Το Soul αποτελεί την πιο πρόσφατη δουλεία του Pete Docter, δημιουργού των ταινιών Monsters, Inc (2001) και του αριστουργήματος Inside Out (2015). Μια ιστορία ενός δασκάλου μουσικής που χάνει τη ζωή του αλλά ανακαλύπτει την ψυχή του, είναι μια οπτικά πολυτελής ταραχή ιδεών, τοποθετημένη κάπου ανάμεσα σε ένα παιχνιδιάρικο μουσικό, μια θεϊκή κωμωδία και ένα μεταφυσικό δράμα.

Η ταινία Soul ξεκινά με τον ύμνο της Disney να εκτελείται από μια αδέξια σχολική μπάντα. Ο δάσκαλος μουσικής Joe Gardner (Jamie Foxx) θα ήθελε όμως, να είναι κάπου αλλού, κατά προτίμηση να παρουσιάζεται και να συμμετέχει σε καταξιωμένες μπάντες σε διάσημα swing clubs. Το όνειρο του Τζο πραγματοποιείται όταν λαμβάνει μια κλήση αργά μέσα στη ημέρα, όπου και του προσφέρεται μια θέση δίπλα στην σαξοφωνίστρια της τζαζ, Dorothea Williams (Angela Bassett). Η ακρόαση πηγαίνει καλά – τόσο καλά, στην πραγματικότητα, που ο Joe φεύγει με το κεφάλι του στα σύννεφα και πέφτει αμέσως στο θάνατό του κάτω από ένα ανοιχτό φρεάτιο. Τότε μεταφέρεται στο Μεγάλο Πριν, έναν κόσμο όπου οι ψυχές αναπτύσσουν προσωπικότητες, ιδιορρυθμίες και άλλα γνωρίσματα, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν στη Γη. Ενώ προσπαθεί να βρει απεγνωσμένα έναν τρόπο να επιστρέψει στο σώμα του, αναλαμβάνει τον ρόλο του μέντορα της 22 (Tina Fey) , μια ψυχή που αρνείται να “βρει” το τελευταίο κομμάτι της , ώστε να ενταχθεί στην ανθρωπότητα.
Οι δύο ψυχές, μέσω της συνεργασίας τους, ανακαλύπτουν πως ο δρόμος προς την ζωή είναι πιο περίπλοκος από τι φαντάζονταν και το Soul αναδεικνύει την γέφυρα μεταξύ του πραγματικού και του μεταφυσικού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο στούντιο, επιδιώκει να βρεθεί βαθιά στην μεταφυσική περιοχή, εξερευνώντας όλες αυτές τις σκέψεις και ιδέες που ανέκαθεν ”τρομάζουν” μεγάλους και μικρούς. To Soul δημιουργεί μια λεπτομερώς σχηματισμένη εικόνα της μετά θάνατον ζωής – στην συγκεκριμένη περίπτωση της προ ζωής, ενώ καταφέρνει να ενωθεί με το Inside Out αφού μετατρέπει τις διάφορες αφηρημένες έννοιες σε αστείους χαρακτήρες και ζωντανά τοπία. Ένας μινιμαλιστικός και λαμπερός χώρος, απεικονίζει τον δρόμο που ακολουθούν οι ανθρώπινες ψυχές πριν και μετά την ζωή, γεμάτος με μεταφορές και αστεία, αλλά και με τους γραφειοκρατικούς “συμβούλους” που ονομάζονται Jerry.

Soul
Πηγή Εικόνας: hyperallergic.com

Όπως και όλες σχεδόν οι ταινίες της Pixar μας μεταφέρουν σε γνωστές τοποθεσίες, έτσι και το Soul μας ταξιδεύει στην ζωντανή και λαμπερή Νέα Υόρκη. Η ταινία δεν παραλείπει να συνδέει το φυσικό και το μεταφυσικό με υπέροχες τζαζ συνθέσεις του Jon Batiste, οι οποίες πλέκουν τα καρέ μεταξύ τους με έναν ανάλαφρο τρόπο, ένα μουσικό είδος που δεν θα μπορούσε να λείπει και από την Νέα Υόρκη.

Τα face textures αλλά και η κινήσεις της κάμερας, θέτουν νέα standards από τεχνικής άποψης, ενώ το υπέροχο animation της μας αφήνει άναυδους για μια ακόμα φορά, όπως και μας έχει συνηθίσει η PIxar. Έχει δημιουργηθεί μια χρωματική παλέτα για το Soul, τόσο στον πραγματικό, όσο και στον μεταφυσικό κόσμο, που καταφέρνει να εκφράσει κάθε συναίσθημα αλλά και κάθε χώρο και περιβάλλον, με μία άρτια αισθητική, δίνοντας το Νεό Υορκέζικο look.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Παρά τον animation χαρακτήρα του, το Soul δεν είναι απλά μια παιδική ταινία, καθώς θέτει φιλοσοφικά ερωτήματα για την ζωή και το μετά αυτής, αλλά και σκουντάει τις υπαρξιακές ανασφάλειες για όλα αυτά που θα θέλαμε να επιλέξουμε και τελικά δεν ζήσαμε. Ίσως κάπως πιο σοβαρή από το συνηθισμένο, σε μια προσπάθεια της Pixar να μην δημιουργήσει απλά ένα blockbuster ή μια τεχνολογικά πρωτοποριακή ταινία, όπως έχει καταφέρει ξανά και ξανά τα τελευταία χρόνια.

Το Soul είναι σίγουρα μια άριστα δομημένη και καλοφτιαγμένη ταινία, που περνά τις λεπτές και ασφαλείς γραμμές μιας animated ταινίας και αξίζει σίγουρα να το παρακολουθήσεις με την πρώτη ευκαιρία.

Trailer :


Δώστε τη δικιά σας βαθμολογία

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΠΟΣΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΔΙΝΕΤΕ

Μέσος όρος: 4.5 / 5. Συνολικά βαθμολόγησαν: 2

No votes so far! Be the first to rate this post.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Ονομάζομαι Θωμάς Αριστείδης και σπουδάζω στο Τμήμα Διεθνών & Ευρωπαικών Σπουδών, στο ΠΑΜΑΚ. Αποφάσισα να ασχοληθώ ερασιτεχνικά με την αρθρογραφία και να γραψω για θεματα κινηματογράφου, μουσικής και πολιτισμού.