Blog

Hikikomori (引きこもり): οι μεταμοντέρνοι “ερημίτες”

hikikomori
πηγή εικόνας: Illustration by Yuta Onoda for Wall Street Journal

Οι αλυσίδες είτε από ατσάλι είτε από μετάξι είναι πάντα αλυσίδες

Σίλερ, Γερμανός συγγραφέας & ποιητής

«Εκείνοι που είναι ισχυροί είναι γεμάτοι απληστία. Και εκείνοι που δεν έχουν προστάτες περιφρονούνται. Η ιδιοκτησία φέρνει πολλές ανησυχίες. Στη φτώχεια υπάρχει θλίψη. Αυτός που ζητά τη βοήθεια ενός άλλου γίνεται σκλάβος του. Αυτός που θρέφει τους άλλους δέχεται αγάπη. Εκείνος που δεν το κάνει, φαίνεται αγχωμένος. Όπου μπορεί να ζει, όποια δουλειά μπορεί να κάνει, είναι δυνατόν ακόμη και για μια στιγμή να βρει καταφύγιο για το σώμα ή την ειρήνη για το νου; (…)

Γνωρίζοντας τον εαυτό μου και τον κόσμο, δεν έχω φιλοδοξίες και δεν αναμιγνύομαι στον κόσμο. Αναζητώ μόνο ηρεμία. Χαίρομαι την απουσία θλίψης», σημειώνει ο μεσαιωνικός Ιάπωνας μινιμαλιστής Kamo no Chomei (鴨 長明), μια από τις εμβληματικές ποιητικές πένες της πρώτης περιόδου Καμακούρα στο ρηξικέλευθο λογοτεχνικό του εγχείρημα An Account of a Ten-Foot-Square Hut, διαθλώντας τoν μακραίωνo ερωτικό διάλογο των Ιαπώνων με την απομόνωση. Η «Γκέισα της Τεχνολογίας» ή αλλιώς η κοσμοκράτειρα Ιαπωνία των πολλαπλών αντιφάσεων, των πλουραλιστικών αντιθέσεων αποβαίνει μια χώρα αδιάρρηκτα αιχμαλωτισμένη στην «παράνοια των καιρών» με τις ρίζες γερά θεμελιωμένες σε ένα γόνιμο κατάσπαρτο χωράφι με πολυδαίδαλες κερασιές και κλαδιά σε μια ξέφρενη αναρρίχηση για να προσεγγίσουν τον δυσπρόσιτο τεχνολογικό ουρανό ενός σμήνους από ουρανοξύστες.

Ίσως τελικά οι κερασιές να φαντάζουν προμηνύματα μιας τεχνολογικής σύγκλισης, αγγελιοφόροι μιας πρωτοφανούς τεχνολογικής Άνοιξης. Η Αυτοκράτειρα του τσαγιού αποδεσμεύεται από την χρυσή εποχή των θρυλικών «θεματοφυλάκων» της ιαπωνικής κουλτούρας, των αμφιλεγόμενων δολιοφθορέων πολεμιστών των σκιών, των επίλεκτων ταγμάτων νίτζα για να καλλιεργήσει υπερμεγέθεις ουρανοξύστες στα εγκαίνια μιας περιόδου έκρηξης της αστικοποίησης. Βραχυκυκλωμένα σύγχρονα οικογενειακά δίκτυα ελαττωμένης κοινωνικής αγωγιμότητας.

πηγή εικόνας: Maika Elan

Ο αβυσσαλέος εκμοντερνισμός του σύγχρονου Ιαπωνικού βίου με τις ολοένα αυξανόμενες αμετροεπείς κοινωνίες και τις εθιστικές ροπές σε διαδικτυακά βιντεοπαιχνίδια σημάνει τον απόπλου της χώρας σε μια εποχή ατομικισμού. «Στην Ιαπωνία, όπου η ομοιομορφία εξακολουθεί να είναι πολύτιμη, και η φήμη και οι εξωτερικές εμφανίσεις είναι υψίστης σημασίας, η εξέγερση έρχεται σε σιωπηλές μορφές, όπως το hikikomori», επισημαίνει η Βιετναμέζα φωτογράφος Maika Elan σε ένα καλλιτεχνικό σαφάρι στις διφυείς όψεις της Ιαπωνίας, το «μοντέρνο και παραδοσιακό, πολύβουο και πολύ μοναχικό. Τα εστιατόρια και τα μπαρ είναι πάντα γεμάτα, αλλά αν προσέχετε, τα περισσότερα είναι γεμάτα με πελάτες που τρώνε μόνοι τους. Και στους δρόμους, ανεξάρτητα από την ώρα, θα βρείτε εξαντλημένους υπαλλήλους γραφείου».

πηγή εικόνας:Yuki Arakawa/CNN

Όταν «πηγαίνεις έξω είναι φυλακή»

Μέσα στην πολυπρόσωπη αυτή μοναχικότητα αναδύονται οι ορδές καινότροπων ερημιτών που αποσύρονται από την κοινωνική νόρμα καθώς σφραγίζονται στα προσωπικά δεσμωτήριά τους, τα εικονικά τους σπήλαια, εκπληρώνοντας τον μύθο της αυτόχθονης θρησκείας των Ιαπώνων, Shinto για την Θεά που «λάμπει στους ουρανούς», Amaterasu. Η θηριωδία οργής του αδερφού της άρχων των θαλασσών και των καταιγίδων, Susanoo παρώθησε την τεθλιμμένη θεά της γονιμότητας στον εγκλεισμό της σε ένα σπήλαιο που κλείδωσε με έναν τεράστιο βράχο, παρασύροντας στο κρησφύγετό της και τον ζωογόνο Ήλιο με αποτέλεσμα να παραβιαστεί το σεντούκι του σκοτεινού κόσμου. Ο ασκός του Χάους απελευθέρωσε τα σκοτεινά πνεύματα που αποπειράθηκαν να καταπνίξουν την Ιαπωνία μέχρι την δελεαστική επάνοδο της Amaterasu. Ένας παλαιοχρονισμένος θρησκευτικός θρύλος που αγκιστρώνει 1 εκατομμύριο και πλέον Ιάπωνες από το καταγεγραμμένο σύνολο των 200.000 νέων και ενηλίκων hikikomori (引きこもり) εν έτει 2007 για να διασπαρθεί σε επίδοξους «ψηφιακούς μοναχούς».

πηγή εικόνας: Maika Elan

Τα πορίσματα έρευνας του 2010 συνέτειναν στον επιπολασμό  1,2% του ιαπωνικού πληθυσμού με τον ιό των hikikomori. Μια καινοτόμα επιστημονική έκθεση  αποπειράθηκε να λύσει τον πολύκροτο γρίφο της παθοφυσιολογίας των σύγχρονων ερημιτών αποκαλύπτοντας ότι η αποφευκτική διαταραχή προσωπικότητας αποβαίνει η πιο κοινή συννοσηρότητα στους hikikomori. Σε ένα πρώτο στάδιο διερευνήθηκε το πλέγμα σχέσεων μεταξύ των χαρακτηριστικών αποφευκτικής διαταραχής προσωπικότητας όπως εμπειρίες απόρριψης από οικογενειακό περιβάλλον και συνομήλικους, μειωμένη κοινωνική δικτύωση και έκδηλη ανικανότητα διατήρησης κοινωνικών δεσμών, των βιοδεικτών αίματος, των ψυχολογικών και συμπεριφορικών γνωρισμάτων μέσω της εφαρμογής ενός παιχνιδιού εμπιστοσύνης σε εθελοντές που δεν ανήκουν στην κοινότητα των hikikomori.

Τα χαρακτηριστικά της αποφευκτικής διαταραχής προσωπικότητας συσχετίσθηκαν αρνητικά με την υψηλής πυκνότητας λιποπρωτείνη-χοληστερόλη(HDL-C) και ουρικό οξύ(UA) στους άνδρες, ενώ ανέκυψε μια θετική σύνδεση με τα προϊόντα λύσης ινωδογόνου (FDP) και την C-Πρωτεΐνη υψηλής ευαισθησίας (hsSRP) στις γυναίκες. Σε αντιπαραβολή με τα αποτελέσματα των υγιών εθελοντών οι ασθενείς hikikomori πέτυχαν υψηλότερο σκοράρισμα στην αποφευκτική διαταραχή προσωπικότητας-όμοιο και στα δύο φύλα-με την εμφάνιση χαμηλότερων επιπέδων ουρικού οξέος στους άνδρες και χαμηλότερων δεικτών υψηλής πυκνότητας λιποπρωτείνης-χοληστερόλης στις γυναίκες. Η καινοτόμα έρευνα με τα πρωτοποριακά πορίσματά της συνέβαλε στην σταδιακή οικοδόμηση ενός συμπαγούς επιστημονικού εδάφους για την περαιτέρω άνθιση της διερεύνησης των άδηλων όψεων της υποκείμενης βιολογικής παθοφυσιολογίας των hikikomori.

“Συμβάλλει σε μια φυσική ροή που βοηθά την κοινωνία να γίνει πιο ισορροπημένη όταν υπάρχουν άνθρωποι που τολμούν να αγνοήσουν όλους τους κανόνες και αντίθετα να ανταποκρίνονται στις προσωπικές τους προτιμήσεις.”- Maika Elan

Η ανάδυση του όρου στα βάθη της δεκαετίας του 1970 από έναν ερευνητή-Yoshimi Kasahara ως «νευρική απόσυρση» ή taikyaku shinkeishou συνέτρεξε σε μια καθολική αφύπνιση της ιαπωνικής κοινωνίας που ενέσκηψε στο ιδιότυπο αυτό ψυχοπαθολογικό σύνδρομο «εκείνων που βρίσκονται σε ανάπαυλα στο σπίτι τους, διάρκειας τουλάχιστον έξι μηνών, με την έναρξη του δεύτερου μισού της τρίτης δεκαετίας της ζωής και για τους οποίους άλλες ψυχιατρικές διαταραχές δεν μπορούν να εξηγήσουν το κύριο σύμπτωμα της απόσυρσης» -όπως σημειώνει ο εξέχων Ιάπωνας ψυχίατρος-διασπορέας του όρου, Tamaki Saito το 1998 κατά την την οικονομική «εποχή των παγετώνων» που σκέπασε ως ταφόπλακα τους στόχους χιλιάδων νέων.

Ο όρος hikikomori ως σύζευξη του ρήματος hiki-«για απόσυρση» και komori-«να είναι μέσα» λογίζεται κοινός παρονομαστής ενός φαινομένου κοινονικοπολιτισμικής ψυχικής υγείας που «εκκολάφθηκε» κατά την αποκέντρωση, τη μαζική μετοίκηση γενεών από τις υπαίθρους στους αστικούς ιστούς με εναρκτήριο λάκτισμα τη δεκαετία του 1960. Οι ξεριζωμένοι επίδοξοι Ιάπωνες καριερίστες λησμόνησαν τους αδιάρρηκτους δεσμούς με το jikka τους, το ιθαγενές χωριό αλλά και τις θρησκευτικές πανηγύρεις-διαμεσολαβητές της σύνδεσης μεταξύ της κοινότητας των θνητών και των kamisama-θεών. Το «ξεχείλωμα» του αρραγούς ψυχολογικού διχτυού ασφαλείας για τον καθημερινό μαραθώνιο επιβίωσης σε συνδυασμό  με τον οικονομικό μαρασμό στις αρχές της δεκαετίας του 90’ αλλά και την μείζονα οικονομική καταιγίδα του 2007, την εποχή των προσλήψεων, της στασιμότητας ή αλλιώς  shushoku-hyougaki «εκτροχίασε» χιλιάδες νέους Ιάπωνες.

Εάν απομακρυνθείτε από τις ράγες της κοινωνίας, δεν μπορείτε πλέον να επιστρέψετε

Ευάλωτοι νέοι χωρίς τα βαρίδια του πολιτισμικού παρελθόντος ίπτανται με τα «κατακρεουργημένα φτερά» σε μια ad profundis αναδιάρθρωση της υπερ-ανταγωνιστικής αγοράς εργασίας, με άκαρπες συνεντεύξεις, ατυχείς απολύσεις που αδειάζουν τους δείκτες αυτοπεποίθησης οδηγώντας στην αποστειρωμένη ζωή των hikikomori. Μια πιθανή πρόσληψη σε μεγάλη εταιρεία με τη συνακόλουθη συνάθροιση μιας στοίβας υποχρεώσεων που θα καταρτίσει τη λίστα των παραγωγικών υπαλλήλων παράγει αυτοματοποιημένους στρατιώτες σε ένα καθεστώς οργίλους, αθέμιτης αντιπαλότητας. Χωρίς τις στέρεες ρίζες που τους συγκρατούν σε σταθερά εδάφη και τη συμπονετική αρωγή του περιγύρου, τα φτερά των επίδοξων Ικάρων που αποπειρώνται την κοινωνική τους αναρρίχηση κατακαίονται  από τις φλογερές ανταύγειες του Ήλιου.

Η δυστοκία των γονέων να σταθούν ως συμπαραστάτες στο απελευθερωτικό πέταγμα των παιδιών από την προγονική φωλιά με την παράλληλη μακραίωνη ιαπωνική παράδοση της φροντίδας των γηραιότερων από τους νεότερους ζώνει σαν σιδερένια θηλιά τους επιγόνους που κρύβονται στην σκιά της υπερπροστατευτικής οικογενειακής ασπίδας. Συγχρόνως το αλύγιστο εκπαιδευτικό σύστημα των υψηλών προσδοκιών καρατομεί τους μαθητές που αποπροσανατολίζονται στους ελικοειδής λαβυρίνθους των χαμένων ευκαιριών. «Το σχολείο είναι μια μονοκαλλιέργεια, ο καθένας πρέπει να έχει την ίδια γνώμη», δηλώνει ένας από τους επισκέπτες του κέντρου υποστήριξης hikikomori της πόλης Φουκουόκα, ο 34χρονος Haru.

Το να είσαι μέσα στον κόσμο, τι ενόχληση! Το να μην είσαι, τι δράμα!

Ταλεϋράνδος, Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών

Η δίχρονη «φυλάκιση» του 19χρονου μεταμοντέρνου ερημίτη Ιάπωνα T.M. σε ένα εκ των δύο δωματίων του αστικού διαμερίσματος της οικογένειάς του που διακόπτεται από τις «επισκέψεις» των δίσκων που αφήνει η μητέρα του στο κατώφλι της κρεβατοκάμαρας όπου διαβιώνει 23 ώρες καθημερινά, τη διαρκή πλοήγηση στο διαδίκτυο, την πολύωρη αναδίφηση στην ανάγνωση manga αλλά και συναναστροφή σε διαδικτυακούς πίνακες ανακοινώσεων. Η υψηλή ακαδημαϊκή επίδοση του T.M. σε τροχιά σύγκλισης με το επαρκές γνωστικό του υπόβαθρο συγκρούεται με το αίσθημα απόσυρσης από το γυμνάσιο ένεκα έλλειψης κινήτρων και την αποδέσμευση από το κοινωνικό σύμπλεγμα των συμμαθητών του. Σωρεία εξετάσεων ψυχικής υγείας και νευροψυχολογικών δοκιμών δεν εγκυμονεί γνωστικές ανωμαλίες για τον 19χρονο.

πηγή εικόνας: Maika Elan

Λίγο πιο πέρα ο 24χρονος hikimomori Chujo κατόπιν ατελέσφορης απασχόλησής του σε γραφείο για διάστημα ενός έτους που τον φιλοδώρησε με ένα έντονο άλγος στο στομάχι εγκλωβίστηκε στο προσωπικό του δωμάτιο- «θερμοκήπιο» όπου καλλιεργεί τους σπόρους του ανείπωτου ονείρου του για σταδιοδρομία στο πεντάγραμμο και ειδικότερα στην όπερα υπό την άγρυπνη παντεπόπτευση των γονιών του. Τα επίμονα κελεύσματα της οικογένειας του Chujo για ανάληψη των ηνίων της οικογενειακής επιχείρησης μέσα από πρακτικές επίπληξης προκάλεσε ένα κουβάρι από αισθήματα αισχύνης και αναστάτωσης που κλείδωσε τον 24χρονο στο προσωπικό φρούριό του επί ένα χρόνο προτού εξαναγκασθεί σε ένταξη σε πρόγραμμα υποστήριξης. «Αρχικά, νόμιζα ότι ήταν τεμπέληδες και εγωιστές», παραδέχεται η πολυβραβευμένη φωτογράφος του δρόμου Maika Elan η οποία με το πέρας του χρόνου και την περαιτέρω γνωριμία με το φαινόμενο ψηλάφησε τα πολλαπλά επίπεδα της στοχαστικότητας των hikikomori.

πηγή εικόνας: Maika Elan

Η αδελφή ενοικίασης, Oguri Ayako σε μια τρίτη επίσκεψή της στο επί δεκαετίες «καταφύγιο» του 40χρονου hikikomori, Kobayashi Haruto αφήνει εμπρός της θύρας του ένα γράμμα επιχειρώντας να καταλύσει τις αντιστάσεις του που τον διατηρούν σε «κοινωνική αποστασία». Τον Αύγουστο του 2016 η πολύμηνη επίσκεψη της «αδελφής ενοικίασης» στο δωμάτιο του 34χρονου Ikuo Nakamura που είχε τεθεί σε μια προσωπική επτάμηνη καραντίνα καρποφορεί έναν έρωτα-απελευθερωτή. Η λυτρωτική Έξοδος του 34χρονου από την πολύχρονη κοινωνική σίγαση ενθάρρυνε την απόφασή του να συνεχίσει την σκυταλοδρομία των «αδελφών ενοικίασης» με σκοπό να προσηλυτίσει και άλλους hikikomori στην ελευθερία. Όπως ένας μοναχικός σαμουράι(rounin) που χάνει τον αφέντη του, o ανυπεράσπιστος hikikomori χωρίς τη βαθιά ριζωμένη ηθική του πολεμιστή άγεται και φέρεται στις ριπές του διαβρωτικού αυτού φαινομένου.

πηγή εικόνας: Maika Elan

Ένα παρατημένο γεύμα κείτεται στην πόρτα του δωματίου, πανιά και αποκόμματα εφημερίδων ως ονειροπαγίδες άτακτα κρεμασμένα από τα παράθυρα που αποτρέπουν τις επίδοξες αχτίνες του ήλιου να λούσουν τη φωλιά με τους αναρίθμητους τόμους βιβλίων, τα πεταμένα καταγής βιντεοπαιχνίδια, ένα ξεχασμένο ενυδρείο, αντικείμενα που ζωντανεύουν μέσα στο ανοργάνωτο, σκιερό Βασίλειο των hikikomori, το «νεκροταφείο των κοινωνικών ζωών» τους. Η ακούσια αντι-κουλτούρα της ανάγκης αυτό-απομόνωσης ως ένας φαύλος κύκλος αντιφάσεων με τα όνειρα και τους εφιάλτες να φιλιώνονται σε μια παλινδρόμηση ανάμεσα στην εικονική ζωή και τον κοινωνικό θάνατο, αντικατοπτρίζεται στα μηχανήματα της τεχνολογίας που «ξεγελούν» παροδικά τον πόνο των ερημιτών.

πηγή εικόνας: Maika Elan

Οι hikikomori μετεωρίζονται στο δίπολο ενός φρενήρους, αφειδώλευτου καταναλωτικού εθισμού και την απόσπαση της προσοχής που εμπορεύεται ο σύγχρονος αδηφάγος πολιτισμός, γεμίζοντας τα κενά με το παυσίπονο της αδράνειας. Παρά την αποσύνδεση του φαινομένου από συγκεκριμένες ψυχικές διαταραχές οι ειδικοί ανίχνευσαν συμπεριφορικά και ψυχιατρικής φύσεως ζητήματα που ανέκυψαν από την σχολική αποδέσμευση, την έλλειψη βασικών κοινωνικών δεξιοτήτων έως και τα αντιφατικά συμπτώματα του συνδρόμου διάχυσης προσωπικότητας του Erickson.

Η ιαπωνική ιδέα του Gambari, της ψυχικής ανθεκτικότητας δηλαδή να βαδίζεις σε κακοτράχαλα μονοπάτια με πυξίδα την εκπλήρωση των στόχων σου-do your best, μία από τις ύψιστες αρετές του ιαπωνικού κόσμου με την συνακόλουθη έκκληση για τη μεγιστοποίηση της παραγωγικότητας και την τελική κατάκτηση του ευδαίμονα βίου με τις απαραίτητες κοινωνικές ανταμοιβές τοποθετούνται στον αντίποδα της συλλογιστικής των hikikomori, αντιπροσωπεύοντας την πρώτη υπαναχώρηση από την κοινότητα. Συχνά η επιστημονική κοινότητα τείνει σε μια συσχέτιση του φαινομένου με το συμπτωματολογικό ιστορικό του αυτισμού, της κατάθλιψης, αγοραφοβίας και κοινωνικού άγχους.

Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

Μανόλης Αναγνωστάκης, Ποιητής

Η αιχμαλωσία σ’ ένα κλουβί κοινωνικού κονστρουκτιβισμού με την αέναη πάλη ανάμεσα στους hikikomori και το σύνολο της κοινότητας εσωκλείεται στην γκρίζα ζώνη ασάφειας-αφάνειας της ιαπωνικής έννοιας Aimai. Η ανοσία των Ιαπώνων στην αμφισημία που θεωρούν ως χρηστικό εργαλείο για την εγκατάσταση της αρμονίας και την αποχή από τις ατελέσφορες συγκρούσεις θρέφει σε ένα μεταμοντέρνο επίπεδο την σκοτεινή πλευρά των hikikomori. «Είμαι Hikikomori . «Είμαι εδώ και αρκετά χρόνια. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η «σκληρή αγάπη» καθόλου! Έχουμε γίνει έτσι λόγω της αυξανόμενης πίεσης και πίεσης! Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει πραγματικά να πάει για μια πλήρη αναθεώρηση. Σοβαρά. Η απομνημόνευση και ο μονότονος τρόπος διδασκαλίας είναι τόσο ξεπερασμένη! Δεν είναι περίεργο που πολλοί από εμάς γυρίζουν στο Hikikomori! Θα μπορούσα να είχα επιλέξει έγκλημα ή χειρότερα, αυτοκτονία. Αλλά δεν το έκανα! Επέλεξα την αυτο-φυλάκιση όπου ζω.

Είναι μοναχικό, βαρετό, λυπημένο, χωρίς αγάπη, χωρίς σεξ, και καθώς εμείς οι άνθρωποι χρειαζόμαστε επαφή με άλλους ανθρώπους, θα είμαι ο πρώτος που θα παραδεχτώ ότι είναι κρίμα που πρέπει να εξαναγκαστώ σε αυτήν τη θέση. Οι περισσότεροι από εμάς, όπως και εγώ, συμπεριλαμβάνομαι στους μη βίαιους. Είναι κρίμα να ακούμε και να μαθαίνουμε ότι ορισμένοι από εμάς καταφεύγουμε στη βία. Χρειαζόμαστε πιο κριτική σκέψη εκπαίδευσης, με μεγαλύτερη ευελιξία και ανοχή. Αυτός είναι ο βουδιστικός τρόπος να κάνουμε πράγματα. Ίσως το εκπαιδευτικό μας σύστημα να έφτασε σε αυτό το τέλος. ΠΑΡΑΚΑΛΩ σταματήστε να μας κατηγορείτε! Έχουμε πέσει θύματα του συστήματος ΣΑΣ! Είμαστε τα παιδιά σας! Είμαστε πράγματι το μέλλον της Ιαπωνίας! Σας ευχαριστώ!», καταλήγει το σημείωμα ενός αναγνώστη στη διαδικτυακή εφημερίδα Japan Today σε ένα κρεσέντο αυτοσυνειδησίας, εγείροντας προβληματική περί του ανταγωνιστικού-μονόφθαλμου ιαπωνικού εκπαιδευτικού συστήματος που απεκδύεται τα προσοδοφόρα αγαθά της κριτικής παιδαγωγικής.

 

πηγή εικόνας: theschooloflife.com

Τα σπασμένα κομμάτια μιας σμπαραλιασμένης ιαπωνικής κοινωνίας επικολλώνται καθώς κουβαλούν ως παράσημα τις χαραγμένες με χρυσό ουλές τους. Στην αισθητική του Ζεν, τα καταλάθος διαρρηγμένα κομμάτια μιας γλάστρας, ενός κεραμικού σκεύους πρέπει να επανασυναρμολογηθούν με βερνίκι και μια ισχυρή χρυσή σκόνη που θα σπινθηροβολά μέσα από τις σχισμές της, αφήνοντας το φως να διαπεράσει τις πολύτιμες φλέβες του χρυσού. Η παραδοσιακή τεχνική κεραμικής διόρθωσης Kintsungi (金 継 ぎ) που συσμίγει τον χρυσό-kin με τη ξυλουργική-tsungi, επιστρατεύεται από τον πρώην hikikomori, καλλιτέχνη Atsushi Watanabe στο ευρηματικό του έργο «Tell me your scars».

Στο πλαίσιο αυτής της καλλιτεχνικής δημιουργίας, οι άνθρωποι κλήθηκαν να διαμοιραστούν ανώνυμα σε έναν ιστότοπο μηνύματα συναισθηματικού πόνου τα οποία κατόπιν κατέγραφε ο Watanabe σε πλάκες που κομμάτιαζε και εν συνεχεία «ανάσταινε» μέσω της ιαπωνικής τεχνικής Kintsungi. Ως εκ τούτου απηύθυνε ένα κάλεσμα να μετατρέψουμε τις χαραγμένες ουλές σε θυρεό και να «ακούσουμε τις τρεμάμενες φωνές που συνήθως δε μπορούν να ακουστούν».

Πηγή εικόνας: Nito Souji

Ο επιπολασμός του ιού της μοναξιάς και της κοινωνικής παθητικότητας στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία, τη Γαλλία και τη Νότιο Κορέα με θρυαλλίδες την εισοδηματική ανισορρόπηση, το αποτυχημένο κοινωνικό ισοσύγισμα, την οικονομική ευθραστότητα αλλά και τη φθίνουσα κοινωνική κινητικότητα μετατρέπεται στο σύγχρονο καύσιμο που τροφοδοτεί τις μηχανές καινοφανών επιχειρηματιών και τεχνολόγων ανά τον κόσμο.

Πηγή εικόνας: Illustration by Javier Jaén

Η δυνατότητα ενοικίασης οικογένειας μέσω της ιαπωνικής εταιρείας «Family Romance», η σχεδίαση της προσωπικότητας ενός εικονικού φίλου και ο καθορισμός της αλληλεπίδρασης με αντίτιμο 25$ μηνιαίως στην εφαρμογή «Invisible Boyfriend», ο Hikari Azuma, ένας ολογραφικός σύντροφος από την εταιρεία Gatebox, η παραγωγή του πρώτου εικονικού φίλου με την τεχνητή νοημοσύνη από την Replica AI οδηγούν στην «προσελήνωση» του ανθρώπου στις δυσπρόσιτες μεριές της μοναχικότητας με την επίκληση τεχνολογικών φαρμάκων για την καταπολέμησή της. Η σύσταση ενός Υπουργείου Μοναξιάς στην Ιαπωνία του 2021 ως συνέχεια της σκυταλοδρομίας διορισμού ενός Βρετανού Υπουργού Μοναξιάς το 2018 επιχειρεί να ανακουφίσει από το βρόχο της μοναξιάς εκατομμύρια πολίτες.

Πηγή εικόνας: REUTERS/Kim Kyung-Hoon

Εγκλωβισμένοι μέσα στις «καχεκτικές» σπασμένες γυάλες τους μακριά από τη φενάκη του μεταμοντέρνου κονστρουκτιβισμού, οι πολεμιστές hikikomori «αιωρούνται ανάμεσα στους δύο πόλους συνειδητοποίησης και απώλειας της ύπαρξης», μνήμης και απόλυτης λήθης συγκολλώντας τα ριφθέντα κομμάτια καταγής πλάι στους αναρίθμητους τόμους βιβλίων, τα πεταμένα βιντεοπαιχνίδια, το παρατημένο έμπροσθεν της θύρας αντέτι για να «γιατρέψουν» με την χρυσόσκονη του Gambari βαθιές ουλές που αιμορραγούν ακατάσχετα λιμνάζοντας στην εναγώνια προσπάθεια των ανθρώπων να περάσουν αβρόχοις ποσί στην απέναντι σκοτεινή όχθη της «κοινωνικής αυτοκτονίας».

Το κοινωνικό χάος, ο εκπαιδευτικός φαρισαϊσμός κρατά το κλειδί εκατομμυρίων δωματίων που μετατρέπονται στα ιδανικά σύγχρονα ψυχολογικά κολαστήρια. Και η φλέβα χρυσού στέκει εκεί για να υπενθυμίζει την ευθραυστότητα του ανθρώπινου κόσμου, τις ουλές που θα πέσουν σε λήθαργο μέχρι να ξυπνήσουν και πάλι σε έναν επόμενο ανεπαίσθητο κραδασμό. Ίσως να αποστρεφόμαστε την έρημο μόνο μέχρι να ανακαλύψουμε την προσωπική μας όαση.

Πηγές:

  • The plight of Japans modern hermits, ανακτήθηκε από www.bbc.com, τελευταια πρόσβαση στις 26.04.2021
  • What is Hikikomori, the Japanese phenomenon of extreme social isolation — and why it seems to be spreading, ανακτήθηκε από www.zmescience.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Covid Hikikomori: An Ode To Those Who Might Never Emerge From Lockdown, ανακτήθηκε από www.forbes.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Amaterasu, ανακτήθηκε από www.mythopedia.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Kintsugi 金継ぎ, ανακτήθηκε από www.theschooloflife.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • The social suicide of Japan’s ‘hikikomori’, ανακτήθηκε από www.ucanews.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Hikikomori: understanding the people who choose to live in extreme isolation, ανακτήθηκε από www.thecosversation.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Pictures Reveal the Isolated Lives of Japan’s Social Recluses, ανακτήθηκε από www.nationalgeograohic.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Hikikomori artists – how Japan’s extreme recluses find creativity and self-discovery in isolation, ανακτήθηκε από www.theconverastion.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Alan R. Teo M.D., A New Form of Social Withdrawal in Japan: A Review of Hikikomori, ανακτήθηκε από www.ncbi.nlm.nih.gov.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021
  • Japan has appointed a ‘Minister of Loneliness’ after seeing suicide rates in the country increase for the first time in 11 years, ανκτήθηκε απόwww.insider.com, τελευταία πρόσβαση στις 26.04.2021

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Χρύσα Μπάτου

"Το γράψιμο δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κατευθυνόμενο όνειρο." - Χόρχε Λουίς Μπόρχες "Ονειροπόλα" δυναμική, πειθαρχημένα απρόβλεπτη, ζωηρά εκκεντρική. Ή αλλιώς ο 24χρονος εαυτός μου που πασχίζει να σκαρώσει πάνω σε τσαλακωμένα αποκόμματα ξεχασμένους στίχους. Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, απόφοιτος της Κλασικής Φιλολογίας του Α.Π.Θ., με διακαή πόθο τη δημοσιογραφία και υποτροφία σε ιδιωτική σχολή δημοσιογραφίας. Εθισμένη στη συγγραφή, τη σοκολάτα, τη μόδα, την υποκριτική, τις φωτογραφίες, το ποδόσφαιρο και.. πάντα σ' ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Κυνηγημένη από μία ανάγκη να αποτυπώσει στο χαρτί ιδέες, ιδέες και αισθήσεις που γίνονται λέξεις, παύλες και τελείες.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Διαπροσωπικές σχέσεις: από το συναίσθημα στην πράξη

πηγή εικόνας: google.com

Πολλές φορές σκεφτόμαστε αν οι σχέσεις που έχουμε δημιουργήσει στη ζωή μας σε διάφορους τομείς έχουν επιτύχει. Έρχεται εκείνη η στιγμή που αναλογιζόμαστε αν είμαστε ευτυχισμένοι με τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας, τι θα μπορούσε να καλυτερεύσει στις σχέσεις μας, τι να αλλάξουμε στον τρόπο μας. Αυτά και πολλά άλλα ανάμεικτα συναισθήματα έχουμε στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Με λίγα λόγια ανησυχούμε όταν αντιλαμβανόμαστε τις σχέσεις που είχαμε στο παρελθόν ή και τις σχέσεις που τώρα έχουμε στα διάφορα περιβάλλοντα καθημερινά. Ένα συναίσθημα ανησυχίας. Ανησυχία μήπως κάναμε εμείς κάποιο λάθος.

Εμείς τελικά φταίμε ή οι άλλοι;

Με τον όρο <<διαπροσωπικές σχέσεις>> εννοούμε την διαμόρφωση των ανθρώπινων σχέσεων, οι οποίες στηρίζονται στην επικοινωνία. Η επικοινωνία είναι ο πολυτιμότερος πόρος, καθώς μέσα από αυτήν εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, τις ανάγκες μας. Διαμορφώνει τις σχέσεις που έχουμε με τους συναδέλφους μας, τους φίλους μας, τον-την σύντροφό μας, τους γονείς μας. Είναι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε και η οποία μας φέρνει κοντά με τους άλλους ή μας απομακρύνει.

διαπροσωπικές σχέσεις
πηγή εικόνας: google.com

Τι θέλουμε όμως, και τι στο τέλος έχουμε;

Η ανθρώπινη επικοινωνία είναι τέχνη θα έλεγε κανείς. Το να εκφράζεις αυτά που θες με επιτυχία είναι τέχνη. Το να ακούς τον συνομιλητή σου είναι τέχνη. Όταν έρχεται η ώρα να συνεργαστείς στον εργασιακό χώρο με μία ομάδα, τα μέλη των οποίων δεν γνωρίζεις τόσο καλά είναι τέχνη. Χρησιμοποιούμε την γλώσσα μας και τη γλώσσα του σώματος για να δείξουμε χαρούμενοι, ικανοποιημένοι, απογοητευμένοι, λυπημένοι.

 

Η γλώσσα του σώματος παίζει σημαντικό ρόλο στις σχέσεις μας. Οι εκφράσεις μας, οι κινήσεις μας, η φωνή μας είναι αυτά που πολλές φορές αρκούν για να περάσουμε τα μηνύματα που θέλουμε. Τι συμβαίνει όμως όταν άλλα θέλουμε να μεταφέρουμε, άλλα να εκφράσουμε και άλλα στο τέλος καταλαβαίνουν; Οι προβληματισμοί αυτοί πολλές φορές εγκλωβίζουν το μυαλό μας με αποτέλεσμα οι διαπροσωπικές σχέσεις που προσπαθούμε να διαμορφώσουμε ή που ήδη έχουμε, να αλλοιώνονται. Τι πάει λάθος; Αμέσως αναρωτιόμαστε.

 

 Πρώτα, ξεκινάμε από εμάς, από τον εαυτό μας. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε τα αδύνατα σημεία μας. Να βρίσκουμε δηλαδή τα λάθη μας, τις αδυναμίες μας. Αυτό που καλούμαστε να έχουμε είναι αντίληψη και ενσυναίσθηση. Δώσε λοιπόν, χρόνο στον εαυτό σου να δει, να νιώσει και να πράξει. Κανείς δεν γεννήθηκε τέλειος και κανείς δεν θα γίνει. Αγαπάμε τον εαυτό μας. Όταν λοιπόν φτάνεις να δουλεύεις με τον εαυτό σου για τον εαυτό σου, αυτοβελτιώνεσαι.

 

Πώς θα κάνεις πράξη τα συναισθήματά σου;

 

Στις διαπροσωπικές σχέσεις το κλειδί είναι ο διάλογος. Κυριαρχεί το εμείς κι όχι το εγώ. Και το αφήνουμε εμείς να κυριαρχεί. Έτσι, τις δυσκολίες που υπάρχουν στο σπίτι, στην εργασία ή και ανάμεσα στους φίλους σου, αντίκρισέ τες. Μοιράσου τες.

διαπροσωπικές σχέσεις
Πηγή: ThoughtCo

Η ανταλλαγή σκέψεων, συναισθημάτων, λέξεων στις διαπροσωπικές σχέσεις μόνο θετικά μπορούν να σου δώσουν.

Άσε τον εαυτό σου να γίνει ενεργός ακροατής. Άκου τον συνομιλητή σου. Όταν αλληλοεπιδρούμε, μαθαίνουμε τον εαυτό μας καλύτερα.

Συνοψίζοντας, εμείς μπορούμε να καθορίσουμε τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους. Η καλή επικοινωνία που έχουμε μαζί τους και η θέλησή μας είναι οι δύο βασικότεροι παράγοντες. Τα μεγαλύτερα επιτεύγματα ο άνθρωπος τα έκανε σε συνεργασία και επικοινωνία με άλλους.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Αναστασία Σουλελέ

Φιλόλογος-Γλωσσολόγος

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Μικρός Πρίγκιπας: Μια έκθεση για τα 120 χρόνια από τη γέννησή του συγγραφέα του

έκθεση
Πηγή εικόνας: cultureloversgr.blogspot.com

Στις 19 Μαΐου, ανοίγει και πάλι τις πύλες της η έκθεση «Ο Μικρός  Πρίγκιπας ανάμεσα στις άνδρες», στην Λυών της Γαλλίας. Αφορμή για την συγκεκριμένη έκθεση αποτέλεσε ο συγγραφέας του Μικρού Πρίγκιπα, Antoine de Saint Exupéry στην οποία μαθαίνουμε την ιστορία του Γάλλου συγγραφέα, ποιητή, αεροπόρου και δημοσιογράφου. Μια έκθεση για τα 120 χρόνια από τη γέννησή του.

Antoine de Saint Exupéry 

Ο Antoine de Saint Exupéry, προς τιμήν του οποίου πραγματοποιείται η έκθεση, γεννήθηκε στις γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1900 στη Λυών. Στις 31 Ιουλίου 1944, έχασε τη ζωή του στο καθήκον, στο Lightning P-38 της Reconnaissance Group II / 33, υπό την αμερικανική διοίκηση (MAAF Mediterranean Allied Air Force), στα ανοικτά των ακτών της Μασσαλίας, κυνηγώντας γερμανικά καταδιωκτικά.

Ο ταλαντούχος αυτός άνθρωπος και συγγραφέας του βιβλίου παγκοσμίου φήμης, «Ο Μικρός Πρίγκιπας», μιας φιλοσοφικής ιστορίας που διαποτίζεται τόσο με την ποίηση όσο και με μια μοναδικά κριτική άποψη για την ανθρώπινη φύση, έλαβε εκτεταμένη δημοσιότητα μετά το θάνατο του όταν εκδόθηκε το βιβλίο, το 1943 στη Νέα Υόρκη και έγινε γρήγορα μια τεράστια παγκόσμια επιτυχία.

Από την πρώτη του έκδοση μέχρι και σήμερα, «Ο Μικρός Πρίγκιπας» διάνυσε ένα μοναδικό ταξίδι, πέρα από σύνορα και γενιές. Με περισσότερα από 200 εκατομμύρια αντίτυπα να πωλούνται και σχεδόν 400 μεταφράσεις, είναι το πιο γνωστό και ευρέως αναγνωσμένο έργο της γαλλικής λογοτεχνίας στον κόσμο.

έκθεση
Πηγή εικόνας: cultureloversgr.blogspot.com

Η έκθεση

Στην έκθεση, οι επισκέπτες μπορούν να ανακαλύψουν ένα πραγματικό αντίγραφο του πρώτου αεροσκάφους της La Ligne, το SALMSON 2A2, με το οποίο πέταξε ο Antoine de Saint Saint Exupéry. Έτσι, με αυτό τον τρόπο, μικροί και μεγάλοι ανακαλύπτουν μία άλλη όψη του διάσημου συγγραφέα. Την όψη του πρωτοπόρου πιλότου αεροπορικής αποστολής αλλά και αυτή του πιλότου δοκιμών και πιλότου επιδρομής.

Η έκθεση καταγράφει τη ζωή του θρυλικού πιλότου, από το φτερωτό ποδήλατο του μικρού παιδιού του, μέχρι τον τραγικό θάνατό του στο θρυλικό P38 πάνω από τη Μεσόγειο. Γύρω από μια πρωτότυπη σκηνογραφία που συνδυάζει προσωπικά αντικείμενα, εγκαταστάσεις ήχου και εικόνας, βιβλία που γράφτηκαν για αυτήν την περίοδο από τον συγγραφέα αεροπόρων, η έκθεση καλεί το κοινό να ανακαλύψει το ταξίδι αυτού του θαρραλέου και βαθιά ανθρωπιστικού ανθρώπου.

έκθεση
Πηγή εικόνας: cultureloversgr.blogspot.com

Οι βαθιές φιλίες

Μέσα από την έκθεση το κοινό έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει τις βαθιές φιλίες του πιλότου με τους συναδέλφους του από τη Γραμμή Aropropale αλλά και με τους μηχανικούς, τα ραδιόφωνα και τους πλοηγούς. Μέσα από ιστορικές εικόνες, ο επισκέπτης «βυθίζεται», επίσης, στην καρδιά της οικογένειας του Antoine de Saint Exupéry. Η οικογένειά του, η ιδιαίτερη σχέση του με τη μητέρα του, η αγάπη του για τις γυναίκες, αλλά πάνω από όλα η συνάντησή του με την Consuelo που θα παντρευτεί το 1931.

Ήταν, ακόμη, λάτρης της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου. Η έκθεση ανατρέχει στις ταινίες που σφυρηλάτησαν τη φήμη του στον Ατλαντικό, όπως η προσαρμογή του Courrier Sud το 1937. Το τελευταίο μέρος της έκθεσης εντοπίζει την εξορία του στη Νέα Υόρκη όπου γράφει πολλά από τα έργα του, συμπεριλαμβανομένου και του «Μικρού Πρίγκιπα» . Στη συνέχεια, ο επισκέπτης ανακαλύπτει τη δέσμευση του συγγραφέα να πολεμήσει με τους Αμερικανούς κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου.


Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν:

‘Εκθεση για τον συγγραφέα του Μικρού Πρίγκηπα, 120 χρόνια από τη γέννηση του Antoine de Saint Exupéry. Ανακτήθηκε από https://cultureloversgr.blogspot.com/2021/05/120-antoine-de-saint-exupery.html?spref=fb&fbclid=IwAR2_PlCBsRqYLxEt2DzDatg1X8utVpyJKhL_o8hEChv5bMqWhTZ2sOpV6DE (Τελευταία προβολή 12/05/2021)

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Χριστίνα Μαυρέα

Είμαι η Χριστίνα. Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα στο Ηράκλειο, Κρήτης. Απόφοιτη Φιλοσοφικής Σχολής, του τμήματος Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών. Μεγάλες μου αγάπες ο αθλητισμός, το διάβασμα, η μουσική και το γράψιμο.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Τα φουλάρια επιστρέφουν και σου δίνουμε ιδέες να τα φορέσεις

Ένα από τα πιο chick και στυλάτα αξεσουάρ του καλοκαιριού είναι τα φουλάρια. Όλες έχουμε δει μια παλιά ταινία, όπου οι γυναίκες τα φορούσαν είτε στο κεφάλι είτε στο λαιμό με μεγάλα γυαλιά ηλίου. Προσδίδουν μία φινέτσα και μία μυστήρια νότα στο look. Φυσικά, πλέον υπάρχουν πολλοί τρόποι να φορέσεις ένα φουλάρι για να αναβαθμίσεις το outfit σου και εμείς είμαστε εδώ για να δώσουμε ιδέες. Πάμε, να δούμε μερικές ιδέες παρακάτω. 

Φουλάρι στο κεφάλι

Ο πιο statement τρόπος να φορέσεις ένα φουλάρι το καλοκαίρι είναι στο κεφάλι. Ταιριάζει με πιο grande look αλλά και με πιο street style και minimal outfit. Μπορεί να προσδόσει μια ιδιαίτερη πινελία ακόμα και στα πιο απλά ντυσίματα. Το βασικό είναι να το στερεώσεις με δύο μικρές καρφίτσες, κατά προτίμηση στο ίδιο χρώμα, για να μην χρειάζεται να το φτιάχνεις κάθε λίγο. 

Πηγή εικόνας: twitter.com

Στην κοτσίδα σου

Ένας πολύ πλακτικός τρόπος να φορέσεις το φουλάρι σου το καλοκαίρι είναι στην κοτσίδα ή στην αλογοουρά σου ή ακόμη και στον κότσο σου. Θα προσδώσει μια ιδιαίτερη πινελιά στο hairstyle και θα σου γλιτώσει χρόνο. Επίσης, τα silk φουλάρια δεν σπάνε την τρίχα, οπότε είναι η ιδανικά επιλογή για τις καλοκαιρινές ημέρες που τα μαλλιά μας ταλαιπωρούνται.

Πηγή εικόνας: missoma.com

Ως τουρμπάνι

Ακόμη ένας τρ0ομερά δημιουργικός τρόπος να φορέσεις τα φουλάρια είναι ως τουρμπάνι. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να αναβαθμίσεις τα look σου αλλά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για πιο πρακτικούς λόγους, όπως σε μία πολύ ηλιόλουστη μέρα. Αν δεν ξέρεις πως θα το κάνεις το φουλάρι να είναι τουρμπάνι, μην αγχώνεσαι υπάρχουν πολλά tutorial να ακολουθήσεις. 

φουλάρια
Πηγή εικόνας: whowhatwear.co.uk

Ως μπλούζα

Εάν φουλάρι εκτός από όλα τα παραπάνω μπορεί να γίνει και υπέροχη μπλούζα. Μπορεί αν είναι μία strapless μπλούζα που θα την συνδυάσεις με ένα απλό jean και πέδιλα, μπορεί να είναι ακόμα και ένα halter top χρησιμοποιώντας μία χρυσή αλυσίδα. Υπάρχουν άπειρες εναλλακτικές αρκεί να έχεις όρεξη να βρεις τους διαφορετικούς τρόπους που μπορείς να το χρησιμοποιήσεις.

φουλάρια
Πηγή εικόνας: Pinterest.com

 

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Μαρτίνα Μάρκο

Σπουδάζει Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Το πάθος της είναι η μόδα και όσο μεγαλώνει τόσο περισσότερο σιγουρεύεται ότι είναι γενημένη για να ασχολείται με αυτό. Κύριος στόχος της είναι να ασχοληθεί με το fashion blogging, καθώς θεωρεί ότι μέσω του προσωπικού στυλ μπορεί ο καθένας να εκφράζει το χαρακτήρα του χωρίς να χρειαστεί να πει πολλά. 

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Retinol: 4 must have προϊόντα με την απόλυτη κυρίαρχο της αντιγήρανσης

Retinol
Πηγή εικόνας: pinterest.com

Retinol, δικαίως χαρακτηρίζεται ως η απόλυτη κυρίαρχος της αντιγήρανσης στην beauty βιομηχανία. Είναι γνωστή και ως Vit A και συμβάλει δραστικά στην λειτουργία ανανέωσης των κυττάρων και της παραγωγής κολλαγόνου. Δίνει ομοιομορφία στην υφή και τον τόνο του δέρματος ελαχιστοποιώντας τις δυσχρωμίες. Λιαίνει τις λεπτές γραμμές και ρυτίδες και φυσικά ελαττώνει τα σημάδια ακμής και ρυθμίζει την παραγωγή σμήγματος. Στην αγορά κυκλοφορούν πολλά προϊόντα που ίσως σε μπερδεύουν στο τι να επιλέξεις. Γι’ αυτό λοιπόν εμείς θα σου προτείνουμε τα 4 must have προϊόντα με ρετινόλη για να επιλέξεις αυτό που πραγματικά σου ταιριάζει.

La Roche Posay Retinol B3 Serum

Retinol B3, η la Roche Posay παρουσίασε τον υπέροχο αυτόν ορό καθαρής ρετινόλης σε συνδυασμό με βιταμίνη Β3 για μέγιστη ενυδάτωση. Ελαφρύ προϊόν που εφαρμόζεται το βράδυ όπως όλα τα προϊόντα ρετινόλης. Αντιγήρανση και ενυδάτωση σε έναν πραγματικά υπέροχο ορό ιδανικό για όλους τους τύπους δέρματος.

Retinol
Πηγή εικόνας: pharmatip.gr

The Ordinary Retinol 1% in Squalane

The Ordinary η αγαπημένη και δικαίως εταιρία της beauty βιομηχανίας που εξειδικεύεται στα προϊόντα με δραστικά συστατικά. Το Serum Retinol 1% in Squalane είναι ίσως ένα από τα καλύτερα και οικονομικότερα παράλληλα σκευάσματα ρετινόλης. Συμβάλει δραστικά στην μείωση των λεπτών γραμμών και προσφέρει ομοιομορφία στον τόνο και την υφή της επιδερμίδας. Ελαφριά υφή καθαρής ρετινόλης σε συνδυασμό με ένα άλλο δραστικό αντιοξειδωτικό συστατικό το σκουαλένιο το οποίο έχει και δράση antispot! Είμαι σίγουρη ότι θα λατρέψεις την συγκεκριμένη φόρμουλα την οποία θα βρείς εδώ.

retinol
Πηγή εικόνας: theordinary.deciem.com

Roc Retinol Correxion

Μια εξαιρετική αντιγηραντική κρέμα νύχτας με ρετινόλη. Πλούσια υφή που προσφέρει ομοιομορφία στον τόνο της επιδερμίδας, λείανση των λεπτών γραμμών και εξομάλυνση των σημαδιών της ακμής. Είναι για όλους τους τύπους δέρματος και τα αποτελέσματα της πραγματικά θεαματικά.

roc
Πηγή εικόνας: parfimo.gr

Pixie Retinol Tonic

Για εσένα που έρχεσαι πρώτη φορά σε επαφή με την ρετινόλη, η pixie παρουσιάζει την πιο ελαφριά μορφή της. Μια ήπια retinol lotion που θα σε βοηθήσει να γνωρίσεις το ωφέλιμο αυτό δραστικό συστατικό. Πολύ ελαφριά υφή, πολύ εύκολα ανεκτή από όλα τα δέρματα και κυρίως από αυτά που δεν έχουν έρθει ξανά σε επαφή με έντονα δραστικά συστατικά αντιγήρανσης. Λειτουργεί ακριβώς όπως τα toner, αμέσως μετά τον καθαρισμό και πριν την εφαρμογή του ορού και της ενυδατικής.

pixie
Πηγή εικόνας: sephora.gr

Extra tip: Όταν χρησιμοποιείς προϊόντα με ρετινόλη φρόντισε να τα εφαρμόζεις πάντα στην βραδυνή σου ρουτίνα και πάντα μόνα τους, τέλος να μην ξεχνάς ποτέ να φοράς την αντηλιακή σου κρέμα κατά την διάρκεια της ημέρας.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Μαριάντα Κουσουλίνη

Ζω και εργάζομαι στην Αθήνα ως σύμβουλος αισθητικής και make up artist σε γνωστή εταιρία καλλυντικών,η αγάπη μου για την ομορφιά και τα μυστικά της με ώθησαν από μικρή να ασχοληθώ με το αντικείμενο. Αγαπημένα μου Hobbies είναι η παρασκευή των δικών μου φυτικών καλλυντικών, το διάβασμα και πολλά πολλά άλλα! Ανήσυχο πνεύμα εκ γενετής.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Παλαιστίνη: Το ελληνικό όνομα μιας χώρας που βάλλεται

Παλαιστίνη
Πηγή εικόνας: paliroots.com

Ιστορικά, η Παλαιστίνη, είναι συνδεδεμένη με τους Φιλισταίους ενώ είναι ιδιαίτερα πιθανό να συνδέεται με πληθυσμούς που μετακινήθηκαν από την Κρήτη την περίοδο της γραμμικής Β, τα οποία αναφέρονται σε κείμενα ως «Πελεστέτ». Οι Ρωμαίοι την αποκαλούσαν «Παλαιστίνη της Συρίας» ενώ μετά τον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο και με την προστασία των Άγγλων, το κράτος δημιουργήθηκε και επίσημα, κατ’ εντολή.

Πηγή εικόνας: en.wikipedia.org

Mε τη «Διακήρυξη του Μπάλφουρ» προσδιορίστηκε και μία μόνιμη βάση εντός της Παλαιστίνης για τους Εβραίους μέχρι και το Β Παγκόσμιο πόλεμο, όπου ο ΟΗΕ διχοτόμησε, με την απόφαση 181, τη χώρα σε δύο κράτη διαφορετικών εθνοτήτων, τους Άραβες και τους Εβραίους. Το αποτέλεσμα ήταν 750.000 ξεριζωμένοι Παλαιστίνιοι και το 78% των εδαφών στους Εβραίους. Σε δεύτερο χρόνο, οι Παλαιστίνιοι πάλεψαν για αναγνώριση του κράτους τους, της εδαφικής τους κυριαρχίας και της ύπαρξής τους με το ισχυριζόμενο «Κράτος της Παλαιστίνης» που αναγνωρίζεται από το 70% των κρατών των Ηνωμένων Εθνών και το 50% των κυβερνήσεων του κόσμου αλλά σίγουρα όχι από το Ισραήλ.

Η πολιτιστική κληρονομιά των Παλαιστινίων

Μουσική, αφηγήσεις χορός

Οι Παλαιστίνιοι κατάγονται από φυλές που χάνονται στα βάθη των αιώνων της προ Χριστού εποχής. Όπως και κατά τα αρχαία χρόνια, οι ενδυμασίες πρόδιδαν την καταγωγή και το οικονομικό στάτους. Τα χρώματα, τα υφάσματα, τα μοτίβα είτε η έλλειψή τους καθώς και ο τύπος των “thumb” (μακριών ρομπών που τοποθετούνταν πάνω από τα ρούχα), μπορούσαν να δώσουν πολλές πληροφορίες για την επιφάνεια του άντρα ή της γυναίκας με έμφαση στις δεύτερες. Όλα αυτά πριν την έξοδο του 1948, όπου, πλέον, ήταν οικονομικά αδύνατο για το λαό να συνεχίσει την ενδυματολογική του παράδοση με την άμεση φτωχοποίησή του.

Παλαιστίνη
Πηγή εικόνας: electronicintifada.net

Παράλληλα, οι Παλαιστίνιοι είναι ένας λαός που έχει το χορό στο αίμα του με κυριότερο τον παραδοσιακό χορό του Dabke, ενώ η μουσική τους είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, κυρίως για το στίχο της. Στην Παλαιστινιακή μουσική συναντάμε έναν βασικό ρυθμό αλλά ο στίχος είναι αυτός που πρέπει να πλάσουν οι συμμετέχοντες. Ανάμεσα σε αυτά τα λαϊκά τραγούδια, που η μορφή τους γειτνιάζει με τις κρητικές μαντινάδες, θα βρούμε την Ataaba. Η Ataaba αποτελείται από 4 στίχους. Οι τρεις πρώτοι τελειώνουν με την ίδια λέξη, η οποία όμως πρέπει να έχει διαφορετικό νόημα στην εννοιολογία της και ο τέταρτος αποτελεί το συμπέρασμα. Άλλα παραδοσιακά παλαιστινιακά στιλ τραγουδιών περιλαμβάνουν τα zajal, Bein Al-dawai,Al-Rozana, Zarif – Al-Toul, Al-Maijana, Sahja / Saamir και Zaghareed.

Από τα πολιτιστικά του στοιχεία δε λείπουν σίγουρα οι αφηγήσεις και οι ιστορίες που περνούν από στόμα σε στόμα σε κάθε γενιά. Κατά τη συνάντηση της παρέας, οι συμμετέχοντες κάθονται σε κύκλο και ζητούν την ευλογία του Θεού, του Προφήτη ή της Παρθένου Μαρίας. Στη συνέχεια, η ιστορία ξεκινά με τη φράση «Υπήρχε κάποτε στα παλιά χρόνια…» και συνεχίζεται με μία πλοκή που θα βρεις γίγαντες και λάμιες με μάτια ανθρώπινα και δόντια από ορείχαλκο, ενώ ξεχωριστή θέση έχουν οι φανταστικοί χαρακτήρες των Jinss και Djinns που μπορούν να διασχίσουν σε μια στιγμή και τις 7 θάλασσες.

Αρχιτεκτονική, μοντέρνα τέχνη, λογοτεχνία

Η αρχιτεκτονική των Παλαιστινίων έχει δεχτεί επιρροές από τα Βαλκάνια μέχρι τη βόρια Αφρική. Είναι ένα κράμα επιρροών που συνθέτουν κτίρια πολύ διαφορετικά από αυτά των Αράβων στην ευρύτερη περιοχή. Μέχρι και το 1850, η αστική αρχιτεκτονική των Παλαιστινίων ήταν ιδιαίτερα περίπλοκη αν και η βασική διαρρύθμιση των χώρων διαβίωσης ασπαζόταν περισσότερα τον τρόπο ζωής της Ανατολικής Μεσογείου. Τα καραβάνια, δηλαδή τα κινητά σπίτια, ήταν ακόμα ένα στοιχείο το οποίο και ενισχύθηκε για εμπορικούς λόγους κατά την Οθωμανική κυριαρχία και μέχρι το τέλος του 1ου Παγκοσμίου πολέμου.

Πηγή εικόνας: bintbattutadiaries.com

Η παλαιστινιακή τέχνη εκτείνεται σε τρία γεωγραφικά κέντρα: τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας και την παλαιστινιακή διασπορά στον αραβικό κόσμο. Η μοντέρνα τέχνη συνεχίζει την παράδοση της παραδοσιακής λαικής τέχνης και της χριστιανικής και ισλαμικής ζωγραφικής με πανέμορφα ψηφιδωτά να κλέβουν την παράσταση.. Μετά το 1948 οι καλλιτέχνες αποτυπώνουν κυρίως εθνικιστικά θέματα προσπαθώντας να αναδείξουν τους αγώνες τους και α αποτυπώσουν την ταυτότητα του έθνους. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και η παλαιστινιακή λογοτεχνία. Η σύγχρονη παλαιστινιακή λογοτεχνία χαρακτηρίζεται, συχνά, από την αυξημένη αίσθηση ειρωνείας και την εξερεύνηση υπαρξιακών θεμάτων και ζητημάτων ταυτότητας. Οι αναφορές στα θέματα της αντίστασης στην κατοχή, την εξορία, την απώλεια και την αγάπη και τη λαχτάρα για την πατρίδα είναι επίσης κοινές

Η Παλαιστίνη σήμερα

Αξίζει να αναφερθεί πως οι τωρινές πολιτικές εξελίξεις στην Παλαιστίνη, οι οποίες αποτελούν απόρροια διεθνών παρεμβάσεων με πολιτικοοικονομικό όφελος, έχουν οδηγήσει το λαό σε μία κατάσταση επιβίωσης, σβήνοντας μέρα με τη μέρα την ανάγκη πολιτιστικής ευμάρειας, Σε μία κατάσταση πολέμου, η κουλτούρα ανθίζει προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, αυτή της αποτύπωσης της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας αφήνοντας πίσω τις αποτυπώσεις όμορφων και απλών συναισθημάτων. Στον αντίλογο των διεθνών συμφερόντων είναι ανάγκη να αποτυπωθούν οι αλήθειες σχετικά με του Παλαιστίνιους.

Πηγή εικόνας: electronicintifada.net

Η χώρα πριν τη διχοτόμηση δεν ήταν έρημος. Η Παλαιστίνη ήταν ένα πράσινο και προσοδοφόρο έδαφος ενώ οι Παλαιστίνιοι με σεβασμό στη γη τους κάλυπταν σε ποσοστό έως και 99% την αυτάρκειά τους σε αγαθά πρώτης ανάγκης. Η περιοχή του Sheikh Jarrah δεν είναι η μόνη που βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο λόγω πολέμου. Στην Παλαιστίνη λαμβάνει χώρα ένας νέος εθνικός ξεριζωμός με βία και παράνομη κατοχή στο μεγαλύτερο μέρος της. Η δε περιοχή του Sheikh Jarrah, η οποία βρίσκεται έξω από τα τείχη της πόλης, χρονολογείται ιστορικά ως μετοικισμένη από το 12ο αιώνα με το ίδιο αραβικό όνομα που φέρει σήμερα.

Είναι σαφής η αποτύπωση των αναγκών των Παλαιστινίων σε κάθε μορφή πολιτιστικής έκφρασης. Είναι, επίσης, ανάγκη να μη χαθεί η πολιτιστική κληρονομιά μιας χώρας με βαθιά ιστορία, μέσα σε έναν αέναο πολεμικό κύκλο, που πηγάζει από συμφέροντα εκτός των δύο λαών. Όπως κυλάει ο χρόνος, η ελπίδα για ειρήνη και αναβίωση μιας κουλτούρας που εμπνέεται από χαμόγελα, αγάπη και όμορφα συναισθήματα είναι πιο αναγκαία από ποτέ.


Πηγές Άρθρου:

“Παλαιστίνη: Το ελληνικό όνομα μιας χώρας που βάλλεται” Ανακτήθηκε από:

  • https://en.wikipedia.org/wiki/Culture_of_Palestine (τελευταία πρόσβαση στις 15/5/2021)
  • www.instagram.com (τελευταία πρόσβαση στις 15/5/2021)

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Ντέμη Ρούσσα

Αν δε μπορείς να το πεις γράψτο. Αν δε μπορείς να το γράψεις διάβασέ το. Αν δε μπορείς να το διαβάσεις σίγουρα κάποιος το έχει πει με ένα τραγούδι...

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

4+1 must have παπούτσια για την φετινή άνοιξη

Πηγή εικόνας: Pinterest.com

Αφού ο καιρός μας επιτρέπει και επίσημα να φοράμε τα καλοκαιρινά μας παπούτσια, είναι μία πολύ καλή στιγμή να δούμε κάποια trend. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος τα πέδιλα, τα mules και τα flat σανδάλια είναι οι πρωταγωνιστές και θα φορεθούν με διάφορους τρόπους. Δεν θα δούμε πολλά φανταχτερά σχέδια, αλλά θα κινηθούμε σε πιο minimal και comfy look. Πάμε όμως να δούμε τα must have παπούτσια για την φετινή άνοιξη και καλοκαίρι. 

Two-Strap Slides

Αν χρειάζεται να αποκτήσεις ένα και μοναδικό παπούτσι για την φετινή άνοιξη, το οποίο θα είναι κυρίως άνετο σίγουρα είναι αυτό. Τα two-strap slides είναι η ιδανική επιλογή για τις βόλτες σου στην πόλη αλλά και στο νησί. Για τους διάφορους περίπατους και εξερευνήσεις που θα χρειαστείς κάτι άνετο και βολικό είναι η ιδανική επιλογή. Μπορείς να πειραματιστείς και με τα σχέδια και να βρεις κάτι πιο funky και πολύχρωμο ή με κάποιο animal print. 

Πηγή εικόνας: whowhatwear.co.uk

Buckle Sandals

Ακόμη ένα must have παπούτσι για την φετινή σεζόν είναι ένα πέδιλο με λουράκια στο πλάι. Είναι ένα παπούτσι που κυκλοφορεί πολύ τα τελευταία χρόνια και θα συνεχίσει να είναι in για ακόμη αρκετό καιρό. Αν φυσικά δεν θες να διαλέξεις ένα chunky παπούτσι, το οποίο θα έχει πλατφόρμα, υπάρχουν άπειρες flat επιλογές για να βρεις αυτό που σου ταιριάζει. 

must have παπούτσια
Πηγή εικόνας: fashioncognoscente.blogspot.com

Colorful heels

Μία μεγάλη τάση στα παπούτσια φέτος είναι τα χρώματα. Έντονα fluo χρώματα αλλά και pastel επιλογές είναι οι ιδανικές επιλογές για τις βραδινές σου εξόδους. Ένα τεράστιο πλεονέκτημα είναι ότι δεν χρειάζονται ιδιαίτερο styling, καθώς τα παπούτσια είναι ο πρωταγωνιστής του look.

must have παπούτσια
Πηγή εικόνας: Pinterest.com

Squared toe heels

Ξεχνάμε για λίγο τις στρογγυλεμένες μύτες στα πέδιλα και επιλέγουμε τετραγωνισμένα πέδιλα. Αυτή η τάση στα παπούτσια μας δίνει κυριολεκτικά την δυνατότητα να επιλέξουμε ότι μας αρέσει. Μπορεί να είναι ένα απλό πέδιλο με λίγα λουράκια, μπορεί όμως να είναι και κάτι πιο extra και ιδιαίτερο. Must have παπούτσια της σεζόν τα squared toe heels. 

Πηγή εικόνας: Pinterest.com

Λευκά αθλητικά 

Τέλος, χρειάζεσαι και ένα κλασσικό λευκό αθλητικό, το οποίο θα φοράς με τις πιο casual και street εμφανίσεις σου. Ένα must have λευκό αθλητικό είναι ένα ζευγάρι vans το οποίο ταιριάζει με όλα. Επίσης, μπορείς να επιλέξεις ένα λευκό all star ή ακόμη και τα λευκά air force τα οποία μπορείς να φορέσεις χειμώνα καλοκαίρι.

must have παπούτσια
Πηγή εικόνας: dsw.com

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Μαρτίνα Μάρκο

Σπουδάζει Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Το πάθος της είναι η μόδα και όσο μεγαλώνει τόσο περισσότερο σιγουρεύεται ότι είναι γενημένη για να ασχολείται με αυτό. Κύριος στόχος της είναι να ασχοληθεί με το fashion blogging, καθώς θεωρεί ότι μέσω του προσωπικού στυλ μπορεί ο καθένας να εκφράζει το χαρακτήρα του χωρίς να χρειαστεί να πει πολλά. 

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

«Σάσεναχ, η Ξένη» και «Σε ξένο χρόνο»: τα 2 πρώτα βιβλία της σειράς Outlander

Outlander

Η σειρά βιβλίων Outlander είναι μια σειρά ιστορικών μυθιστορημάτων φαντασίας. Εάν αγαπάτε την ιστορία, τα ταξίδια στο χρόνο, τη μυθοπλασία και ενδιαφέρεστε να μάθετε περισσότερα για την ιστορία της Σκωτίας, τότε θα σας κερδίσει αμέσως. Στο σύνολο θα αποτελείται από 10 βιβλία και μέχρι στιγμής έχουν εκδοθεί τα 9 από αυτά. Τα βιβλία της σειράς έχουν κατακτήσει την κορυφή στις σημαντικότερες λίστες των best sellers παγκοσμίως και αποτελούν έμπνευση για την ομότιτλη τηλεοπτική υπερπαραγωγή. Ας δούμε πιο αναλυτικά τα δύο πρώτα βιβλία και την έναρξη της ιστορίας.

Σάσεναχ, η Ξένη – Βιβλίο 1ο

Outlander
Πηγή εικόνας: anubis.gr / Outlander

Η ιστορία ξεκινά λίγο μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα το 1946, όταν η Βρετανίδα στρατιωτική νοσοκόμα Κλαιρ Ράνταλ ξαναβρίσκεται με το σύζυγό της, τον ιστορικό Φρανκ Ράνταλ για ένα δεύτερο μήνα του μέλιτος στη Σκωτία, από τον πολύχρονο αποχωρισμό τους λόγω του πολέμου. Η μοίρα όμως τους χωρίζει ξανά και η ηρωίδα σε μία επίσκεψη σε έναν αρχαίο κύκλο μονόλιθων στα Χάιλαντς, περνάει κατά λάθος μέσα από την πέτρα και ταξιδεύει πίσω στο χρόνο και θα μεταφερθεί δια μαγείας στη Σκωτία του 1743.

Εκεί, γίνεται ξαφνικά μια Σάσεναχ, μια ξένη σε έναν τόπο που μαστίζεται από τον πόλεμο και τις διαμάχες των φατριών. Πρέπει να ξεπεράσει το σοκ και να βρει έναν τρόπο να γυρίσει πίσω στον Φρανκ, αφού πρώτα καταφέρει να επιβιώσει την βαρβαρότητα της εποχής, τη φατρία των ΜακΚένζι που την υποψιάζεται ως Αγγλίδα κατάσκοπο.

Διχασμένη ανάμεσα στο πάθος και το καθήκον, τη βία και την προκατάληψη, θα ζήσει ένα συγκλονιστικό έρωτα με τον νεαρό πολεμιστή των Χάιλαντς, τον Σκωτσέζο Τζέιμι Φρέιζερ, ο οποίος έχει πολλά μυστικά και σκιές στο παρελθόν του. Ξαφνικά η μοίρα της συνδέεται άρρηκτα μαζί του και το πάθος του Τζέιμι για τη μοιραία γυναίκα είναι τόσο παράφορος, που σύντομα η Κλαιρ θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην πίστη και τον έρωτα, παγιδευμένη ανάμεσα σε δύο ζωές εντελώς ασυμβίβαστες.

Βρείτε το πρώτο βιβλίο της σειράς Outlander από τις εκδόσεις Anubis εδώ.

Σε ξένο χρόνο – Βιβλίο 2ο

Outlander
Πηγή εικόνας: anubis.gr / Outlander

Η ιστορία συνεχίζεται στο επόμενο βιβλίο με τίτλο «Σε ξένο χρόνο». Ουσιαστικά, η Κλαιρ Ράνταλ ζει διπλή ζωή. Με σύζυγο στον ένα αιώνα και εραστή στον άλλο. Όμως η ευτυχία δε διαρκεί για πάντα. Σύντομα η Κλαιρ θα γνωρίσει τη σκληρή όψη της μοίρας, καθώς θα κατηγορηθεί ως μάγισσα και θα κινδυνεύσει να καεί στην πυρά. Θα γνωρίσει τον πόνο και την προδοσία και θα ανακαλύψει ένοχα μυστικά, ικανά να οδηγήσουν ανθρώπους στο θάνατο. Ωστόσο, εκείνη θα πρέπει να ξεπεράσει τον ίδιο της τον εαυτό και να παλέψει για να γιατρέψει την ψυχή του αγαπημένου της από τραύματα που φαίνεται ότι δε θα επουλωθούν ποτέ.

Βρείτε το δεύτερο βιβλίο της σειράς Outlander από τις εκδόσεις Anubis εδώ.


Πρόκειται για πολυδιάστατα ιστορικά μυθιστορήματα, με κύρια χαρακτηριστικά το ρομαντισμό, το μυστήριο, την περιπέτεια, τον ερωτισμό και τη φαντασία. Οι ρεαλιστικές και καθηλωτικές περιγραφές, τα εθνογραφικά και λαογραφικά στοιχεία εκείνης της εποχής, είναι αυτά που ταξιδεύουν τον αναγνώστη σε μια μακρινή και συναρπαστική εποχή. Όλα δεμένα περίτεχνα, καλογραμμένα, η ιστορία χτίζεται σιγά σιγά με λεπτομερείς περιγραφές που σαγηνεύουν τον αναγνώστη και τον ταξιδεύουν σε ένα επικό παραμύθι.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

Πηγή εικόνας: variety.com / Outlander

Η Diana Gabaldon γεννήθηκε το 1952 στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Κατέχει πτυχίο Ζωολογίας και μεταπτυχιακό στην Ωκεανογραφία από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα καθώς και διδακτορικό δίπλωμα στην Οικολογία από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Μετά από 12 χρόνια ακαδημαϊκής καριέρας και απασχόλησης ως τεχνικός εργαστηρίου σε ερευνητικά κέντρα, αφιερώθηκε στη συγγραφή. Απόγειο της συγγραφικής ωριμότητας της είναι η σειρά “Outlander”, που ενέπνευσε την ομότιτλη υπερπαραγωγή. Τα τελευταία χρόνια αποτελεί μία από τις κορυφαίες τηλεοπτικές σειρές παγκοσμίως. Τα βιβλία της σειράς έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 10 γλώσσες και έχουν κατακτήσει κορυφαίες διακρίσεις.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Αγγελική Γκέσκου

Βιβλιοθηκονόμος με εμμονή στην τελειομανία. Φωτογραφίζω τα πάντα γύρω μου. Αγαπώ τις σειρές. Στόχος μου να ταξιδέψω όσο πιο πολύ μπορώ (και να μιλάω λιγότερο σύμφωνα με τους φίλους μου). Φράση που ανακαλώ στα δύσκολα: όλα γίνονται για κάποιο λόγο.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Δημήτρης Βακρινός: Ο κατά συρροή δολοφόνος με το ταξί

Πηγή εικόνας: oneman.gr | Δημήτρης Βακρινός.

Το 1997 συνελήφθην ο δεύτερος κατά συρροή δολοφόνος (serial killer) της Ελλάδας μετά τον Θεόφιλο Σεχίδη, ο Δημήτρης Βακρινός. Ο Βακρινός ήταν, όπως τον αποκάλεσαν, ο δολοφόνος ταξιτζής. Σκότωσε 5 ανθρώπους με ασήμαντα αίτια και σόκαρε την ελληνική κοινή γνώμη.


Τα πρώτα χρόνια του Βακρινού

Ο Δημήτρης Βακρινός γεννήθηκε το 1962 σε ένα μικρό χωριό στη Γορτυνία. Ήταν το δεύτερο παιδί μίας 6μελούς οικογένειας, πολύ φτωχικής. Ο πατέρας του φέρεται να είχε προβλήματα αλκοολισμού και κακομεταχειριζόταν τα παιδιά του. Όπως λέγεται, ήταν πολύ αντικοινωνικός, απόμακρος και μετριότατος μαθητής. Τελείωσε δύσκολα το σχολείο και απασχολήθηκε ως βοσκός για κάποιο καιρό.

Το 1975, στα 13 του, ο Βακρινός εγκαταλείπει το χωριό του για να ξεφύγει από τον κακοποιητικό πατέρα του, ο οποίος ήταν αλκοολικός όπως δήλωσε. Ήρθε στην Αθήνα και δούλεψε σε μία ταβέρνα στη Χασιά, σε συγγενικά πρόσωπα. Αργότερα, μπήκε σε ίδρυμα στην Ελευσίνα όπου έμεινε για δύο χρόνια. Όσο έμεινε στο ίδρυμα ο Βακρινός, ειδικεύτηκε ως ηλεκτροσυγκολλητής, όπου πήρε το πτυχίο του και εργάστηκε στα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά μέχρι το 1992. Παράλληλα με αυτή του τη δουλειά, απασχολούνταν ως οδηγός ταξί.

Το 1990 ο Βακρινός γνώρισε τη Λίτσα Γερασίμου, την πρώτη του γυναίκα. Έμειναν μαζί για 1 χρόνο και 2 μήνες μόνο. Εκείνη δήλωσε πως δεν τα έβρισκαν. Λόγω της αντικοινωνικότητας του περνούσαν όλο το χρόνο τους κλεισμένοι στο σπίτι, καθώς ούτε φίλους είχε ούτε ήθελε να βγαίνουν έξω. Εκείνη δηλώνει επίσης, πως στο γάμο ήρθε μόνο η μητέρα του την οποία δεν άφησε καν να μπει στην τελετή.


Ο χωρισμός με την πρώτη γυναίκα του

Η πεθερά του τον είδε να χαστουκίζει την γυναίκα του, και όταν εκείνη τον ρώτησε γιατί, χαστούκισε και την ίδια. Γίνεται κατανοητό πως ήταν βίαιος χαρακτήρας. Ο Βακρινός δεν ήθελε παιδιά καθώς υποστήριζε πως φέρνουν μόνο προβλήματα. Ακόμη ένα σημείο όπου διαφωνούσαν με τη γυναίκα του. Το 1992 ο Βακρινός σταμάτησε την εργασία του στα ναυπηγεία. Άρχισαν εντονότεροι καυγάδες με την τότε σύζυγο, καθώς εκείνος ήθελε πλέον να τον συντηρεί εκείνη ώστε αυτός να ξεκουραστεί.

Η Γερασίμου, απηυδισμένη από όλη την κατάσταση τον έδιωξε από το σπίτι τους. Τότε ο Βακρινός για να την εκδικηθεί έκαψε το εξοχικό του πεθερού του, αλλά και διέρρηξε το σπίτι τους. Τότε καταδικάστηκε ερήμην σε 2 έτη με αναστολή. Το καλοκαίρι του 1996 ξανά παντρεύτηκε την Κυριακή Χατζηδογιαννάκη, όπου έμειναν μαζί μέχρι και την ημέρα που τον συνέλαβαν, ένα χρόνο αργότερα.


Η δολοφονική έξαρση του Δημήτρη Βακρινού

Στο χρονικό της δολοφονικής του δράσης, δολοφόνησε πέντε άτομα και προκάλεσε αναπηρία σε άλλους δύο ανθρώπους. Οι πράξεις του αυτές φαίνονται να έγιναν χωρίς κανένα λόγο πραγματικό. Οι επιθέσεις του αυτές δεν υποκινούνταν από ζήλια, οικονομικό κίνητρο ή εκδίκηση.  Ο Βακρινός στη σφαίρα της φαντασίας του, πίστευε πως οι άνθρωποι αυτοί τον προσέβαλαν και προκάλεσαν αυτές του τις πράξεις.

Το πρώτο θύμα του Βακρινού, ήταν ο Παναγιώτης Γαγλίας, γνωστός διαρρήκτης, στον υπόκοσμο ως Πεταλούδας. Τον δολοφόνησε τον Ιούλιο του 1987. Ο Βακρινός και ο Γαγλίας φαινομενικά ήταν φίλοι, έκαναν παρέα και έπιναν μαζί, αλλά δεν είχαν και την καλύτερη σχέση. Συχνά είχαν διαπληκτισμούς για απλά πράγματα. Μία νύχτα που γύρισαν στο σπίτι του Βακρινού, στο μεθύσι τους μάλωσαν ακόμη μία φορά. Ο Γαγλίας μέσα στο μεθύσι και στον ύπνο, του είπε «πέσε κοιμήσου, αν σηκωθώ θα σε κάνω ασήκωτο».  Ο Βακρινός, φαινομενικά λογικός, παίρνει ένα σιδερολοστό και τον χτυπά στο κεφάλι έως ότου αντιληφθεί ότι είναι νεκρός. Τον πέταξε σε ερημική τοποθεσία στο 19ο χιλιόμετρο Άργους – Τριπόλεως, και βρέθηκε τυχαία στις 14 Αυγούστου.

