Η καλόκαρδη πριγκίπισσα ο μικρός Τάκης και το Κάστρο της αδικίας της Θάλειας Λεκκάκου

 

Η καλόκαρδη πριγκίπισσα , ο μικρός Τάκης , και το Κάστρο της αδικίαςΜια φορά και έναν καιρό σε μια ζωή γεμάτη ανατροπές, ζούσε μια σχεδόν όμορφη , ευαίσθητη , ρομαντική ,σικάτη αλλά και πολύ τσαχπίνα  πριγκίπισσα με όραμα και παράξενη  μύτη! Την έλεγαν Κυριλλία .

Το όνομα, της  ταίριαζε γάντι καθώς  όλα πάνω της ήταν  πολύ προσεγμένα , καλαίσθητα και κομψά…

Η Κυριλλία, ζούσε  σε  ένα ειδικά διαμορφωμένο παλάτι πάνω  στα σύννεφα, στο οποίο έμεναν αποκλειστικά  πριγκίπισσες με ανησυχίες…

 

Η πριγκίπισσα Κυρίλλια  και το παιχνίδι  των ιδεών  …

 

Η πριγκίπισσα  Κυρίλλια , ήταν μια  αρκετά ιδιόρρυθμη πριγκίπισσά , με καλούς τρόπους  και μεγάλη  αγάπη για την τέχνη της  γραφής, την οποία χρησιμοποιούσε ως μέσο,  για  τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου.  Η ίδια δεν μπορούσε  να προσαρμοστεί  με τίποτα στην εξέλιξη  των πραγμάτων του 2018, μολονότι ήταν πολύ δραστηριά και  γι’αυτό  ήταν συνέχεια θυμωμένη !

Κάθε βράδυ στον ύπνο της, έρχονταν οι  καλύτερες και πιο παραγωγικές ιδέες!

Έβγαιναν χορεύοντας  από το κεφάλι της , και σκόρπιζαν  ζωηρά σε όλα τα δωμάτια του παλατιού!

Το  πρωί  που ξυπνούσε, άρπαζε χαρούμενη  την ξύλινη αποχή της σε σχήμα αγκαλιάς , που φώναζε Κιβωτό και τις κυνηγούσε, πηγαίνοντας σε όλα μέρη  που ήξερε πως κρύβονταν για να παίξουν .

Όταν  κατόρθωνε  να τις μαζέψει , τις στοίχιζε τη μια πίσω απ’ την άλλη στην κουζίνα του παλατιού  και με μια  συλλεκτική ροζ  σφυρίχτρα,  τους παράγγελνε το μαρς, για το ζύμωμα της ημέρας !

Χρειάζονταν ώρες φαντασίας και γραψίματος  ωσότου οι ιδέες να πάρουν  την τελική μορφή, για το σκοπό που προορίζονταν .

Όταν το κατάφερνε, τις πασπάλιζε με βότανα  λουλουδιών , τις έστρωνε στο ταψάκι  του ψησίματος και της έβαζε στο φούρνο.

Ο  μικρός Τάκης , την περίμενε υπομονετικά πάνω  στο τραπέζι της κουζίνας , μήπως και του δώσει καμία από εκείνες που ετοιμάζονταν πρώτες  καθώς , όπως όλα τα καθώς πρέπει ημερολόγια  με πιπίλα, δεν μιλούσε ποτέ .

Χωρίς να φαίνεται δε , ήταν και εκείνος συμμέτοχος  στις προσπάθειες της , μιας και σχεδόν πάντα  ήταν ο πρώτος ο οποίος φιλοξενούσε  τις σκέψεις της…

Ο φτερωτός Πήγασος με την παιδική ψυχή ο Τρυφερόπτερος, ήταν το πιο πιστό πριγκιπικό άλογο, που ως φρουρός αλλά  και προστάτης της , ήταν παρκαρισμένος πάντα στην είσοδο του παλατιού.

Από κει οι τρεις  τους , ξεκινούσαν  ταξίδια σε μακρινούς προορισμούς , με σκοπό βοηθήσουν  όσους  το είχαν ανάγκη …

 

Ο γαλάζιος δρόμος για το  Κάστρο της αδικίας

 

 

Εκείνη την ημέρα  ο ουρανός ήταν σκοτεινός και συνέχεια ξεφυσούσε .Ο ήλιος τσακώνονταν απ’ το πρωί  με τα σύννεφα για μικροπράγματα , ενώ η βροχή καθάριζε  κάπου κάπου το τοπίο , μήπως και οι σταγόνες  της τους κάνουν να δουν αλλιώς την υπόθεση του καιρού και πάψουν επιτέλους  να λογοφέρουν…

Η  πριγκίπισσα που συνεχώς έφτιαχνε  τη φράντζα της, καθώς  δεν έστρωνε  με τίποτα από τον αέρα ρώτησε: Τι λέει το πρόγραμμα  για σήμερα φίλοι μου;

Ο Πήγασος , αγαπούσε πολύ την πριγκίπισσα  και δεν ήθελε να παιδεύεται , καθώς ήδη  το έκανε τέλεια  από μόνη της …

-Μάλλον  θα βρέξει πάλι απάντησε , καλό θα ήταν να αποφύγουμε τη βροχή.

Όμως  η πριγκίπισσα, θυμόταν « εκείνους τους ανθρώπους» και ένα παχύ δαντελένιο καταγάλανο δάκρυ κατρακύλησε  στον ώμο της καθότι γαλαζοαίματη !

-Σιγά, σιγά λέει ο Τρυφερόπτερος , θα βρέξεις τον Τάκη και δε μου φαίνεται και στα καλά του σήμερα …

Πράγματι , τον μικρό  Τάκη τον πονούσε ο λαιμός του και σαν φαίνονταν κομματάκι  συναχωμένος καθώς ,είχε καταπιεί πολλές από τις χθεσινοβραδινές  σκέψεις της πριγκίπισσας και κόντευε να σκάσει!

-Στάσου! είπε και έτσι όπως τον αγαπούσε, ξεριζώνει  με το χέρι της  ένα ζεστό  κομμάτι ουράνιου τόξου που βρήκε μπροστά της και του το ντύνει στο λαιμό!

Έτσι μπράβο, είπε ανακουφισμένη , τώρα είσαι μια χαρά!

Εμπρός Πήγασε! φώναξε η πριγκίπισσα  , πήγαινε μας γρήγορα στο Κάστρο της αδικίας.

 

 

Η προσγείωση

 

 

Ει! μη φρενάρεις έτσι απότομα Τρυφερόπτερε θα μου χαλάσεις το φόρεμα ,είπε η πριγκίπισσα μόλις προσγειωθήκαν και τακτοποίησε  τον ασθενή  πάνω στον Πήγασο  ,ο οποίος σιγά σιγά σαν να  ψιλομασούσε κάτι πολύχρωμους  διακοσμητικούς  πανσέδες που του έκαναν εντύπωση!

 

 

Το χωράφι των ψυχών…

 

 

Το Κάστρο της αδικίας   ήταν πραγματικά παρατημένο και μια γιγάντια ξύλινη μπάρα  χώριζε τα « χρήσιμα» από τα «άδικα »

Η μικρή πριγκίπισσά  άρχισε να απομακρύνεται και η  δυστυχία που  αντίκριζε στα ξυπόλυτα πόδια των ανθρώπων  τριγύρω , άπλωνε στο βλέμμα της σαν χρυσή χαλκομανία που κατέληγε σε δάκρυ, χρυσογάλαζο αυτή τη φορά…

Τώρα θα της φαίνονται όλα χρυσά μουρμούρησε στο αυτί του Τάκη   ο Τρυφερόπτερος.

Πράγματι αυτό συνέβαινε  και το ημερολόγιο της το ήξερε καλά .

.Ήξερε όμως , πως  η πριγκίπισσά  τα « περπατούσε » με άλλο μάτι τα πράγματα και αυτό ο μικρός Τάκης , ήταν ο εκείνος  που το γνώριζε από πρώτο χέρι …

 

Η συνάντηση…

 

Ε! άνθρωποι εσείς, έχετε δίκιο που δεν υπακούτε στον άρχοντα σας  είστε  φτωχοί , και ταλαιπωρημένοι. Τα χωράφια σας , είναι και αυτά ξερά και  παρατημένα .

Πως είναι δυνατόν  να δουλέψετε αφού πεινάτε και είστε δυστυχισμένοι ;

Ορίστε πάρτε αυτό το σάκο, έχει μέσα γλυκά ξεροψημένα μπισκότα, ζυμωμένα με γιασεμί ! Καθώς θα τρώτε θα νιώθετε μια ζεστασιά στην καρδιά σας  κυρίως που κρυώνει, το πρόσταξα τώρα και έτσι  θα γίνει!

Ο Άρχοντας γυρνοβολούσε  στον κήπο του Κάστρου  αναστατωμένος και χαζεύοντας τα πλούτη του, ήξερε πως είχε  κάνει  πολλά λάθη .

Η πριγκίπισσα κατάφερε να φθάσει  αντίκρυ του και κοιτάζοντας τον , αναρωτιόταν τι είναι εκείνο που τον κάνει να φαίνεται τόσο ξιπασμένος !

– Ει εσύ, Τι θαρρείς ότι κάνεις ; Αυτοί οι άνθρωποι έξω πεινάνε ! τους εκμεταλλεύεσαι και  τους αφήνεις να λιμοκτονούν! Δεν είναι σωστό να βασανίζεις άδικα τόσους ανθρώπους, πάνω και κάτω απ’τη γη!

Ο άρχοντας που δεν έβλεπε πέρα απτή κοιλιά του, ακούγοντας αυτά  διέταξε  αμέσως τους φρουρούς  να πετάξουν έξω την πριγκίπισσά !

Η Κιριλλία αντέδρασε ψύχραιμα και πάρα πολύ κοριτσίστικα. Έσκισε αμέσως  το φουρό του φορέματος της και με μια απότομη κίνηση , πέταξε  πάνω τους αυτή τη φούστα – δίχτυ, μπουρδουκλώνοντας τους άσχημα  για να τους εγκλωβίσει!

Ο Τάκης που ξαφνικά έγινε καλά από φόβο για την κυρά του, ακούγοντας  ολ’αυτά ανέβηκε στο κεφάλι του Πήγασου και με μεγάλη ανησυχία προσπαθούσε δει…

 

Φύγε από δω ,θα διατάξω να σε θανατώσουν ! είπε με βροντερή φωνή ο άρχοντας .

-Καλέ τι ειν’τούτος ; σιγομουρμούρισε η πριγκίπισσα Κιριλλία …

– Είσαι με τα καλά σου άνθρωπε μου;

Όχι! δε φεύγω  και με το πόδι της ρίχνει μια δυνατή κλωτσιά στην ύποπτη  σιδερένια  καταπακτή που βρίσκονταν δίπλα στη μπότα της καθώς , εκεί  διαισθάνοταν την παρουσία πολλών  λυπημένων σειρήνων …

Η καταπακτή έσπασε και από μέσα πετάχτηκε  με τεράστια πίεση νερό, που από μέσα του ξεπρόβαλαν  ψάρια με μάτι ανθρώπινο και άνθρωποι ψαρίσιοι «σε σιγή»…

Μια γοργόνα  άποδη, στην επιφάνεια σύρθηκε  ακριβώς μπροστά στην πριγκίπισσα.

– Το βήμα μου έδωσα σ’αυτόν εδώ, κι  ήμουν χαρούμενη πως κάτι καλό έκανα…

Τώρα δεν θέλω να τον  ξέρω ! Μη σε φοβίσουν οι αγριοφωνάρες του, ρίχτου με ότι βρεις!

Ο μικρός  Τάκης  που επιτέλους κολυμπώντας  κατάφερε να μπει μέσα , είχε  μαζί του ένα αεροβόλο μικρότερο  από αμπούλα  πένας , ειδικά για τέτοιες περιστάσεις.

Έτσι, αρχίζει να μαζεύει κόκκο κόκκο, το  πιο χοντρό αλάτι της θάλασσας !

Αφού μάζεψε κάμποσο, κρεμάει στο λαιμό του το  εξαιρετικά απαραίτητο αξεσουάρ άμυνας και κρατώντας σταθερά με το ένα χέρι  τα αλύγιστα  πλέον αυτιά του Τρυφερόπτερου  λεει:

Εμπρός χοντρό αλάτι, εμπρός! και φσιούβ φσιούβ, καθώς ολόκληρος στρατός δεκάδων τη στιγμή εκείνη, πάλευε να « φθείρει»  άδικα αυτές τις  τρεις ψυχές.

Η μάχη κράτησε για ώρες …

Αργά τη νύχτα  όλα είχαν σωπάσει,  είχε πλέον  σκοτεινιάσει  και  έκανε και  ψόφο !

Ο Πήγασος λυπημένος  αναμεσά στα νερά και τις λάσπες, ακουμπούσε απαλά με το πρόσωπο το σώμα της  πριγκίπισσάς, για να τη οδηγήσει  στην έξοδο .

Τάκη; που είσαι ;φώναζε η Κυριλλία κλαίγοντας , δεν φεύγω αν δε σε βρω !

Πέρασαν ώρες ,σχεδόν ξημέρωσε .

– Πάμε της έλεγε ο Πήγασος δεν έχει νόημα πια…

Όχι!  δε φεύγω έλεγε  τουρτουρίζοντας  η πριγκίπισσά. Δεν πάω πουθενά χωρίς το ημερολόγιο  μου!

Σε λίγο ακούστηκε ένα βραχνιασμένο  φτέρνισμα .Αααααααααααααψιου!

Που ήσουν επιτέλους τόσες ώρες ; έλα κοντά μου αμέσως! Στο μέλλον δεν θα σε ξαναφήσω να έρθεις μαζί μας. Φεύγουμε!

 

Σταθείτε περιμένετε , μια φωνή ξεψυχισμένη φωνάζει από μακριά .

Αν δεν είχατε έρθει εσείς ,ακούγονταν να λέει  καθώς βημάτιζε, θα έμεναν όλα τα παλιά βάσανα και άλλα ανερχόμενα εδώ για πάντα και εγώ ποτέ μου δεν θα ξανά σηκωνόμουν απ’το σκοτάδι.

Είμαι νέας γενιάς «ανθρώπινο σχέδιο», μα όλα  τα φτωχά και τα βυθισμένα όνειρα εδώ ,εγώ  τα νοιάζομαι  …

Σου δίνω  αυτό  είπε στην πριγκίπισσά  .Όταν πέσεις σε ύπνο βαθύ ,θα νιώσεις  πως μόνο οι ψυχές  κατανοούν που «ακριβώς»  κατοικούν τα βάσανα …

Η πριγκίπισσά συγκινήθηκε, έβγαλε το στέμμα της και αφού τη γλυκοφίλησε  φόρεσε το δώρο.

Η γοργόνα χάθηκε και η Άνοιξη ήρθε μέσα σε εκείνο το λεπτό…

 


SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Το MAXMAG είναι το διαδικτυακό περιοδικό που συνδυάζει την υπεύθυνη ενημέρωση με την ψυχαγωγία, την αγάπη για το κλασικό με την ανάγκη για πρωτοπορία.

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG