Athens
13°
overcast clouds
Υγρασία: 100%
Άνεμος: 2m/s ΒΔ
Ανώτερη 14 • Κατώτερη 13
Weather from OpenWeatherMap
MAXMAG | Επικαιρότητα, Κόσμος, Πολιτισμός, Διασκέδαση, Ομορφιά

Σαν τα covers δεν έχει

covers

Αγαπημένα covers, για πολλούς μουσικόφιλους ιεροσυλία. Την παροιμία ο μαθητής ξεπερνά τον δάσκαλο την γνωρίζουμε όλοι και πολλές φορές βλέπουμε πως ισχύει. Σε οποιαδήποτε τέχνη ο μαθητευόμενος βγαίνει καλύτερος τεχνίτης από τον μάστορα, ο μαθητής καλύτερος θεωρητικός του καθηγητή του. Κάπως έτσι συμβαίνει και στην μουσική.

Σήμερα θα παρουσιάσω κάποια κομμάτια που οι επανεκτελέσεις τους (covers για τους ιθαγενείς) ξεπερνούν κατά πολύ την αρχική μορφή του κομματιού (πάντα κατά την ταπεινή προσωπική μου άποψη). Δε θα μπω σε λεπτομέρειες για κανένα κομμάτι, ούτε συναισθήματα που μπορεί να βγάζει, ούτε τι μουσικές επιρροές έχει, ούτε κρυφά μηνύματα, ούτε ποιο είναι το πρωτότυπο.

Τα γράφω για οποιονδήποτε δεν γνωρίζει τις συγκεκριμένες εκτελέσεις των τραγουδιών και θα ήθελε να ακούσει μια λιγότερο ή περισσότερο διαφορετική προσέγγιση τους ως covers.

Πάμε.

Mourning Ritual-Bad Moon Rising: Την εκτέλεση την άκουσα σε ένα τρέιλερ ή σε κάποιο επεισόδιο του Walking Dead, τότε που η σειρά δεν είχε βαλτώσει. Καμία σχέση με την πρώτη εκτέλεση του κομματιού που ήταν μια χαρουμενιά χωρίς λόγο, πιο σκοτεινό και ατμοσφαιρικό με τα φωνητικά να κυριαρχούν.  Πολύ καλό.

 

Raining Pleasure-Kemal: Εδώ έχουμε μουσική Μάνου Χατζιδάκι και με αλλαγμένους τους στίχους του Γκάτσου σε κάτι πιο παραμυθένιο από μια Ανατολή του παλιού καιρού. Πολύ καλή εκτέλεση και προσωπικά μου αρέσει περισσότερο από την αρχική της.

 

Linkin Park-Rolling In The Deep: Ναι αυτό. Σε μια ζωντανή εμφάνιση ο Τσέστερ απέδειξε με συνοδεία ένα πιάνο πόσο χαρακτηριστική φωνή έχει. Δίνει τελείως διαφορετική τροπή στο κομμάτι και τον γουστάρουμε για αυτό. Δεν θα μείνει τυχαία στην ιστορία σαν ένας από τους καλύτερους vocalists στην μέταλ σκηνή. Ναι, οι Linkin Park είναι μέταλ κολλημένε στην ανύπαρκτη πλέον δεκαετία του ’80 δήθεν μουσικόφιλε.

 

Korn-Another Brick In The Wall: Άλλη μια μπάντα που είναι συνδεδεμένη με το Nu-Metal, αλλά αυτή τη φορά μιλάμε για τη μπάντα που το πέρασε στο πάνθεον. Οι Korn δείχνουν πως ξέρουν να παντρεύουν κλασικούρες με νεοτερισμούς και να βγάζουν κομματάρες. Τόσο απλά.

 

Nightwish-High Hopes: Κάπου το 2005 Marco αποφασίζει να μας δείξει τις φωνητικές του ικανότητες και τα καταφέρνει περίφημα. Όχι μόνο απογειώνει το κομμάτι φωνητικά αλλά μας δείχνει πως είναι κάτι περισσότερο από ένας μπασίστας και οι Nightwish είναι πολλά περισσότερα από μια γκοθομεταλογκρουβίσια μπάντα.

 

Paul Brady and the Forest Rangers-Gimme Shelter: Για την απόλυτη σειρά της τελευταίας εκατονταετίας, Sons Of Anarchy, δε θα γράψω κάτι. Η μουσική ήταν απίστευτη και το συγκεκριμένο κομμάτι το αποδεικνύει. Τέλος δεύτερης σεζόν, τρέξιμο και ξυλίκια με το κομμάτι αυτό να βαράει. Τι να λέμε τώρα;

 

Tiamat-Born To Die: Καλύτερο από το πρωτότυπο. Ατμοσφαιρικό μέχρι αηδίας και τα φωνητικά ανατριχιάζουν. Αν δεν το έχετε ακούσει σταματήστε να διαβάζετε και κάντε το.

 

Disturbed-Sound Of Silence: Μια μπάντα που δείχνει ότι ακόμα το έχει, μια μπάντα που συνεχίζει να εκπλήσσει, μια μπάντα που δεν κόλλησε στις Nu-Metal μέρες της αλλά εξελίχτηκε. Πολλά μπράβο για την επανεκτέλεση του συγκεκριμένου κομματιού.

 

Metallica-Turn The Page: Μια είναι η μεγαλύτερη μπάντα στον πλανήτη. Όταν αυτή η μπάντα αποφασίζει να κοβεριάσει Bob Seger το αποτέλεσμα μόνο μαγικό μπορεί να είναι. Πιο βαρύ από το πρωτότυπο και πιο ωραίο για εμένα.

 

Johnny Cash-Hurt: Και λέγαν όταν το ακούγανε από Nine Inc Nails, να και ένας ύμνος στην πρέζα. Ισχύει. Αλλά ο μπαρμπα-Τζόνης το έκανε κομμάτι αποχαιρετισμού. Το είχε δηλώσει και ο ίδιος.  Και πάμε όλοι μαζί το μότο του κομματιού που μας έχει στοιχειώσει:

“If I could start again, A million miles away / I will keep myself ,I would find a way”

Σίγουρα έχω αφήσει έξω αρκετά covers που είτε δεν έχω ακούσει είτε δεν θυμήθηκα, δεν έγινε επίτηδες. Το θέμα είναι σε οποιοδήποτε είδος μουσικής κι αν έχει ακουμπήσει ο καθένας μας να είναι δεκτικός σε καινούργια ακούσματα και ειδικότερα νέες επανεκτελέσεις κομματιών. Η μουσική δεν έχει όρια και κανόνες, κανένας καλλιτέχνης δεν προσβάλλεται όταν υμνείται από έναν άλλον μουσικό ή μια μπάντα διαφορετικού είδους. Ας ακούσουμε την μουσική που μπορεί να προσφερθεί απλόχερα πλέον κι ας μην δημιουργούμε στρατόπεδα ακόμη και εδώ.

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:


SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Θεσσαλονίκη όπου μένω μέχρι και τώρα, σπούδασα δημοσιογραφία και ασχολούμαι με την αρθρογραφία για σχεδόν τρία χρόνια. Αγαπώ το gaming, τις ταινίες, τα βιβλία και οτιδήποτε δεν έχει σχέση με το πραγματικό κόσμο.

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG