Halloween Ends: Το τέλος (;) του θρυλικού franchise

Halloween Ends: Το απογητευτικό τέλος(;) του θρυλικού franchise
πηγή εικόνας: peacock.com

Υποτίθεται θα ήταν το κύκνειο άσμα του Halloween.

Αλλά τελικά το Halloween Ends δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια άβολη και καταναγκαστική “συνταξιοδότηση” του Michael Myers. Ο David Gordon Green νιώθει την ανάγκη να πει στο κοινό πως όλα θα πάνε καλά. Το καλό πάντα θα νικάει το κακό και πως ακόμα και το πιο βαθύ σκοτάδι υποχωρεί στο φως της ανατολής. Δηλαδή ακριβώς όσα δεν θέλουμε από ταινίες σαν το Halloween. 

Πρωταγωνιστούν:

  • Jamie Lee Curtis ως Laurie Strode
  • James Jude Courtney ως Michael Myers
  • Rohan Campbell ως Corey Cunningham και Andi Matichak ως Allyson Nelson. 

Η πλοκή (χωρίς spoilers)

Πηγή εικόνας: Giant Freaking Robot

Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τα γεγονότα του Halloween Kills. Και η Laurie μαζί με την εγγονή της Allyson άφησαν πίσω τους τα φαντάσματα του παρελθόντος. Η Laurie γράφει τα απομνημονεύματά της και απολαμβάνει τη ζωή, ενώ η Allyson είναι πλέον νοσοκόμα με ένα αρκετά υποσχόμενο μέλλον. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν με τον Corey Cunningham. Έναν εσωστρεφή νεαρό που κατηγορήθηκε για φόνο εξαιτίας ενός ατυχήματος την νύχτα του Halloween. Και παρόλο που αθωώθηκε, μετατράπηκε σε παρία για την πόλη του Haddonfield. Η Allyson και ο Corey ερωτεύονται με την πρώτη ματιά. Αλλά καθώς η σχέση των δύο νέων εξελίσσεται, η Laurie θα αρχίσει να βλέπει τα “σημάδια” για την επιστροφή του Michael Myers.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας ΕΔΩ.

Ένα franchise πιο κατακρεουργημένο και απ’ τα θύματα του Myers! 

πηγή εικόνας: alternativemovieposters.com

 

Πρεμιέρα για το Halloween Ends. Αυλαία για το θρυλικό franchise. Μπήκα ενθουσιασμένος στην αίθουσα του κινηματογράφου. Είχα καταφέρει να κλείσω μάτια και αφτιά και να αποφύγω κάθε δυνατό spoiler και κριτική. Σχεδόν μια ώρα μετά είχα αποστρέψει το βλέμμα απ’ την οθόνη και κοιτούσα επίμονα το εισιτήριό μου. “Halloween Ends/ αίθουσα 2”. Σωστό εισιτήριο, σωστή αίθουσα. Δεν είναι δυνατόν. Κάποιο λάθος θα έχει γίνει. Η ταινία που έβλεπα δεν είχε καμία σχέση με το Halloween. Και όταν τελικά η ταινία τελείωσε, τα φώτα άναψαν και βγήκα από την αίθουσα είχα ένα κενό συναίσθημα. Λες και μόλις είχα δει Jurassic Park και έλειπαν οι δεινόσαυροι. Σαν να έβλεπα Star Wars και να έλειπαν τα φωτόσπαθα. Σαν …

Διαβάστε επίσης  The Exorcist: Believer: Απεταξάμην..
Advertisements
Ad 14

Ας το πάρουμε όμως από την αρχή:

Οι δύο πρώτες ταινίες του Gordon Green (Halloween 2018 και Halloween Kills) επανέφεραν το “εκτροχιασμένο” Halloween πίσω στις “ράγες”, και κυρίως “πίσω στις ρίζες του”. Αναγεννώντας έτσι τις ελπίδες του κοινού και δίνοντας το φιλί της ζωής σε ένα franchise που “χαροπάλευε”. Για να έρθει τελικά το Halloween Ends και σε στυλ Michael Myers να μπήξει το μαχαίρι στο στήθος του franchise και να το “λυτρώσει” από το μαρτύριό του.

Αμιγώς σαν ταινία το Halloween Ends δεν είναι καθόλου κακό. 

Και ομολογώ πως αν δεν ονομαζόταν Halloween θα το είχα απολαύσει πολύ περισσότερο. Αν δεν είχα πάει προετοιμασμένος να δω το sequel ενός εμβληματικού slasher ίσως και να έφευγα ικανοποιημένος από την αίθουσα. Όταν όμως ο τίτλος λέει Halloween, τότε περιμένουμε κάτι πολύ συγκεκριμένο στην οθόνη. Τον Michael Myers και βίαιους φόνους!

Στο μεγαλύτερο της μέρος η ταινία θυμίζει ένα μείγμα ψυχολογικού θρίλερ και αισθηματικού δράματος. Εστιάζει περισσότερο στην ψυχοσύνθεση, τις αλληλεπιδράσεις των χαρακτήρων και το ειδύλλιο μεταξύ Allyson-Corey, ενώ χάνει την ουσία κάθε slasher ταινίας που σέβεται τον εαυτό της. Τους φόνους! Οι φόνοι αποτελούν το “αλατοπίπερο” τέτοιων ταινιών, και στην προκειμένη περίπτωση το αποτέλεσμα είναι αρκετά “ανάλατο”.

Ο Gordon επιλέγει να “βάλει στον πάγκο” τον διαβόητο δολοφόνο με την μάσκα, περιορίζοντας την παρουσία του σε μόλις 4 σκηνές. Έτσι ο Myers αναλαμβάνει ένα ρόλο καθοδηγητή/μέντορα, ενώ τους φόνους διαπράττει ο “μαθητής” του. Μια ιδέα τολμηρή μεν, ενδιαφέρουσα δε. Αλλά εν τέλει αδιάφορη και ανίκανη να αποδώσει όσο θα μπορούσε. 

Διαβάστε επίσης  Possession: Μια δαιμονισμένη σχέση από έναν δαιμόνιο σκηνοθέτη

Ο μαθητής δεν έχει την ωμότητα και βαναυσότητα του δασκάλου.

Και έτσι, οι φόνοι του στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας μοιάζουν τσαπατσούλικοι και τυχαίοι. Αποτυγχάνοντας πλήρως να σοκάρουν ή να “ικανοποιήσουν” τους θεατές. Καθώς, συγκριτικά με το βίαιο παρελθόν του Halloween, είναι είτε αρκετά ήπιοι και ανέμπνευστοι είτε στερούνται κάθε δόση αληθοφάνειας. Οι “καλες στιγμές” (αν μπορείς να αποκαλέσεις έτσι τους κινηματογραφικούς φόνους) είναι ελάχιστες και έρχονται αποκλειστικά από τον Myers.

Μισή ώρα πριν το τέλος, ξεκινάει ένα τρελό ντεμαράζ φόνων και επιτέλους η ταινία αρχίζει να θυμίζει “slasher”. Αργεί πολύ, αλλά εν τέλει μοιάζει να βρίσκει ρυθμό. Δεν ξέρω όμως κατά πόσο αποζημιώνει τον θεατή. Καθώς το build up είναι πολύ αργό και τελικά δεν οδηγεί πουθενά. Αφού το φινάλε “γκρεμίζει” όσα προσπάθησαν να χτιστούν κατά την διάρκεια της ταινίας.

Για το φινάλε ωστόσο θα επιλέξω να μην πω περισσότερα. Διότι από την μία είναι αδύνατο να το σχολιάσω περαιτέρω χωρίς να κάνω κάποιο spoiler. Από την άλλη, με έχει διχάσει αρκετά και θεωρώ πως το ίδιο συμβαίνει και με τους περισσότερους λάτρεις του Halloween εκεί έξω.

Πάσχει από τον σύνδρομο των sequels. 

Το έχουμε συναντήσει σε πολλά sequel θρυλικών ταινιών. Αυτήν την ανάγκη να διαφοροποιηθούν, να απομακρυνθούν από το πρωτότυπο και εν τέλει να καταλήγουν μπερδεμένα και χωρίς ταυτότητα. Και φυσικά το Halloween δεν γλίτωσε. Στην προκειμένη περίπτωση όμως ο Gordon δεν αδικεί μόνο το franchise, πρωτίστως αδικεί τον εαυτό του. Έχει εξαιρετικές ιδέες και δημιουργεί ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Αλλά φοβάται να τολμήσει αρκετά. Και έτσι το αποτέλεσμα είναι καταδικασμένο. Μια ταινία χωρίς ξεκάθαρο προορισμό και ένα απογοητευτικό φινάλε(;) για το franchise! 

Διαβάστε επίσης  5 ταινίες που ανυπομονούμε να δούμε στο 2022

Ίσως βέβαια αυτό δεν είναι το τέλος για το Halloween. 

Ο θρύλος του Michael Myers ζει ακόμα. Και ο εμβληματικός δολοφόνος απλώς περιμένει τον επόμενο σκηνοθέτη που θα τολμήσει να “εξαπολύσει τον τρόμο στην φιλήσυχη πόλη του Haddonfield”. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή.

Συμπερασματικά,

Kαι για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Το Halloween Ends είναι ένα απογοητευτικό φινάλε στην (γενικότερα αξιόλογη και ικανοποιητική) τριλογία του David Gordon Green. Μια ταινία μπερδεμένη και ένα μέτριο προς κακό slasher με ελάχιστη δόση Michael Myers, γεμάτο με πειραματισμούς και νέες ιδέες που τελικά όμως δεν απέδωσαν. Την βαθμολογούμε με 5/10 και σίγουρα δεν είναι η ταινία που σας προτείνουμε να δείτε στις 31 του μήνα. Επειδή όμως η γιορτή του Halloween πλησιάζει, δεν γίνεται να σας αφήσουμε “παραπονεμένους”. Ετοιμάσαμε μια λίστα με 6+1 ταινίες που αξίζει να δείτε την βραδιά του φετινού Halloween. Διαβάστε την με ένα κλικ ΕΔΩ.

 

Μια δεύτερη ματιά. 

Η ταινία έχει λάβει μέχρι τώρα μέτριες προς κακές κριτικές.

5,1/10 στο IMDb

39% από τους κριτικούς και 57% από το κοινό στο Rotten Tomatoes

Γεννήθηκε, μεγάλωσε ,ζει και φοιτεί στην Αθήνα. Γνήσιο nerdουλο, λάτρης του σινεμά, των βιβλίων και των κόμικς. Δεινός ακροβάτης μεταξύ σοβαρού και αστείου. Κάθε Τετάρτη πάει για εξομολόγηση γιατί είδε πρώτα το Phantom Menace και μετά το original trilogy.
Έγραψε το βιογραφικό του σε γ' ενικό.

Αρθρα απο την ιδια κατηγορια

Η Αγγλοϊρλανδική Συνθήκη του 1921

Η Αγγλοϊρλανδική Συνθήκη του 1921

Η Αγγλοϊρλανδική Συνθήκη του 1921 υπογράφηκε μεταξύ της Μ. Βρετανίας
Άτλαντας Δία Σικελία

Άτλαντας: Αναδύεται απο τον αρχαίο ναό του Δία στη Σικελία

Επαναφορά του Άτλαντα: Η αναγέννηση ενός αρχαίου φύλακα στον ναό