28 Οκτωβρίου – Το ηρωικό ΌΧΙ

Την 1η Σεπτεμβρίου 1939 με την εισβολή της χιτλερικής Γερμανίας στην Πολωνία ο κόσμος εισέρχεται στη δίνη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σύμμαχος του Χίτλερ ήταν ο Μουσολίνι με το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας. Από τις 4 Αυγούστου 1936 στην Ελλάδα κυβερνά ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς.

Ο Μουσολίνι θέλοντας να εδραιώσει τη θέση του στον Άξονα επιτίθεται στην Ελλάδα. Τον Αύγουστο άρχισε συντονισμένη επίθεση του ιταλικού Τύπου κατά της Ελλάδας και σειρά προκλητικών ενεργειών εναντίον ελληνικών πλοίων με αποκορύφωμα τον τορπιλισμό της «Έλλης» στις 15 του ίδιου μήνα στην Τήνο.

Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου ο Ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα επέδωσε στον Μεταξά το τελεσίγραφο, με το οποίο ζητούσε ο ιταλικός στρατός να καταλάβει διάφορες στρατηγικές θέσεις εντός της ελληνικής επικράτειας, χωρίς όμως αυτές να κατονομάζονται. Η απάντηση δόθηκε από τον Μεταξά, ο οποίος βρέθηκε για πρώτη φορά σε σύμπνοια με τον ελληνικό λαό διερμηνεύοντας τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του. Με το «ΌΧΙ» του Μεταξά εισέρχεται και η Ελλάδα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με τη λήξη του τελεσιγράφου ξεκινάει η ιταλική επίθεση στην ελληνική μεθόριο. Οι ελληνικές δυνάμεις καταφέρνουν να ανακόψουν την επίθεση στα βουνά του Καλπακίου. Κατώτερα εξοπλισμένες και υποδεέστερες σε αριθμό, καταφέρνουν να εκδιώξουν πλήρως τις ιταλικές δυνάμεις από το ελληνικό έδαφος. Εν συνεχεία, προελαύνουν στο αλβανικό έδαφος απελευθερώνοντας από του Ιταλούς περιοχές της Βορείου Ηπείρου. Την άνοιξη του 1941 ο ελληνικός στρατός καταφέρνει και αποκρούει τη μεγάλη εαρινή επίθεση των ιταλικών δυνάμεων.

Εξαιτίας της μεγάλης επιτυχίας στα βουνά της Πίνδου απέναντι στον ιταλικό φασισμό, ο Χίτλερ αποφάσισε μετά την Γιουγκοσλαβία να εισβάλλει και στην Ελλάδα, δημιουργώντας δεύτερο μέτωπο για τον ελληνικό στρατό. Παρά την γενναία αντίσταση την Ελλήνων στρατιωτών στα οχυρά της Μακεδονίας, η Ελλάδα παραδίνεται στις 20 Απριλίου 1941 και ξεκινά η μακρά νύχτα της γερμανικής κατοχής αλλά και οι λαμπρές σελίδες της εθνικής αντίστασης.

Τα δίσεκτα χρόνια της κατοχής τερματίζονται με την αποχώρηση των Γερμανών στις 12 Οκτωβρίου 1944 από την Αθήνα. Χωρίς βέβαια να τερματίζονται και τα βάσανα του ελληνικού λαού, αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο της νεοελληνικής ιστορίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Βέβαια ως  Έλληνες πρωτοτυπούμε για ακόμη μία φορά γιορτάζοντας την αρχή του πολέμου και όχι το τέλος του. Ποιο να ήταν άραγε το υπόβαθρο στην καθιέρωση αυτής της ημερομηνίας;

Η επέτειος του «ΌΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά μέσα στα χρόνια της Κατοχής σαν μία πράξη αντίστασης προς τον κατακτητή και υπενθύμισης προς αυτόν, των ηρωικών πράξεων του έπους του 1940 και του ομόθυμου «ΌΧΙ» του ελληνικού λαού. Εν αντιθέσει, με την προσπάθεια που έγινε αργότερα από το μετεμφυλιακό κράτος το «ΌΧΙ» να το καρπωθεί ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς με απώτερο σκοπό το «ξέπλυμα» της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου.

Ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς γνήσιος εκφραστής της επιθυμίας του ελληνικού λαού; Μήπως λόγω των προγενέστερων αποφάσεων είχε ήδη συνδεθεί η χώρα με τις δυνάμεις που αντιτάχθηκαν στον Άξονα και ειδικότερα με την Αγγλία; Ή απλά φοβήθηκε την άμεση ή έμμεση επέμβαση των Άγγλων για ανατροπή του;

Όπως και να έχει, αυτό που οφείλουμε να θυμόμαστε είναι η αντίσταση του ελληνικού λαού απέναντι στο φασισμό και το ναζισμό.

Χρόνια πολλά σε όλους!


Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Μαρίνα Κυριαζή

Εν δυνάμει - λέμε τώρα - ιστορικός . Γεννημένη το 1994. Χάνομαι στην μουσική και στον δρόμο κυριολεκτικά ! Απεχθάνομαι τους κλειστόμυαλους ανθρώπους , αγαπώ αυτούς με τα ελαττώματα. Είμαι όσο αντικειμενική με αφήνει η υποκειμενικότητά μου.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;