«Έτσι κανείς σαν αγαπήσει»: Το πρώτο ελληνικό μελό

 

Το «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει» θεωρείται το πρώτο μελό του Ελληνικού Σινεμά και μια από τις πιο επιτυχημένες προσπάθειες της πρώιμης ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Το «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει» ήταν η πρώτη ταινία που παρουσίασε η νεοσύστατη τότε ελληνική εταιρεία «Φοίβος Φιλμ» των Ριζόπουλου και Δασκαλάκη. Χρέη τεχνικού συμβούλου της εταιρείας εκτελούσε ο Περικλής Πολίτης. Το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν του Στάθη Λούπα, ο οποίος κράτησε και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χρησιμοποιώντας, όμως, το ψευδώνυμο «Άγης Νόρμας». Το σενάριο βασίστηκε σ’ ένα διήγημα που είχε δημοσιεύσει ο Στάθης Λούπας στην εφημερίδα «Φως» της Θεσσαλονίκης. Οπερατέρ ήταν ο Δημήτρης Μεραβίδης, που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά παγχρωματικό φιλμ που μπορούσε να αποδώσει όλες τις αποχρώσεις του γκρίζου με μια μηχανή Ernemann – Debrie (όπως και στην ταινία «Δάφνις και Χλόη»), βοηθός του ο γιος του Πρόδρομος Μεραβίδης, φωτογράφος ο Εμίλ (Αιμίλιος) Σεράφ και ψιμυθιολόγος ο πρωτοπόρος Κίμων Σπαθόπουλος (στο ξεκίνημά του σε αυτόν τον ρόλο).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δημήτρης & Πρόδρομος Μεραβίδης κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, Πηγή Εικόνας: Βιβλίο «Ελληνικός Κινηματογράφος»

 

Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν ο Στάθης Λούπας (ζωγράφος Άγης), η Λώρα Βαλέρη (Μάσα, με το ψευδώνυμο Λέλα Βαλέρη), ο Αθανάσιος Μαρίκος (θεατρώνης), ο Κίμων Σπαθόπουλος (μπαρμπα-Κούτρας), η Αδριανή Παπανδρέου (θειά Μαριώ), ο Μάνος Κατράκης (βιολιστής), η Καίτη Παπανικολάου (θεατρίνα), η Μαίρη Καλλίδου, η Μαρίκα Ξανθάκη, ο Άγις Νομικός, ο Κώστας Παπανικολάου, ο Ροβέρτο Αλμπερτίνι και η Ισπανίδα τραγουδίστρια Rosita Barrios (τραγουδούσε μαζί με τους δύο Μανδαρίνους της σε μια σκηνή στο «Κολιζέουμ» του Ψυχικού). Στη σκηνή του γάμου συμμετείχαν ως «προσκεκλημένοι» η Ντόμνα, η Ντόλλυ Θεολογίδου (είχε πρωταγωνιστήσει ήδη στην ταινία «Κάιν και Άβελ»), η Πάσσαρη, το ζεύγος Πολίτου, ο Πλατόπουλος με την αδερφή του, η κόρη του οπερατέρ Δημήτρη Μεραβίδη, η Ηρώ Παπαγεωργίου, το ζεύγος Δασκαλάκη, η Σαββάκη, ο Σπύρος Ολλανδέζος κ.ά.

Rosita Barrios, Πηγή Εικόνας: blog.imagesmusicales.be

 

ΛΩΡΑ ΒΑΛΕΡΗ

Η Λώρα Βαλέρη, η πρωταγωνίστρια του φιλμ «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει», ήταν από τα πιο ελπιδοφόρα πρόσωπα του πρώιμου Ελληνικού Κινηματογράφου.  Την περίοδο εκείνη ζούσε μαζί με τους γονείς της στη συνοικία «Χαροκόπου». Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1913 και φοίτησε αρχικά στο «Ομήρειον Λύκειον». Από μικρή αισθανόταν ιδιαίτερη κλίση για το θέατρο και γι’ αυτόν τον λόγο παρακολουθούσε με ενδιαφέρον κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα.