Ο Βακρινός τότε έμεινε λίγες μέρες στην αδερφή του, και ύστερα επέστρεψε σπίτι του να καθαρίσει. Είχε δηλώσει πως μόνο σε αυτό τον φόνο έβλεπε εφιάλτες για 1μιση χρόνο, μετά κοιμόταν ήσυχος. Δεν ένιωθε τίποτα την ώρα των φόνων που διέπραττε


Τα επόμενα θύματα του Βακρινού

Στις 10 Νοεμβρίου του 1993, ένα 25χρονο κορίτσι επιβιβάζεται στο ταξί του. Στη διαδρομή συζητούν για τα προβλήματα της με το φίλο της, και ο Βακρινός της προτείνει να πιουν ένα ποτό να τα πουν. Μετά το ποτό, της ζήτησε να τον ακολουθήσει σε ένα ξενοδοχείο για να συνευρεθούν ερωτικά αλλά εκείνη αρνήθηκε.

Φαίνεται πως εκείνος έκρυψε την ενόχληση που του προκάλεσε αυτή η απόρριψη. Την έβαλε στο ταξί υποτίθεται για να τη γυρίσει σπίτι, αλλά στο δρόμο σταμάτησε σε ένα βενζινάδικο και αγόρασε ένα μπιτόνι βενζίνη. Τότε ο Βακρινός την πήγε σε ερημική τοποθεσία, την έλουσε με την βενζίνη και την έκαψε ζωντανή. Τέσσερα χρόνια μετά δήλωνε πως ήταν μία κακιά στιγμή, και τον θόλωσαν οι ορμόνες του.

Τα επόμενα θύματα του Βακρινού ήταν δύο αδέρφια, ο Κώστας και ο Αντώνης Σπυρόπουλος. Ο Βακρινός τους είχε πουλήσει το αμάξι του, αλλά ένιωσε ότι είχε αδικηθεί στα χρήματα. Τότε, πήγε στο σπίτι τους και με αντικλείδι που είχε, διέρρηξε το αυτοκίνητο και ξεκίνησε να φύγει. Εκείνοι τον καταδίωξαν χωρίς να το έχει αντιληφθεί. Όταν εκείνος σταμάτησε για βενζίνη, ο μικρότερος αδερφός του άνοιξε την πόρτα και ο μεγάλος ερχόταν λίγο πιο πίσω. Τους πυροβόλησε με δύο διαφορετικά όπλα, χωρίς να τους λυπηθεί ούτε στιγμή. Ο Βακρινός δολοφόνησε τα αδέρφια Σπυρόπουλου στις 21 Δεκεμβρίου του 1995.

Δημήτρης Βακρινός
Πηγή εικόνας: oneman.gr

Ο τελευταίος του φόνος για μια «κλεμμένη» κούρσα.

Το 1993 ενώ είναι σε πιάτσα ταξί στην Ελευσίνα, ένας συνάδελφος του, ο Θεόδωρος Ανδρεάδης, του κλέβει την σειρά και τον πελάτη λέγοντας του πως είναι ταξιτζής της Αθήνας και να πάει εκεί. Ο διαπληκτισμός μεταξύ τους και η επιθετικότητα του απέναντι στον Βακρινό ήταν η αιτία του κακού.

Ο Βακρινός περίμενε να περάσουν 4 μήνες, ώστε να έχει ξεχαστεί το συμβάν. Στις 9 Ιανουαρίου του 1994 μπήκε στο ταξί του Ανδρεάδη και υποδυόμενος τον πελάτη, του ζήτησε να τον πάει στην Κόρινθο. Όταν έφταναν τη γέφυρα στο Λουτράκι ο Βακρινός του ζήτησε να σταματήσει για να πάει τουαλέτα. Στην επιστροφή του, ζήτησε από τον Ανδρεάδη νερό για να πλυθεί. Όταν ο οδηγός βγήκε και ήταν πλάτη στον Βακρινό, εκείνος τον πυροβόλησε 5 φορές. Τον σκότωσε ακαριαία και τον άφησε εκεί. Έκλεψε το ταξί του και γύρισε στην Ελευσίνα, όπου το έκαψε σε ερημική τοποθεσία. Από μαρτυρίες φαίνεται πως ο Βακρινός πήγε στην κηδεία του θύματος του.


Η λάθος κίνηση του Βακρινού

Ο Βακρινός κατηγορούσε τον Σεραφείμ Αγιαννίδη πως του χάλασε ένα προξενιό. Στις 30 του Μάη του 1996 πάει στο σπίτι του, και με μια μαύρη κουκούλα στο κεφάλι χτυπά το κουδούνι. Στο σπίτι ήταν μόνο οι γονείς του, όπου τον είδαν και κάλεσαν την αστυνομία. Τότε ο Βακρινός κρύφτηκε στο κλιμακοστάσιο και περίμενε, και όταν κατέφθασαν οι αστυνομικοί, άνοιξε πυρ εναντίον τους.  Τραυμάτισε έναν αστυνομικό, τον Χρήστο Γεωργαντόπουλο αλλά και τον πατέρα του Αγιαννίδη στο χέρι. Από εκείνη τη στιγμή η σύλληψη του ήταν θέμα τιμής για το αστυνομικό σώμα.


Το τέλος του serial killer με το ταξί

Στις 9 Απριλίου το 1997,  ο Βακρινός έτρωγε με τον κουμπάρο του σε μία ταβέρνα στη Νίκαια όπου και τον συλλαμβάνουν. Ο Βακρινός δεν είχε αντιληφθεί πως μία γυναίκα τον είχε δει μετά την επίθεση στο σπίτι του Αγιαννίδη να φεύγει με ένα ταξί και τον είχε περιγράψει στην αστυνομία. Οι αστυνομικοί τον έψαχναν για ένα χρόνο, θεωρώντας πως ήταν πελάτης και όχι οδηγός ταξί. Συνδύασαν το όπλο από την επίθεση στον αστυνομικό με άλλες υποθέσεις ληστειών. Έχοντας φτιάξει το προφίλ του και ξέροντας τα χαρακτηριστικά του, συμπέραναν τη περιοχή που κινείτο.

Όταν τον ανέκριναν στην Ασφάλεια, ο Βακρινός ομολόγησε λεπτομερώς όλα τα εγκλήματα του και ήταν σοκαριστικά τα πόσα στοιχεία θυμόταν για τα θύματα του. Στην τελευταία του συνέντευξη, δήλωσε πως για όλα φταίνε οι φοβίες και το άδικο, όσοι τον προσέβαλλαν μια ζωή και εκείνος έσκυβε το κεφάλι.

Στις 12 Μαΐου, ένα μήνα μετά τη σύλληψη του, βρέθηκε κρεμασμένος. Δεχόταν απειλές, και τον μετέφεραν στην απομόνωση. Το πρωί της 12ης Μαΐου ζήτησε να κάνει μπάνιο όσο οι υπόλοιποι κρατούμενοι βρίσκονταν στο προαύλιο. Εκεί, στο μπάνιο σχημάτισε μια θηλιά με δυο κορδόνια και αυτοκτόνησε, χωρίς να αφήσει κανένα σημείωμα.

Βακρινός
Πηγή εικόνας: enimerotiko.gr


Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό το άρθρο:

Βακρινός: Ο serial killer που κυνηγούσε θύματα με το ταξί του, Ανακτήθηκε από www.oneman.g, Τελευταία πρόσβαση 12-05-21

Ο έλληνας ταξιτζής που διέπραξε πέντε δολοφονίες και τραυμάτισε έξι πολίτες. Σκότωνε όποιον νόμιζε ότι τον αδικούσε, Ανακτήθηκε από www.mixanitouxronou.gr, Τελευταία πρόσβαση 12-05-21

Δημήτρης Βακρινός: Ο ταξιτζής που έγινε serial killer, Ανακτήθηκε από www.lifo.gr, Τελευταία πρόσβαση 12-05-21

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

ΣΙΝΕΜΑ

One Cut of the Dead: Ένα ανατρεπτικό, εναλλακτικό snuff film

3.7
(3)
One Cut of the Dead
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΚωμωδίαΤρόμου ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 2017 ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: ΙΑΠΩΝΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 97' ΧΡΩΜΑ: ΈΓΧΡΩΜΟ
Σκηνοθεσία: Shin'ichirô Ueda Πρωταγωνιστούν: Takayuki Hamatsu, Yuzuki Akiyama, Harumi Shuhama

To «One Cut of the Dead» είναι άλλη μια από τις ταινίες-φαινόμενα που ξεκίνησαν με αρχικό budget χιλιάρικων και κατέληξαν με κέρδη εκατομμυρίων. Ένας ερασιτέχνης σκηνοθέτης και ένας συνδυασμός από άσημους ηθοποιούς, καταφέρνουν να κερδίσουν πολυάριθμες υποψηφιότητες κινηματογραφικών βραβείων, αναγνωρισιμότητα και αξιοσημείωτους επαίνους από κοινό και κριτικούς. Τι πραγματικά κάνει όμως ένα έργο τέτοιου είδους τόσο ξεχωριστό;

One Cut of the Dead

Μια κινηματογραφική παραγωγή πρόκειται να πάρει μια επικίνδυνη και αιματηρή τροπή μέσα σε μόνο λίγα λεπτά. Οι πρωταγωνιστές με σκοπό να βελτιώσουν τις υποκριτικές τους ικανότητες σε μικρό χρονικό διάστημα για τις ανάγκες της ταινίας και του απαιτητικού (στα όρια του περίεργου) σκηνοθέτη, παίρνουν το διάλειμμά τους μαζί με το συνεργείο, ώστε να συνεχίσουν αργότερα με καθαρότερο μυαλό. Σύντομα πληροφορούνται για μια κατάρα που καραδοκεί στον χώρο των γυρισμάτων, την οποία «ανέστησε» ο σκηνοθέτης με στόχο ένα πιο αληθινό και γνήσιο αποτέλεσμα. Σταδιακά καθένας από το cast και το crew της παραγωγής, μετατρέπεται σε ζόμπι και εξαπλώνει τον ιό με ένα μόνο δάγκωμα. Μέσα σε ένα μονοπλάνο διάρκειας -περίπου- μισής ώρας, διαδραματίζεται ένα άγριο κυνηγητό των ζωντανών νεκρών, με τον τελευταίο -πλέον- ζωντανό «ζωντανό» που θα καταφέρει να γλιτώσει.

Φαινομενικά, φαντάζει ιδιαιτέρως συναρπαστικό και αγωνιώδες, κάτι που δεν απέχει εντελώς από την πραγματικότητα. Η πρωτοτυπία του περισσότερο ως προς την κατασκευή παρά ως προς την σεναριακή του δομή και πλοκή (η οποία δεν έχει τίποτα παραπάνω να δώσει από μια κοινότοπη ιστορία με ζόμπι), είναι εξαιρετικά αξιόλογη και διασκεδαστική. Μια gore περιπέτεια, γεμάτη σασπένς σε μια ονειρεμένη -για έναν σκηνοθέτη τρόμου- τοποθεσία, σίγουρα δεν είναι στοιχεία μιας αποτυχίας. Αλλά ίσως ούτε και μιας τεράστιας επιτυχίας. Παρά την αναντίρρητη αγωνία που επικρατεί και το πρωταρχικό ενδιαφέρον από τον θεατή, το οποίο έχει κερδίσει δικαίως η ταινία, κάτι μοιάζει να λείπει από το εγχείρημα. Κυριαρχεί μια αίσθηση επαναληπτικότητας, μια πλήξη και τελικά μια απογοήτευση ως προς το τι περίμενε το κοινό από την πρώτη εντύπωση και τελικά τι πήρε.

One cut of the Dead
Πηγή εικόνας: youtube.com

One Cut of One Cut of the Dead

Από την στιγμή που πέφτουν οι τίτλοι τέλους στα πρώτα λεπτά, ενώ απομένουν περίπου άλλα τόσα για την ολοκλήρωση της ταινίας, μοιάζει σαν κάτι να μην πάει καλά. Από εδώ και ύστερα ξεκινάει μια καινούργια ταινία με διαφορετική εικόνα, άλλη αύρα και άλλο είδος, με τίτλο: «One Cut of the Dead: Backstage». Ένας σκηνοθέτης επιλέγεται για ένα απαιτητικό και δύσκολο project, που πρέπει να τελειοποιηθεί μέσα σε ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τις ανάγκες του. Πρόκειται για μια ταινία ζόμπι που θα προβληθεί σε live μετάδοση στην τηλεόραση, γυρισμένη σε μονοπλάνο και συνεπώς με κανένα περιθώριο λάθους από κανέναν. Ένας μαέστρος (εν προκειμένω ο σκηνοθέτης), καλείται να οργανώσει μια χαοτική ορχήστρα, με περιορισμένο χρόνο και χρήματα στην διάθεσή του.

Το πρώτο μέρος της ταινίας, μοιάζει μια εύκολη -no budget- υπόθεση η οποία μάλιστα περιέχει και ορισμένες ανεξήγητες ατέλειες για εκείνους που «στέκονται» στην λεπτομέρεια. Με την έναρξη του δεύτερου μέρους της ταινίας, τα κενά της πλοκής ξεδιαλύνονται και το έργο ξεκινάει να αποτελεί ξαφνικά απίστευτο ενδιαφέρον, πολύ παραπάνω από ότι πριν. Μια μέτρια προς καλή ταινία δράσης με ζόμπι και μπόλικη αιματοχυσία, καταλήγει σε μια έξυπνη κωμωδία τρόμου ατέρμονου σασπένς, προκαλώντας το συναίσθημα του φόβου κυρίως η υπερπροσπάθεια του σκηνοθέτη να θέσει όρους και πρόγραμμα σε μια αχανή χάβρα και να φέρει εις πέρας ένα σχεδόν ακατόρθωτο έργο υπό ατελείωτη πίεση. Ακολουθεί μια ξεκαρδιστική επεξήγηση αυτών που παρακολουθήσαμε τα προηγούμενα λεπτά, όπου όλο το συνεργείο τρέχει μανιωδώς να εκπληρώσει ένα αψεγάδιαστο μονοπλάνο, παρά τα άπειρα εμπόδια που έρχονται στον δρόμο του κατά την διάρκεια των γυρισμάτων.

One Cut of the Dead
Πηγή εικόνας: neatlyarrangedrubbish.com

Αγωνιώδες, ξεκαρδιστικό και με τον τρόπο του ιδιαίτερα συγκινητικό. Αρκεί απλώς να μην κάνει κανείς το λάθος να το κλείσει από την πρώτη μισή ώρα. Το «One Cut of the Dead», δεν αποτελεί απλώς μια ταινία για τους λάτρεις της διαδικασίας της σκηνοθεσίας μιας ταινίας και των backstage της αλλά και για όλους εκείνους που εκτιμούν την ομαδική δουλειά, που αν μη τι άλλο αντιμετωπίζει ποικίλες δυσκολίες, όμως στο τέλος, αφήνει μια αίσθηση ανείπωτης ικανοποίησης και γαλήνης που επιτεύχθηκε ο στόχος για τον οποίο όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους. Ίσως άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, όμως σίγουρα… όλοι! 

Δείτε το trailer της ταινίας εδώ:

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Δώστε τη δικιά σας βαθμολογία

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΠΟΣΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΔΙΝΕΤΕ

Μέσος όρος: 3.7 / 5. Συνολικά βαθμολόγησαν: 3

No votes so far! Be the first to rate this post.

Ασία: Ύμνος στα μαγικά διαμάντια της μεγαλύτερης ηπείρου

Η μαγική ομορφιά στην Ασία
Πηγή εικόνας: www.enchantingtravels.com

Ασία, μια ολόκληρη ήπειρος ατελείωτων δυνατοτήτων ικανή να πυροδοτήσει τη φαντασία κάθε “real traveler” που θα την επισκεφθεί. Μαγικές ζούγκλες, νησιά με γαλαζοπράσινα νερά περιτριγυρισμένα από φοίνικες, παραδοσιακά χωριά. Θρησκευτικοί ναοί, ιερά βουνά, η Ασία είναι μια σαγηνευτική ταπετσαρία αντιπαραθέσεων. Από την παραδοσιακή χώρα των Σαμουράι Ιαπωνία μέχρι την ιστορική Μυανμάρ, την καθηλωτική ηρεμία στα νησάκια της Ταϊλάνδης. Ένα συνονθύλευμα εμπειριών που θα ξεσηκώσουν τον ταξιδιωτικό σας παλμό. Ετοιμάστε βαλίτσες γιατί το ταξίδι μας στην Ασιατική ήπειρο ξεκινάει για άλλη μια φορά με οδηγό μια πυξίδα και ένα χάρτη. Let us find our paths σε μυστικούς, άγνωστους θησαυρούς που κρύβει η Ασιατική γη.

Η εξωτική ομορφιά του Doi Mae Salong, Ταϊλάνδη, Ασία

Την λίστα με τις κρυφές ομορφιές στην Ασία εγκαινιάζεται με το γραφικό χωριό στις κορυφές της Ταϊλάνδης. Το Doi Mae Salong συνδυάζει την ομορφιά της Ταϊλάνδης με την ιδιαίτερη κουζίνα της Κίνας και την γοητεία της Μυανμάρ. Το χωριό βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Μυανμάρ και φιλοξενεί πρώην κινέζους εθνικιστές που έφυγαν από την Βιρμανία την δεκαετία του 1960. Διάσημο για τους κινέζους εμπόρους τσαγιού. Περιτριγυρισμένο από πανέμορφα βουνά όπως το Mae Salong στην γραφική επαρχία Τσιανγκ Ράι. Αν έχετε την ανάγκη να έρθετε κοντά με την φύση, μια επίσκεψη στην κορυφή του βουνού, θα σας αποζημειώσει με την εξωτική του ομορφιά.

Αν αποφασίσετε να ταξιδέψετε στο χωριό Doi Mae Salong, απολαύστε ένα φλιτζάνι τσάι σε ειδικά διαμορφωμένα δωμάτια. Επισκεφθείτε φυτείες τσαγιού, ζήστε την εμπειρία της γευσιγνωσίας μέσα από ψωμάκια φτιαγμένα στον ατμό και φαγητό Yunnan. Αφεθείτε τα πρωινά σε υπαίθριες λαϊκές αγορές με γεωργικά προϊόντα, σνακ που ίσως δεν έχετε ξαναδεί. Αναμνηστικά φύλλων τσαγιού και αποξηραμένα φρούτα. Λάτρεις των social media, φωτογραφηθείτε στην κορυφή του βουνού και ανάμεσα στα αγάλματα λιονταριού στην φυτεία τσαγιού Wang Pud Tarn. Η ονειρεμένη Ασία κρύβει πολλά διαμάντια που συγκλονίζουν όσο τα ανακαλύπτουμε.

Η γοητεία του Doi Mae Salong στην Ασία
Πηγή εικόνας: www.reddit.com

Η εμπειρία του Λόρενς της Αραβίας στην έρημο Wadi Rum, Ιορδανία , Ασία

Το Wadi Rum ή αλλιώς η κοιλάδα του φεγγαριού είναι πραγματικά μια ερημική περιοχή, θαύμα για όλη την ανθρωπότητα. Εξαιρετικά ζεστή το καλοκαίρι και εξαιρετικά κρύα το χειμώνα. Το ιδιαίτερο κλίμα είναι αυτό που δίνει στην περιοχή την αδιαμφισβήτητη ελκυστικότητα του. Τραβήξτε τον ήλιο καθώς χάνεται μέσα στα εκατοντάδες πανύψηλα φαράγγια. Χάστε τον εαυτό σας στο βραχώδες παλάτι της Πέτρας. Κοιμηθείτε κάτω από τα αστέρια και θαυμάστε την μοναδικότητα από τους νυχτερινούς ουρανούς.  Μεταφερθείτε στις περιπέτειες του Λόρενς της Αραβίας και ζήστε την μοναδική εμπειρία της ερήμου όπως στην κινηματογραφική ομώνυμη ταινία. Το Wadi Rum της Ιορδανίας μονοπωλεί το ενδιαφέρον κάθε “real traveler” που θέλει να επισκεφθεί ένα μοναδικό θησαυρό στην Ασία.

Το Wadi Rum της Ιορδανίας
Πηγή εικόνας: www.gites.fr

Ο παράδεισος στην χώρα του μεταξιού, Yaeyama Islands, Ιαπωνία, Ασία

Το οδοιπορικό ταξίδι στα κρυφά σμαράγδια στην Ασία συνεχίζεται στην χώρα του μεταξιού Ιαπωνία. Πιο συγκεκριμένα αναχωρούμε για τον θαλάσσιο κήπο της Εδέμ τα νησιά Yaeyama. Διασκορπισμένα πάνω από 17 μικρά νησάκια που παρασύρονται ακριβώς κάτω από τον Τροπικό Καρκίνο. Τα νησιά Yaeyama μαζί με τα νησιά Miyako και τα Okinawa Islands αποτελούν τις τρεις κύριες νησιωτικές αλυσίδες της περιοχής Okinawa. Η τροπική τους ατμόσφαιρα και ο χαλαρός αγροτικός τρόπος ζωής των μόνιμων κατοίκων θα σας συνεπάρουν σε ένα αλλιώτικο ταξίδι. Τα Yaeyama Islands είναι ιδανικός προορισμός απόδρασης για όσους θέλουν να ξεφύγουν από την φασαρία των μητροπόλεων της Ιαπωνίας.

Αυτός ο παράδεισος των νησιών προσφέρει ερημικές παραλίες για την απόλυτη ψυχική και σωματική χαλάρωση. Ενώ, η εμπειρία του θαλάσσιου βυθού στα καλύτερα καταδυτικά σημεία της Ιαπωνίας θα απογειώσουν την ταξιδιωτική σας εμπειρία. Από τα νησιά Yaeyama, το νησί Ishigaki είναι το πιο πυκνοκατοικημένο και θεωρείται ως ο συγκοινωνιακός κόμβος της περιοχής. Φωτογραφηθείτε στην ζούγκλα, η οποία διασχίζει όλο το νησί Iriomote.  Μαγευτείτε από την ομορφιά του καλοδιατηρημένου παραδοσιακού χωριού Ryukyu στο νησί Taketomi. Ένας ακόμη προορισμός στην Ασία που μέχρι και σήμερα κρατάει σφιχτά στα χέρια του, την φυσική ομορφιά.

Τα παραδεισένια νησιά της Ιαπωνίας Yaeyama Islands
Πηγή εικόνας: www.evaneos.com

Το ιερό βουνό της Κίνας, Wudang Shan

Η Κίνα μπορεί να ανήκει στην Ασία αλλά το μέγεθος της είναι ικανό για να δημιουργήσει μια δικιά της ήπειρο. Το βουνό Wudang Shan βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Hubei της Κίνας. Αποκαλείται ως το ιερό όρος της Κίνας αφού περικλείεται από ταοιστικούς ναούς και μοναστήρια. Το αρχαίο κτηριακό συγκρότημα στα όρη Wudang συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco. Εάν στους ταξιδιωτικούς στόχους σας συμπεριλαμβάνετε και η Κίνα, τότε θα πρέπει να αφιερώσετε κάποιο χρόνο στο ιερό βουνό.

Αμέτρητες πολιτιστικές δραστηριότητες θα σας μεταφέρουν σε διαφορετικές εποχές του κινέζικου πολιτισμού. Αν είστε λάτρεις των πολεμικών τεχνών, τότε σκεφτείτε ότι αφήνεστε στα χέρια ιερών διδασκάλων του Wudang Kung Fu ή του Tai Chi. Η ομορφότερη εποχή για να βρεθείτε στα όρη είναι το φθινόπωρο ή αλλιώς την άνοιξη Μάρτιο-Μάιο. Το φθινόπωρο διοργανώνεται το Φεστιβάλ Τουρισμού Wudang. O κάθε “local travel addict” έχει την δυνατότητα να μάθει περισσότερα για τον ιδιαίτερο πολιτισμό Wudang. Ένας ακόμη λόγος για να επισκεφθείτε την Ασία και να γνωρίσετε τοπικές παραδόσεις, διαφορετικές από τον δυτικό πολιτισμό.

O Βουδιστικός Ναός της Νότιας Κορέας, Haedong Yonggung
Πηγή εικόνας: en.wikipedia.org

O Βουδιστικός Ναός της Νότιας Κορέας, Haedong Yonggungsa

Το δεύτερο μέρος αφιέρωμα στα μυστικά κοσμήματα στην Ασία ολοκληρώνεται με τον ιστορικό βουδιστικό ναό Haedong Yonggungsa. Βρίσκεται στο Μπουσάν της Νότιας Κορέας. Χτίστηκε το 1376 από έναν κατακτητή με το όνομα Naong κατά την διάρκεια της δυναστείας Goryeo. Αρχικά ο ναός ονομάστηκε Bomun, ωστόσο κατά την διάρκεια των ιαπωνικών εισβολών το 1592-98, ο ναός καταστράφηκε. Την δεκαετία του 1930, ο ναός ανοικοδομήθηκε και πήρε την σημερινή ονομασία. Ενώ το 1970 ανακατασκευάστηκε το κύριο ιερό με ιδιαίτερη προσοχή στα χρώματα.  Χτισμένος πάνω σε βράχο με εκθαμβωτική θέα στη θάλασσα.

Στη δεξιά πλευρά, μέσα σε μια σπηλιά υπάρχει ένα μοναδικά σχεδιασμένο βουδιστικό ιερό με μια τριώροφη κατασκευή με τέσσερα λιοντάρια. Τα λιοντάρια συμβολίζουν την χαρά, το θυμό, την θλίψη και την ευτυχία. Άλλο αξιοθαύμαστο σημείο του Haedong Yonggungsa οι 108 σκάλες με τα πέτρινα φανάρια. Απερίγραπτο το συναίσθημα καθώς κατεβαίνετε τα 108 σκαλοπάτια. Σταθείτε για λίγο σε κάποιο σκαλοπάτι και θα απολαύσετε τους ήρεμους ήχους των κυμάτων. Η εμπειρία της ανατολής του ηλίου, θα καθηλώσει κάθε “traveler” που βρεθεί στον ιερό ναό. Αδιαμφησβήτητα, η Ασία έχει την ικανότητα να μαγέψει ακόμη και τον αλλόθρησκο με τους ναούς της.

