργός πλέκει ιστορίες μέσα στους τοίχους κάθε σπιτιού, κάθε απότομης στροφής και διαδρομής, όλες αναπόσπαστα, αλλά όχι πάντα αναντικατάστατα, κομμάτι του τελικού προορισμού.

Ο χαρακτήρας του Hardy, ο James Keziah Delaney, φέρνει από την Αφρική, εκτός από τραύματα, απαγορευμένες πρακτικές, υπόνοιες μαγείας και οράματα, και θετικά αλλά πιο συχνά εφιάλτες. Το στοιχείο αυτό είναι τόσο καθοριστικό για τον χαρακτήρα και τη φήμη που αυτός δημιουργεί που ο περίγυρός του αναγκάζεται να τον υπακούσει (και) για αυτόν τον λόγο. Ο Delaney κινείται στον χώρο οργανωμένα και συγχρόνως μανιασμένα, ένας πονεμένος άνθρωπος με την μορφή ενός λευκού δαίμονα, όψη ταιριαστή για έναν μετανιωμένο δουλέμπορο. Ένας χαρακτήρας που, σε στιγμές, φαντάζει μη- ανθρώπινος, ενώ σε άλλες μας ταξιδεύει στην παιδική του ηλικία, πολεμώντας ατέρμονα το φάντασμα του πατέρα του για την αγάπη μιας μισότρελης μητέρας σε ένα οιδιπόδειο που τον τυραννάει πέρα -ή μάλλον προερχόμενο από- τον τάφο, και που βρίσκει τελικά μορφή στη σχέση του με την αδερφή του. Το Taboo, τίμιο όσον αφορά τον τίτλο του, δεν φοβάται να δείξει πράγματα που όχι μόνο η δυτική κοινωνία, αλλά και οι περισσότερες μορφές κοινωνικής οργάνωσης αποστρέφονται, όπως ο κανιβαλισμός και η αιμομιξία. Το ενδιαφέρον όμως είναι πως οι πράξεις αυτές δεν γίνονται μόνο για την πρόκληση, δεν είναι μια κούφια πηγή σοκ και εντυπωσιασμού. Βρίσκουν εξηγήσεις και λειτουργίες μέσα στην πλοκή.

Το κυριότερο Taboo όμως της σειράς είναι άλλο: η οργάνωση απέναντι στους θεσμούς της βικτοριανής Αγγλίας, τότε που ο καπιταλισμός έδειξε πως δεν θα ήταν το σύστημα που θα έκανε τον κόσμο πιο δίκαιο ή ελεύθερο, όπως είχαν πιστέψει κάποιοι. Στη σειρά, από την αρχή τίθενται δύο πόλοι, πολύ όμοιοι μεταξύ τους: από τη μία το Στέμμα -με όλη την εκτελεστική εξουσία, τον στρατό και την αστυνομία- και από την άλλη, η Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, η οποία είναι, όπως λέγεται, «πιο πλούσια από τον Θεό». Αυτοί οι δύο παίκτες είναι όμοιοι και συμπληρώνουν ο ένας τα κενά του άλλου. Μπορεί να ανταγωνίζονται και να μαχαιρώνουν πισώπλατα ο ένας τον άλλο, όμως ουσιαστικά δεν αντιμάχονται. Υπόγειες ραδιουργίες και σύμπνοια, αυτό είναι το mondus operandi τους. Την ταύτισή τους τη δείχνει και ο ίδιος ο Delaney, κάθε φορά που συναντά κάποιον πληρωμένο φονιά. Δεν τον ρωτά ποιος είναι, πως τον λένε, τι θέλει. Μόνο μια ερώτηση πριν του κόψει/ φάει τον λαιμό: are you King or Company;

Ο Delaney, όμως, βρίσκει χώρο και λειτουργεί ανάμεσα στους δύο πόλους, συσπειρώνοντας γύρω του έναν τρίτο. Είναι  ένας κύκλος από μαχαιροβγάλτες και πόρνες, απλήρωτους εργάτες και καθηγητές που δεν μπορούν να ζήσουν, καταπιεσμένους ομοφυλόφιλους και γυναίκες που παραλίγο να βιαστούν και κατηγορήθηκαν για το όχι τους. Μια συμμαχία ανθρώπων που οδηγήθηκαν στην άκρη, που φυλακίστηκαν και είδαν τους δικούς τους να δολοφονούνται. Εδώ το Taboo, παρότι ντυμένο με το μανδύα του μυστικισμού, προχώρησε πολύ πιο πέρα την ταξική ματιά από ότι το Peaky Blinders, δίνοντας μια  μαχητική οργάνωση  και εναντίωση που δεν έχει σαν βάση κάποιον αφηρημένο ανθρωπισμό ή κάποια γενική αίσθηση περί δικαίου. Πήγε πέρα από τους εθνικισμούς (ειδικά στο φινάλε) προτάσσοντας το ταξικό συμφέρον αυτών των ανθρώπων. Από την άλλη, κοιτώντας τη σειρά χωρίς καμία διάθεση εξιδανίκευσης,  κατανοούμε πως η  εμβληματική φιγούρα του Delaney καταδυναστεύει τους  συμμάχους του και δεν μπορούμε να μιλάμε για ισότιμη οργάνωση.

Όσον αφορά το κομμάτι των ερμηνειών, τι μπορεί να πει κανείς όταν μια παραγωγή έχει συγκεντρώσει μερικούς από τους καλύτερους Βρετανούς ηθοποιούς που κυκλοφορούν εκεί έξω; Πως μπορούμε να κρίνουμε τον πολυπράγμονα Jonathan Pryce (Brazil, Pirates of the Caribbean, Game of Thrones), o οποίος κινείται τόσο εύκολα από το κωμικό στο τραγικό και από την άγνοια στην απειλητική απληστία;  Ή τον πραγματικά αγνώριστο Mark Gatiss (Sherlock, Denial);  Ίσως η πιο αδύναμη ανάμεσα σε αυτό το τρομερό cast να ήταν η συμπαθέστατη Oona Chaplin (Game of Thrones, Quantum of Solace) που και πάλι στάθηκε κάτι παραπάνω από αρκετή. Θετική ήταν και η συνεισφορά ενός ηθοποιού που μας έχει συνηθίσει σε τρομερούς δεύτερους ρόλους, του  Michael Kelly (House of Cards, Black Mirror). Όμως, όπως αναφέραμε από την αρχή, το  μεγαλύτερο βάρος της σειράς πέφτει στους ώμους του Tom Hardy. Και είναι σε αυτή τη σειρά που ο ηθοποιός έσβησε κάθε αμφιβολία πως απλά περιμένει το Όσκαρ του υπομονετικά. Επιβλητικός, στιβαρός και απόλυτος όπου χρειαζόταν, ανθρώπινος και προσιτός αλλού, ο Delaney του Tom Hardy είναι ένα κτήνος που δεν μπορεί να ελεγχθεί.

Το Τaboo έκλεισε τον πρώτο του κύκλο και, ας το πούμε, ήταν τόσο καλός που ίσως δεν χρειάζεται δεύτερο. Όταν όμως αυτός έρθει, είμαστε σίγουροι πως θα αναιρέσουμε και θα δούμε ξανά το μεγάλο κεφάλαιο που λέγεται Tom Hardy να λέει άλλη μια ιστορία που θα μας καθηλώσει.

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:


SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Σπουδάζω στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ταυτόχρονα εργάζομαι ως σερβιτόρος και αρθρογράφος. Είμαι λάτρης της ποπ κουλτούρας της εποχής μας. Αγαπώ την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, την μουσική, την λογοτεχνία και το φαγητό.

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG