Αψυχολόγητα
διαφορετικότητα στην έκφραση
Αψυχολόγητα

Ο τρόπος ώστε ο άνθρωπος να μάθει να αγαπάει

Ο τρόπος να αγαπάει κάποιος. «Ο καθένας έχει έναν μόνο τρόπο να αγαπάει, τον δικό του», λέει ο Χόρχε Μπουκάι. Πλέον μπορώ να το καταλάβω, να το αποδεχτώ. Μέχρι πρόσφατα είχα την «απαίτηση» να μου φέρονται όπως φέρομαι εγώ. Να με αγαπούν όπως εγώ και πάει λέγοντας. Και γιατί όχι; Εγώ πως το κάνω; Δεν […]

Αψυχολόγητα
έρωτας
Αψυχολόγητα

Έρωτας στα χρόνια του… φόβου: Μπορεί να επιβιώσει;

Έρωτας στα χρόνια του… φόβου Πολλοί σίγουρα θα αναρωτιούνται πώς μπορούν να συμβαδίσουν αυτά τα δύο συναισθήματα, έρωτας και φόβος. Κι όμως μπορούν. Ο έρωτας δεν θα εμφανιστεί μόνο αν οι καταστάσεις είναι ευνοϊκές και οι άνθρωποι οι «σωστοί». Ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος άτομο δεν μπορεί να το απαντήσει κανείς. Σωστό […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μοναξιά μου, εσύ;

Μοναξιά μου όλα ή τίποτα, όπως μας έχει χιλιό-τραγουδήσει και ο Φίλιππος Πλιάτσικας στους Πυξ Λαξ; Ένα feeling και συνάμα μια κατάσταση όπου ο μέσος κοινός θνητός δε μπορεί να σπάσει τα δεσμά της. Και ο λόγος; Μα φυσικά στη μοναξιά. Μοναξιά φίλε. Την τρέμεις ή την επιζητείς; Σε πολλές κοινωνίες έχει αναγνωριστεί πως η […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Καραντίνα: Σκέψεις μετά και το πέρας της

Η ιστορική για τα σύγχρονα δρώμενα καραντίνα έφτασε στο τέλος της προ ολίγων ημερών. Δεν ήταν μια εύκολη περίοδος για μας, για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, για τις δουλειές και τα εισοδήματά μας. Ήταν όμως, μια περίοδος που ακριβώς επειδή δεν είχε επαναληφθεί, δοκίμασε τον εαυτό μας, του έδωσε ένα σκουριασμένο εισιτήριο για μια φαινομενικά […]

Αψυχολόγητα
ψυχοθεραπεία
Αψυχολόγητα

Μια γνώμη για την ψυχοθεραπεία

  Πολλές φορές έχουμε βρεθεί σε αδιέξοδα στην ζωή μας από τα οποία δεν γνωρίζουμε πως μπορούμε να ξεφύγουμε. Κατά καιρούς μπορεί να εξετάσουμε ως επιλογή την ψυχοθεραπεία όμως αρκετά δύσκολα θα πάρουμε την απόφαση να το δοκιμάσουμε στα αλήθεια. Μπορώ να τα καταφέρω και μόνος μου. Γιατί να πάρω την ”εύκολη” λύση ; Δεν […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Το τώρα του χθες και του αύριο

Ζούμε στο τώρα, έχοντας γαλουχηθεί στο χθες, φοβούμενοι αυτό που ίσως επιφέρει το αύριο. Δεν είναι μια επιλογή, είναι ένα φυσικό επακόλουθο. Αναμνήσεις, ζοφερές ή χαρωπές, επαφές, ερεθιστικές ή αδιάφορες, βλέμματα, που εισχωρούσαν στη ψυχή σου ή την προσπερνούσαν γοερά. Φόβος, άγχος, άλλα και προσδοκίες, όνειρα, πάθη. Κυρίως όμως, ανάγκη. Ανάγκη να βρεις ξανά τα χαμόγελα […]

Αψυχολόγητα
Θα μας λείψει η καραντίνα
Αψυχολόγητα

Θα μας λείψει η καραντίνα(!)

  “Θα μας λείψει η καραντίνα!”, ήταν η φράση που ξεστόμισα μόλις συνειδητοποίησα πως έμεινα κολλημένος στο φανάρι, σε έναν συνοικιακό δρόμο με διψήφιο αριθμό αυτοκινήτων και ξανάκουσα κόρνες. Μέρες τώρα όλοι -από παθιασμένους δημοσιογράφους έως και φίλους των πολύωρων βιντεοκλήσεων με “καφέ και τσιγάρο”- μιλούν, ή καλύτερα πανηγυρίζουν, για τη λήξη των περιοριστικών μέτρων […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η ανάγκη του να προσφέρεις

Παρόρμηση! Είναι η πρώτη λέξη που μου έρχεται για να περιγράψω τη διαδικασία του να προσφέρεις. Ακούγεται μπερδεμένο -και είναι- μα νομίζω πως θα ταυτιστείς. Πόσες φορές είχες παρόρμηση να φιλήσεις, αγκαλιάσεις, χαϊδέψεις, δαγκώσεις ένα οικείο σου πρόσωπο; Πόσες φορές είχες παρόρμηση να πεις σε αγαπάω, μου λείπεις, σε θέλω σε κάποιον που ξέρεις πως […]

Αψυχολόγητα
ατομική ευθύνη
Αψυχολόγητα

Ατομική ευθύνη και αυτοβελτίωση

Η ατομική ευθύνη (έννοια που ακούγεται αρκετά το τελευταίο διάστημα ) είναι υποχρέωση απαραίτητη για όποιον επιθυμεί να ξεκινήσει το ταξίδι της βαθιάς αυτοβελτίωσης . Και αυτό γιατί ίσως να διαμορφώνουμε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τις ζωές μας από ότι θα θέλαμε να πιστεύουμε. Πολλοί από εμάς έχουν μεγαλώσει καλλιεργώντας την αντίληψη πως είμαστε θύματα […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Καραντίνα λέμε και κλαίμε, ή μήπως όχι;

Καραντίνα λέμε και κλαίμε, ή μήπως όχι; Μήπως τελικά είναι μια ευκαιρία να αναπνεύσουμε όλο αυτό που μας έτυχε; Μήπως είναι μια ευκαιρία που πρέπει να αρπάξουμε από τα μαλλιά, μήπως αυτό το πικρό ποτήριον πρέπει να το πιούμε στην υγειά μας; Ωχ! Είπα στην υγειά μας και θυμήθηκα πάλι το Σπύρο τον Παπαδόπουλο… Θεέ […]

Αψυχολόγητα
Γιατί να λέμε όχι στην υιοθεσία από ομοφυλόφιλους;
Αψυχολόγητα

Γιατί να λέμε όχι στην υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους;

Το κύριο ερώτημα είναι το εξής: γιατί να λέμε όχι στην υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους; Ποιο είναι το κριτήριο για την υιοθεσία: η αγάπη ή το τι θα πει ο κόσμος; Τι τους καθιστά κατώτερους ή ανάξιους γι’ αυτό σε σύγκριση με ένα ετερόφυλο ζευγάρι; Ήρθαν και θα έρθουν εποχές στις οποίες τα ομοφυλόφιλα άτομα […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει;

Αξίζει να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει; Το άκουσα πρώτη φορά απ’ τη φωνή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, στο τραγούδι Πόρτο Ρίκο. Στάθηκα σε αυτή τη φράση και προσπάθησα να καταλάβω τι μπορεί να σκεφτόταν ο Άλκης Αλκαίου όταν το έγραφε. Κάνοντας μια έρευνα αργότερα, είδα ότι αυτή […]

Αψυχολόγητα
ανθολόγιο
Αψυχολόγητα

Το ”ανθολόγιο” του παρελθόντος

Η αισθητική και το γούστο είναι στοιχεία εντελώς προσωπικά. Ο καθένας μας εκτιμά και χαίρεται κάτι διαφορετικό. Το σημαντικό σε κάθε περίπτωση είναι η αναζήτηση εκείνης της ποιότητας που ικανοποιεί την εσωτερική μας ανάγκη για ομορφιά και κάλλος. Πολλοί ανήκουν στην κατηγορία που λατρεύει το ”παλιό”, το vintage , το ρετρό. Αντικείμενα που είτε προέρχονται […]

Αψυχολόγητα
δοτικότητα
Αψυχολόγητα

Δοτικότητα :”Δίνεις… για να πάρεις ; “

« Τη μέρα που φυτεύεις τον καρπό, δεν είναι η μέρα που τον απολαμβάνεις.» Από παιδί μαθαίνεις να μοιράζεσαι. Οι γονείς σου φροντίζουν να σου μάθουν με περίσσιο ζήλο την έννοια της δοτικότητας. Στην αρχή η δοτικότητα είναι δύσκολη! Εξαναγκάζεσαι, ταλαιπωρείσαι. Με τον καιρό μαθαίνεις να το κάνεις. Τα χρόνια περνούν. Είσαι πια ενήλικας. ‘Εχεις […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Το Τρίτο Πέταγμα: Αλληγορία για το Σήμερα

    Ημέρα Πρώτη «Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα και υψηλά γύρω μου έχτισαν τείχη». Κωνσταντίνος Καβάφης, Τείχη Γύρω μου ένα ερημικό τοπίο και στο μυαλό μου το Τρίτο Πέταγμα. Το Τρίτο, διότι ήξερα ότι το πρώτο θα ήταν απλώς η προσπάθεια και το δεύτερο δε θα διέφερε σε τίποτα. Πρέπει να πέσεις, […]

Αψυχολόγητα
αγάπη
Αψυχολόγητα

Συναισθήματα: Πώς ξεχωρίζουμε την πραγματική αγάπη;

Η μέρα που γεννιόμαστε σηματοδοτεί και την αρχή των συναισθημάτων μας, αφού ξεκινάει με κλάμα. Δεν μπορούμε να τα αντιληφθούμε και να καταλάβουμε τι νιώθουμε, ούτε τα θυμόμαστε μεγαλώνοντας. Σιγά σιγά και καθώς περνάνε τα χρόνια αρχίζουμε να νιώθουμε χαρά, λύπη, θυμό, φόβο, έκπληξη, αγάπη και διάφορα άλλα που δυσκολευόμαστε να τα διακρίνουμε. Ακόμα και […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Δεν χρειάζεται να γίνεις καλύτερος μέσα στη καραντίνα

Δεν χρειάζεται να γίνεις καλύτερος μέσα στη καραντίνα Ο Μάρτιος ήταν ένας μήνας όπου πολλά πράγματα άλλαξαν(κυρίως άλλαξε ο Μάρτιος μιας και τώρα είμαστε στον Απρίλιο).Άλλαξαν αυτά, αλλά και ο τρόπος που τα βλέπουμε εμείς. Μπήκαμε σε καραντίνα, ένας ιός είναι εκεί έξω και απειλεί κυρίως τις μεγαλύτερες ηλικίες αλλά και όλους τους άλλους. Ένας […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Δύο χρόνια μακριά

Κρεμόμουν από τα χείλη σου όσο μίλαγες για μακαρόνια, φούρνους, ποσότητες, υλικά. Φανταζόμουν εσένα πάνω από ένα ταψί να δίνεις μάχη με σκεύη και τρόφιμα για να ετοιμάσεις το διάσημο σουφλέ σου. “Είναι η σπεσιαλιτέ μου” κοκορεύεσαι, αν και έπειτα παραδέχεσαι πως είναι από τα πιο εύκολα φαγητά, και κυρίως από τα ελάχιστα που ξέρεις […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μια φωτογραφία ισούται με χίλιες λέξεις

Μια φωτογραφία είναι η απόδειξη πως κάτι έγινε όντως, είναι ο διαχωρισμός ανάμεσα στην αλήθεια και τη φαντασία, είναι το κίνητρο για εξέλιξη ή για αλλαγή. Πόλεμοι, γενοκτονίες, καραβάνια γεμάτα δάκρυα, πόνο και θλίψη. Νοσοκομεία, γεμάτα και ζοφερά, γιατροί με αίμα πάνω στη πληθώρα άσπρου τους, κρεβάτια επί κρεβατιών έναντι πληγών επί πληγών. Καταυλισμοί, έρμαιο […]

Αψυχολόγητα
Charles Bukowski
Αψυχολόγητα

Ο Charles Bukowski μέσα από τα μάτια μου

Ο διεστραμμένα αλκοολικός και ονειροπόλος άνδρας που με βύθισε στη σκληρότητα του κόσμου και στην αξία του έρωτα : Ο Charles Bukowski μέσα από τα μάτια μου. «Υπάρχει ένα μπλε πουλί στη καρδιά μου, που επιζητά να βγει έξω, αλλά είμαι πολύ σκληρός γι’αυτόν. Λέω, μείνε εκεί, δε πρόκειται να αφήσω κανέναν να σε δει». […]

Αψυχολόγητα
μίζερος
Αψυχολόγητα

Ένας οδηγός για να γίνεις λίγο πιο μίζερος

1) Η ταυτότητα σου εξαρτάται από το πώς σε βλέπουν άλλοι άνθρωποι Είναι στη φύση των κοινωνικών ομάδων, οι άνθρωποι να θέλουν να εντάσσονται σε μικρότερες ομάδες για να νιώθουν ότι είναι αναγκαίοι. Έτσι αισθανόμαστε ασφαλείς. Αυτή η σκέψη είναι ανθρώπινη και φυσιολογική. Παρ’ όλα αυτά δεν είναι πολύ υγιές να αλλάζουμε τον χαρακτήρα μας […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Στα απλά κρύβεται η ευτυχία

Λέμε πολύ συχνά ότι στα απλά πράγματα κρύβεται η ευτυχία. Οι περισσότεροι, όμως, από εμάς δεν το καταλαβαίνουμε μέχρι κάποια στιγμή. Μέχρι τη στιγμή που θα έρθει κάτι και θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή μας. Ώσπου να συμβεί κάτι που θα μας “ταρακουνήσει” και θα αλλάξει πολύ τη ρουτίνα μας , όπως συμβαίνει […]

Αψυχολόγητα
ξεχωριστός άνθρωπος
Αψυχολόγητα

Ξεχωριστός άνθρωπος

Όλοι έχουμε, πιστεύω, έναν άνθρωπο που αποκαλούμε ξεχωριστό. Έναν άνθρωπο που βασιζόμαστε σε αυτόν, τον εμπιστευόμαστε τυφλά. Με τον άνθρωπο αυτό έχουμε πολλές αναμνήσεις, καλές ή κακές. Έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μας, αφού αποτελεί κάποιο πρότυπο για μας. Είναι ο άνθρωπος που θα σου πει την αλήθεια όπως είναι. Βασίζεσαι σε αυτή […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Πώς καταστρέφεται αμέσως ένα ταξίδι

Χαλαρό ταξίδι με ΚΤΕΛ. Μισή ώρα νωρίτερα στον σταθμό, εισιτηριάκι χωρίς περιττή ουρά, παίρνεις καφέ, αφήνεις τσάντα, περιμένεις το λεωφορείο. Η ώρα περνάει γρήγορα, έρχεται, αργά και προσεκτικά, δηλώνοντάς σου πως τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά. ΧΑ! Πετάς τη τσάντα δίπλα στις υπόλοιπες αποσκευές, φοράς τα ακουστικά, τα μπήγεις βαθιά στ’ αυτιά, η μουσική […]