Η ομορφότερη εποχή για να επισκεφθείτε τον ναό είναι ο ανθισμένος από κερασιές Απρίλιος. Αλλιώς, την πρωτοχρονιά για να κάνετε την ευχή σας καθώς ανατέλλει ο ήλιος. Ενώ στους εορτασμούς της γέννησης του Βούδα, εκατοντάδες αναμμένα φανάρια φωτίζουν τον νυχτερινό ουρανό. Οποιαδήποτε εποχή επισκεφθείτε την Νότια Κορέα και το υπέρλαμπρο Haedong Yonggungsa, ο επίλογος στην Ασία θα είναι πραγματικά μοναδικός.

O Βουδιστικός Ναός της Νότιας Κορέας, Haedong Yonggung
Πηγή εικόνας: www.nickkembel.com

Η ομορφιά να ταξιδεύεις

Η μεγαλύτερη και πιο ποικιλόμορφη ήπειρος στον κόσμο, η Ασία έχει τα υψηλότερα και τα χαμηλότερα σημεία στην επιφάνεια της γης. Κατέχει την μεγαλύτερη ακτογραμμή στον κόσμο καθώς επίσης παράγει τις πιο ποικίλες μορφές βλάστησης και ζώων στο πλανήτη. Η μοναδικότητα της οφείλεται επίσης και στην διαφορετική αντίληψη των λαών που κατοικούν σε αυτή την ήπειρο. Σε οποιοδήποτε μέρος και αν βρεθείτε, θα νοιώσετε την ζεστασιά των τοπίων και των κατοίκων που θα χαραχθεί παντοτινά στην μνήμη σας. Η ομορφιά του ταξιδιού πέρα από την απόλυτη περιπέτεια, ανοίγει τους ορίζοντες του μυαλού. Η γνωριμία με νέες κουλτούρες, νέους ανθρώπους δείχνει το μεγαλείο που κατοικεί σε αυτό τον πλανήτη. Το ταξίδι έχει αρχή και τέλος. Κάθε τέλος όμως έχει και καινούργια αρχή και κάθε επιστροφή φέρνει την ανανέωση.

Πηγές άρθρου:

  • 11 incredible places you never knew existed in Asia ανακτήθηκε από theculturetrip.com (τελευταία πρόσβαση 09/05/2021 13:15)
  • Hidden gems holiday destinations in Asia ανακτήθηκε από ecophiles.com (τελευταία πρόσβαση 09/05/2021 14:00)
  • 10 places off the beaten path in southeast asia ανακτήθηκε από goatsontheroad.com (τελευταία πρόσβαση 09/05/2021 16:50)
  • Best hidden gems in Asia 2016 ανακτήθηκε από businessinsider.com (τελευταία πρόσβαση 10/05/2021 10:30)
  • Southeast Asia hidden gems ανακτήθηκε από www.intrepidtravel.com (τελευταία πρόσβαση 10/05/2021 11:10)
  • The Top 10 things to see and do in Champasak Province, Laos ανακτήθηκε από theculturetrip.com (τελευταία πρόσβαση 10/05/2021 19:50)

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Χρήστος Saady Καρατζιάς

Γειά σας, είμαι ο Χρήστος ή Kris, ένας ενθουσιώδης οικονομολόγος με εξιδίκευση πάνω στον τουρισμό και μεγάλο πάθος για τα ταξίδια .... με λίγα λόγια ένας Grand Wanderlust. Aγάπη για την κουλτούρα, τις γλώσσες, το social communication, την ιδέα του diverse, τον πολιτισμό, την φωτογραφία και με μια μεγάλη ανάγκη να μοιραστώ με όλο τον κόσμο την ομορφιά να ταξιδεύεις. Η φράση της Mary Anne Radmacher "I am not the same having seen the moon shine on the other side of the planet" με αντιπροσωπεύει απόλυτα. Έχοντας ζήσει στο Λονδίνο και επιρροή από multicultural οικογένεια με πέντε γλώσσες στο ιστορικό μου (προχωράμε για την 6η τώρα), πάντα είχα το μικρόβιο το να είσαι open spirit & ciudadanos del mundo σημαίνει να ταξιδεύεις. Μόλις μάθεις την κουλτούρα του ταξιδιού, δεν θα θες να σταματήσεις. Pour cette raison, πήρα την απόφαση να αρχίσω να αρθρογραφώ σαν ένας ιεραπόστολος που θα δείξει στον κόσμο την μαγεία του πλανήτη μας. Με ένα μοναδικό motive "begin to travel and stop wars against humanity and cultural origins".

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Ράιχσταγκ: ο εμπρησμός και η ευκαιρία του Χίτλερ για δικτατορία

Ράιχσταγκ
Πηγή εικόνας: avgi.gr

Ένα σύμβολο του δημοκρατικού πολιτεύματος σε κάθε χώρα είναι το μέρος όπου συνεδριάζουν οι βουλευτές και η κυβέρνηση του κράτους. Αυτό είναι το Κοινοβούλιο. Στη περίπτωση της Γερμανίας, το κτήριο που στέγαζε και εξακολουθεί να στεγάζει το γερμανικό κοινοβούλιο είναι το Ράιχσταγκ (γερμ. Reichstag). Διάσημο ως κτίριο για τον μεγάλο διαφανή θόλο του, που συμβολίζει τη διαφάνεια της πολιτικής σκηνής στη Γερμανία. Αν όμως μαθαίνατε πως αυτό το κτήριο, κάποια στιγμή στο παρελθόν, αφέθηκε στις φλόγες από εμπρησμό και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό, πως θα αισθανόσασταν; Και όμως αυτό συνέβη στις 27 Φεβρουαρίου το 1933, όταν αρχικαγκελάριος ήταν ο Χίτλερ. Πολλά λέγονται στα βιβλία της ιστορίας για το συγκεκριμένο γεγονός. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά ώστε να το γνωρίσουμε και εμείς.

Το Χρονικό

Έναν μήνα πριν, τον Ιανουάριο του 1933, ο Χίτλερ ανέβηκε στο τιμόνι της Γερμανίας ως καγκελάριος και εγένετο η αρχή του Γ’ Ράιχ. Αυτή η έκβαση στη πολιτική ζωή της χώρας, έφερε αντίθετους πάρα πολλούς πολίτες που δεν συμφωνούσαν με τις ιδέες του Χίτλερ και τη στάση του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Έτσι, εν μία νυκτί, ένας άνθρωπος πήρε την απόφαση να πυρπολήσει το Ράιχσταγκ. Αυτός ήταν ένας νεαρός Ολλανδός χτίστης και μέλος του κομμουνιστικού κόμματος της Γερμανίας, ο Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε.

Ο Μαρίνος βαν ντερ Λούμπε, συνελήφθη σχεδόν αμέσως από τη στιγμή που έβαλε τη φωτιά στο κτήριο. Εξήντα πυροσβεστικά οχήματα συνολικά έσπευσαν στο Ράιχσταγκ για την κατάσβεση της πυράς, την οποία κατάφεραν να τη συγκρατήσουν. Ο δράστης οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα όπου και παραδέχτηκε την ενοχή του μπροστά στους αστυνομικούς αλλά και πως έδρασε μόνος του. Έτσι οδηγήθηκε σε δίκη.

Ράιχσταγκ
Πηγή: wikipedia.org| Ο Μαρίνους βαν ντερ Λούμπε αμέσως μετά την σύλληψή του

Όμως σε αυτήν δεν ήταν ο μόνος που δικάστηκε. Μαζί του βρέθηκαν στο  εδώλιο άλλοι τέσσερις κατηγορούμενοι. Αυτοί ήταν ο Ερνστ Τόργκλερ, για συμμετοχή στον εμπρησμό (παρά την ομολογία του Λούμπε για ατομική πράξη και απόφαση) και οι Βασίλι Τάνεφ, Μπλαγκόι Ποπώφ και Γκεόργκι Δημητρόφ (Βούλγαροι κομμουνιστές). Αυτοί κατηγορήθηκαν για ηθική αυτουργία και προετοιμασία του εμπρησμού στο Ράιχσταγκ.

Η δίκη άρχισε στις 25 Σεπτεμβρίου 1933 και ολοκληρώθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1933. Ετυμηγορία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν η καταδίκη σε θανατική ποινή για τον βαν ντερ Λούμπε και η αθώωση για τους άλλους τέσσερις λόγω μη ύπαρξης αρκετών αποδεικτικών στοιχείων για την ενοχή τους. Ο Τόργκλερ κρατήθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό και οι τρεις Βούλγαροι απελάθηκαν στη Ρωσία, με υποδοχή ηρώων.


Πολιτική που ακολουθήθηκε

Λόγω του εμπρησμού από τους κομμουνιστές (όπως ανέφερε η αστυνομία), ο Χίτλερ στις 28 Φεβρουαρίου με προεδρικό διάταγμα γνωστό ως “Διάταγμα του εμπρησμού του Ράιχσταγκ” κατέστειλε αρκετές ελευθερίες. Τέτοιες ήταν η ελεύθερη έκφραση του λόγου, η ελευθεροτυπία, το απόρρητο των γραμμάτων και των τηλεφωνημάτων. Μέσα στις επόμενες μέρες έγιναν χιλιάδες συλλήψεις από τις αστυνομικές αρχές και ανακρίσεις δίχως ένταλμα. Στην αρχή έγιναν δεκατέσσερις συλλήψεις των βουλευτών του γερμανικού Κομμουνιστικού κόμματος και αργότερα συνελήφθη και ο ηγέτης του κόμματος, Ερνστ Τέλμαν.

Παρατηρήθηκε μία στροφή προς αυταρχικές πολιτικές από τον Χίτλερ. Θα μπορούσαμε να πούμε μία δικτατορικοποίηση του “δημοκρατικού” καθεστώτος των εθνικοσοσιαλιστών.


Έγιναν έτσι τα γεγονότα;

Αρκετά λέγονται γι αυτόν τον περίφημο εμπρησμό. Πολλοί είναι αυτοί που δεν αποδέχονται ότι πίσω από τον εμπρησμό κρύβονταν οι κομμουνιστές. Υποστηρίζουν πως η φωτιά είχε στηθεί από την κυβέρνηση του Χίτλερ. Αυτό έγινε ώστε να δοθεί το πρόσχημα για να επιβάλλει νέους νόμους και να στρέψει τη κοινή γνώμη ενάντια στον εχθρό, ο οποίος ήταν ο κομμουνισμός.

Αναφέρεται πως το σχέδιο για τον εμπρησμό ήταν του Γκέμπελς, υπουργού προπαγάνδας του Χίτλερ. Σύμφωνα με το σχέδιο, δέκα πράκτορες του NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα) με επικεφαλής τον Καρλ Ερνστ μπήκαν στο Ράιχσταγκ από μια υπόγεια σήραγγα, η οποία συνδέει το Ράιχσταγκ με την επίσημη κατοικία του Γκέρινγκ. Ο Ερνστ δολοφονήθηκε το 1934, κατά την εκκαθάριση των SA. Στη διαθήκη του ομολόγησε την ενοχή του για τον εμπρησμό, που είχε γίνει με διαταγή του Χίτλερ. Επίσης, τις ημέρες που μονοπωλούσε το ενδιαφέρον του παγκόσμιου τύπου ο εμπρησμός στο γερμανικό κοινοβούλιο, αρκετοί ήταν αυτοί που πίστευαν πως κάτι τέτοιο είχε οργανωθεί στην πραγματικότητα από τον Χίτλερ.

Ράιχσταγκ
Πηγή: kathimerini.gr| Πρωτοσέλιδο της “Καθημερινής” στις 2/3/1933. Στο κέντρο της σελίδας αναφέρονται οι υποψίες των Γάλλων περί σκηνοθετημένου εμπρησμού από τον Χίτλερ

Με λίγα λόγια, σύμφωνα τη μαρτυρία στη διαθήκη Ερνστ και τις εφημερίδες της εποχής, ο εμπρησμός στο Ράιχσταγκ αποτελεί κλασική περίπτωση προβοκάτσιας. Χρησιμοποιώντας αυτή τη τακτική ο Χίτλερ εδραίωσε την εξουσία του στη Γερμανία.

 

 

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν στο άρθρο αυτό:

Mazower, M. (2013). Σκοτεινή Ήπειρος. Ο Ευρωπαϊκός Εικοστός Αιώνας. Αθήνα: Εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Εμπρησμός του Ράιχσταγκ. Ανακτήθηκε από https://el.wikipedia.org/wiki/Εμπρησμός_του_Ράιχσταγκ (τελευταία πρόσβαση 13.5.2021)

Διαμαντής, Γ. Θ. (2020). Ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ: Η νύχτα “αποκάλυψης” του Χίτλερ. Ανακτήθηκε από https://www.in.gr/2020/09/21/plus/istoriko-arxeio/o-emprismos-tou-raixstagk-nyxta-apokalypsis-tou-xitler/ (τελευταία πρόσβαση 13.5.2021)

Ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ και η ενίσχυση του Χίτλερ στην εξουσία. Ανακτήθηκε από  https://www.mixanitouxronou.gr/pios-ekapse-to-ktirio-tou-germanikou-kinovouliou-o-emprismos-tou-raichstagk-itan-nazistiki-provokatsia-i-energia-enos-kommounisti/ (τελευταία πρόσβαση 13.5.2021)

Εμπρησμός του Ράιχσταγκ. Ανακτήθηκε από https://www.kathimerini.gr/k/100yk/1016879/emprismos-toy-raichstagk/ (τελευταία πρόσβαση 13.5.2021)

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Μανώλης Αδάμ

Φοιτητής του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και κατοικώ μόνιμα στη Θεσσαλονίκη. Τα ενδιαφέροντά μου σχετίζονται με την Ιστορία και τη Τεχνολογία.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Κλάμα: Η επίδραση του κλάματος στην ψυχική μας υγεία

κλάμα
πηγή εικόνας: https://iatro.gr/vlaptei-to-klama-tin-ygeia-mas

Το κλάμα στα στάδια της ζωής

Το κλάμα είναι ένα κομμάτι από τη ζωή μας. Ενώ συχνά συνδέεται με δυσάρεστα γεγονότα, δεν είναι λίγες οι φορές που τα δάκρυα προκύπτουν από χαρά. Το κλάμα είναι ένα σημάδι από τη γέννηση ακόμη, για την υγεία και την απόκριση του μωρού. Ενώ μεγαλώνει επίσης, το ίδιο μωρό, μέσω του κλάματος επικοινωνεί με τους γονείς του. Πριν ακόμη μιλήσει, μπορεί να δηλώσει τον πόνο του, την πείνα, την δίψα ή οποιαδήποτε ανάγκη του μέσω του κλάματος. Στον κόσμο βέβαια των ενηλίκων τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Όσο αναφερόμαστε σε παιδιά, έστω και με ανεπτυγμένη λεκτική επικοινωνία, το κλάμα είναι ακόμη ένα μέσο εκδήλωσης του εσωτερικού τους κόσμου. Είναι κάτι φυσιολογικό, αποδεκτό και μερικές φορές φαίνεται και ως ένα γλυκό μέσο έκφρασης, πχ παραπόνων, πίεσης, ανάγκης για συναισθηματική στήριξη. Δυστυχώς όμως οι ενήλικες δεν μπορούν να κλάψουν όταν και όσο θέλουν. Χαρακτηρίζεται περισσότερο ως αμήχανη παρά ως μία τρυφερή στιγμή.

Κλάμα: σημάδι δύναμης και όχι αδυναμίας

Το κλάμα ωστόσο δεν φανερώνει την αδυναμία του χαρακτήρα. Δεν είναι κάτι για το οποία θα έπρεπε να ντρεπόμαστε ή να νιώθουμε εκτεθειμένοι. Δεν σημαίνει πως τα άτομα με περισσότερη ψυχική δύναμη δε νιώθουν την ανάγκη να κλάψουν. Αντιθέτως, τα άτομα που είναι πιο ισορροπημένα ψυχικά δεν ντρέπονται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους στους άλλους. Έτσι, δεν ντρέπονται να γελάσουν δυνατά ή και να κλάψουν, ακόμη και μπροστά σε άλλα άτομα. Ακόμη, το κλάμα δε χαρακτηρίζεται από έλλειψη αυτοελέγχου. Η καταπίεση των συναισθημάτων μας δεν είναι υγιής και δεν οδηγεί σε βελτίωση της ψυχικής μας υγείας. Οπότε, τα άτομα που καταπιέζουν τα συναισθήματά τους, ακόμη και το κλάμα δεν είναι απαραίτητα πιο δυνατά ή πιο ισορροπημένα ψυχικά. Αντιθέτως, το να κλάψεις και να δείξεις τι συμβαίνει μέσα σου, προς τα έξω χαρακτηρίζει έναν δυνατό χαρακτήρα που είναι έτοιμος να μοιραστεί τον εσωτερικό του κόσμο.

Το κλάμα ως μέσο επικοινωνίας και έκφρασης

Πέρα από τι δηλώνει όμως ένα το κλάμα για το ίδιο το άτομο, βοηθά και τον τρόπο αντιμετώπισης από τους γύρω του. Όταν φανερώνουμε τι νιώθουμε, δίνουμε την ευκαιρία στους υπολοίπους να μας αντιμετωπίσουν όπως χρειάζεται κι όπως έχουμε ανάγκη τη δεδομένη στιγμή. Το κλάμα δεν λειτουργεί ως μέσο έκφρασης εξάλλου μόνο εκεί που δεν υπάρχει η λεκτική επικοινωνία (πχ στη βρεφική ηλικία). Το κλάμα βοηθάει σε όλες τις ηλικίες να εκφράσουμε ότι δε μπορούμε με λόγια. Μερικές φορές ακόμη, ένα κλάμα μπορεί να “λέει” πολύ περισσότερα από τον έναρθρο λόγο.

Ακόμη, το να κλάψουμε δίνει την ευκαιρία στους άλλους να νιώσουν το μέγεθος της συναισθηματικής μας φόρτισης και να βοηθήσουν στην εξομάλυνση αυτής. Με το να συγκρατούμε τα δάκρυά μας και να δείχνουμε μία θετική ψυχολογία που δεν την έχουμε, δίνει λάθος μήνυμα και στους γύρω μας. Κατά αυτόν τρόπον, η αντιμετώπιση που θα έχουμε θα είναι λανθασμένη και η δική μας εσωτερική πίεση θα μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Ως αποτέλεσμα μίας χρόνιας τέτοιας συμπεριφοράς, μπορεί να οδηγήσει σε απομόνωση, αλλά και σε αδικημένη στοχοποίηση των ατόμων γύρω μας για έλλειψη στήριξης που ποτέ δεν δείξαμε να έχουμε ανάγκη.

Τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν κλαίμε

Η αλήθεια είναι πως το κλάμα είναι μία συνήθεια που μπορεί να μας απελευθερώσει ως ένα βαθμό. Μπορεί το κλάμα να μη λύνει το πρόβλημα στη πηγή του, αλλά μπορεί να βοηθήσει τους ίδιους μας ως προς την αντιμετώπιση. Εξάλλου δεν είναι πάντα όλα τα προβλήματα προς λύση. Πολλές φορές χρειαζόμαστε έναν τρόπο να “ξεσπάσουμε” και να συνεχίσουμε. Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου για παράδειγμα, ή η λάθος έκβαση μίας κατάστασης δε μπορούν να αντιμετωπιστούν ως γεγονότα και να διορθωθούν. Είναι στιγμές που θέλουμε να βγάλουμε τον πόνο από μέσα μας και να μπορέσουμε να πάμε παρακάτω. Είναι όπως είπαμε εξάλλου και οι ευχάριστες στιγμές που πολλές φορές μας γεμίζουν με δάκρυα. Αυτό συμβαίνει καθώς και πάλι τα λόγια ίσως δεν αρκούν για να εκφράσουν το τι νιώθουμε.

Το αποτέλεσμα σε όποια από τις παραπάνω περιπτώσεις, είναι η συναισθηματική αποφόρτιση. Ακόμη κι αν είμαστε μόνοι και δεν βρεθεί κάποιος να μας παρηγορήσει, το κλάμα βοηθά να αποβάλουμε την πίεση και το στρες. Τα περισσότερα άτομα νιώθουν ανακούφιση μετά το κλάμα, καθώς βρίσκονται σε μεγαλύτερη ισορροπία συναισθηματικά. Τέλος, όταν κλαίμε, αποβάλλουμε τις τοξικές ουσίες από το σώμα μας, ενώ παράλληλα το βοηθάμε να μειώσει τις στρεσογόνες ορμόνες.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Βιργινία Τουμπάρη

Είμαι Αισθητικός και Φιλόλογος με Μεταπτυχιακή Ειδίκευση στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση. Έχω Πιστοποίηση στη Διατροφή και τη Φυσική Άσκηση από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επιπλέον έχω Πιστοποίηση στη Σχολική Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Τέλος, συμμετέχω στο Μεταπτυχιακό πρόγραμμα για Διοικητικό Στέλεχος Επιχειρήσεων με απόκτηση του Internatiοnal Diploma in Business Administration (Διεθνές Δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων), με τρεις διαφορετικές πιστοποιήσεις: 1-Vellum Diploma in Basic Economics, 2-Vellum Diploma in Sales Management, 3-Vellum Diploma in Customer Service. Αγαπώ τη σωστή διατροφή, την άσκηση και τη γενικότερη ευεξία και φροντίδα του ανθρώπινου οργανισμού, εσωτερικά και εξωτερικά. Επιδιώκω τη συνεχή επιμόρφωση και την αυτοβελτίωση σε κάθε δυνατό επίπεδο.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Μπολονάση Έλενα: “Ο λόφος του Ερνιόν είναι ένας τόπος δοκιμασίας”

Στους δύσβατους λογοτεχνικούς καιρούς του εγκλεισμού, στις αντάρες των καιρών το Νοέμβρη του 2020 η Μπολονάση Έλενα, μια νέα, καθάρια λογοτεχνική φωνή ξεκίνησε τον πρώτο της λογοτεχνικό απόπλου. Η διθυραμβική εκκίνηση για τον Λόφο του Ερνιόν που κατόρθωσε να αποσπάσει τιμητική διάκριση στον 38ο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών(ΠΕΛ) σε συνδυασμό με την εγκάρδια αναγνωστική αποδοχή προμηνύει μια ευοίωνη συγγραφική πλεύση.

Ο «πανταχού παρόν» λόφος του Ερνιόν φαντάζει ως ένας καταλύτης της πολυκύμαντης πλοκής, ένα σημείο συναισθηματικής εκκίνησης αλλά και μια καθαρκτική κατακλείδα στο δίδυμο τραύμα μιας βαθύτατα γήινης, απτής, θνητής ηρωίδας με υπερηρωικές ωστόσο καταβολές.

Η αγάπη πιστώνεται ως μια υπερφυσική δύναμη, ένα παντοτινό ζητούμενο των λογοτεχνικών καιρών, το πηλίκο της διαίρεσης του ανθρώπινου συναισθήματος. Η (Αγία) Σοφία της Έλενας Μπολονάση ένα δραματουργικά σμιλευμένο «λογοτεχνικό πλάσμα» βάλλεται από τα ανηλεή χτυπήματα της μοίρας που γαλουχούν το χαρακτήρα της για να οδηγήσουν μέσα από σκοπέλους στη συναισθηματική χαλύβδωσή της. «Η ηρωίδα μου αγαπά, πιστεύει, ελπίζει και οι τρεις αυτές αρετές ορίζουν την κρίση και τη φρόνησή της», εξομολογείται η συγγραφέας αποκαλύπτοντας παράλληλα τα «διάφορα στάδια αντίδρασης που περνάει στον πόνο της δραματικής απώλειας του 3χρονου παιδιού της». «Αρνείται, θυμώνει…» δηλώνει χαρακτηριστικά.

Ένα αιμόφυρτο «άγριο θηρίο» που με Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα αναγεννιέται μέσα από τις σκόρπιες στάχτες της ζωής της σκορπισμένες πάνω στον λόφο του Ερνιόν. Με διαπεραστική ματιά και μια λεπτεπίλεπτη ψυχογραφική κατάδυση στα αβαθή νερά του ανθρώπινου συναισθήματος, η συγγραφέας επιχειρεί να φωτίσει αφειδώλευτα τα μελανά σημάδια-αποτυπώματα που χαράζει η ενδοοικογενεική βία σε σώμα και νου, το ανεπούλωτο τραύμα της απώλειας καθώς και τις δυσκολίες κοινωνικής επανένταξης των έγκλειστων σε σωφρονιστικά ιδρύματα.

Ένα τραγικό οικογενειακό συμβάν αποτέλεσε το φιτίλι που άναψε τη λογοτεχνική φλόγα της Έλενας Μπολονάση, δωρίζοντας στους τρωτούς ήρωές της ένα λυτρωτικό καταφύγιο σε κάθε μια από τις 288 σελίδες του μυθιστορήματός της. «Ήρωες» από ατσάλι αλλά συνάμα και βαμβάκι συμπλέκουν τις αφηγηματικές κλωστές της ιστορίας ως «διαφορετικές προσωπικότητες, που ο καθένας αντιδρά με τον δικό του τρόπο, όπως συμβαίνει και στη ζωή. Το ένστικτο λέει πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, άρα όταν κανείς φοβάται μπορεί να γίνει επικίνδυνος».

Είναι καιρός για τέχνη;, Μπορεί το βιβλίο να λειτουργήσει ψυχαναλυτικά;, Ποιες ψυχολογικές ζυμώσεις μπορούν να μετατρέψουν το θύμα σε θύτη;, Ποιες οι παραινέσεις σ’ έναν επίδοξο συγγραφέα;, Nomen est omen– Το όνομα τελικά αποβαίνει σημάδι ή κατάρα;

Η λειτουργία της θεάς Τύχης στην αφηγηματικό ρου της ιστορίας, η ψυχαναλυτική δύναμη των βιβλίων, η ύπαρξη του τέλειου εγκλήματος εντός και εκτός λογοτεχνικών γραμμών, το ωφέλιμο ζύγιασμα τεχνολογίας και βιβλίου αλλά και “ένας έρωτας με την πρώτη ματιά” μονοπωλούν τη συζήτησή μας με τη συγγραφέα Έλενα Μπολονάση.

Ας τη γνωρίσουμε όμως καλύτερα..

Η Έλενα Μπολονάση, γεννημένη στην Αθήνα, ούσα Δικηγόρος(ΔΣΑ Αθηνών)-Εγκληματολόγος και Φιλόλογος παραδίδει σεμινάρια «Εγκληματολογίας», «Ανακριτικής», «Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων» στο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής, Tabula Rasa. Τα άκρως ψυχογραφικά διαπιστευτήρια της εγκληματολογικής ενασχόλησής της σε συνδυασμό με τη φιλολογική δεινότητά της-οι “πολύτιμοι λίθοι” του συγγραφικού της έργου που της χάρισαν το 1ο και 3ο βραβείο από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος.

Επιμέλεια συνέντευξης: Χρύσα Μπάτου

Έλενα Μπολονάση

Τούτη την ἐποχή ενός υγειονομικού πολέμου-ενός παγκόσμιου σπαραγμοῦ «σάν πάει κάτι να γραφεῖ εἶναι ὡς ἄν νά γράφονταν ἀπό τήν ἄλλη μεριά ἀγγελτηρίων θανάτου» σε μια παράφραση της εμβληματικής Ποίησης 1948 του Ν. Εγγονόπουλου. Μήπως η τέχνη της συγγραφής στη δυστοκία των καιρών, σε μια περίοδο ανάπαυλας μπορεί να προσκομίσει τα φάρμακα που «κάμνουνε για λίγο να μη νοιώθεται η μοναξιά;» Είναι καιρός για τέχνη;

Πάντα είναι καιρός για τέχνη. Έργα τέχνης έχουν δημιουργηθεί σε περιόδους πολέμου, σε καταστάσεις εγκλεισμού σε σωφρονιστικά καταστήματα, κάθε ανθρώπινο συναίσθημα μπορεί να αποτυπωθεί μέσα από ένα έργο τέχνης. Η απομόνωση και οι πρωτόγνωρες συνθήκες που βιώνουμε τελευταία οδήγησαν αντίστοιχα τους ανθρώπους σε διεξόδους.

Η τέχνη λειτουργεί απελευθερωτικά, είτε κάποιος δημιουργεί είτε απολαμβάνει ένα έργο ως αναγνώστης.

Η (επι)στροφή των ανθρώπων στην ανάγνωση βιβλίων εν μέσω εγκλεισμού σε συνδυασμό με μια ανάγκη για ενδοσκόπηση μπορεί να αλλάξει σελίδα για τον παραγκωνισμένο κόσμο του βιβλίου; Μπορεί το βιβλίο να λειτουργήσει ψυχαναλυτικά, «ξεκλειδώνοντας» στους αναγνώστες το σεντούκι εμπειριών, σκέψεων, συναισθημάτων;

Το διάβασμα μπορεί να σε ταξιδέψει σε μέρη που δεν έχεις φανταστεί, να δώσει τη γεύση εμπειριών που δεν έχεις ακόμα ζήσει, να γνωρίσεις ανθρώπους ιδιαίτερους, να αγαπήσεις, να ταυτιστείς…. Είναι μια πόρτα στον κόσμο νέων εμπειριών, αλλά και οικείων, εκείνων που δημιουργούν μια όμορφη ζεστασιά που δε θέλεις να αποχωριστείς.

Ένα βιβλίο μπορεί να βοηθήσει να κατανοήσουμε τους άλλους και τον εαυτό μας, άρα μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματική ενδοσκόπηση.

Ίσως η εθιστική μυρωδιά των βιβλίων να μην έχει εμφιαλωθεί ακόμη αλλά σίγουρα έχει αντικαταστεί από την πλοήγηση στις ψηφιακές σελίδες των σύγχρονων ebooks. Η τεχνολογία στην υπηρεσία του βιβλίου ή το βιβλίο στην υπηρεσία της τεχνολογίας;

Μια σχέση αμφίδρομη. Στη σύγχρονη εποχή της ταχύτητας της πληροφορίας είναι σημαντικό να είμαστε δεκτικοί στην ευκολία που μπορεί να προσφέρει ένα ηλεκτρονικό βιβλίο, κυρίως στα επιστημονικά πεδία. Είναι εύχρηστο και πρακτικό, ενώ μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση σε μεγάλο όγκο συγγραμμάτων.

Η λογοτεχνική ανάγνωση, ταυτόχρονα, είναι μια υψηλή μορφή ψυχαγωγίας, μέρος της οποίας είναι η μυρωδιά και η αίσθηση του χαρτιού. Το έντυπο λοιπόν είναι αναντικατάστατο.

Μέσα στα κακοτράχαλα αυτά εδάφη του τελευταίου έτους «βλάστησε» και το πρώτο συγγραφικό σας εγχείρημα, Ο λόφος του Ερνιόν. Ποιο γεγονός υπήρξε η θρυαλλίδα που πυροδότησε τη συγγραφική δίψα να αφηγηθείτε την ιστορία της Σοφίας; Ο λόφος του Ερνιόν σε μια κυκλοτερή πορεία της αφήγησης αναδεικνύεται στο σημείο όπου «σταυροδρομούν» οι ζωές των πρωταγωνιστών σας;

Η οικογένειά μου βίωσε ένα τραγικό γεγονός πριν κάποια χρόνια και από τότε η ηρωίδα ξεκίνησε να πλάθεται στο μυαλό μου. Η ιστορία, βέβαια, εξελίχθηκε εντελώς διαφορετικά και γράφτηκε τελικά το 2019. Τότε είχα την ανάγκη να γράψω.

Ο λόφος του Ερνιόν είναι ένας τόπος δοκιμασίας. Το σημείο όπου όλα ξεκινούν, αναζητώντας την κάθαρση. Αποτελεί κομβικό στοιχείο της ιστορίας.

Μπολονάση Έλενα

Η πολυμηχανία του ομηρικού Οδυσσέα, η γενναιότητα του Αχιλλέα, η  καρτερικότητα της στοργικής Πηνελόπης, θεϊκά ίσως γνωρίσματα που τους ανάγουν στο πάνθεον των ηρώων. Η δική σας ηρωίδα, ποια «υπερφυσική» δύναμη επιστρατεύει όταν βάλλεται από τα δίδυμα χτυπήματα της μοίρας;

Η Σοφία μου χτυπήθηκε από τη μοίρα, όμως οι δυσκολίες, αντί να την καταβάλουν, σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα της, της έδωσαν το κουράγιο να ορθώσει ανάστημα.

Η μεγάλη της δύναμη είναι η αγάπη της για τους ανθρώπους και η καθαρή της ψυχή. Αυτές οι ιδιότητες του χαρακτήρα της καθορίζουν τις επιλογές της.

Η Σοφία-μητέρα, κόρη, φίλη- όπως υποδηλώνει το όνομά της καρπώνεται τη «σωστή κρίση, τη φρόνηση, την ευφυΐα, και την εμπειρία στα πρακτικά ζητήματα της καθημερινής ζωής». Nomen est omen– Το όνομα τελικά αποβαίνει σημάδι ή κατάρα;

Το όνομα παραπέμπει στην Αγία Σοφία που είχε τρεις κόρες: την Αγάπη, την Πίστη και την Ελπίδα. Η ηρωίδα μου αγαπά, πιστεύει, ελπίζει και οι τρεις αυτές αρετές ορίζουν την κρίση και τη φρόνησή της.

«Οι περιστάσεις μας ορίζουν. Μας σπρώχνουν προς τον έναν δρόμο ή προς τον άλλον, και μετά μας τιμωρούν γι’ αυτό». Με ποιον τρόπο επέδρασαν οι περιστάσεις-η θεά Τύχη στην αφηγηματική ρότα της ιστορίας;

Οι περιστάσεις είναι αυτές που αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα των ηρώων, οι οποίοι με τις επιλογές τους κινούν τα νήματα της αφηγηματικής ρότας. Όσο μεγαλύτερες οι πιέσεις και τα εμπόδια, τόσο πιο βαθιές οι αποκαλύψεις και πιο ενδιαφέρουσα η εξέλιξη. Η πλοκή είναι ανατρεπτική.

Μπολονάση Έλενα

Με βαθιά ψυχογραφική-ηθογραφική πένα επιδιώκετε μια πολύπλευρη αναδίφηση στις σκοτεινές, αιχμηρές γωνιές στην προσωπικότητα της ηρωίδας σας. Με αφετηρία τη δραματική απώλεια του τρίχρονου παιδιού της με ποια γιατροσόφια επιχειρεί η Σοφία-μητέρα να επουλώσει τις πληγές που αιμορραγούν ακατάπαυστα;

Η Σοφία περνάει διάφορα στάδια αντίδρασης στον πόνο της απώλειας. Αρνείται, θυμώνει…Είναι ένας άνθρωπος γήινος, με αδυναμίες, που όμως αρπάζει τον πόνο και τον σμιλεύει με όλα τα εργαλεία της ψυχής της, μετατρέποντάς τον σε δράση.

Η Σοφία είναι και θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Μετά την απώλεια του παιδιού της, δεν έχει τίποτα να χάσει και μεταμορφώνεται σε άγριο θηρίο.

Οι καταβολές της εγκληματολογικής σας ταυτότητας σας εφοδίασαν με τα κατάλληλά «εργαλεία» για να καλλιεργήσετε τις πολλές όψεις του ψυχισμού των χαρακτήρων σας και να εξορύξετε τα βαθύτερα κίνητρά τους. Ποια τα «κέρδη» που θα αποκομίσουν οι σπουδαστές μετά το πέρας του σεμιναρίου Εγκληματολογίας-crimescene από το Εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής, Tabula Rasa;

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι συγγραφείς και σεναριογράφοι επιλέγουν τα σεμινάρια Εγκληματολογίας και Ανακριτικής για να αποκτήσουν τις απαραίτητες γνώσεις για την προσέγγιση του εγκληματικού φαινομένου.

Μέσα από τα μαθήματα φτάνουν στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, κατανοώντας πως ο καθένας είναι δυνάμει εγκληματίας.

Πώς σχηματίζεται το προφίλ ενός δράστη, τα κίνητρα του εγκληματία, πώς προσεγγίζεται μια σκηνή εγκλήματος, είναι μόλις κάποια από τα ζητήματα που εξετάζουμε.

«Μην αφήσεις κανέναν να μυρίσει τον φόβο σου». Ζούμε στην εποχή του φόβου, που ως καύσιμο τροφοδοτεί τις ενέργειες του θύτη, αλλά και ως ναρκωτικό παραλύει τις άμυνες του θύματος. Μήπως ο φόβος είναι το νέο πάθος που αφυπνίζει τα πιο ζωώδη ένστικτα του ανθρώπου; Πως διαχειρίζονται τον φόβο οι ήρωες σας;

Ο φόβος της θυματοποίησης ενεργοποιεί έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί από τη βία στην ακόμα πιο σκληρή βία. Οι ήρωές μου είναι διαφορετικές προσωπικότητες, ο καθένας αντιδρά με τον δικό του τρόπο, όπως συμβαίνει και στη ζωή.

Το ένστικτο λέει πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, άρα όταν κανείς φοβάται μπορεί να γίνει επικίνδυνος.

«Οι κουρασμένες γυναίκες μες στα βαγόνια

Σαν πίνακες, που έλεγες, πως είν’ υπερβολή

Τα πρόσωπά τους κούραση, αλλά και αντοχή

 Και λες πως βρίσκονται εκεί για χρόνια

Με λίγο κοκκινάδι για υγεία

Και δε σας έχω ανάγκη, είμαι καλά εγώ

Τ’ αταίριαστα τα ρούχα που φορώ

Να ξέρετε πως είναι μαεστρία»

οι στίχοι του Βασίλη Μυριανθόπουλου που «ντύνουν» ένα τραγούδι της Ελένης Πέτα-ωδή στην εκστρατεία κατά της κακοποίησης των «κουρασμένων» γυναικών με τα παράταιρα ρούχα και τα ρημαγμένα συναισθήματα που «πληγώνονται χωρίς τη συγκατάθεσή τους». Τελικά η αγάπη είναι προνόμιο των γενναίων;

Θα σταθώ στη λέξη «προνόμιο» γιατί είναι μεγάλη ευλογία να αγαπά κανείς. Και για να αγαπήσει κάποιος ουσιαστικά πρέπει να είναι γενναίος. «Ένας δειλός είναι ανίκανος να δείξει αγάπη».

{…} «Ακολούθησε σιωπή… Μια ηχηρή σιωπή, περίτρανη απόδειξη της ενοχής που ένιωθε η μητέρα μου. «Μαμά, θα βγω. Δε θα μείνω για πάντα εδώ. Το πιστεύω. Ο Θεός είναι μεγάλος και εγώ αμαρτία δεν έχω. Δεν ήθελα να σκοτώσω τον Κέβιν, δεν είχα άλλο τρόπο να γλιτώσω από τα χέρια του, μαμά.» Ποιες ψυχολογικές ζυμώσεις μπορούν να μετατρέψουν το θύμα σε θύτη; Αναγνωρίζονται «ελαφρυντικά» στην περίπτωση της Σοφίας;

Η πράξη που τελείται σε κατάσταση άμυνας δεν είναι άδικη. Στην περίπτωση της Σοφίας ανακύπτει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που σχετίζεται με τα όρια της άμυνας. Γι’ αυτό και φυλακίζεται (άδικα).

Ένα θύμα μπορεί να γίνει θύτης.

Πρόκειται για μια διαδικασία που σε μεγάλο βαθμό σχετίζεται με την προσωπικότητα του θύματος, το είδος της βίας που υφίσταται και τη σχέση του με τον δράστη.

«Τα τρία Τ της επιτυχίας» σύμφωνα με τον δεξιοτέχνη Γιάννη Ρίτσο «είναι το Ταλέντο, η Τόλμη και η Τύχη». Ποια είναι τα υλικά που θα εγγυηθούν την «επιτυχημένη συνταγή» μιας ιστορίας που θα φιλιώσει τους αναγνώστες με νέες συγγραφικές φωνές; Ποιες οι παραινέσεις σ’ έναν επίδοξο συγγραφέα;

«Η έμπνευση υπάρχει, αλλά πρέπει να σε βρει να δουλεύεις», Πικάσο.

Πιστεύω πως τα λέει όλα. Ιδέες υπάρχουν, χρειάζεται συστηματική ενασχόληση και προσπάθεια για την υλοποίηση. Συνταγή δεν υπάρχει, αυτό που οφείλει ένας δημιουργός είναι να καταθέσει τη δική του αλήθεια.

Εξώφυλλα και πρώτες γραμμές ενός βιβλίου οι θελκτικές Σειρήνες που αγκιστρώνουν τους αναγνώστες σε ένα βιβλιοπωλείο μέσα από τον γνωστό κανόνα των 15 δευτερολέπτων. Ποιος είναι ο δεκάλογος των δικών σας κριτηρίων για να επιλέξετε το ιδανικό βιβλίο από το ράφι ενός βιβλιοπωλείου; Πρόκειται για έρωτα με την πρώτη ματιά;

Δεν πιστεύω στο ιδανικό βιβλίο, γιατί καμία σχέση δεν είναι ιδανική. Ο έρωτας προκαλείται από τις αντιθέσεις και τις ατέλειες. Το βιβλίο πρέπει να εγείρει πολλά διαφορετικά και έντονα συναισθήματα. Αυτό που μου έλειψε περισσότερο την περίοδο της καραντίνας ήταν η βόλτα στο βιβλιοπωλείο. Δεν έχω συγκεκριμένα κριτήρια, μπορεί να διαβάσω λογοτεχνία ή επιστημονικά συγγράμματα, νέους συγγραφείς ή ήδη καταξιωμένους, κλασικά έργα ή πιο εμπορικά.

Η επιλογή γίνεται με την καρδιά και είναι θέμα χημείας.

Ανακινώντας την κλεψύδρα για ποιο βιβλίο «σκιρτήσατε» λογοτεχνικά για πρώτη φορά; Ποια ήταν τα πρώτα ερεθίσματά που «γαλούχησαν» τα δικά σας λογοτεχνικά ένστικτα;

Διάβαζα από πολύ πολύ μικρή. Στο δημοτικό είχα παθιαστεί με τον «Άλφρεντ Χίτσκοκ και τους τρεις ντετέκτιβ».

Αν καταλαμβάνατε για μια μέρα τη θέση ενός ήρωα στις σελίδες άλλου συγγραφέα, ποιόν ήρωα θα επιλέγατε;

Θα ήθελα να ήμουν η Αγγελική Νικολούλη σε κάποιο από τα βιβλία της. Θαυμάζω την οξυδέρκεια, την ψυχραιμία, το ένστικτο και τη διεισδυτική της ματιά στην ανάλυση των γεγονότων. Είναι υπαρκτό πρόσωπο και ηρωίδα, ταυτόχρονα.

Μυστήριο, καταιγιστικές ανατροπές, γερές δόσεις αγωνίας που συμπλέκονται σε στέρεες σπείρες γύρω από έναν ή συρροή φόνων τα «παράσημα» της αστυνομικής λογοτεχνίας που κατακτά το φιλοθεάμων κοινό της 7ης τέχνης. Υπάρχει τελικά το τέλειο έγκλημα εντός και εκτός λογοτεχνικών γραμμών;

Στη λογοτεχνία ένα έγκλημα μπορεί να χαρακτηριστεί «τέλειο» αν η πορεία της εξιχνίασής του εξάπτει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, διατηρώντας το αμείωτο ως το τέλος.

Εκτός λογοτεχνικών γραμμών, κανένα έγκλημα δεν είναι τέλειο.

“Τότε, εκείνη η μισολιπόθυμη ελπίδα στο στήθος μου δειλά δειλά ζωήρευε, άνοιγε διάπλατα τα μάτια της και με κοιτούσε παρακλητικά, επιμένοντας να την πάρω στα σοβαρά”. Ποια είναι η ελπίδα που «παίρνετε στα σοβαρά» για το άμεσο μέλλον;

«Κάποτε θ’ ανταμώσουμε στους λόφους του ήλιου. Μην ξεχνάς. Περπάτα», Γ. Ρίτσος. Από αυτή τη συνεχή κίνηση πηγάζουν και τρέφονται τα όνειρά μου για ένα μέλλον γεμάτο φως.

Ευχαριστούμε πολύ την Έλενα Μπολονάση για το οπτικό υλικό (Φωτογραφίες συλλέχθηκαν από τον ιστότοπο των εκδόσεων 24grammata και το προφίλ του βιβλίου στο facebook)

Μπορείτε να “συναντήσετε” διαδικτυακά την Έλενα Μπολονάση:

  • στο προσωπικό λογαριασμό της στο Facebook και στο Instagram

…και να γνωρίσετε τον Λόφο του Ερνιόν

ISBN βιβλίου (978-618-20107-61)

 

 

 

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Χρύσα Μπάτου

"Το γράψιμο δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κατευθυνόμενο όνειρο." - Χόρχε Λουίς Μπόρχες "Ονειροπόλα" δυναμική, πειθαρχημένα απρόβλεπτη, ζωηρά εκκεντρική. Ή αλλιώς ο 24χρονος εαυτός μου που πασχίζει να σκαρώσει πάνω σε τσαλακωμένα αποκόμματα ξεχασμένους στίχους. Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, απόφοιτος της Κλασικής Φιλολογίας του Α.Π.Θ., με διακαή πόθο τη δημοσιογραφία και υποτροφία σε ιδιωτική σχολή δημοσιογραφίας. Εθισμένη στη συγγραφή, τη σοκολάτα, τη μόδα, την υποκριτική, τις φωτογραφίες, το ποδόσφαιρο και.. πάντα σ' ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Κυνηγημένη από μία ανάγκη να αποτυπώσει στο χαρτί ιδέες, ιδέες και αισθήσεις που γίνονται λέξεις, παύλες και τελείες.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Ο Παραθεριστής: Ένα βιβλίο καθρέφτης

ο παραθεριστής

 

Ο Γιώργος Τζιτζικάκης έγραψε ένα βιβλίο καθρέφτη, που καθρεφτίζει τον ίδιο ή μήπως…. τον κάθε αναγνώστη;

Ένας συγγραφέας

που δε βασανίζει τις προτάσεις του

βασανίζει τον αναγνώστη

N.G. Davila

 

Η συνήθειά μου να μη διαβάζω τα οπισθόφυλλα των βιβλίων με έφερε αντιμέτωπη με το παράπονό μου, που ήθελε να εκφραστεί και με την αγανάκτησή μου, που με έπνιξε εκ των έσω.

Ο Παραθεριστής είναι μια ιστορία με αρχή, μέση και… συνέχεια.

Μπορεί να τελειώνει η ανάγνωση, αλλά η ιστορία δεν έχει τέλος. Συνεχίζεται παράλληλα με τη ζωή του αναγνώστη.

Κάθε κεφάλαιο έχει τη δυναμική μιας αυτοτελούς ιστορίας και όλα μαζί επικοινωνούν μέσα από το τούνελ του πόνου, που λιχνίζει την ψυχή του συγγραφέα.

Γουλιά γουλιά γεύεται και ο αναγνώστης τον ίδιο πόνο, μιας και η χαρά ποτέ δεν ολοκληρώνεται και η θλίψη καραδοκεί στη στροφή.

Με την τόλμη του εφήβου και την ευφράδεια του ώριμου άντρα περιγράφονται τα δύσκολα συναισθήματα που γεννιούνται.

Μη γραπωθείτε από κάθε λέξη του κειμένου, γιατί θα χαθείτε στον πλούτο του λεξιλογίου που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Λεξιλόγιο συνεπές, από την πρώτη έως την τελευταία λέξη, άρα ειλικρινές, πηγαίο.

Απολαύστε το αναγνωστικό ταξίδι παρασυρόμενοι από τον άνεμο τούτης της εξομολόγησης.

Εξομολόγηση και γύμνια.

Γύμνια ψυχική.

Εκεί φαίνεται και το μεγαλείο του συγγραφέα. Σε γδύνει, αλλά σου προσφέρει νέα φορεσιά να ενδυθείς.

Τούτο το βιβλίο είναι ένας καθρέφτης και δεν ξέρω αν είναι προτιμότερο να το αγαπήσεις ή να το μισήσεις. Ό,τι αντέχει ο αναγνώστης από τον εαυτό του.

Όσο ειλικρινής είναι μαζί του. Όσο συνεπής είναι με τα «θέλω» του. Όση αλήθεια τολμά να σέρνει μαζί του.

Την αδιαφορία την αφήνω για τους αμετανόητα αμυντικούς…

 

Για όσους θέλουν να διαβάσουν το οπισθόφυλλο:

Ο Παραθεριστής είναι οργισμένος και προκλητικός. Νιώθει ηττημένος και μόνος. Ενίοτε αγαπά τα πάντα και άλλοτε τα αποστρέφεται. Παραθερίζει σε ένα ελληνικό νησί, παρατηρεί τους γύρω του, συναναστρέφεται και συγκρούεται με ήρωες που του προκαλούν εντύπωση, ρισκάρει να μιλήσει για όσα άλλοι δεν μιλούν, και νιώθει ένας παρίας, ένας αταίριαστος άνθρωπος με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Κατ’ ουσίαν, ο Παραθεριστής είσαι εσύ! Εσύ που συναναστρέφεσαι άλλους προσπαθώντας να τους καταλάβεις και εκείνοι που επιχειρούν να κάνουν το ίδιο μαζί σου. Εσύ που το μυαλό σου καταγράφει όσα εισπράττει από την κοινωνία γύρω σου και έρχονται μέρες τις οποίες νιώθεις κομμάτι της, ενώ άλλες δεν ταιριάζεις με τίποτα μαζί της.

Ο Παραθεριστής εξιστορεί την ιστορία του για συγκεκριμένο λόγο. Η καταγραφή του αποτελεί ένα πρότυπο θεραπευτικό πείραμα που συστήθηκε στον συγγραφέα από ψυχιάτρους και ψυχολόγους προς απόσπαση της σκέψης από στρεσογόνες, καταθλιπτικές και αυτοκτονικές τάσεις. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε πραγματικές εμπειρίες και ταυτόχρονα ένα τραχύ εγχειρίδιο του ευ ζην, που μιλά για την αναζήτηση της ουσίας της ζωής, τη δράση αντί της παραίτησης, την επιφάνεια των διαπροσωπικών σχέσεων, την εξάλειψη των ταμπού, την αποδοχή του εαυτού μας και την αποτύπωση της τρέλας ως ένα ακόμη πρόσωπο του στρες που μαστίζει τις ζωές όλων μας.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Παρασκευή Μπακέλλα

Συγγραφέας στις εκδόσεις Ελκυστής, Master in Pain Management-University of Ioannina, Αρχισυντάκτρια στη στήλη "Ψυχολογία" του maxmag

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Πίσω απ’ την οθόνη…

Πηγή: smeyersu.wordpress.com

Social media – Η νέα μάστιγα

H οθόνη του κινητού αναβοσβήνει ρυθμικά. Τα δάκτυλα κινούνται με τόση μεγάλη ταχύτητα και επιδεξιότητα, σαν από συνήθεια. Σαν από συνήθεια; Μα…Αναμφίβολα από συνήθεια. Η ζωή στο mute και η ψευδαίσθηση ικανοποίησης στα ύψη. Αδιαμφισβήτητα, τα social media εισέβαλλαν στις ζωές χιλιάδων ανθρώπων προσφέροντας απλόχερα πληθώρα δυνατοτήτων και εφαρμογών. Εκτός όμως από τα πλεονεκτήματα της καθημερινής χρήσης τους, η ποιότητα ζωής άρχισε να μετρά αντίστροφα, σαν κλεψύδρα που σιγά σιγά ξεγλιστράει κι ένας κόκκος άμμου. Η ζωή πίσω απ’ την οθόνη είναι πια γεγονός!

 

Η ζωή πίσω απ’ την οθόνη

Τα προφίλ ήρθαν να αντικαταστήσουν την άμεση επικοινωνία. Η ανάγκη για προβολή ξεπρόβαλλε τόσο απρόοπτα, τόσο γρήγορα ώσπου να ανοιγοκλείσεις τα βλέφαρα σου. Πρόσωπα που υποκρίνονται πίσω από μια οθόνη, πρόσωπα που πασχίζουν να δώσουν το καλύτερο τους χαμόγελο στο βωμό των social media ενώ την αμέσως επόμενη στιγμή δείχνουν μελαγχολικά. Γιατί όλο αυτό; Διότι δε μπορούν να  λάβουν την αίσθηση της ικανοποίησης και της επιβράβευσης διαφορετικά. Μόνο παρουσιάζοντας μια ψεύτικη ζωή, πασχίζοντας να λάβουν μεγαλύτερη απήχηση από likes, προβολές, σχόλια. Με αυτό τον τρόπο πιστεύουν  πως θα νιώσουν την πληρότητα στο μεγαλείο της. Μα και ποιος δε θα ήθελε να είναι αρεστός; Ο καθένας από εμάς, μη γελιόμαστε. Όμως το μόνο που πρόκειται να λάβεις είναι μια πρόσκαιρη χαρά, ένα πρόσκαιρο αίσθημα “γαλήνης”¨. Αμέσως μετά θα βουλιάξεις και πάλι στη κενότητα και ματαιοδοξία. Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί πασχίζεις να δείξεις μία άλλη, διαφορετική, “ιδανική” ζωή; Γιατί αγωνίζεσαι ; Με ποιον ανταγωνίζεσαι ;

 

Πηγή: thearthunters.com

Η “ηλεκτρονική υπερφαγία”!

Έχουμε τόσο πολύ συνηθίσει με το που ανοίγουμε τα μάτια μας κάθε πρωί, αυτομάτως να επισπεύδουμε να ανοίξουμε το κινητό. Να βυθιστούμε στην πλάνη των δημοσιεύσεων, αντί να ακολουθήσουμε την καθημερινή ρουτίνα μας. Αυτό το πολύχρωμο “φωτοστέφανο” κρούει σαν καμπάνα πειρασμού και εμείς ανήμποροι να ξεδιψάσουμε το μυαλό και το σώμα μας ακολουθούμε πιστά. Σαν εθισμένοι σε μια πραγματικότητα μη ρεαλιστική και πολλές φορές φαντασιακή. Η ζωή σε παύση και κολλημένη πίσω απ’ την οθόνη, να περιμένει και να παρατηρεί ανυπόμονα τις ζωές άλλων. Άλλων; Ναι σωστά διάβασες, άλλων. Ακούγεται τραγελαφικό άλλα έτσι είναι. Kαι η δική σου ζωή που βρίσκεται; Έχουμε ξεχάσει να ζούμε. Έχουμε ξεχάσει τι θα πει πραγματική ζωή. Πλέον ως πραγματική και αληθινή ζωή νοείται η κόκκινη ή η μπλε ή η πράσινη ή κι εγώ δε γνωρίζω ποια ακόμη ειδοποίηση. Εγκλωβισμένοι σε έναν παθητικό κόσμο, μουδιασμένοι νοητικά, ψυχικά, σωματικά δεχόμαστε αφιλτράριστα οτιδήποτε μας πλασάρουν. Μια “ηλεκτρονική υπερφαγία” θα συμπληρώσω εγώ.

 

Η πραγματική ζωή είναι εδώ!

Οι ζωές των άλλων θα συνεχίσουν να υπάρχουν, να πλασάρονται, να ποστάρονται. Μην ανησυχείς δε φεύγουν, εκεί θα είναι!  Εκεί θα είναι και τα ακριβά ταξίδια, εκεί θα είναι και το τρελά ερωτευμένο ζευγάρι, η  λεγόμενη “ιδανική σχέση”, εκεί θα ζει και θα παρουσιάζεται και η “τέλεια ζωή¨.  Στο διαδίκτυο! Όχι δεν αστειεύομαι, εκεί θα βρίσκεται, γιατί μόνο εκεί μπορεί να υπάρχει! Η πραγματική ζωή από την άλλη είναι το εντελώς αντίθετο. Η πραγματική ζωή βρίσκεται εδώ κι όχι πίσω απ’ την οθόνη. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν δεν ασχοληθείς, εξελίξεις και βελτιώσεις τη δική σου ζωή δε θα αλλάξει απολύτως τίποτα. Επομένως σήκω από τον καναπέ, άσε πια αυτό το κινητό, ξεκόλλα απ΄την οθόνη και ζήσε!

Μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις τη σχέση σου με τα social media;

 

 

Η πραγματική ζωή αρχίζει εκεί που σταματά η βολεμένη καθημερινότητα.

Μανώλης Δουκίδης, Έλληνας συγγραφέας

 

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Χριστοδούλου Αικατερίνη

Η Χριστοδούλου Αικατερίνη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπουδάζει στο τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και ειδικεύεται στην Μεσαιωνική και Νεοελληνική Φιλολογία. Τα ενδιαφέροντα της διευρύνονται και στον κλάδο ομορφιάς, καθώς έχει λάβει διακρίσεις σε διαγωνισμούς, μιας και είναι απόφοιτος σχολής Αισθητικής και Κομμωτικής τέχνης. Δηλώνει λάτρης της ποίησης και της λογοτεχνίας. Αναρτά το έργο της στη συγγραφική πλατφόρμα του Wattpad με τίτλο «Ζωή και Ποίηση». Αρθρογραφεί σε ιστολόγια ψυχαγωγίας και περιοδικά, και είναι συντάκτης στο λογοτεχνικό blog «Ονείρων Πένες». Ποιήματα της έχουν αναρτηθεί και δημοσιευθεί σε ηλεκτρονικά - έντυπα περιοδικά και σελίδες τέχνης. Μελλοντικό της όνειρο είναι να κρατήσει στα χέρια της τους «καρπούς» της γραφής της. Όσοι την γνωρίζουν, την χαρακτηρίζουν ως μια αθεράπευτα ρομαντική προσωπικότητα που ονειρεύεται να ζήσει το δικό της παραμύθι…

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της νύχτας, ένα παραμύθι για τη διαχείριση των φόβων

Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της ΝύχταςΗ  Χριστίνα Μιχαηλίδου κυκλοφόρησε το πρώτο της παραμύθι με τίτλο “Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της νύχτας” από τις εκδόσεις Οσελότος σε εικονογράφηση του Αριστείδη Καραβία.

Ο Σκοταδούλης, που όλοι τον αγαπούσαν αναλαμβάνει μία σπουδαία δουλειά. Μετά το ηλιοβασίλεμα σέρνει τον  Μανδύα του πάνω από την πόλη για να καλυφθεί το φως της ημέρας. Είναι η ώρα που όλοι μικροί, μεγάλοι και  ζωάκια ξεκουράζονται. Ο Μανδύας του Σκοταδούλη παραμένει πάνω από την πόλη μέχρι να έρθει η φίλη του η Ανατολή για να της παραχωρήσει τη θέση του.

Όλα κυλούσαν ήρεμα μέχρι που εμφανίστηκε μια μάγισσα, η Φοβοσκοταδίτσα. Τι θα γίνει μετά;

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά  προσχολικής ηλικία αλλά και μεγαλύτερα. Πρόκειται για ένα παραμύθι με  τρυφερότητα και ενσυναίσθηση. Άρτιο παιδαγωγικά με αδιαμφισβήτητη λογοτεχνική αξία μεταδίδει μηνύματα και αξίες. Αγγίζει ένα θέμα που απασχολεί ήδη την ελληνική, φιλοσοφική σκέψη από τις απαρχές της που είναι η διαμάχη φωτός και σκοταδιού. Το φιλοσοφικό του υπόβαθρο ενισχύεται με την ψυχολογική του προσέγγιση η οποία εστιάζει στη διαχείριση των φόβων. Ένα παραμύθι με έντονο το στοιχείο της διακειμενικότητας και διαχρονικότητας. Η εικονογράφηση, με όμορφα χρώματα και ευφάνταστα σχέδια αποτυπώνει το κείμενο με επιτυχία, δημιουργώντας ένα άρτιο αποτέλεσμα.

Η συγγραφέας επισημαίνει σε συνέντευξή της “Με το παραμύθι μου «Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της νύχτας», θα ήθελα να μεταδώσω το μήνυμα πως τη δύναμη για να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας την έχουμε μέσα μας. Η δική μας οπτική απέναντι στους φόβους μας αλλάζει και τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Ο Σκοταδούλης έχει τη μορφή ενός φίλου που μας στηρίζει και μας επιβραβεύει. Είναι η αφορμή για να αναλάβουμε δράση και να φτιάξουμε «το ξόρκι» που θα διώξει μακριά το φόβο για το σκοτάδι.”

Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της Νύχτας
Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της Νύχτας

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Όταν ο Σκοταδούλης απλώνει τον Μανδύα της νύχτας στην πόλη, ύστερα από κάθε ηλιοβασίλεμα, μικροί και μεγάλοι χαλαρώνουν και απολαμβάνουν τον ύπνο τους. Τι γίνεται όμως όταν η κακιά μάγισσα Φοβοσκοταδίτσα θα αιχμαλωτίσει τον Σκοταδούλη στο κάστρο της; Οι άνθρωποι θα μείνουν για πάντα κακόκεφοι και κουρασμένοι; Γιατί τελικά τα παιδιά είναι εκείνα που αναλαμβάνουν δράση; Θα καταφέρουν να φέρουν πίσω τον Σκοταδούλη και τον Μανδύα της νύχτας; «Αν ψάξετε μέσα σας, θα βρείτε τα πολύτιμα συστατικά για να νικήσετε για πάντα τη μάγισσα Φοβοσκοταδίτσα», λέει ο Σοφός Γέροντας στα παιδιά. Θα καταφέρουν όμως να φτιάξουν το μπαλονοξόρκι πριν να είναι πολύ αργά, και τι δώρο θα κερδίσουν αν τα καταφέρουν;

Ένα παραμύθι για μικρά και μεγάλα παιδιά που όταν πιστέψουν στις δυνατότητές τους μπορούν να καταφέρουν τα πάντα, ακόμα και να νικήσουν τον φόβο του σκοταδιού!

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα

H Χριστίνα Μιχαηλίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατέχει Master of Business Administration από το Derby University. Εργάστηκε πολλά χρόνια ως καθηγήτρια στον ιδιωτικό τομέα, στην εκπαίδευση ενηλίκων. Επίσης απασχολήθηκε σε τμήματα Πωλήσεων, Μάρκετινγκ και Ανθρώπινου Δυναμικού. Η γραφή ήταν πάντα για εκείνη ένα θεραπευτικό ταξίδι ψυχής. Γράφει ποιήματα, διηγήματα, παραμύθια. Κείμενά της έχουν φιλοξενηθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, σε συλλογικά βιβλία και έχουν βραβευτεί. Είναι αρθρογράφος σε ηλεκτρονικό περιοδικό. Το παραμύθι «Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της νύχτας» είναι το πρώτο της συγγραφικό έργο. Είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες.

Το παραμύθι μπορείτε να το προμηθευτείτε από το e shop των εκδόσεων Οσελότος κάνοντας κλικ εδώ ή με παραγγελία από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Στέλλα Γιαννοπούλου

Βέρα Θεσσαλονικιά με λατρεία στα αμάξια, το διάβασμα και τη μαγειρική. Με εκφράζει: «Κάθε άνθρωπος δίνει την δική του μάχη ενάντια σε κάποιο αυταρχικό κατεστημένο του καιρού του, για να ζήσει με τους δικούς του όρους»

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

BrunchBox: Το απόλυτο brunch spot της Θεσσαλονίκης

Η εστίαση επιτέλους άνοιξε και όλα τα αγαπημένα μας καταστήματα είναι ανοιχτά και μας περιμένουν. Απανταχού σουρτούκια ενωθείτε και ελάτε να πάμε για καφέ, φαγητό, κοκτέιλ και άλλα πολλά. Σε μέρη τα οποία κατά καιρούς θα σου προτείνουμε εδώ στην αγαπημένη σου στήλη.

BrunchBox

BrunchBox
Πηγή: Facebook page του καταστήματος

Σήμερα λοιπόν θα σε πάω στο απόλυτο brunch spot στην ανατολική πλευρά της πόλης και πιο συγκεκριμένα στο  BrunchBox στην Θέρμη. Στο BrunchBox λοιπόν θα βρεις πολλές επιλογές για να απολάυσεις ένα ωραίο brunch. Θα έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις γλυκές και αλμύρες λιχουδιές για όλα τα γούστα. Puncakes oreo, bueno, cheesecake, banana σε περιμένουν να τα απολάυσεις και να βυθιστείς στην πιο γλυκιά απόλαυση.

Φυσικά θα βρεις και πολλές επιλογές σε αλμύρα puncakes όπως puncake american με μπέικον, gouda, καλαμπόκι, ντοματίνια και σως τυριού και puncake barbeque με καραμελωμένα κρεμμύδια, ντομάτα, bbq σως, καπνιστή μπριζόλα και philadelphia. Στο μενού θα ανακαλύψεις και άλλες επιλογές για brunch.  Όπως αυγόφετες, ομελέτες, αυγά scrambled, αυγά μάτια και εννοείται θα βρεις παραδοσιακό english breakfast που λένε και στο χωρίο μου. Αν είσαι της υγιεινής διατροφής και επιλέγεις να τρως energy bowls  σου έχω πολλές επιλογές όπως γιαούρτι με μέλι, ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα φρούτα.

Στο μενού θα ανακαλύψεις και πολλά snacks όπως σπιτικές και φρέσκες πίτες και πολλές σαλάτες. Όπως chicken avocado με σπανάκι, ρόκα, σχοινόπρασο, κοτόπουλο, αβοκάντο, καλαμπόκι, μπέικον, ντοματίνια, σως λεμονιού. Μπορείς να το επιλέξεις είτε για κύριο είτε για συνοδευτικό στο brunch σου.

Τέλος, μαζί με οοόλα αυτά που σου ανέφερα ως επιλογές για να απολαύσεις μοναδικό brunch, θα επιλέξεις κάτι συνοδευτικό για να πιεις. Το μενού του BrunchBox έχει επιλογές σε καφέ, χυμούς, smoothies, fitness smoothies, σπιτική λεμονάδα και βυσσινάδα. Θα βρεις milkshakes με γάλα, παγωτό, φράουλες, μπισκότο βανίλια και cheesecake cream. Σοκολάτες, γρανίτες και πολλές επιλογές σε τσάι σε περιμένουν για να απολαύσεις ένα ολοκληρωμένο brunch. Ιδανική επιλογή για μια ωραία έξοδο τώρα που η εστίαση είναι πλέον ανοιχτή.

Πληροφορίες:

Τοποθεσία: Κολοκοτρώνη 25, Θέρμη

BrunchBox

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Κλημεντίνη Σκιάλση

Από εδώ η Κλημεντίνη, έχει τελειώσει τις σπουδές της στην δημοσιογραφία και ευελπιστεί να ακολουθήσει αυτό επάγγελμα, της αρέσει πολύ η πόλη που ζει (Θεσσαλονίκη) και για αυτό γράφει για αυτήν!

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Η διαχρονικότητα της μοναξιάς του Έντουαρντ Χόπερ

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: useum.org

Ο  Αμερικανός Έντουαρντ  Χόπερ ίσως είναι ο μοναδικός ζωγράφος που συνδέεται τόσο άμεσα με την μοναξιά του ανθρώπου. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί από εμάς ταυτιστήκαμε  με το έργο του κατά την περίοδο της καραντίνας.  Μοναχικοί άνθρωποι που κοιτάζουν τον χαοτικό έξω κόσμο ή εντός τους, πίσω απ’ τα παράθυρα των πόλεων, κι άνθρωποι  αποξενωμένοι  στο πλήθος,  χαρακτηρίζουν μεγάλο μέρος του έργου του. Αναμφίβολα  οι πίνακες του Χόπερ είναι παγκόσμιοι και διαχρονικοί όσο και η μοναξιάς μας.


Ένας μικρός  διανοούμενος

Ο Έντουαρντ Χόπερ γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου του 1882, στο Νιάκ της Νέας Υόρκης σε μια μεσοαστική οικογένεια. Οι γονείς του ήταν Ολλανδικής καταγωγής και διατηρούσαν κατάστημα πώλησης ξηρών προϊόντων. Η οικογένεια είχε οικονομική άνεση και ο Έντουαρντ μαζί με την αδελφή του Μάριον έζησαν όμορφα παιδικά χρόνια, χωρίς στερήσεις.

Οι γονείς των παιδιών ήταν λάτρεις της τέχνης και μετέδωσαν την ίδια αγάπη και το ενδιαφέρον  και στα παιδιά τους, επηρεάζοντας  έντονα την προσωπικότητά τους και ιδιαίτερα του μικρού Έντουαρντ.  Έτσι, δεν έλειπαν οι θεατρικές παραστάσεις, οι συναυλίες και οι επισκέψεις σε μουσεία από την καθημερινότητά τους. Η ανατροφή του Έντουαρντ Χόπερ αλλά και το περιβάλλον της μικρής πόλης που μεγάλωσε τον κατεύθυναν από νωρίς στον δρόμο της ζωγραφικής αλλά και της εσωστρέφειας.

Ως έφηβος βοηθούσε συχνά στην οικογενειακή επιχείρηση αλλά εκείνο που κέρδιζε τον χρόνο του ήταν το διάβασμα, οι μοναχικές βόλτες και τα σχέδια στο χαρτί, γι΄αυτό ο πατέρας του τον είχε χαρακτηρίσει ως έναν μικρό διανοούμενο. Οι γονείς του αγοριού αν και ακολουθούσαν τις αυστηρές αρχές των Βαπτιστών, δεν απέτρεψαν τον γιό τους απ’ το να ακολουθήσει τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες.

'Εντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.fractalart.gr / Ο ‘Εντουαρντ Χόπερ σε νεαρή ηλικία.

Ένα παιδί στις όχθες του ποταμού Χάντσον

Ο Έντουαρντ Χόπερ υπήρξε ένα πολύ ήσυχο και εσωστρεφές παιδί, ιδιαίτερα επιφυλακτικό και μοναχικό. Η φύση του αυτή, δεν του επέτρεπε να έχεις πολλούς φίλους και προτιμούσε να αφιερώνει τον χρόνο του στα βιβλία και την ζωγραφική του.  Άρχισε να σχεδιάζει κιόλας από την ηλικία των πέντε ετών.

Το περιβάλλον της μικρής του πόλης και ο ποταμός Χάντσον φαίνεται πως του ασκούσαν μια μαγνητική έλξη. Το σπίτι του στο Νιάκ βρισκόταν σε ένα λόφο με θέα στον ποταμό Χάντσον, βόρεια της Νέας Υόρκης. Εκείνη την εποχή το Νιάκ ήταν ένας κόμβος διαμετακόμισης και βιομηχανίας, γεμάτος ζωή.  Υπήρχε ένας ενεργός σιδηροδρομικός σταθμός, τρεις ναυπηγικές εταιρείες κι ένα λιμάνι για ατμόπλοια. Ο νεαρός Έντουαρντ λάτρευε να περνά τις μέρες του δίπλα στο ποτάμι, παρατηρώντας και σχεδιάζοντας τα ξάρτια και απεικονίζοντας διάφορες φάσεις της κατασκευής των σκαφών.

Αυτή η πρώιμη περίοδος τεκμηριώνεται σε πολλά σχέδια σκαφών και πλοίων καθώς και σε πολλά χειροποίητα ξύλινα μοντέλα. Ως έφηβος δημιούργησε ένα σκάφος σε πλήρες μέγεθος και του άρεσε τόσο πολύ αυτή η ενασχόληση που σκεφτόταν σοβαρά  να ακολουθήσει καριέρα στη ναυτική αρχιτεκτονική. Η ωριμότητα  με την οποία  προσέγγισε τις καλλιτεχνικές του φιλοδοξίες είχε ήδη αποκαλυφθεί μέχρι την ηλικία των 10 ετών,  όταν άρχισε να υπογράφει και να χρονολογεί τα σχέδιά του.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.lifo.gr / Edward Hopper «Η ακτή Lee», 1941, λάδι σε καμβά.

Ένας λυπημένος εικονογράφος

Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1899, ο Έντουαρντ Χόπερ ακολούθησε την πρόταση των γονιών του  να παρακολουθήσει σπουδές εικονογράφησης. Έτσι, φοίτησε ένα χρόνο στο New York School of Illustration στο Μανχάταν και αργότερα συνέχισε στο New York School of Art. Το 1905, ο Χόπερ άρχισε να εργάζεται ως εικονογράφος για ένα διαφημιστικό πρακτορείο της Νέας Υόρκης. Κατά την διάρκεια αυτής της εργασίας ανακάλυψε πως δεν του άρεσε πολύ η εικονογράφηση, δεν τον γέμιζε όσο περίμενε και συνεχώς αναζητούσε την ελευθερία να ζωγραφίζει από τη φαντασία του. Εκτός από αυτόν τον περιορισμό όμως, η εικονογράφηση δεν του απέφερε πολλά έσοδα  και η εξέλιξη σε αυτή τη δουλειά ήταν ιδιαίτερα αργή. Δυστυχώς, όμως, αναγκάστηκε να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα για να κερδίσει τα προς το ζην για σχεδόν είκοσι  ακόμη χρόνια έως ότου απογειωθεί η καριέρα του στη ζωγραφική.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.nrm.org / Εικονογράφηση του Έντουαρντ Χόπερ με τον τίτλο: Men Seated at Café Table (1906). Whitney Museum of American Art, New York.

Ο Έντουαρντ Χόπερ στη μοναξιά των δρόμων

Ο Χόπερ ταξίδεψε τρείς φορές στην Ευρώπη μεταξύ του 1906 και του 1910, με δύο παρατεταμένες διαμονές στο Παρίσι. Η επιρροή των Ιμπρεσιονιστών τον οδήγησε στους δρόμους για να σχεδιάσει και να ζωγραφίσει τον «καθαρό αέρα», ή να ζωγραφίσει , όπως  περιέγραψε ο ίδιος, «το γεγονός», εννοώντας την ακέραιη πραγματικότητα των δρόμων.

Αφού επέστρεψε από το τελευταίο του ταξίδι στο εξωτερικό το 1910,  μετακόμισε μόνιμα στη Νέα Υόρκη και, το 1913, εγκαταστάθηκε στην πλατεία Washington, στον αριθμό 3. Αυτό θα ήταν το σπίτι και το στούντιο του για το υπόλοιπο της ζωής του. Την ίδια χρονιά πούλησε την πρώτη του ζωγραφική, Sailing (1911), για 250 δολάρια.  Αν και δεν σταμάτησε ποτέ να ζωγραφίζει, πέρασαν έντεκα ολόκληρα  χρόνια μέχρι να πουλήσει τον επόμενο πίνακά του.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.wikiart.org / Ο πρώτος πίνακας που πούλησε ο Έντουαρντ Χόπερ με τον τίτλο: Sailing (1911)

Η συνάντηση με την Τζόζεφιν και την επιτυχία

Το 1923, ο Χόπερ ταξίδεψε το Γκλούτσεστερ της Μασαχουσέτης. Εκεί συνάντησε την Τζόζεφιν  (Josephine Nivison), την οποία είχε γνωρίσει πολλά χρόνια νωρίτερα ως φοιτητής τέχνης. Εκείνο το καλοκαίρι  δούλεψε σε ακουαρέλα και η Τζόζεφιν τον ενθάρρυνε αργότερα, εκείνο το έτος, να συμμετάσχει σε μια παράσταση στο Μουσείο του Μπρούκλιν, όπου εξέθεσε έξι ακουαρέλες, συμπεριλαμβανομένου του The Mansard Roof (1923), έργο το οποίο το μουσείο αγόρασε για 100 δολάρια. Το 1924, το ζευγάρι παντρεύτηκε. Η Τζόζεφιν έγινε η μούσα, το μοντέλο  και ο πιο ένθερμος υποστηρικτής του Χόπερ. Την ίδια χρονιά ο ζωγράφος πραγματοποίησε  μια ατομική έκθεση υδατογραφιών στη γκαλερί Frank K. M. Rehn στη Νέα Υόρκη, η οποία  γκαλερί συνέχισε να τον εκπροσωπεί για το υπόλοιπο της ζωής του.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.lifo.gr / Edward Hopper «Λιακάδα δευτέρου ορόφου», 1960, λάδι σε καμβά. Whitney Museum of American Art, New York.

Αυτή η επιτυχία έδωσε τη δυνατότητα στον Χόπερ να σταματήσει επιτέλους να εργάζεται στον τομέα της εικονογράφησης. Κατά τα επόμενα χρόνια, το στυλ του Χόππερ ωρίμασε και πλέον τα έργα του είχαν γίνει αναγνωρίσιμα από το δικό του ιδιαίτερο ύφος. Τα έργα ήταν ως επί το πλείστον μεμονωμένες φιγούρες σε δημόσιους ή ιδιωτικούς εσωτερικούς χώρους, ηλιόλουστα τοπία, έρημοι δρόμοι  και κτίρια, καθώς και διάφορες καθημερινές γωνιές των πόλεων και παραθαλάσσιες σκηνές με φάρους. Το 1930, το House by the Railroad (1925) έγινε ο πρώτος πίνακας που προσχώρησε στη μόνιμη συλλογή του νεοσύστατου Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.lifo.gr / Edward Hopper, «Πρωί στο Cape Code», 1950, λάδι σε καμβά. Smithsonian American Art Museum.

Οι αρχές της δεκαετίας του 1930 ήταν, πράγματι, μια περίοδος μεγάλης επιτυχίας για τον Χόπερ, με πωλήσεις σε μεγάλα μουσεία. Παρά την εμπορική επιτυχία του, ο Χόπερ και η σύντροφός του έζησαν έναν λιτό τρόπο ζωή, περνώντας τις ώρες τους συχνά στον κινηματογράφο,  αφού  στον Χόπερ άρεσαν ιδιαίτερα οι ταινίες, γι αυτό ίσως συχνά οι πίνακες του θυμίζουν φωτογραφίες κινηματογραφικών πλάνων.

