#Without_You_I’m_Nothing

Τα μαύρα σύννεφα έχουν καλύψει τον ουρανό και η πρώτη αστραπή ακούγεται. Τα ακουστικά μπαίνουν στα αυτιά και το Without You I’m Nothing ξεκινάει να παίζει. Οι distorted κιθάρες μοιράζουν πόνο και καημό και κάτι μέσα μου λυγάει. Τα μάτια συλλέγουν εικόνες βροχής και το σώμα νιώθει το φθινοπωρινό κρύο. Το μυαλό ρεμβάζει σε εικόνες από χαμένες αγάπες και ο Brian Molko παρακαλάει και σέρνεται στο ρεφρέν του The Crawl. 65 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα αργότερα, έχω καταλήξει πως ο δεύτερος δίσκος των Placebo, είναι από τους καλύτερους που έχω ακούσει ποτέ.

Το Without You I’m Nothing κυκλοφόρησε στις 12 Οκτωβρίου του 1998 και είναι το δεύτερο studio άλμπουμ των βρετανών Placebo. Το εν λόγο συγκρότημα μπήκε στην ζωή μου ξαφνικά και από το πρώτο τους κομμάτι που άκουσα, μου άλλαξαν την ζωή. Τα τραγούδια τους μιλάν κατευθείαν στην καρδιά του ακροατή, καθώς όπως λέω τους Placebo τους ακούς με την καρδιά και όχι με τα αυτιά. Όμως όλοι έχουν ένα highlight στην καριέρα τους και στους συγκεκριμένους είναι το Without You I’m Nothing. Πρώτα από όλα, και έχοντας την λιγότερη σημασία για εμένα, είναι ο δίσκος που περιέχει το κομμάτι που έκανε διάσημους τους Placebo, το Every You Every Me. Κομματάρα αλλά σε σχέση με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου, για εμένα δεν είναι stand out.

Το album είναι ένα συνεχόμενο καρδιοχτύπι. Ένας χωρισμός που κρατάει για μια ώρα. Ένα ταξίδι συναισθημάτων και σπασμένων ερώτων, που σου διεγείρουν μυαλό και ψυχή. Ο δίσκος ανοίγει με το Pure Morning και το συγκρότημα μιλάει για την αξία της φιλίας και το πως ένας φίλος μπορεί να σου σταθεί και στα πιο δύσκολα. Riffs σε λούπα και παραμορφωμένες κιθάρες στο ρεφρέν, δίνουν έναν απρόσμενα αισιόδοξο τόνο σε τραγούδι των Placebo. Τρίτο τραγούδι του δίσκου το προσωπικό αγαπημένο, You Don’t Care About Us. Όσο πληγωμένος ακούγεται ο τίτλος, άλλο τόσο είναι και το κομμάτι. Slow rhythm κιθάρες δίνουν το κατάλληλο build up για το σχεδόν Punk ξέσπασμα του ρεφρέν, όπου ο Molko ουρλιάζει και οδύρεται πως δεν νοιάζεται για εκείνους. «It’s a matter of trust» λέει στην γέφυρα πριν αρχίσει και πάλι να βγάζει τα πνευμόνια του στο ρεφρέν.

Advertisement

Όμως εκτός από τις αρκετές Punk στιγμές του δίσκου, όπου οι κιθάρες χτυπούν βαριά και κάνουν πολύ θόρυβο, όπως στο αφανές διαμαντάκι, Scared of Girls, ο δίσκος διακρίνεται για τις μπαλάντες του. Για τα slow κομμάτια του, που με καθαρές κιθάρες και στίχους βγαλμένους κατευθείαν από την καρδιά του τραγουδιστή, νιώθεις και εσύ τον πόνο και την απόγνωση.

Το My Sweet Prince μπορεί να σου ξεριζώσει την καρδιά με την κατάθεση ψυχής του. «Before Ι end my day, remember my sweet prince, you are the one» μας λέει και θυμόμαστε και εμείς τις φορές που κλάψαμε και είπαμε πως αυτός είναι ο ένας και μοναδικός έρωτας της ζωής μας. Αν καταφέρεις να μαζέψεις τα κομμάτια σου, θα ακούσεις το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου, που από μόνο του είναι ένα statement καρδιάς, καθώς λέει ξεκάθαρα στο έτερον του ήμισυ πως δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό και αν ακόμα και μετά από αυτό έχεις ψυχικές αντοχές, τότε το The Crawl σίγουρα θα σε λυγίσει. «I would pay to have you near» σχεδόν ψιθυρίζει ο τραγουδοποιός και εσύ νιώθεις κάτι μέσα σου να γίνεται χίλια κομμάτια.

Ο δίσκος έχει αφήσει δυο εκπλήξεις για το τέλος. Το τελευταίο τραγούδι ονομάζεται Burger Queen και αν ξεπεράσεις τον ιδιόρρυθμο τίτλο του, θα προσέξεις πως μιλάει για μια βασανισμένη ψυχή. Για κάποιον άνθρωπο που άλλα του έχουν επιβάλλει και άλλα θέλει να ζήσει και προσπαθεί να χωρέσει κάπου σε αυτόν τον άδικο κόσμο. Απαλές κιθάρες και εδώ και drums Που ίσα ακούγονται. Και ενώ φαινομενικά είναι το τελευταίο τραγούδι, υπάρχει και ένα κρυμμένο τραγούδι. Ένα επτά λεπτό διαμάντι που δεν έχει πάρει την αναγνώριση που του αξίζει. Evil Dildo ο τίτλος του και οι στίχοι είναι μια direct επίθεση. «Hey Motherfucker, I am after you. I know where you live» ξεστομίζει όλο μίσος σε distorted φωνητικά που ίσα που τα ακούς και παράλληλα τα τρελά riffs παίρνουν φωτιά και εναλλάσσονται από απαλές μελωδίες σε heavy κοπανήματα.

Advertisement

Και αφού ξόδεψα σχεδόν εφτακόσιες λέξεις για να εξυμνήσω τον εν λόγο δίσκο, θα πω μόνο τούτο για το τέλος. Έξω έχει κρύο, για αυτό κάτσε σπίτι. Βάλε τα ακουστικά στα αυτιά και απόλαυσε αυτό το retro διαμαντάκι.

Favourite Tracks:

You Don’t Care About Us

The Crawl

My Sweet Prince

Without You I’m Nothing

Least Favourite:

Ask for Answers

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:

Advertisement

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Δυο σχολές και τέσσερα χρόνια μετά, κατάλαβα πως το γράψιμο είναι αυτό που με γεμίζει περισσότερο από όλα. Έτσι, κάπου ανάμεσα σε ένα PlayStation, μερικά manga, εκατοντάδες δίσκους και ένα φορητό σινεμά, τελείωσα το πρώτο μου βιβλίο και είμαι εδώ για γράψω για σένα για όλα τα παραπάνω. Είσαι μέσα;

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG