Gillian Flynn: Μαθαίνοντας τη σύγχρονη λογοτεχνική αντιηρωίδα

αντιηρωίδες
Πηγή εικόνας: antiheroinemedia.com

Οι εποχές της Άννι από το «Μίζερι» και της Θείας Λυδίας από το «Η ιστορία της πορφυρής δούλης» τελείωσαν. Οι «γυναίκες-κακοί» δεν είναι απλά κακιές, είναι περίπλοκες αντιηρωίδες. Δεν είναι μεσήλικες, άσχημες γυναίκες χωρίς προσωπική ζωή αλλά νέες γυναίκες, ελκυστικές, συχνά με οικογένεια και προοπτικές, τις οποίες η ζωή μετατρέπει από παραδείγματα προς μίμηση σε παραδείγματα προς αποφυγή.

Κλασικό πλέον παράδειγμα αυτού του είδους των αντιηρωίδων είναι οι πρωταγωνίστριες των βιβλίων της Gillian Flynn. Έχοντας υπάρξει οι πιο έξυπνες, οι πιο όμορφες ή/και οι πιο φιλόδοξες, μένουν να παλεύουν με την σύγχρονή τους πραγματικότητα που τις θέλει πιο διεφθαρμένες από ότι υπήρξαν κάποτε.

Με τα τρία βιβλία της – “Αιχμηρά Αντικείμενα” (2006), “Σκοτεινός Τόπος” (2009), “Το κορίτσι που εξαφανίστηκε” (2012)- και την αμετάφραστη νουβέλα της “The Grownup” (2015), έρχεται να καλύψει αυτή την ανάγκη που το αναγνωστικό κοινό δε γνώριζε πως είχε.

 

Οι ανταγωνίστριες προηγούμενων αιώνων

Οι λογοτεχνικές ανταγωνίστριες παλαιότερα χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη άνηκαν άσχημες, ηλικιωμένες γυναίκες που μισούν όλους τους άνδρες και ειδικά τον ήρωά μας. Στην δεύτερη κατηγορία ήταν οι γοητευτικές, νέες γυναίκες που θέλουν να αποπλανήσουν και να καταστρέψουν τον ήρωα της εκάστοτε ιστορίας. Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα η όμορφη «κακός» σε όλα τα μέσα (κινηματογράφος, τηλεόραση, βιβλία) τιμωρούνταν πάντα στο τέλος με θάνατο, με φυλάκιση ή μιζέρια- έτσι άλλωστε πρόσταζαν τα ήθη της εποχής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δεν υπήρχαν πολύπλοκοι χαρακτήρες, πληγωμένες ανταγωνίστριες ή ήρωες με πιο σκοτεινή πλευρά. Οι ανταγωνίστριες και οι ανταγωνιστές είχαν μία ποιότητα και μία προσωπικότητα. Εξάλλου οι ηρωίδες και οι ήρωες των βιβλίων μας δεν ήταν παρόμοια μονοδιάστατοι;

 

Οι αντιηρωίδες και η γενιά της Gillian Flynn

Πηγή: https://www.bustle.com

Κάποια στιγμή με την έλευση της δεκαετίας του 2010, το αναγνωστικό κοινό φάνηκε πρόθυμο να διαβάσει για ένα άλλο είδους γυναίκας – την αντιηρωίδα. Και οι συγγραφείς –συχνά οι ίδιες γυναίκες- ανταποκρίθηκαν δίνοντάς μας καινούρια εγκληματικά και domestic θρίλερ. Η Gillian Flynn και οι σκοτεινές πρωταγωνίστριές, οι αντιηρωίδες της, έκαναν τη μεγάλη αρχή, σπάζοντας στερεότυπα και ταμεία. Τη σκυτάλη πήραν άλλες γυναίκες με βιβλία που επίσης μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη, όπως:

  • “Μυστικά και Ψέματα” – Liane Moriarty(2015)
  • “Το Κορίτσι του Τραίνου” – Paula Hawkins (2015)
  • “Πίσω από τα Μάτια της” – Sarah Pinborough (2017)
  • “Το ζευγάρι της διπλανής πόρτας” – Shari Lapena (2017)
  • “Η Γυναίκα στο Παράθυρο” – A. J. Finn (2018)
  • “Το Σανατόριο” – Sarah Pearse (2020)

 

Λογοτεχνία και Φεμινισμός στον 21ο αιώνα

Η Gillian Flynn θρηνεί την απουσία των αντιηρωίδων. Όχι απλά των γυναικών που μισούν τα παιδιά και τους συζύγους τους ή των πλούσιων, bitchy γυναικών, ούτε καν των γυναικών που «καταστρέφουν» τις ζωές ανδρών και γυναικών – συνήθως για  τα μάτια ενός άνδρα. Προσπαθεί να προσφέρει αυτό που λείπει από τη λογοτεχνική γυναίκα σήμερα – την πραγματική αντιηρωίδα, μία περίπλοκη, τρομακτική και βίαιη φιγούρα.

Αυτή η προσπάθειά της δεν κάνει το έργο της αντιφεμινιστικό.

Αντίθετα, το γεγονός ότι σαν κοινό δε θέλουμε να συνειδητοποιήσουμε πως οι γυναίκες έχουν μια πιο σκοτεινή πλευρά, είναι αντιφεμινιστικό.

Το γεγονός ότι δε θέλουμε να καταλάβουμε πως οι γυναίκες είναι πολύπλευρα όντα, με περίπλοκα κίνητρα και επιθυμίες  που δε χωρίζονται στις αυστηρές κατηγορίες του καλού ή κακού, είναι αντιφεμινιστικό.

Το γεγονός ότι δε θέλουμε να διαβάσουμε για τις γυναίκες που παρεκκλίνουν από τα όρια του αποδεκτού και του αρεστού (από ποιον και σε ποιον😉, είναι αντιφεμινιστικό.

 

Χαρακτήρες αντιηρώων υπάρχουν πολλοί, από τον Σέβερους Σνέιπ της σειράς βιβλίων Χάρι Πότερ μέχρι τον Ρασκόλνικοβ του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι. Μήπως έχει έρθει  η σειρά των γυναικών στη λογοτεχνία να στραφούν στο κακό;

 

 

Πηγές:

https://www.hollywoodreporter.com/news/general-news/gillian-flynn-reflects-gone-girl-legacy-rise-anti-heroines-1260003/

https://indianexpress.com/article/lifestyle/books/girls-gone-wild/

https://www.newsweek.com/gillian-flynn-sharp-objects-and-importance-female-anti-hero-1018562

https://www.researchgate.net/publication/335200285_The_Uniqueness_Heroines_Depicted_In_Gillian_Flynn%27s_Novels_Entitled_Gone_Girl_And_Dark_Places

https://www.theatlantic.com/entertainment/archive/2015/12/in-praise-of-fictions-unlikable-women-in-2015/421698/

 


Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Νάνσυ Παναγουλοπούλου

Γεια! Ονομάζομαι Νάνσυ Παναγουλοπούλου και είμαι απόφοιτος του τμήματος της Αγγλικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ. Λατρεύω τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και να μαθαίνω καινούργιες γλώσσες! Όνειρό μου είναι να συνεχίσω τις σπουδές μου, αυτή τη φορά στον τομέα της δημοσιογραφίας όπου και θέλω να εργαστώ, συνεχίζοντας παράλληλα την αρθρογραφία για θέματα πολιτισμού και κοινωνίας.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;