Όταν η Λογοτεχνία συναντά την Ιστορία Μόναχο – Ρόμπερτ Χάρις

SHARE

Το γεγονός πως  σπούδασα την επιστήμη της Ιστορίας, στάθηκε η αφορμή για να κρατήσω στα χέρια μου το βιβλίο «Μόναχο» του Ρόμπερτ Χάρις. Είχα χρόνια να συναντηθώ μ’ ένα βιβλίο που συνδυάζει την Ιστορία με την Λογοτεχνία. Το βιβλίο «Μόναχο» μου έδωσε αυτήν τη δυνατότητα.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Ρόμπερτ Χάρις γεννήθηκε το 1957. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και εργάστηκε για έξι χρόνια ως ρεπόρτερ για το Panorama και το Newsnight του BBC. Σταμάτησε όταν τον  προσέλαβαν, το 1987, ως πολιτικό συντάκτη στον Observer. Σήμερα έχει δική του στήλη στους  Sunday  Times. Έχει γράψει τα εξής βιβλία: «Fatherland», «Γκότσα!»,  «Πωλείται Χίτλερ: Η ιστορία των ημερολογίων του»,  «Καλός και πιστός υπηρέτης: Η μη εγκεκριμένη βιογραφία του Μπέρναρντ Ίνγκμαν», «Κωδικός: Αίνιγμα», «Μόναχο».

Υπόθεση:

Όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, τα γεγονότα διαδραματίζονται  τον Σεπτέμβριο του 1938. Ο Χίτλερ είναι αποφασισμένος να ξεκινήσει τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αν και  ο Τσάμπερλεν προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφευχθεί αυτό. Η απόφαση θα ληφθεί σε μια πόλη που θα μείνει στην Ιστορία για όσα διαδραματίστηκαν εκεί, στο Μόναχο. Μέσα στην ιστορία – ως αναγνώστες – συναντάμε δύο νέους άντρες οι οποίοι ταξιδεύουν κρύβοντας ο καθένας τα δικά του μυστικά. Ο Χιου Λέγκατ είναι ένας από τους προσωπικούς γραμματείς του Τσάμπερλεν ενώ ο Πολ Χάρτμαν είναι Γερμανός διπλωμάτης και μέλος της αντίστασης κατά του Χίτλερ. Υπήρξαν πολύ καλοί φίλοι στην Οξφόρδη, πριν ο Χίτλερ πάρει την εξουσία, και δεν έχουν ξαναδεί ο ένας τον άλλον από την τελευταία φορά που είχαν βρεθεί στο Μόναχο πριν από έξι χρόνια. Τώρα, καθώς το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται σε κίνδυνο λόγω του επερχόμενου πολέμου, θα συναντηθούν ξανά.

Το βιβλίο «Μόναχο» είναι ένα κατασκοπευτικό θρίλερ για την πίστη και την προδοσία, με αφορμή την μοιραία Διάσκεψη του Μονάχου όπου παίχτηκε η τύχη της Ευρώπης μεταξύ των τεσσάρων Μεγάλων Δυνάμεων: της Αγγλίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας.

Advertisement

Το βιβλίο «Μόναχο» με γύρισε πολλά χρόνια πίσω, όταν σπούδαζα και μου θύμισε ιστορικά γεγονότα που είχα ξεχάσει, αλλά και τον βασικό ρόλο της διπλωματίας στην εξέλιξη των ιστορικών γεγονότων. Το βιβλίο «Μόναχο» απευθύνεται – κατ’ εμέ – σε αναγνώστες που αγαπάνε αυτού του είδους την λογοτεχνία. Επίσης θα το χαρακτήριζα ως ένα βιβλίο που απευθύνεται σε λάτρεις της Ιστορίας. Τέλος, βρίθει λεπτομερειακών περιγραφών, κάτι που μου προκάλεσε πνευματική κόπωση στην πορεία της ανάγνωσής του…

protothema.gr

Απόσπασμα:

Ο Λέγκατ περίμενε την πρόταση που ανάγγελλε την κινητο­ποίηση του Ναυτικού. Δεν ήρθε. Ο πρωθυπουργός την είχε κό­ψει. Αντίθετα, είχε εισαγάγει μια νέα παράγραφο.

«Όσο κι αν συμπάσχουμε μ’ ένα μικρό έθνος που έρχεται αντι­μέτωπο με έναν μεγάλο και ισχυρό γείτονα, δεν μπορούμε σε κα­μία περίπτωση να αναλάβουμε την εμπλοκή ολόκληρης της Βρε­τανικής Αυτοκρατορίας σε πόλεμο απλώς και μόνο για λογαρια­σμό του. Αν αναγκαστούμε να πολεμήσουμε, πρέπει να είναι για σημαντικότερα θέματα…Αν ήμουν πεπεισμένος ότι οποιαδήποτε χώρα είναι αποφα­σισμένη να κυριαρχήσει στον κόσμο με την απειλή της δύναμής της, θα θεωρούσα ότι οφείλουμε να αντισταθούμε στη χώρα αυ­τή. Κάτω από μια τέτοια κυριαρχία η ζωή ενός λαού ο οποίος πι­στεύει στην ελευθερία, δε θα άξιζε τίποτε. Ο πόλεμος όμως είναι ένα γεγονός φοβερό και πριν αναμειχθούμε σε έναν πόλεμο, πρέ­πει να είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι διακυβεύονται τα πραγμα­τικά ουσιώδη θέματα και ότι το κάλεσμα να διακινδυνεύσουμε τα πάντα για την υπεράσπισή τους, όταν υπολογιστούν όλες οι συνέπειες, είναι αναμφισβήτητο. Προς το παρόν σας ζητώ να περιμένετε τις εξελίξεις των επό­μενων ημερών όσο γίνεται πιο ψύχραιμα. Όσο ο πόλεμος δεν αρ­χίζει, υπάρχει πάντα ελπίδα ότι μπορεί να αποτραπεί, και γνω­ρίζετε καλά ότι θα μοχθήσω για την ειρήνη ως την τελευταία στιγ­μή. Καλή σας νύχτα».

Το πράσινο φωτάκι έσβησε.

Ο Τσάμπερλεν άφησε μια μακρόσυρτη ανάσα και σωριάστη­κε στην καρέκλα του.

Advertisement

Ο Γουίλσον ήταν ο πρώτος που σηκώθηκε. Πλησίασε τον πρω­θυπουργό χειροκροτώντας μαλακά. «Ήσασταν πραγματικά εξαι­ρετικός, αν μου επιτρέπετε. Δεν κομπιάσατε, ούτε διστάσατε πουθενά».

Ο Λέγκατ δεν είχε ξαναδεί ποτέ τον πρωθυπουργό να χαμο­γελά πλατιά. Φάνηκε μια σειρά από ίσια, γκριζοκίτρινα δόντια. Η χαρά του επαίνου τον έκανε να μοιάζει με μικρό παιδί. «Ήταν όντως εντάξει;»

«Ο τόνος ήταν τέλειος, κύριε πρωθυπουργέ», είπε ο Χάλιφαξ.

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:

Advertisement

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Ζω στις Σέρρες. Διδάσκω Νεοελληνική Γλώσσα και Ιστορία στην ιδιωτική εκπαίδευση. Αγαπώ την ευγένεια & την διακριτικότητα στους ανθρώπους. Το προσωπικό μου "πιστεύω" είναι: Τα "μικρά" είναι τα πιο σημαντικά!!!

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG