Next Chapter

Κεφάλαιο 4: Με τα μάτια κλειστά

  Ο Άρης ξύπνησε και για μια στιγμή ένιωσε πως δεν βρισκόταν στο ακατάστατο δωμάτιο του πατρικού του στην Καισαριανή, αλλά στην κρεβατοκάμαρα που μοιραζόταν με την γυναίκα του σπίτι τους στο Ελληνικό. Οι φωνές του μικρού Έκτορα να αντηχούν στους τοίχους του σπιτιού και κάτι άλλο που έμοιαζε, ναι, με ήχους τακουνιών. Η Αμελί, […]

Next Chapter

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΕΚΕΙΝΟΣ

«Υπόσχομαι τώρα στα δύσκολα να μην αφήσω ποτέ το χέρι σου.» «Υπόσχομαι τώρα στα δύσκολα, να μην σ’ αφήσω ποτέ να με αφήσεις.» Έκλεισε το ξυπνητήρι και έτρεξε βιαστικά να ντυθεί. Δεν ήθελε να αργήσει ακόμη μια μέρα στο σχολείο. Άνοιξε την ντουλάπα και διάλεξε τα πιο φωτεινά χρώματα για σήμερα. Ξύπνησε με καλή διάθεση, […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 3: Ο Πρώτος Έρωτας

Με την υπόθεση της Ουρανίας, ασχολήθηκα λίγο μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου, στο τμήμα ψυχολογίας του Αριστοτελείου πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Στα δύσκολα πρώτα επαγγελματικά βήματα, με στήριξε ο καθηγητής μου, Αριστείδης Ζαχαριάδης. Θυμάμαι τη μέρα που με οδήγησε στο ησυχαστήριό του… Έτσι αποκαλούσε τη μικρή τροχοβίλα που βρίσκεται στην πλαγιά ενός μικρού λόφου. Ανατολικά, […]

Next Chapter

Μια κουκκίδα άμμου είμαστε

  Το ξυπνητήρι άρχισε να χτυπά από τις 8:30. Η Λένα πριν πέσει το είχε ρυθμίσει για να μπορέσει να πάει με την μαμά της και τον αδερφό της στο κέντρο αποτοξίνωσης. Σηκώθηκε γρήγορα και με το χαρτί στο χέρι που της είχε δώσει ο Μάκης, πήγε αμέσως στην κουζίνα που βρήκε την μάνα της […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 2: Ένοχα Μυστικά

Νιώθω μοναξιά! Είναι Παρασκευή, κι όμως, η πόλη είναι πιο άδεια από ποτέ. Κάποτε τις Παρασκευές η Καστοριά έσφυζε από ζωή. Έβγαιναν οι άνθρωποι στους δρόμους και τα μαγαζιά, και ειδικά το απόβραδο, οι περισσότεροι ξεχύνονταν στην ανηφορική οδό Μητροπόλεως. Θυμάμαι τα μπαράκια, δεξιά και αριστερά του δρόμου, γεμάτα από νεαρόκοσμο να είναι. Ενώ τώρα… […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 3: ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΖΟΝ ΠΟΛ ΤΖΟΟΥΝΣ

Για πόσο ακόμη θα μπορούσες ν’ αμφιβάλλεις;… Όσο βρίσκονται μπροστά σου όλα αυτά, δεν μπορείς να αμφιβάλλεις. Τι θα μπορούσες άλλο να σκαρφιστείς, ώστε να αποδειχθεί για ακόμη μια φορά η γνησιότητα αυτού του ημερολογίου. Το ζήτημα είναι πλέον, Τζορτζ Μπάνκροφτ, τι θα έκανες αφού ολοκλήρωνε την πομπώδη παρουσίασή του αυτός ο άγνωστος συλλέκτης ιστορικών […]

Next Chapter

Όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή

Ο Μάκης μόλις μπήκε στο σπίτι του πέταξε αμέσως τα ρούχα του στο πάτωμα και άνοιξε το laptop. Είχε βάλει στόχο να βοηθήσει την Λένα και παρόλο που τα μάτια του έκλειναν από την αϋπνία, εκείνος συνέχισε να ψάχνει. Σέρνοντας τα πόδια του έφτασε στην κουζίνα για καφέ. Για μια ακόμα φορά το κεφάλι τον […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 3: Σκιές

  Το πρωί βρήκε τον Άρη να προσπαθεί να σηκωθεί από το κρεβάτι. Από τη στιγμή που επέστρεψε στη δουλειά είχε αποφασίσει ότι θα σταματήσει το ποτό. Η πρώτη μέρα δεν ήταν τόσο δύσκολη όσο περίμενε πως θα ήταν, όμως είχε πολύ δρόμο μπροστά του. Έβαλε μια κάψουλα espresso στην καφετιέρα και άναψε ένα τσιγάρο. […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 2: Ο Πατέρας

«Μίλησε μου για τον πατέρα σου Ουρανία… Δεν μπορεί, κάτι πρέπει να θυμάσαι από εκείνον…» «Γεννήθηκα στον Εξαπλάτανο  του νομού Πέλλας. Εκεί έζησα μέχρι τα δεκαεπτά μου. Απ’ τον πατέρα, τα λίγα που θυμάμαι, είναι πως ήταν πολύ ψηλός, σαν γίγαντας! Γελούσε συχνά, με ένα θορυβώδες γέλιο, που άλλοτε μ’ έκανε να νιώθω ασφάλεια και […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 1: Η πρώτη συνάντηση

