Συντροφικότητα: η ανάγκη για μοίρασμα

Πηγή εικόνας: www.iefimerida.gr

Όσο τα χρόνια κυλάνε, μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και για ορισμένους από εμάς η ανάγκη για συντροφικότητα φαντάζει πιο επιτακτική στο μυαλό μας. Σε αυτό πολλές φορές συμβάλλει και το γεγονός ότι όλος ο κοινωνικός μας περίγυρος, φίλοι και γνωστοί, δημιουργούν τη δική τους οικογένεια και τότε αναρωτιόμαστε “γιατί όχι εμείς;”

Οι άνθρωποι ερμηνεύουν διαφορετικά τη «συντροφικότητα», για αυτό και άλλοι την επιλέγουν ως στάση ζωής, ενώ άλλοι την αποφεύγουν συστηματικά. Για άλλους αποτελεί τη δέσμευση με το ταίρι τους που αυτόματα θα τους περιορίσει την αυτονομία τους, ενώ για άλλους καλύπτει την ανάγκη τους για μοίρασμα, για υποστήριξη, το αίσθημα ότι ανήκουν κάπου.

Συντροφικότητα: το συστατικό μιας επιτυχημένης σχέσης

Η σχέση είναι ένας ζωντανός οργανισμός που για να λειτουργήσει και να εξελιχθεί προϋποθέτει τη συντροφικότητα. Δεν αρκεί η ύπαρξη των δύο. Δεν αρκεί η αμοιβαία ερωτική έλξη. Χρειάζεται κάτι πιο ουσιαστικό που θα προσδώσει διάρκεια στη σχέση. Οι σύντροφοι χρειάζονται συναισθηματική επαφή, οικειότητα, φροντίδα και κυρίως κοινούς στόχους, για να μπορέσουν να συμπορευτούν.

Όταν η συντροφικότητα πλήττεται

 

Πηγή εικόνας:www.psychografimata.com

Η ανάγκη μας για συναισθηματική κάλυψη και ασφάλεια εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό μέσα από τη συντροφικότητα. Τα προβλήματα όμως προκύπτουν όταν κανείς συγχέει τη συντροφικότητα με την εξάρτησή του από το ταίρι του. Με άλλα λόγια, όταν ο ένας σύντροφος αναζητά συνεχώς τη βοήθεια και την παρέα του άλλου -σαν το αβοήθητο παιδί που αναζητά τη μαμά του- τότε η σχέση γίνεται φορτίο. Είναι σημαντικό οι σύντροφοι να διαθέτουν προσωπικό χρόνο για εκείνους, για να αναπτύξουν δικές τους κοινωνικές δραστηριότητες και χόμπι. Έτσι, μέσα στη σχέση, θα μπορέσουν να διασφαλίσουν την αυτονομία τους και να εξελιχθούν και ως μονάδες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Άλλη περίπτωση είναι όταν το ζευγάρι έχει αποκτήσει παιδιά. Οι γονείς συνήθως απορροφημένοι στο γονικό τους ρόλο παραμελούν το συντροφικό, το συζυγικό.

Ακόμη, οι άνθρωποι έχουμε συχνά την πεποίθηση ότι ο σύντροφος που θα έρθει στη ζωή μας, θα την αλλάξει ριζικά. Θα δώσει λύση στα προβλήματά μας, θα διώξει τη θλίψη μας και θα συμπληρώσει ένα κομμάτι του εαυτού μας. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι η αναζήτηση της πληρότητας στο πρόσωπο κάποιου άλλου βασίζεται στην εσφαλμένη ιδέα ότι εμείς, από μόνοι μας, δεν είμαστε αρκετοί, δεν είμαστε ολοκληρωμένοι. Επομένως, χρειάζεται κάποιος άλλος να μας καλύψει υπαρξιακό μας «κενό».

 

Γιατί δεν έρχεται η συντροφικότητα

Συχνά ακούμε τους γύρω μας να παραπονιούνται ότι ενώ επιθυμούν να συνδεθούν συναισθηματικά με ένα άλλο άτομο, όμως τελικά δεν τα καταφέρνουν. Έτσι, αποθαρρύνονται, κλείνονται στον εαυτό τους, βυθίζονται στην αδράνεια και οι πιθανότητες να αποκτήσουν ένα σύντροφο μειώνονται δραματικά. Άλλοι πάλι βολεύονται στη μοναξιά τους ή αρκούνται σε μια ευκαιριακή σχέση.

Πρώτα πρώτα αυτό που πρέπει να αναλογιστεί κανείς είναι κατά πόσο επιθυμεί το συναισθηματικό δέσιμο και τη συντροφικότητα. Πρόκειται για εσωτερική του ανάγκη να έχει ένα σύντροφο ή του το επιβάλλει το κοινωνικό του περιβάλλον; Έπειτα, πόσο έτοιμος και ώριμος είναι συναισθηματικά, για να συνάψει μια σχέση; Πόσο οι προηγούμενες απορριπτικές εμπειρίες του παρελθόντος επηρεάζουν το παρόν του; Τα ψυχολογικά προβλήματα που δημιουργούνται λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες στην αναζήτηση συντρόφου, με το φόβο της απόρριψης και το άγχος της ανεπάρκειας να κυριαρχούν.

Ακόμη, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν και οι εξωτερικοί παράγοντες, που μπορούν να παρεμποδίσουν τη σύναψη μιας συντροφικής σχέσης. Για παράδειγμα, πολλά -κυρίως νεαρά- άτομα έχουν εγκλωβιστεί στην οικονομική εξάρτηση από τους γονείς τους. Έτσι, η δυσχερής οικονομική τους κατάσταση τους δημιουργεί χαμηλή αυτοεκτίμηση και τους αποθαρρύνει από το να εμπλακούν συναισθηματικά με ένα άλλο άτομο. Παράλληλα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φέρουν και εκείνα μερίδιο ευθύνης στη δυσκολία σύναψης διαπροσωπικών σχέσεων. Το άτομο με την υπερπροβολή του σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης ενδέχεται να αναπτύξει έναν υπέρμετρο αυτοθαυμασμό και ναρκισσιστικά στοιχεία, που δεν αφήνουν χώρο σε ένα πιθανό «εμείς» να αναπτυχθεί. Ως εκ τούτου, προκύπτουν επιφανειακές σχέσεις με καμία προοπτική συντροφικότητας.

 

Πηγές:

  • Γρηγόρης Βασιλειάδης, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής. Η Ψυχολογία των Σχέσεων: Απ’ την αυτοαποδοχή στην συντροφικότητα. Ανακτήθηκε από www.aftognosia.gr (Τελευταία πρόσβαση: 16/11/2020)
  • Δρ. Γεωργία Γκαντώνα. Συντροφικότητα και Αυτονομία στη σχέση. Ανακτήθηκε από www.gkantona.gr (Τελευταία πρόσβαση: 16/11/2020)
  • Ιατρικό Κέντρο Σεξουαλικής Υγείας Θάνου Ασκητή. Γιατί ενώ θέλεις, δεν μπορείς να κάνεις σχέση; Ψάχνοντας… μια καινούργια σχέση! Ανακτήθηκε από  www.must.com.cy (Τελευταία πρόσβαση: 16/11/2020)

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Μαρίνα Περάκη

Είμαι η Μαρίνα. Είμαι φιλόλογος με μετεκπαίδευση στην ειδική αγωγή. Μιλάω αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά και γνωρίζω την ελληνική νοηματική γλώσσα. Λατρεύω τα ταξίδια, τη γυμναστική και τη μουσική.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;