Λώρα Βαλέρη, Πηγή Εικόνας: Περιοδικό «Το Παρλάν» / Αρχείο Αντώνη Ευθυμίου

 

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 9 ετών και εισήχθη αρχικά στη Σχολή Κωνσταντινίδου και κατόπιν σπούδασε στην Εμπορική Σχολή του εκπαιδευτικού Γεωργίου Μεταξά (πατέρα της Αντιγόνης Μεταξά / Θείας Λένας). Κάποια στιγμή συναντήθηκε σ’ ένα φιλικό της σπίτι με τον γνωστό σκηνοθέτη και ηθοποιό Πάνο Καλογερίκο, ο οποίος ενθουσιασμένος από την απαγγελία της, την ενθάρρυνε να φοιτήσει στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου (Ε.Σ.Θ.). Η Ε.Σ.Θ. λειτούργησε για 6 χρόνια (1924-1930) και ήταν πρωτοβουλία των Γιαννούλη Σαραντίδη, Πάνου Καλογερίκου και Εμμανουήλ Καντιώτη. Τελικά, η Βαλέρη ακολούθησε τη συμβουλή του Καλογερίκου, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των οικείων της. Στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου γνωρίστηκε με τον Στάθη Λούπα, ο οποίος της πρότεινε αργότερα να πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει», από την οποία άρχισε κατ’ ουσίαν η σύντομη καλλιτεχνική της σταδιοδρομία.

Λώρα Βαλέρη, Πηγή Εικόνας: Περιοδικό «Το Παρλάν» / Αρχείο Αντώνη Ευθυμίου

 

Η ίδια είχε πει κάποτε στο περιοδικό «Το Παρλάν»: «Πάντως, όμως, τη δημιουργία μου αυτήν την οφείλω στον Στάθη Λούπα. Οφείλω ακόμα να ομολογήσω ότι η διδασκαλία του ρόλου μου, την οποία μου έκαμε κατά τη διάρκεια της σκηνοθεσίας του, με έκαμε να νιώσω αμέσως τον ρόλο μου. Φανταστείτε ότι λίγες μέρες πριν δεν φανταζόμουν ποτέ πως εγώ θα μπορούσα να παίξω στον κινηματογράφο.» Μετά την ταινία «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει» της έγινε πρόταση να συμμετάσχει στον θίασο Ροζάν, αλλά οι γονείς της δεν την άφησαν. Επίσης, της έγινε πρόταση να παίξει και στην ταινία του Γιάννη Πρινέα «Ελληνική Ραψωδία», την οποία απέρριψε, εφόσον δεν την σκηνοθετούσε ο Στάθης Λούπας.

Λώρα Βαλέρη, Πηγή Εικόνας: Βιβλίο «Ο Ελληνικός Κινηματογράφος: Ντοκουμέντα 1 – Μεσοπόλεμος»

 

ΣΤΑΘΗΣ ΛΟΥΠΑΣ

Ο Στάθης Λούπας γεννήθηκε το 1909 στον Βόλο. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος (επιθεωρητής σχολείων). Συνεπώς, η ζωή τους ήταν τελείως νομαδική. Μετά τον Βόλο, το 1910, βρέθηκαν στη Ζάκυνθο, αργότερα στην Πάτρα κι ύστερα στη Νάξο, στην Καρδίτσα, στο Κιλκίς, στο Ναύπλιο και στο Καρπενήσι. Το 1925 βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είχε ήδη τελειώσει το Γυμνάσιο κι είχε δημοσιεύσει πολλά ποιήματα και διηγήματα. Από πολύ νωρίς είδε εκδηλώσει την αγάπη του για την τέχνη με την ευρεία έννοια. Έτσι από το 1923, σε ηλικία 14 ετών, έβλεπε το όνομά του να φιγουράρει σε ποικίλα φιλολογικά περιοδικά της εποχής, όπως στον «Φιλότεχνο», στη «Νέα Τέχνη», στο «Σαλόνι» και στον «Παρνασσό». Ο κύκλος του αποτελείτο από σημαντικούς ανθρώπους της εποχής, όπως ο συνθέτης και ποιητής Αιμίλιος Ριάδης με το χαρακτηριστικό μονόκλ, ο διακεκριμένος πιανίστας και μουσουργός Λώρης Μαργαρίτης με τη γυναίκα του Ίντα Ρόζενγκρας, ο Γιώργος Βαρόπουλος, ο ζωγράφος και χαράκτης Πολύκλειτος Ρέγκος και ο λογοτέχνης Γιώργος Δέλιος.

Αιμίλιος Ριάδης, Πηγή Εικόνας: Βικιπαίδεια

 

Εκείνη την εποχή θα ξεκινούσε να λειτουργεί το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης με τη Φιλολογική Σχολή. Επειδή ο πατέρας του ήθελε οπωσδήποτε να τον κάνει καθηγητή, τον έπεισε να δώσει εξετάσεις στο νεοσύστατο τότε πανεπιστήμιο. Ο Στάθης Λούπας χρημάτισε από τους πρώτους φοιτητές του δευτέρου Πανεπιστημίου της Ελλάδας και λίγο αργότερα ο πρώτος πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου και του Φοιτητικού Καλλιτεχνικού Ομίλου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, είχε μείνει αλησμόνητη η πρώτη γιορτή που έδωσε ο Καλλιτεχνικός Όμιλος, σε συνεργασία με τον Πασχαλίδη, τον Δαμασκίτη, τον Μαργαρίτη, τον Φλώρου και την Τούλα Γεωργίου. Σε εκείνη τη γιορτή, ο Στάθης Λούπας πραγματοποίησε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Εν προκειμένω, δίδαξε και σκηνοθέτησε μαζί με μερικούς ερασιτέχνες ηθοποιούς του Πανεπιστημίου ένα μονόπρακτο του Guy de Maupassant, «Το Δάσος των Ελαιών».

Στάθης Λούπας, Πηγή Εικόνας: Περιοδικό «Το Παρλάν» / Αρχείο Αντώνη Ευθυμίου

 

Αφού διαλύθηκε η παρέα του στη Θεσσαλονίκη, αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό. Την ευκαιρία τού την έδωσε η γνωστή εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Φως», που του ανέθεσε να γράψει τις ταξιδιωτικές του εντυπώσεις. Ο πρώτος του σταθμός ήταν η Ελβετία (Λωζάννη), κατόπιν η Ιταλία (Βενετία) και τέλος η Γαλλία (Παρίσι). Στο Παρίσι είχε την τύχη να παρακολουθήσει το γύρισμα τριών φιλμ κι εκεί κόλλησε το «ψώνιο» για τον κινηματογράφο. Πολύ γρήγορα σταμάτησε τη συνεργασία του με την εφημερίδα κι επέστρεψε στην Ελλάδα. Επειδή δεν ήθελε πια να μείνει στη Θεσσαλονίκη, γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Ένα βράδυ γνώρισε τον σπουδαίο παλιό ηθοποιό και σκηνοθέτη Θωμά Οικονόμου, ο οποίος του συνέστησε τον σκηνοθέτη Φώτο Πολίτη. Τελικά έλαβε την απόφαση να παρακολουθήσει μαθήματα στην Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου, όπου δίδασκε ο Πολίτης, παράλληλα με τη Νομική.

Θωμάς Οικονόμου, Πηγή Εικόνας: Βιβλίο «Το Θέατρο Στην Πόλη Της Ζακύνθου 1860-1953»

 

Το 1930, ενώ ετοιμαζόταν να δώσει εξετάσεις για το δίπλωμα της Νομικής Σχολής, οι φίλοι του Ριζόπουλος και Δασκαλάκης τού ανακοίνωσαν ότι ήθελαν ιδρύσουν μια κινηματογραφική εταιρεία, τη «Φοίβος Φιλμ». Ο Στάθης Λούπας δεν έχασε καιρό και σε πέντε μέρες έγραψε το «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει». Μετά από αυτήν την ταινία είχε αρκετές προτάσεις για σκηνοθεσία, όπως από την «Αθηνά Φιλμ». Τις αρνήθηκε όλες, γιατί δεν είχε ετοιμάσει κάποιο σενάριο. Αλλά τον Σεπτέμβριο του 1931 τελείωσε το καινούριο του σενάριο, που δούλευε τρεις μήνες. Το 1931 ξεκίνησε και η συνεργασία του με το περιοδικό «Το Παρλάν» σχετικά με το γύρισμα των ελληνικών ταινιών.