Όταν με επισκέφθηκε η Ουρανία, βρισκόταν σε μια οδυνηρή κατάσταση, αιτία της οποίας ήταν το έντονο αίσθημα της απόρριψης και της εγκατάλειψης που ένιωθε εκείνη την εποχή͘  και σε μια ενοχική εμμονή που σχετίζονταν με το γεγονός ότι ο μοναχογιός της τη θεωρούσε υπεύθυνη για τη σωματική και ψυχολογική βία που βίωσε κατά την παιδική […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 2: ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΟΡΓΚΑΝ

II Εκείνο το βράδυ ο ύπνος που τον κατέλαβε ήταν λιγοστός. Στην κρεβατοκάμαρα η λάμπα έκαιγε όλη νύχτα. Συλλογιζόταν από που θα μπορούσε να ξεκινήσει και πάλι το έργο του. Τα χειρόγραφά του ήταν διασκορπισμένα σε κάθε γωνιά των Πολιτειών. Το ημερολόγιο θα μπορούσε να αποτελέσει μια νέα αρχή˙ μια προσπάθεια διαφωτισμού του έθνους και […]

Next Chapter

«ΕΚΕΙΝΗ»

«Λένε ότι ο έρωτας καμιά φορά δεν κρύβεται. Εγώ θα πω ότι η αγάπη δεν κρύβεται ποτέ». Έτσι της έλεγε κάθε βράδυ για να την αποκοιμίσει, πάντα κρατώντας της το ροζιασμένο χέρι και χαϊδεύοντας τα λευκά της μαλλιά. Έτσι, κάθε φορά αγκαλιασμένοι και βράδυ με το βράδυ πιο σφιχτά δεμένοι. Εκείνη έκλεινε τα μάτια και […]

Next Chapter

Κεφάλαιο 2:Επιστροφή

  Δευτέρα 2 Μαΐου 2016   Περπατούσε στον άδειο διάδρομο του ενδέκατου ορόφου της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών που στέγαζε το Τμήμα Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής όταν άκουσε την πόρτα πίσω του να ανοίγει και βήματα να τον ακολουθούν με αργό ρυθμό. «Πέρασε πολύς καιρός». Τα λόγια αυτά αντήχησαν στους τοίχους του έρημου διαδρόμου. Ο […]

Next Chapter

Δείξε μου τον ήλιο στο σκοτάδι

  Ένιωθε το σώμα της ελαφρύ σαν πούπουλο και ένα παράξενο λευκό χρώμα κάλυπτε το δωμάτιο της. Για μια στιγμή νόμιζε πως είχε πεθάνει και ήταν στον παράδεισο αφού επικρατούσε απίστευτη ησυχία γύρω της. Κανένας ήχος δεν ακούγονταν από πουθενά, μπορούσε να ακούσει την ανάσα της μόνο και τίποτα άλλο.    Μια μύγα περπατούσε αργά πάνω […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 1: Απομεινάρια παρελθόντος

Ήτανε μια εποχή που κυλιόμουν σε άσπιλα (από τα πατήματα ανθρώπων) λιβάδια, που ξάπλωνα ανάσκελα σε στρώμα χλοερό κοιτάζοντας τον ουρανό, εκστασιασμένος από τα τιτιβίσματα των πουλιών και τις όμορφες τρίλιες που σκαρφίζονταν οι πετούμενοι αοιδοί. Ενώ παρατηρούσα τα σύννεφα να ζωγραφίζουν με πινελιές γκριζαρισμένες ή και λευκές αριστοτεχνήματα καλύτερα και από έργα των πιο […]

Πεταλούδα στο Φως
Πεταλούδα στο Φως

Κεφάλαιο 1: Η Απώλεια

 Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2015 Η πλατεία ήταν άδεια πλέον. Το τελευταίο μισάωρο είχε μείνει μια παρέα γυμνασιόπαιδων μόνο που δεν έλεγαν να γυρίσουν σπίτι για μεσημεριανό. Τρία αγόρια και ένα κορίτσι. Καθόντουσαν σε ένα παγκάκι στη μέση της πλατείας, είχαν βάλει δυνατά trap μουσική στα κινητά τους και χόρευαν μόνα τους. Κοίταξε το ψηφιακό ρολόι […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 1: Η ιστορία του Μόουζες

Έξω από το παράθυρο, παρατήρησε μια σκιά να στέκεται μπροστά στην αυλόπορτα. Είχε σχεδόν βραδιάσει, δίχως να το καταλάβει απορροφημένος από το διάβασμα. Το λιγοστό φως και τα απόνερα μιας καλοκαιρινής καταιγίδας δεν του επέτρεπαν ν’ αντιληφθεί πλήρως τη φιγούρα. Ασάλευτη, φαινόταν να εξετάζει τον χώρο. Κατέβηκε τις σκάλες και προσπάθησε να διακρίνει καλύτερα τα […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 1: Όλα μαύρα

Σκοτάδι. Βαθύ σκοτάδι και ερημιά επικρατούσε γύρω της και αυτή η ησυχία την τρόμαζε. Η νύχτα είχε απλώσει τα πέπλα της στον ουρανό και τα άστρα τρεμόπαιζαν αδύναμα στο ρυθμό του «μαέστρου» αέρα που φυσούσε απαλά σα χάδι στους άδειους δρόμους και στις έρημες πλατείες. Έψαχνε για λίγο θόρυβο, για λίγη ζωή, μα όλα ήταν […]