Control: Ο Ian Curtis, των θρυλικών Joy Division, υπήρξε πέρα από ιδιαίτερα ταλαντούχος, μία από τις πιο χαρισματικές και μυστήριες φιγούρες της ροκ σκηνής. Η βιογραφία του, γυρισμένη σε αποκαλυπτικό άσπρο-μαύρο, ταιριάζει απόλυτα στο εξίσου σκοτεινό προφίλ του.

..she’s lost control (again).
Η ταινία ακολουθεί τον ίδιο και το συγκρότημα του, από τη δημιουργία και την απόλυτη αφάνεια, μέχρι τις λυκαυγές της αναγνωσιμότητας. Control λοιπόν. Η αλλιώς η τραγική μάχη του Curtis για την διατήρηση του ελέγχου στη ζωή του. Νέος, κάπως αφελής, και σίγουρα ερωτευμένος, ο Ian παντρεύεται πολύ μικρός τον νεανικό του έρωτα. Ζώντας μια γκρίζα και βαρετή, μικροαστική ζωή, το τραγούδι έμοιαζε να τον αποσπά από την πραγματικότητα του. Μια πραγματικότητα κατ’ άλλα γεμάτη από υπαρξιακά αδιέξοδα.

Η αρχή του τέλους έρχεται μαζί με την παρενέργεια της δημιουργίας. Όσο μεγαλώνει η φήμη του, τόσο δυναμώνουν και οι δαίμονες που τον βασανίζουν. Η κατάθλιψη του και οι επιληπτικές του κρίσεις, συμβάλλουν στο χάος που επικρατεί στο μυαλό του. Η ταινία αποτυπώνει εξαιρετικά την από τότε ισχύουσα «ρομαντικοποίηση» της ψυχικής ασθένειας από τη κοινωνία. Όσο πιο απαισιόδοξοι γινόντουσαν οι στίχοι του Curtis, τόσο πιο καλοδεχούμενοι ήταν από το κοινό.

Σύντομα αντιλαμβάνεται πως όλα έχουν ημερομηνία λήξης. Ο έρωτας, η δόξα, η διαφυγή που έβρισκε στη μουσική, αποδεικνύεται η παγίδα που έστησε ο ίδιος στον εαυτό του. Βίαιες μεταπτώσεις, κατατονία και σκληρές σιωπές. Ο απαγχονισμός του, το φινάλε στην σπαρακτικά σύντομη ζωή του.

Control
Πηγή Εικόνας: netflixmovies.com

Η ετυμηγορία

Όσο αφορά τις μουσικές βιογραφίες, κατ’ εμέ δύο είναι τα τινά. Αρχικά, θεωρώ πως οι «μουσικές» ταινίες ενδιαφέρουν σχεδόν αποκλειστικά τους θαυμαστές είτε του συγκροτήματος, είτε του καλλιτέχνη στον οποίο επικεντρώνονται. Δεύτερον, όσο ενδιαφέρουσα μπορεί να φαντάζει η φιγούρα ενός ατόμου, αν η βιογραφία του δεν εκτελεστεί με ιδιαίτερη προσοχή, φλερτάρει με την ιδέα να περάσει αδιάφορη. Το “Control” ωστόσο, αξίζει την προβολή ακόμα και κάποιου που δεν έχει ιδέα (κάπου ντροπή), ποιοι ήταν οι Joy Division.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο της χήρας του Ian Curtis, με τίτλο «Αγγίζοντας από απόσταση». Αυτή η φράση χαρακτηρίζει εξαιρετικά και αυτόν, και τη ταινία, η οποία κατόρθωσε να μείνει μία πιστή, ρεαλιστική και κυρίως ουσιαστική, βιογραφία. Ο Corbjin έκανε εξαιρετική δουλειά κινώντας τα νήματα της σκηνοθεσίας. Για αυτόν ίσως ήταν εξάλλου και προσωπική υπόθεση, καθώς υπήρξε φωτογράφος και σκηνοθέτης σε βίντεο κλιπ των Joy Division. Τιμώντας λοιπόν τη μνήμη του Curtis, η ταινία αποδεικνύεται μία συγκροτημένη σπουδή πάνω στον χαρακτήρα του τραγουδιστή, αποφεύγοντας τη δημιουργίας μιας πιο φανταχτερής εικόνας.

Μιλώντας λοιπόν και για τον ελέφαντα στο δωμάτιο, ο Sam Riley μοιάζει απίστευτα πολύ με τον Ian Curtis.  Πέρα από την εξωτερική εμφάνιση ωστόσο, οι εκφράσεις του, η κινησιολογία του όταν αναπαριστά τις σπασμωδικές κινήσεις του Curtis επί σκηνής, και η γενικότερη προσέγγιση του, τον καθιστούν την ευχάριστη έκπληξη της ταινίας. Πιθανώς κατατάσσεται και στα καλύτερα καστ ηθοποιών που έχω δει. Για την Samantha Morton δεν έχω πολλά να πω, συνεχίζει να μας κακομαθαίνει δίνοντας μία εξαιρετική ερμηνεία.

Από την δική μου οπτική γωνία, και μιλώντας όσο πιο αντικειμενικά μπορώ για μια ταινία που αφορά ένα αγαπημένο μου συγκρότημα, το “Control” έχει να προσφέρει περισσότερα από όσα περίμενα. Οι τραγικές ιστορίες κρύβουν κάποιου είδους ανεξήγητης γοητείας όταν κατορθώνουν να ειπωθούν σωστά.

Love, love will tear us apart, again.

Δείτε εδώ το trailer της ταινίας:


Δώστε τη δικιά σας βαθμολογία

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΠΟΣΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΔΙΝΕΤΕ

Μέσος όρος: 4.6 / 5. Συνολικά βαθμολόγησαν: 88

No votes so far! Be the first to rate this post.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Φοιτήτρια του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης, σινεφίλ και λάτρης των τεχνών.