Το καμένο δάσος. Από την Doom’s Day

Το καμένο δάσος. Από την Doom's Day
https://2.bp.blogspot.com/-8c5slZi3EaA/W3GXVXcopyI/AAAAAAABKMY/UX7w1g_usfQ2TuORYfpaBtiusb9k2Z7HACLcBGAs/s1600/mpako708_1.jpg

Η φωτογραφία ήταν το πάθος της. Δεν θυμάται με βεβαιότητα σε ποια ηλικία ξεκίνησε αυτό αλλά η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησε σαν ένα χαριτωμένο παιχνίδι τότε που υπήρχαν ακόμα τα φιλμ. Πολύ αργότερα έκανε κάποια σεμινάρια και έμαθε να εμφανίζει η ίδια τη δουλειά της. Στην αρχή έπαιζε με το φωτισμό ή μάθαινε χρησιμοποιώντας φίλτρα τελικά όμως την συνεπήρε η γοητεία του ασπρόμαυρου. Μάλιστα χάρη στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες της κατάφερε να διακριθεί σε διαγωνισμό και να κερδίσει μια υποτροφία που άλλαξε τη ζωή της για πάντα.

Από τότε δεν περνούσε μέρα που να μην ψάχνει καινούργια θέματα και για το σκοπό αυτό δεν πήγαινε ποτέ σπίτι της από την ίδια διαδρομή. Η δουλειά της όμως σαν πωλήτρια σε πολυκατάστημα έστω και ημιαπασχόληση απορροφούσε μεγάλο μέρος της ενέργειας της χωρίς να της αφήνει και τα απαιτούμενα χρήματα για μια καλή ζωή. Αυτό την έκανε να ψάχνει με θρησκευτική ευλάβεια-θα έλεγε κανείς-το θέμα που θα την έκανε να ξεχωρίσει. Η ευκαιρία δόθηκε σε ένα ρεπό της που αποφάσισε να πάει μια μονοήμερη εκδρομή εκτός Αθηνών πιστεύοντας ότι εκεί θα έβρισκε τα καλύτερα θέματα αφού η φύση είναι από μόνη της ένα ποίημα.

Έτσι το πάθος της την οδήγησε σε ένα βουνό που ακριβώς από κάτω του σχηματιζόταν ένα ρυάκι με τρεχούμενο νερό. Οι πολύχρωμες πέτρες και η πυκνή βλάστηση που υπήρχε στην απέναντι πλευρά του βουνού την χαροποίησαν. Η πλευρά όμως που τώρα στεκόταν δεν ήταν το ίδιο όμορφη. Τα δέντρα ήταν μαύρα κουφάρια απομεινάρια μιας πυρκαγιάς, που είχε ξεσπάσει χρόνια πριν και τα νέα φυντάνια που είχαν βγει ύστερα από μια προσπάθεια δενδροφύτευσης θα αργούσαν σίγουρα να μεγαλώσουν. Η Βούλα, όπως την φώναζαν άρχισε να φωτογραφίζει το πριν και το μετά με μεγάλο ζήλο. Στην αρχή τράβαγε πλάνα ασπρόμαυρα και κατόπιν με μια άλλη μηχανή τράβηξε κάποιες έγχρωμες φωτογραφίες. Σκοπός της ήταν να φτιάξει ένα κολάζ με οικολογικό-φυσικά-περιεχόμενο και τις καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει η ανθρώπινη παρέμβαση στη φύση.

Advertisement

Έμεινε εκεί μέχρι που σουρούπωσε, ξεχνώντας ακόμα και την πείνα της. Ξαφνικά αισθάνθηκε ένα ρίγος που την έκανε να σταματήσει. Σαν κάποιος θεατής να την παρακολουθούσε. Κοίταξε πίσω της με καχυποψία αλλά μετά το θεώρησε ανόητο. Τα καμένα απομεινάρια την τρόμαζαν. Ήταν σαν σκοτεινές ψυχές που γυρεύουν εκδίκηση από κάποιον που τους έκανε κακό. Για να χαλαρώσει έκανε ζουμ στην απέναντι πλευρά του βουνού. Εκεί τα δέντρα έσφυζαν από υγεία αλλά ερχόντουσαν σε αντίθεση με τα απόκρημνα βράχια που υπήρχαν στον γκρεμό. Συνέχισε να τραβάει με νυχτερινή πλέον λήψη και μια σκιά της τράβηξε την προσοχή. Ήταν μια φιγούρα απροσδιορίστου ηλικίας και φύλου με την πλάτη γυρισμένη. Όταν κοίταξε όμως εκτός του κλείστρου της μηχανής δεν έβλεπε απολύτως τίποτα. Αυτό την έβαλε σε σκέψεις που την έκαναν να φύγει άρον άρον από το σημείο και να γυρίσει όσο μπορεί πιο γρήγορα στο σπίτι της για να την εμφανίσει. Έκανε μόνο μια στάση σε ένα φαστ φουντ της εθνικής όταν το στομάχι της γουργούριζε έντονα από την πείνα.

Την επόμενη μέρα προφασίστηκε αρρώστια ξέροντας ότι μπορεί να διακινδύνευε να χάσει τη δουλειά της-όπως και έγινε-αλλά μετά την έξαψη που ένιωθε με το εύρημά της δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.

Πράγματι η μυστηριώδης φιγούρα υπήρχε στην φωτογραφία και μάλιστα σε μια κοντινή λήψη είχε στραφεί προς το μέρος της και την κοιτούσε με μάτια μαύρα και άδεια στις κόγχες τους. Αυτό την τρόμαξε και την έκανε να σκοντάψει και να πέσει κάτω. Από εκεί ξεκίνησε και η εμμονή της να ξαναπάει στο σημείο. Μάζεψε κι άλλες φωτογραφίες, τις έβαλε σε ένα μεγάλο ντοσιέ και αποφάσισε να συμβουλευτεί ένα φίλο. Η τελευταία λήψη με την φιγούρα και κοράκια να πετάνε ολόγυρα της, της φάνηκε πιο τρομακτική. Το βραδάκι πήγε στο φίλο της και του άφησε το φάκελο. Έπιασαν την κουβέντα για διάφορα θέματα κι έτσι εκείνος ξεχάστηκε και δεν άνοιξε το φάκελο πριν την επόμενη μέρα. Η Βούλα βέβαια του είχε εξηγήσει τι θα συναντούσε. Φαντάζεστε λοιπόν την έκπληξή της όταν ο φίλος της, της έδωσε συγχαρητήρια για την ποιοτική δουλειά της, αλλά της εξήγησε ότι οι φωτογραφίες στις οποίες ανάφερε ότι υπάρχει μια αλλόκοτη φιγούρα, με ή χωρίς κοράκια, ήταν ολόμαυρες σαν καμένες.

Advertisement

Τη Βούλα την έτρωγε η περιέργεια. Πήγε στο βουνό για μια τελευταία φορά και άρχισε να ρωτάει τους κατοίκους τι συνέβη εκεί. Μα όταν έμαθε ήταν πλέον πολύ αργά για εκείνη.

Λέγεται ότι πολύ παλιά πριν το πόλεμο ένας άντρας έριξε την γυναίκα του από εκείνο το βουνό. Είχε βρει μια νεαρή ερωμένη αλλά επειδή η γυναίκα του είχε μεγάλη περιουσία, φρόντισε να την εξαφανίσει για να θεωρηθεί αγνοουμένη. Τότε, άλλωστε κανείς δεν το έψαχνε και πολύ. Λεγόταν λοιπόν ότι το πνεύμα της γυναίκας ποτέ δεν ηρέμησε και ανακουφιζόταν από τον πόνο μόνο αν έπαιρνε μαζί του αθώες ψυχές.

Η Βούλα γύρισε σπίτι μην πιστεύοντας τις γελοίες προλήψεις και άρχισε να εμφανίζει τα θέματα της. Η τελευταία φωτογραφία αντί για ένα ειδυλλιακό τοπίο του χωριού, όπως περίμενε, έδειχνε ένα καμένο δάσος με κοράκια ολόγυρα του και στην άκρη της φωτογραφίας έγραφε με κόκκινα γράμματα «είσαι η επόμενη.» Η Βούλα δεν πρόλαβε ούτε καν να κουνηθεί από τη θέση της, όταν ένας μαύρος καπνός βγήκε από τη φωτογραφία και την έπνιξε.

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:

Advertisement

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Η στήλη #egrapsa φιλοξενεί κείμενα όσων νιώθουν την ανάγκη να επικοινωνήσουν τις σκέψεις, τις απόψεις και τα συναισθήματά τους μέσω του γραπτού λόγου. Οι αναγνώστες μας σχολιάζουν την επικαιρότητα, διατυπώνουν τους προβληματισμούς τους και εκφράζουν τη δημιουργικότητα τους μέσα από μικρές ιστορίες.

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG