Το Nutbag είναι μια ταινία του Nick Palumbo. Στο Nutbag, παρακολουθούμε έναν δολοφόνο, ο οποίος μισεί τους πάντες, ακόμα και τον εαυτό του. Ζει μόνος του σε ένα διαμέρισμα, μαζί με την ταραντούλα του, στην οποία εκμυστηρεύεται όλα τα μυστικά του. Κάθε βράδυ βγαίνει στους δρόμους για να σκοτώσει γυναίκες και να ξεδιψάσει την οργή του.

Το Nutbag είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Nick Palumbo, μια ερασιτεχνική και υπερβολικά χαμηλού budget ταινία, με υποτυπώδη πλοκή, που βασίζεται κυρίως στους μονότονους μονόλογους του δολοφόνου. Αργό σε ρυθμό, αλλά με μια ζοφερή ατμόσφαιρα, ο Palumbo μπορεί να μην καταφέρνει να αποδώσει ρεαλιστικά μια ιστορία με έναν serial killer, αλλά τουλάχιστον ξέρει να διαχειρίζεται τις βίαιες σκηνές ώστε να μοιάζουν ρεαλιστικές. Γυρισμένο στο Las Vegas με μια ψηφιακή κάμερα, ο Palumbo εξερευνάει την ζωή του δολοφόνου μέσα σε δέκα μέρες και όλο αυτό μοιάζει σαν να κρατάει ένα οπτικοακουστικό ημερολόγιο, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια αίσθηση snuff αύρας. Ο Palumbo το καταφέρνει αυτό, αυτό που όμως δεν καταφέρνει, είναι να δημιουργήσει αγωνία και «συμπάθεια» για τον δολοφόνο. Ο δολοφόνος που τον υποδύεται ο Marc Hail, είναι ένα απαθές κοινωνικό απόβλητο, που σιχαίνεται τους πάντες και κατακλύζεται από ψυχολογικά τραύματα. Η ερμηνεία του Marc Hail δεν πείθει, παρόλο που το παρουσιαστικό και η φυσιογνωμία του, έχει κάποια ανατριχιαστικά στοιχεία. Από τον Marc Hail λείπει το χάρισμα και η γοητεία, που έχουν αυτοί οι άνθρωποι και τραβάνε τα θύματα τους στην καταδίκη τους. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα του Nutbag, ένας αδιάφορος πρωταγωνιστής.

Το Nutbag έχει πολύ γυμνό. Ο Palumbo, εξαιτίας του χαμηλού budget, πήρε γυναίκες του δρόμου, που επιδίδονται στην πορνεία για να κάνουν τα θύματα και φυσικά να είναι γυμνές. Η ταινία έχει και κάποια κωμικά στοιχεία, όπως μια ξεκαρδιστική σκηνή, όπου ο σπιτονοικοκύρης χτυπάει την πόρτα του δολοφόνου για να του πληρώσει τα χρωστούμενα, ενώ ο δολοφόνος ετοιμάζει να φάει ένα σάντουιτς, ο δολοφόνος βγαίνει έξω με μια μάσκα γουρουνιού και αφού σκοτώσει τον σπιτονοικοκύρη, συνεχίζει το γεύμα του. Μέσα στο δωμάτιο του δολοφόνου, υπάρχουν πολλές πορνογραφικές αφίσες, ενώ ανάμεσα τους, υπάρχουν αφίσες κλασικών ταινιών τρόμου όπως το The Texas Chainsaw Massacre (1974), ο Palumbo δεν διστάζει να δείξει τις επιρροές του. Την μεγαλύτερη επιρροή, ο Palumbo, την έχει εισπράξει από το Maniac (1980) του William Lustig. Το Nutbag είναι μια ταινία μόνο για τους σκληροτράχηλους οπαδούς του είδους, ευτυχώς ο Palumbo μας αποζημιώνει με το επόμενο αιματοβαμμένο έπος του, το Murder-Set-Pieces (2004).


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δώστε τη δικιά σας βαθμολογία

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΠΟΣΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΔΙΝΕΤΕ

Μέσος όρος: 0 / 5. Συνολικά βαθμολόγησαν: 0

No votes so far! Be the first to rate this post.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Είμαι ο Παναγιώτης Γλυνός. Έχω σπουδάσει σκηνοθεσία στο New York College. Είμαι λάτρης του κινηματογράφου,της λογοτεχνίας και του μυστηρίου. Λατρεύω την περιπέτεια και το ρίσκο. Τα πάθη μου και η λατρεία μου προς την τέχνη,πάντα με οδηγούσαν σε παράτολμα δημιουργήματα. Το 2015 εξέδωσα το πρώτο μου βιβλίο,Ο Μεσσίας του Θανάτου και το 2016,το δεύτερο βιβλίο με τίτλο,Εγώ,ο Εωσφόρος. Έχω σκηνοθετήσει δυο μικρού μήκους ταινίες(Killer's Eyes,Το Όπλο)τις οποίες μπορείτε να τις βρείτε στο youtube. Έχω συμμετάσχει ως βοηθητικός ηθοποιός στις σειρές,Η Ζωή Εν Τάφω,Έτερος Εγώ-Χαμένες Ψυχές και Κόκκινο Ποτάμι. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να συνεργαστώ με μεγάλους σκηνοθέτες του ελληνικού κινηματογράφου όπως τον Παντελή Βούλγαρη,τον Τάσο Ψαρρά και τον Μανούσο Μανουσάκη.