Ο Αθανάσιος Μαρίκος, η Καίτη Παπανικολάου & ο Στάθης Λούπας σε σκηνή της ταινίας, Πηγή Εικόνας: Περιοδικό «Εβδομάς»

 

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Η Μάσα, μια καλλίμορφη κοπέλα, μένει σ’ ένα όμορφο νησάκι του Αιγαίου. Η καταγωγή της έχει κάτι το μυστηριώδες και το μόνο που ξέρουν στο νησί είναι ότι πριν πολλά χρόνια την έφερε στο νησί, παιδίσκη τότε, ένας παράξενος γέρος, που τον αποκαλούσε «παππού». Λίγο αργότερα, απεβίωσε ο γέρος και της άφησε κληρονομιά όλα τα κτήματα που εν τω μεταξύ είχε αγοράσει. Μετά τον θάνατό του, η μικρούλα Μάσα μεγάλωσε με δύο συμπαθητικά γεροντάκια, τη θειά Μαριώ και τον μπαρμπα-Κούτρα, που τα είχε πάρει σπίτι του πριν πεθάνει ο παππούς και την αγαπούσαν σαν παιδί τους. Η Μάσα, 18 χρονών πια, ζει μια ανέμελη ζωή στο όμορφο νησί και όλοι την λατρεύουν για την ομορφιά της, την καταδεκτικότητά της και την καλή της καρδιά. Φυσικά, τα παλικάρια του νησιού είναι ερωτευμένα μαζί της, αλλά κανείς δεν τολμά να της το εξομολογηθεί. Εκείνη όμως, παρά την ηλικία της, δεν πονηρεύεται καθόλου και προτιμάει να ζει με αφέλεια και χαρά.

Λώρα Βαλέρη, Πηγή Εικόνας: Εφημερίδα «Η Ελληνική»

 

Μια μέρα που είχε βγει για βόλτα με το κατσικάκι της, συνέβη κάτι που άλλαξε άρδην τη ζωή της. Εκείνες τις μέρες είχε έρθει στο νησί από την Αθήνα ο πολύ νέος, αλλά καταξιωμένος και πλούσιος ζωγράφος Άγης, για να ζωγραφίσει  μερικά τοπία του. Την ώρα, λοιπόν, που η Μάσα είχε βγει για να βοσκήσει το κατσικάκι της, ο Άγης ζωγράφιζε σε μια ακρογιαλιά το ηλιοβασίλεμα. Το κατσικάκι ξέφυγε από τον έλεγχο της Μάσας και τρέχοντας μπερδεύτηκε στα πόδια του καβαλέτου του ζωγράφου και το αναποδογύρισε. Η Μάσα τρομάζει και τα χάνει με την άβολη κατάσταση, αλλά ο Άγης την καθησυχάζει κι έτσι ξεκίνησε η γνωριμία τους, η οποία σιγά σιγά εξελίχθηκε σε φλογερή αγάπη. Μετά από λίγες μέρες, εγκατέλειψαν το νησί και πήγαν στην Αθήνα να ζήσουν αμέριμνοι τον έρωτά τους. Δυστυχώς, ο Άγης άφησε την τέχνη του και αυτή η αλλαγή πυροδότησε πολλά κουτσομπολιά. Κάποιος θεατρώνης που επρόκειτο ν’ ανεβάσει ένα νέο θεατρικό έργο, του πρότεινε ν’ αναλάβει τις μακέτες, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Εντέλει, μετά από επέμβαση της πρωταγωνίστριας του θιάσου, άλλαξε γνώμη και στρώθηκε στη δουλειά. Η μποέμικη ατμόσφαιρα του θεάτρου και τα σκέρτσα της πρωταγωνίστριας τον ξεμυάλισαν και η αγάπη του για τη Μάσα άρχισε να εξασθενεί.

Λώρα Βαλέρη, Πηγή Εικόνας: Εφημερίδα «Η Βραδυνή»

 

Μια μέρα, όταν η Μάσα του ανακοίνωσε ότι οσονούπω θα γινόταν μητέρα, εκείνος της πρότεινε να επιστρέψει στο νησί, με την υπόσχεση ότι θα την ακολουθούσε λίγο αργότερα, αφού τελείωνε τις δουλειές του. Η Μάσα πήγε στο νησί, αλλά ματαίως περίμενε να έρθει στο νησί ο αγαπημένος της, αφού δεν απαντούσε ούτε στα γράμματά της. Εν τω μεταξύ είχε γεννήσει το παιδί τους. Έτσι, αποφάσισε να τον αναζητήσει στην Αθήνα. Όταν κατέφτασε στο σπίτι του, είδε μέσα από τις γρίλιες του παραθύρου τον Άγη να παντρεύεται τη θεατρίνα. Η άμοιρη κοπέλα δεν άντεξε τον πόνο και προς στιγμήν λύγισαν τα γόνατά της κι απώλεσε τα λογικά της, έχοντας το παιδί της αγκαλιά. Η Μάσα παραλοϊσμένη επέστρεψε στο νησί και με το παιδί στο χέρι  προχώρησε σαν υπνωτισμένη στην άκρη του νησιού. Εκεί αφουγκράστηκε τον δυνατό γδούπο από τον παφλασμό των κυμάτων και νομίζοντας πως η θάλασσα είναι ο τάφος του παιδιού της, έριξε λίγα λουλούδια.

Καίτη Παπανικολάου & Αθανάσιος Μαρίκος, Πηγή Εικόνας: Εφημερίδα «Η Βραδυνή»

 

ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Η ταινία «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει» ήταν ασπρόμαυρη βουβή, αλλά ηχητική και άδουσα. Τον Νοέμβριο του 1930 ξεκίνησαν τα γυρίσματα και τα εξωτερικά πλάνα έλαβαν χώρα στα νησιά του Αιγαίου, στον Βόλο, στο Φάληρο και στο «Κολιζέουμ» του Ψυχικού. Η πιο χαρακτηριστική σκηνή της ταινίας και με τα περισσότερα ευτράπελα ήταν εκείνη του γάμου, ο οποίος πραγματοποιήθηκε χωρίς παπά και ψάλτες… στο ξενοδοχείο «Φαληρικόν». Ήταν τόσο πρόχειρο το γύρισμα, που παρακάλεσαν την Πάσσαρη που συμμετείχε στην ταινία, να δανείσει τα λευκά της γάντια στην Καίτη Παπανικολάου, που υποδυόταν τη νύφη. Εκείνη, όμως, φοβούμενη πως θα αποκαλυπτόντουσαν τα γερασμένα χέρια της, αρνήθηκε. Ειρήσθω εν παρόδω, το νυφικό της Παπανικολάου ήταν του Οίκου Κανακάρη. Προτού ξεκινήσει το γύρισμα, ο Στάθης Λούπας κουβάλησε πιάτα και καρέκλες για το γαμήλιο τραπέζι, ενώ ο Αθανάσιος Μαρίκος τοποθέτησε τις καρέκλες και ο επιχειρηματίας Ριζόπουλος έστρωσε τα χαλιά μπροστά στα έκπληκτα μάτια των σερβιτόρων του ξενοδοχείου!

Διαφήμιση του ξενοδοχείου «Φαληρικόν», Πηγή Εικόνας: Εφημερίδα «Πατρίς»

 

Εν τω μεταξύ, η Λώρα Βαλέρη έπαιζε στο πιάνο και τραγουδούσε με πάθος την «Τσιγγάνα» και ο Αθανάσιος Μαρίκος χόρευε και παράλληλα έλεγε διάφορα καλαμπούρια. Ο Δημήτρης Μεραβίδης έδωσε το τελικό πρόσταγμα, αλλά αμέσως του τράβηξαν την προσοχή οι κάλτσες της Καίτης Παπανικολάου. Το χρώμα ήταν ακατάλληλο και μια κοπέλα, η Ανδρονίκου, δάνεισε τις δικές της. «Λείπει και ένας πόντος, δεν πειράζει… Μου ‘φυγε στο βγάλσιμο» μονολόγησε η νύφη. «Εύξεινος Πόντος» απάντησε αυθόρμητα ο Αθανάσιος Μαρίκος. Μετά από πολλά βάσανα, τελείωσε αργά το απόγευμα το γύρισμα και η Καίτη Παπανικολάου ετράπη σε φυγή, επειδή έπρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της, προτού αντιληφθεί η μητέρα της ότι είχε φύγει κρυφά.

Καίτη Παπανικολάου, Αθανάσιος Μαρίκος & Στάθης Λούπας, Πηγή Εικόνας: Εφημερίδα «Φως»

 

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Ο Δημήτρης Μεραβίδης σκέφτηκε έναν πολύ τρόπο για να διαφημίσει την ταινία. Έστειλε το κάτωθι προσκλητήριο γάμου στους δημοσιογράφους:

 «Παρακαλείσθε να τιμήσετε τον γάμο της δεσποινίδος Καίτης Παπανικολάου μετά του κυρίου Στάθη Λούπα που δίδεται στο «Φαληρικόν» αύριον το πρωί».

Με αγάπη

Δημήτρης Μεραβίδης

Η πρωταγωνίστρια της ταινίας Λώρα Βαλέρη στο εξώφυλλο του περιοδικού «Το Παρλάν», Πηγή Εικόνας: Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ)

 

ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Το «Έτσι κανείς σαν αγαπήσει» ξεκίνησε να προβάλλεται στην Αθήνα στις 30 Μαρτίου 1931 στο «Ιντεάλ», την ίδια μέρα ακριβώς με τον «Μάγο της Αθήνας» του Αχιλλέα Μαδρά. Στις 19 Οκτωβρίου 1931 ξεκίνησε να προβάλλεται στη Θεσσαλονίκη στο «Πατέ», ενώ από τις 22 Οκτωβρίου 1933 στο Κάιρο, στο «Πλέι Χάουζ», αλλά με διαφορετικό τίτλο, «Αγάπη που τρελλαίνει». Προβλήθηκε και σε άλλες πόλεις, όπως η Μυτιλήνη (στο «Σαπφώ») και η Κοζάνη (στο «Σινέ Ίρις»).

Διάφορες διαφημίσεις, Πηγή Εικόνας: Εφημερίδες «Ακρόπολις», «Εστία», «Ελεύθερος Άνθρωπος», «Φως» & «Μακεδονία»

 

Η ταινία, παρά το τραγικό τέλος, άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις σε κοινό και κριτικούς κι έκοψε αρκετά εισιτήρια. Εξάλλου, άνοιξε τον δρόμο στα δακρύβρεχτα μελό, που θα γίνονταν της μόδας κάμποσα χρόνια αργότερα. Ακόμη και η δοκιμαστική προβολή παρουσία κριτικών και δημοσιογράφων στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Ο έμπειρος Δημήτρης Μεραβίδης ήταν αυτός που βοήθησε περισσότερο στην αρτιότητα του αποτελέσματος. Η φωτογραφία, αλλά και η σκηνοθεσία ήταν άψογες για τα δεδομένα της εποχής. Το ίδιο η μουσική και τα τραγούδια που συνόδευαν το έργο. Επίσης, ο αρμονικός συνδυασμός των παραδοσιακών χρωμάτων του νησιού και του κοσμοπολίτικου χαρακτήρα εντυπωσίασε τους θεατές. Τέλος, οι περισσότεροι ηθοποιοί ικανοποίησαν με το παίξιμό τους. Πρώτη από όλους η Λώρα Βαλέρη, που σαγήνευσε με την ομορφιά της και την εκφραστικότητά της. Από την άλλη, ο βετεράνος Αθανάσιος Μαρίκος έδωσε έναν κωμικό τόνο με την ενθουσιώδη ερμηνεία του και τα καλαμπούρια. Επιπροσθέτως, ο Στάθης Λούπας στάθηκε αντάξιος των περιστάσεων, αφού κράτησε ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ πολύ καλές ήταν η Καίτη Παπανικολάου (αν και λίγο υπερβολική και ποζάτη) και η Μαίρη Καλλίδου. Κάποιοι κριτικοί της εποχής, όμως, απογοητεύτηκαν από την επιλογή του τίτλου, που την βρήκαν ατυχή.

Λώρα Βαλέρη, Πηγή Εικόνας: Εφημερίδα «Φως»

 

ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΟ ΜΟΝΤΑΖ

Ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της ταινίας Στάθης Λούπας αφηγήθηκε στο περιοδικό «Το Παρλάν» ένα ατυχές συμβάν:

«Είναι απίστευτο με τι γρηγοράδα παίρνει φωτιά το φιλμ, χειρότερα κι από μπαρούτι. Σηκώνονται οι τρίχες μου όσο θυμάμαι ότι κάποτε κοντέψαμε να καούμε ζωντανοί σαν ποντίκια. Στο εργαστήριο του Δημήτρη Μεραβίδη. Η ώρα ήταν πολύ περασμένη. Κι έκανε πολύ κρύο στο δωμάτιο του μοντάζ. Σε ένα τραπέζι εγώ και σ’ ένα άλλο ο Ορέστης Λάσκος. Εκείνος μόνταρε το «Δάφνις και Χλόη» κι εγώ το «Έτσι κανείς, σαν αγαπήσει». Δε χωρούσε να στρίψουμε. Σ’ όλο το πάτωμα, στους τοίχους, στο ταβάνι, κρεμασμένα κομμάτια φιλμ. Ο Λάσκος σιγομουρμούριζε τις «Τρίχες» του. Ο Μεραβίδης στο δωμάτιο της τυπιστικής μηχανής τύπωνε και ο Λεωνίδας Αποστολόπουλος, ο επονομαζόμενος «καπετάνιος» από τους κινηματογραφιστές λόγω του ρόλου του στην ταινία «Ο παλιάτσος της ζωής», εμφάνιζε μέσα στον σκοτεινό θάλαμο τραγουδώντας με πάθος «Γυναίκες Γυναίκες» και ο υποφαινόμενος σκασμένος για τσιγάρο, ήταν έτοιμος να βγει έξω για να καπνίσει. Ξαφνικά βλέπω τον Λάσκο σαν τρελό να βάζει κάτι φωνές και μ’ ένα πήδημα να βρίσκεται έξω από την πόρτα. Ένα καλώδιο του ηλεκτρικού είχε κάνει ένωση κι ένα κομμάτι φιλμ, που βρισκόταν κοντά του, πήρε φωτιά. Το τι επακολούθησε, είναι απερίγραπτο. Μόλις και μετά βίας, ύστερα από πολλά βάσανα κατορθώσαμε να σβήσουμε τη φωτιά που σ’ ένα δευτερόλεπτο είχε φουντώσει, ρίχνοντας απάνω της τα σακάκια μας.»

Λώρα Βαλέρη, Πηγή Εικόνας: Βιβλίο «Ελληνικός Κινηματογράφος: Ιστορία-Φιλμογραφία-Βιογραφικά»

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • Ηλιάδης, Φρ. (1960). Ελληνικός Κινηματογράφος 1906-1960. Αθήνα: Φαντασία
  • Μητροπούλου, Α. (1980). Ελληνικός Κινηματογράφος. Αθήνα: Ιδιωτική Έκδοση
  • Κουσουμίδης, Μ. (1981). Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου εικονογραφημένη. Αθήνα: Καστανιώτης
  • Βαλούκος, Στ. (1984). Φιλμογραφία Ελληνικού Κινηματογράφου (1914-1984). Αθήνα: Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών
  • Σολδάτος, Γ (1994). Ο Ελληνικός Κινηματογράφος: Ντοκουμέντα 1 – Μεσοπόλεμος. Αθήνα: Αιγόκερως
  • Σολδάτος, Γ. (2001). Ένας Αιώνας Ελληνικός Κινηματογράφος. Αθήνα: Κοχλίας
  • Σολδάτος, Γ. (2004). Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου, 4ος Τόμος, Ντοκουμέντα 1900-1970. Αθήνα: Αιγόκερως
  • Ρούβας Ά. & Σταθακόπουλος Χρ. (2005). Ελληνικός Κινηματογράφος: Ιστορία-Φιλμογραφία-Βιογραφικά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
  • Βαλούκος, Στ. (2007). Φιλμογραφία Ελληνικού Κινηματογράφου (1914-2007). Αθήνα: Αιγόκερως
  • Τσιάπος, Αργ. (2018). Οι πρώτες ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου (Η ιστορία του προπολεμικού ελληνικού σινεμά). Σέρρες: Αυτοέκδοση
  • Σπετρρ (1931, 5 Φεβρουαρίου). Απ’ την Ελληνικήν Οθόνην: Εις το «Φαληρικόν», ένας κινηματογραφικός γάμος!. Η Βραδυνή
  • Σπετρρ (1931, 8 Φεβρουαρίου). Γύρω από την Ελληνικήν Οθόνην: Οι νέοι «αστέρες» του κινηματογράφου μας, μια ματιά στη «φωληά» τους. Η Βραδυνή
  • Το Ελληνικόν Φιλμ: «Έτσι κανείς σαν αγαπήση» (1931, 28 Μαρτίου). Η Βραδυνή, σελ. 2
  • Το Ελληνικόν Φιλμ: «Έτσι κανείς σαν αγαπήση» (1931, 29 Μαρτίου). Η Ελληνική, σελ. 2
  • Το Ελληνικό Φιλμ (1931, 30 Μαρτίου). Η Ελληνική, σελ. 2
  • Η κινηματογραφική μας παραγωγή: «Έτσι κανείς σαν αγαπήση» (1931, 1 Απριλίου). Η Ελληνική
  • β. γ. (1931, 2 Απριλίου). Μια νέα ελληνική ταινία. Ελεύθερος Άνθρωπος, σελ. 2
  • Χορν, Δ. (1931, 5 Απριλίου). Το Ελληνικόν Φιλμ: «Έτσι κανείς σαν αγαπήση». Η Ελληνική, σελ. 2
  • «Έτσι κανείς σαν αγαπήση» (1931, 15 Απριλίου). Πατρίς, σελ. 2
  • Μελετόπουλος, Α. (1931, 12 Σεπτεμβρίου). Κινηματογραφικοί Περίπατοι με τη Λώρα Βαλέρη. Το Παρλάν, αρ. 20
  • Μελετόπουλος, Α. (1931, 26 Σεπτεμβρίου). Κινηματογραφικοί Περίπατοι με το Στάθη Λούπα. Το Παρλάν, αρ. 22
  • IMDb (Βάση Δεδομένων, έγινε χρήση για εύρεση φιλμογραφίας)
  • Ταινιοθήκη της Ελλάδος (Βάση Δεδομένων, έγινε χρήση για εύρεση φιλμογραφίας)
  • retroDB (Βάση Δεδομένων, έγινε χρήση για έλεγχο φιλμογραφίας)
  • Βιβλιοθήκη της Βουλής – Ψηφιακή Βιβλιοθήκη (Έγινε χρήση για εύρεση άρθρων της εποχής)

 

 


Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Αντώνιος Ευθυμίου

Είμαι ο Αντώνης. Έχω σπουδάσει Πολιτικός Μηχανικός στην Ελλάδα και την Ιαπωνία κι εργάστηκα πολλά χρόνια στο εξωτερικό (Ολλανδία, Φιλιππίνες, Γερμανία). Λατρεύω τον κινηματογράφο, την ποίηση και τα ταξίδια. Το μότο της ζωής μου είναι μια φράση από την ταινία "Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών": CARPE DIEM!

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;