Ο Χόπερ συνέχισε να είναι παραγωγικός κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και  κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εργάστηκε στον πιο γνωστό πίνακα ζωγραφικής του, Nighthawks (1942). Μέσα στη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Έντουαρντ Χόπερ συνέχισε να απολαμβάνει την αναγνώριση και την επιτυχία, παρά την άφιξη του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, του ποπ και του μινιμαλισμού στην καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης. Ωστόσο δεν χαρακτηρίζεται  παραγωγικός ζωγράφος. Συχνά δυσκολευόταν να βρει το θέμα του, να αποφασίσει ποια χρώματα θα χρησιμοποιούσε και χρειαζόταν  πολύ χρόνο για να επεξεργαστεί τις λεπτομέρειες της σύνθεσης μέσω πολλών μελετών.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.lifo.gr / Εdward Ηopper – Nighthawks oil on canvas (1942). Art Institute of Chicagο.

«Οι άνθρωποι είναι τοπία μοναξιάς»

Ο Χόπερ αντλούσε  τα θέματά του  από δύο κύριες πηγές: Η μία συνοψίζει , τα κύρια κοινά χαρακτηριστικά της αμερικανικής ζωής και αποτυπώνεται με σκηνές σε βενζινάδικα, εστιατόρια, μοτέλ, θέατρα, σιδηρόδρομους και σκηνές δρόμου, και οι δεύτερη πηγή είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι της καθημερινής Αμερικής, και τα τοπία που συναντούν. Τα τοπία του Χόπερ εμπίπτουν σε τρεις κύριες ομάδες: καθαρά τοπία με βράχια, θάλασσα και γρασίδι, φάροι και αγροικίες, καθώς και ιστιοφόρα. Αρκετές φορές  συνδύαζε αυτά τα στοιχεία. Οι περισσότεροι από αυτούς τους πίνακες απεικονίζουν έντονο φως και καλό καιρό. Ο Χόπερ ζωγράφισε την πλειονότητα των καθαρών θαλασσινών τοπίων κατά την περίοδο 1916 – 1919 στο νησί Monhegan.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: www.lifo.gr / Edward Hopper «Ο λόφος του φάρου», 1927, λάδι σε καμβά, Dallas Museum of Art.

Η αστική αρχιτεκτονική και τα αστικά τοπία ήταν επίσης σημαντικά θέματα για τον Χόπερ. Ήταν συναρπασμένος με την αμερικανική αστική σκηνή, «η εγγενής αρχιτεκτονική μας με την φρικτή ομορφιά της {…} ενδιαφέρομαι περισσότερο για το φως του ήλιου στα κτίρια και τις φιγούρες από οποιονδήποτε άλλο συμβολισμό» έλεγε ο ίδιος.  Τα περισσότερα από τα έργα ζωγραφικής του Χόπερ εστιάζονται στη λεπτή αλληλεπίδραση των ανθρώπων με το περιβάλλον τους, που πραγματοποιούνται με σόλο φιγούρες, ζευγάρια ή ομάδες. Τα κύρια συναισθηματικά του θέματα είναι η μοναξιά ή μοναχικότητα, η λύπη, η πλήξη και η παραίτηση, η ακινησία, η, κατά κάποιον τρόπο, αναστολή της ζώης, η αποξένωση, η απομόνωση.

Έντουαρντ Χόπερ
Πηγή εικόνας: upload.wikimedia.org / Edward Hopper, Automat, oil on canvas (1927). Des Moines Art Center.

Εκφράζει τα συναισθήματα σε διάφορα περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένων των γραφείων, δημόσιους χώρους, διαμερίσματα, δωμάτια ξενοδοχείων, δρόμους και μέσα μαζικής μεταφοράς. Σαν να δημιουργούσε φωτογραφίες για μια ταινία, ο Χόπερ τοποθετούσε τους χαρακτήρες του λες  και είχαν συλληφθεί λίγο πριν ή αμέσως μετά την κορύφωση μιας κινηματογραφικής σκηνής. Οι μοναχικές φιγούρες του Χόπερ είναι κυρίως γυναίκες – ντυμένες, ημίγυμνες και γυμνές  που συχνά διαβάζουν ή κοιτάζουν έξω από ένα παράθυρο ή στον εσωτερικό χώρο.

Πηγή εικόνας: www.lifo.gr / Edward Hopper «Άποψη της Ορλεάνης», 1950, λάδι σε καμβά,Fine Arts Museums of San Francisco.

Τα γυμνά του Χόπερ είναι σχεδόν όλα γυναίκες. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους καλλιτέχνες που ζωγράφισαν το γυμνό της γυναίκας για να δοξάσουν τη γυναικεία μορφή και να τονίσουν τον γυναικείο ερωτισμό, τα γυμνά του Χόπερ είναι μοναχικές γυναίκες που εκτίθενται ψυχολογικά.

Πηγή εικόνας: www.lifo.gr / Εdward Ηopper – Hotel room (1931).

Ο ίδιος ο Χόπερ εξάλλου πέρασε όλη του την ζωή αναζητώντας την μοναξιά, συχνά βυθισμένος στην κατάθλιψη.

Ο Έντουαρντ Χόπερ πέθανε από φυσικά αίτια στο στούντιο του στην πλατεία Ουάσινγκτον, στη Νέα Υόρκη, στις 15 Μαΐου 1967 και ετάφη στο νεκροταφείο Oak Hill στο Νιάκ της Νέας Υόρκης, τον τόπο γέννησής του.  Η σύζυγός του κληροδότησε περισσότερα από τρείς χιλιάδες έργα του στο Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης του Whitney και πέθανε δέκα μήνες αργότερα. Σημαντικοί πίνακες του Χόπερ βρίσκονται, επίσης,  στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, στο Κέντρο Τέχνης Des Moines και στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο.

Πηγή εικόνας: www.sansimera.gr / Αυτοπροσωπογραφία του Έντουαρντ Χόπερ.

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα μικρό ντοκιμαντέρ για τον μεγάλο Αμερικανό ζωγράφο Έντουαρντ Χόπερ, καθώς και να δείτε τον ίδιο να μιλάει για την τέχνη του. (Αγγλικοί υπότιτλοι).


Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό το άρθρο:

Edward Hopper – Biography and Legacy – Ανακτήθηκε από την ηλεκτρονική σελίδα: www.theartstory.org – Τελευταία προσπέλαση 14/5/2021

Edward Hopper – Ανακτήθηκε από τη ν ηλεκτρονική σελίδα: en.wikipedia.org – Τελευταία προσπέλαση 14/5/2021

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Φιλιώ Μόρφη

Γεννήθηκα και ζω στο Βόλο. Σπούδασα δημοσιογραφία και η γραφή είναι η μεγάλη μου αγάπη. Τα βιβλία και οι βόλτες στην πόλη και στην φύση, γεμίζουν ευχάριστα τον ελεύθερό μου χρόνο. Οι άνθρωποι είναι πάντα έμπνευση για μένα και θεωρώ πως τα πάντα γύρω μας, ακόμη και τα πιο απλά, μπορούν να μας διδάξουν, αρκεί να τα παρατηρούμε από κάθε οπτική.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

ΣΙΝΕΜΑ

The Courier: Ένα άξιο ψυχροπολεμικό θρίλερ

Μια ταινία που πέρασε απαρατήρητη

0
(0)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ThrillerΒιογραφικήΜυστηρίου ΕΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: 2020 ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 112' ΧΡΩΜΑ: Έγχρωμη
Σκηνοθεσία: Dominic Cooke Πρωταγωνιστούν: Benedict Cumberbatch, Merab Ninidze, Rachel Broshanan

Το ψυχροπολεμικό θρίλερ, The Courier, με απλό τρόπο διηγείται την ιστορία δύο ανδρών που αγωνίζονται για να αποφευχθεί η πυρηνική καταστροφή.

Μια ταινία που δυστυχώς πέρασε απαρατήρητη, αλλά αξίζει να δείτε.

Από επιχειρηματίας…κατάσκοπος

Το The Courier χρονικά τοποθετείται στη δεκαετία του ’60, εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ Η.Π.Α και Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Greville Wynne (Cumberbatch) έχει μια περίεργη ημέρα, όταν δύο πράκτορες -ένας της CIA και ένας της MI6- τον πλησιάζουν. Αυτό που του ζητάνε είναι πολύ πάνω από τις καθημερινές του επαγγελματικές δραστηριότητες και κυρίως πολύ πάνω από τις δυνάμεις του.

Την ίδια στιγμή στη Σοβιετική Ένωση, το καθεστώς του Νικίτα Χρουστσόφ καλά κρατεί και ο ίδιος φαίνεται να ετοιμάζεται για πυρηνική σύγκρουση με τις Η.Π.Α. Όμως, ο Oleg Penkovsky (Ninidze), πολύ υψηλός αξιωματούχος, παρακολουθεί με φόβο τις εξελίξεις και αποφασίζει να συνεργαστεί με την Αγγλία και τις Η.Π.Α για να σταματήσει αυτό τον πόλεμο. Ωστόσο, ο ίδιος ξέρει -και βλέπει- ότι η ποινή για προδοσία και κατασκοπία είναι απλή και γρήγορη: μια σφαίρα στο κεφάλι.

Τότε οι μυστικές υπηρεσίες της Αγγλίας και των Η.Π.Α αποφασίζουν να στείλουν τον Wynne σαν ξένο επενδυτή και επιχειρηματία στην Σοβιετική Ένωση, ώστε να συνεργαστεί με τον Penkovsky και να μεταφέρει άκρως απόρρητα έγγραφα στην πατρίδα του.

Δεν θα είναι όμως καθόλου εύκολη δουλειά, γιατί παντού υπάρχουν μάτια και στόματα…

Μια προσγειωμένη ταινία  

Αυτό που μου άρεσε κυρίως στο The Courier, είναι ότι παρόλο που δεν χάνει την κινηματογραφική του αφήγηση, δεν έχει ταυτόχρονα και υπερβολές. Δεν έχουμε να κάνουμε με υπερανθρώπους, ούτε σούπερ κατασκόπους.

Έχουμε να κάνουμε με δύο πολύ φοβισμένους άντρες, που δρουν από αγάπη για την πατρίδα τους και τον κόσμο. Δύο άντρες που έχουν αμφιβολίες για αυτό που κάνουνε, μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Επιπλέον, βρήκα ως θετικό σημείο το γεγονός ότι η ταινία δεν μπερδεύει τον θεατή με πολιτικές λεπτομέρειες. Ναι μεν ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν μια πολύ περίπλοκη κατάσταση, αλλά κυρίως ήταν μια τρομακτική κατάσταση. Τρομακτική γιατί οι δύο χώρες απειλούσαν να απελευθερώσουν όπλα μαζικής καταστροφής που θα σκότωναν στη στιγμή εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους.

Σε μια χαρακτηριστική σκηνή, η πράκτορας της CIA προσπαθεί με πολύ απλό τρόπο να πείσει τον Wynne να συμμετέχει στο εγχείρημα, λέγοντας του ότι όσα ξύλινα καταφύγια να χτίσει για την οικογένεια του, τίποτα δεν θα τους σώσει, έτσι και οι πυρηνικοί πύραυλοι προσγειωθούν. Αυτό για μένα είναι και η ουσία της ταινίας. Δύο άνθρωποι που υπερβαίνουν τις δυνάμεις τους, ώστε οι πύραυλοι αυτοί να μην απογειωθούν.

Επενδύστε τον χρόνο σας στο The Courier

Το The Courier δεν είναι η καλύτερη ταινία της χρονιάς, ούτε θα σας αλλάξει τη ζωή. Είναι όμως μια εξαιρετική κατασκοπική ταινία θρίλερ, που πέρασε απαρατήρητη για πολλούς ανθρώπους, αλλά αξίζει να παρακολουθήσετε!

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Mε λένε Στέφανο Κυριαζίδη και σπουδάζω Κοινωνική Εργασία . Λατρεύω τις ταινίες , την μουσική , τα βιβλία , τις επιστήμες και οτιδήποτε μπορεί να μου προσφέρει γνώσεις . Έγινα αρθρογράφος για να εξασκήσω την γραφή μου, να μιλήσω για αυτά που μου αρέσουν και να κάνω τα μάτια του κόσμου να ματώσουν !!!

Δώστε τη δικιά σας βαθμολογία

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΠΟΣΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΔΙΝΕΤΕ

Μέσος όρος: 0 / 5. Συνολικά βαθμολόγησαν: 0

No votes so far! Be the first to rate this post.

Μποχίντζ Σλοβενίας: Η εκκεντρική περιοχή «πνιγμένη» στη φύση

Μποχίντζ Σλοβενίας: Η εκκεντρική περιοχή «πνιγμένη» στη φύση
πηγή εικόνας: www.lonelyplanet.com

Η περιοχή της Μποχίντζ (Bohinj) αποτελεί ένα από τα δυνατά «χαρτιά» του σλοβενικού τουρισμού και στοχεύει κυρίως σε επισκέπτες-λάτρεις της φύσης. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της χώρας και μόλις μία ώρα από την πρωτεύουσα Λιουμπλιάνα. Παρά τη σχετικά χαμηλή της προβολή και δημοτικότητα σε διεθνές επίπεδο, προωθείται συχνά στους πεζοπορικούς κύκλους ως ένας πραγματικός «κρυμμένος θησαυρός» ο οποίος προσφέρει όλα όσα επιθυμεί και αναζητεί ο μέσος επίδοξος εκδρομέας στη φύση.

Η μικρή αλλά μυστηριώδης Μποχίντζ

Η ευρύτερη περιοχή της Μποχίντζ εντάσσεται στον ομώνυμο Δήμο ο οποίος απαριθμεί μόλις 5.200 κατοίκους. Χαρακτηριστικό του μικρού αυτού τόπου αποτελεί η διατήρηση ενός vintage στυλ στον τρόπο δομής της αλλά και στην καθημερινή ζωή και τις ασχολίες των κατοίκων. Με μία βόλτα του ο επισκέπτης θα συναντήσει πολλά χωριά διάσπαρτα μεταξύ τους με πολύ μικρή έκταση δομημένα κυρίως από ξύλινα σπίτια.

Μεταξύ των χωριών δεσπόζει η κτηνοτροφία και η γεωργία με περιπλανώμενος βοσκούς και τους «ακούραστους» κτηνοτρόφους να αποτελούν ένα ενδιαφέρον αξιοθέατο για τους συνηθισμένους στον αστικό τρόπο ζωής των μεγάλων πόλεων. Υπάρχει μάλιστα ένας «μύθος» της περιοχής, ο οποίος αποδίδει το ιδιαίτερο στυλ της-αυστροουγρικού τύπου- στην απομόνωση της, καθότι βρίσκεται στην απέναντι μεριά της λίμνης Μποχίντζ.

πηγή εικόνας: www.flickr.com

Η λίμνη Μποχίντζ

Η εν λόγω λίμνη είναι το σήμα κατατεθέν του ομώνυμου Δήμου. Εκτείνεται σε όλη την κοιλάδα Μποχίντζ για να καταλήξει στον ποταμό Σάβα Μποχίντζκα (Sava Bohinjka). Ωστόσο είναι κυρίως γνωστή για την πλούσια υποβρύχια ζωή της και τους εκπληκτικούς θησαυρούς που κρύβει στο εσωτερικό της. έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο ερευνών ενώ προσφέρεται η δυνατότητα για σχετικές παρουσιάσεις και αφιερώματα στην περιοχή για τους διψώντες τη γνώσει τουρίστες.

Στο βυθό της λίμνης έχουν βρει καταφύγιο κάποια σπάνια θαλάσσια είδη πανίδας με προεξέχουσα παρουσία αυτή της καστανής πέστροφας αλλά και αναρίθμητων και διαφορετικών ειδών μαλακίων. Ωστόσο, ο υδροβιότοπος αυτός θεωρείται και ιδιαίτερα φιλικός προς τους ανθρώπους και κάθε χρόνο «βλέπει» αναρίθμητους επισκέπτες της να δοκιμάζουν στα νερά της τις δυνατότητες τους στο κολύμπι αλλά και σε αρκετά θαλάσσια sports.

sava bohinjka
Πηγή εικόνας: flickr.com

 

Οι δραστηριότητες στη φύση

Οι ιθύνοντες της επαρχίας του Μποχίντζ έχουν επιμεληθεί εξαιρετικά την περιοχή ώστε να αναδείξουν τα προσόντα που αυτή μπορεί να προσφέρει στους ενδιαφερόμενους φυσιολάτρεις της υφηλίου. Έτσι, ο σλοβένικος αυτός «θησαυρός της φύσης» δίνει στους επισκέπτες του μια μεγάλη γκάμα επιλογών για να δραστηριοποιηθούν κοντά στη φύση.

Τα καλοδιατηρημένα μονοπάτια πεζοπορίας μέσα από «μαγευτικές» και αναλλοίωτες στο χρόνο διαδρομές περιμένουν κάθε μέρα τους νέους πεζοπόρους αλλά και ποδηλάτες να τη διασχίσουν και να θαυμάσουν την ηρεμία που μόνο η φύση μπορεί να προσφέρει. Επιπρόσθετα διαθέτει πλήθος λόφων και υψωμάτων που δίνουν τη δυνατότητα τόσο για ορειβασία αλλά και για αναρρίχηση.

πηγή εικόνας: matthewwilliamsellis.photoshelter.com

Στη «σκιά» του βουνού Τρίγκλαφ

Έντονη δραστηριότητα προσφέρει η περιοχή Μποχίντζ ακόμα και στους «εραστές» της χειμερινής περιόδου.  Συγκεκριμένα το βουνό Τρίγκλαφ (Triglav) αποτελεί ένα από τα καλύτερα αξιοθέατα της χώρας, ενώ η όψη του παρίσταται ακόμη και στη εθνική σημαία της Σλοβενίας. Προσεγγίζεται τόσο με ιδιωτικό όχημα όσο και με τελεφερίκ ενώ από τους πρόποδες του έως και την κορυφή του προσφέρει έναν εντυπωσιακό αριθμό καταλυμάτων, καταφυγιών και καλυβών μέχρι  και το περίφημο Βόγκελ (Vogel), το χιονοδρομικό κέντρο του βουνού.

Φτάνοντας κανείς σε ένα ικανοποιητικό ύψος, μπορεί να παρατηρήσει και να θαυμάσει την κοιλάδα που εκτείνεται στη «σκιά» του βουνού αλλά και το Εθνικό Πάρκο (το μοναδικό της χώρας), τα οποία, αμφότερα, φέρουν το όνομα του όρους. Το Πάρκο Τρίγκλαφ  αλλά και η ευρύτερη έκταση προσφέρουν προστασία σε τουλάχιστον 7000 είδη ζώων και 1600 φυτών ενώ αποτελούν κάθε χρόνο κορυφαίο ευρωπαϊκό προορισμό για ακτιβιστές και εθελοντές.

πηγή εικόνας: www.kimkim.com

Η περιοχή της Μποχίντζ αποτελεί έναν εξαιρετικό προορισμό για κάθε ηλικία και για κάθε γούστο. Συνδυάζει βουνό και λίμνη, μυστήριο και επαφή με τη «παρθένα» φύση αλλά, κυρίως ικανοποιεί την πρωταρχική ανάγκη μας ως άνθρωποι να ξεφύγουμε από τους θορύβους και την «βαβούρα» των μεγαλουπόλεων. Μια ανάγκη που όλοι αντιλαμβανόμαστε, ωστόσο πολλές φορές  την αναζητούμε σε πολυδιαφημισμένες χώρες και προορισμούς, αγνοώντας πολύ πιο οικονομικά και κρυμμένα «διαμάντια», όπως η μικρή αυτή περιοχή της Σλοβενίας στο κέντρο των Βαλκανίων.

Πηγές άρθρου:

  • My way of exploring unspoiled nature. Ανακτήθηκε από www.slovenia.info (Τελευταία Πρόσβαση: 7/5/2021)
  • The lake at the end of the world. Ανακτήθηκε από www.bbc.com (Τελευταία Πρόσβαση: 5/5/2021)
  • Spring in Bohinj. Ανακτήθηκε από www.bohinj.si (Τελευταία Πρόσβαση: 5/5/2021)

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Νίκος Ψιλόπουλος

Η τάση για ανακάλυψη του κόσμου είναι κάτι μοναδικό. Κι αυτό είναι που με χαρακτηρίζει. Λατρεύω την αναζήτηση ελληνικών και ξένων τόπων, γνωστών και άγνωστων καθώς και κάθε χαρακτηριστικά του, την ιστορία του, τα σημαντικότερα μέρη και τοπία και φυσικά...τους ανθρώπους του.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Κεφάλαιο 11ο : « Ένα κόμμα, πριν την τελεία.»

 

 

 

Κάθε ιστορία έχει ένα τέλος. Αργά ή γρήγορα, αυτό έρχεται. Και φέρνει μαζί του μηνύματα, διδάγματα, διηγήσεις, εμπειρίες, δάκρυα, πόνο, χαμόγελα, έρωτες και πάθη. Το παρόν, δεν είμαι σίγουρη τί από όλα φέρνει ή αν τα φέρνει όλα μαζί. Μάλλον το τέλος στην ιστορία της Αφροδίτης δεν μας θυμίζει μόνο όλα τα προαναφερόμενα, αλλά και πολλά από εκείνα που βιώνουμε στην πραγματικότητά μας ή την πραγματικότητα του διπλανού μας. Από εκείνα που ζούμε, που ακούμε ή εκείνα που προσπαθούμε να διαχειριστούμε. Έναν αδελφό με κινητικές δυσκολίες, μία συζυγική προδοσία, ένας βιασμός που προκαλείται από τον ίδιο σου τον πατέρα, η πορνεία χάριν της επιβίωσης, προβλήματα υγείας εφ όρου ζωής και άλλα. Πολλά. Που ίσως δεν έτυχαν σε εμάς σήμερα, αλλά δυστυχώς έτυχαν σε κάποιον. Και ο σκοπός αυτής της ιστορίας, ήταν να μπει έστω και για μερικά δεύτερα ο κάθε ένας από εμάς που διαβάζει τις γραμμές αυτές, στη θέση κάποιου άλλου. Και όχι οποιουδήποτε άλλου, αλλά εκείνου που κάτι έχει να πει. Κάποιου που κάτι έχει να αφηγηθεί, κάπως μπορεί να σε βοηθήσει, με κάποιο τρόπο, μόνο καλό να μπορεί να σου κάνει. Γιατί μόνο όταν ζεις μπορείς να έχεις λόγο. Από απόσταση, κανείς δεν έμαθε. Τα λόγια μόνο, δεν είπαν ολόκληρη την αλήθεια.

Το ίδιο έγινε και με την Αφροδίτη. Μόνο που εκείνη έπαθε αρκετές φορές, για να μάθει όχι πως να μην κάνει το ίδιο λάθος, αλλά ότι καμιά φορά το λάθος έρχεται σε σένα. Και εκείνη κλήθηκε πολλές στιγμές να το διαχειριστεί σωστά. Γιατί από λάθη, δεν πρόλαβε να κάνει πολλά. Την θυμόταν εκείνα πολύ νωρίτερα. Τώρα πια στα 79, τόσα χρόνια και τόσες περιπέτειες μετά, το μόνο που μπορεί να θυμηθεί είναι εμπειρίες και ανθρώπινες ιστορίες. Μέσα σε όλα πόνο και θυμό, αλλά ξέρει καλά ότι τα δώρα που της έφερε η ζωή, αξίζουν πολύ περισσότερο να την απασχολούν. Είναι βλέπετε πολλά. Έξι στο σύνολο και την επισκέπτονται απαραιτήτως δύο φορές την εβδομάδα. Μία το μεσημέρι της Κυριακής, για να φάνε μαζί, να τραγουδήσουν και να ευχηθούν καλή εβδομάδα και μία φορά το απόγευμα της Παρασκευής. Σχεδόν αμέσως μετά το σχολείο, για να πούνε τα νέα της εβδομάδας, πόσα μπράβο τους είπαν οι δάσκαλοι και ποιο νέο τραγούδι έμαθαν. Και η Αφροδίτη λάτρευε τις επισκέψεις αυτές. Τις περίμενε αγωνιωδώς, για να της δώσουν ζωή, να την απομακρύνουν για λίγο από το κρεβάτι νοσηλείας του οίκου ευγηρίας. Πάνε χρόνια τώρα που παιδευόταν με την αιμοκάθαρση. Οι γιατροί της είπαν ότι από θαύμα ζει ακόμη. Σαράντα χρόνια ζωής με ένα νεφρό και εκείνο ασθενικό. Πάντα μέσα της πίστευε πως ο θεός δεν την έπαιρνε κοντά του, επειδή της όφειλε να γνωρίσει τα εγγόνια της. Επειδή όφειλε σε εκείνα, την ζωή που στέρησε από την ίδια.

Ο Αλέξανδρος, είχε αποφασίσει ότι θα έμενε μαζί της όπου και να πήγαινε. Αν και ο ίδιος ήταν υγιέστατος, παρά το 79 του χρόνια, ήξερε πως ο χωρισμός του με την Αφροδίτη θα ήταν εκείνο που θα τον αρρώσταινε. Έτσι και αποφάσισε να μετακομίσει μαζί της στον οίκο. Να την φροντίζει, να τη στηρίζει, να της θυμίζει ακόμη όλα εκείνα που την έκαναν χαρούμενη, άρα και εκείνον. Κάποτε ενώθηκαν στην ζωή, τώρα μόνο ο θάνατος θα τους χώριζε.

Η ιστορία κάπου εδώ τελειώνει. Η Αφροδίτη δεν αισθάνεται ότι φοβάται τον θάνατο, ούτε δειλιάζει για την ημέρα που ίσως δεν ξυπνήσει. Υπενθυμίζει στον εαυτό της να ζει την κάθε μέρα της, σαν να ΄ναι η τελευταία. Να χαμογελά, να ευχαριστεί και να μην κρατά μέσα της τον πόνο. Κάποτε προδόθηκε, λατρεύτηκε και άλλοτε ένιωσε ανήμπορη. Όλες αυτές τις στιγμές της όμως, τις βίωνε με ολόκληρο το είναι της. Να αναλάβει τις ευθύνες της. Να κλάψει που πληγώθηκε. Να λυτρωθεί που αγαπήθηκε. Πάντα αποφασισμένη να το ζήσει μέχρι τέλους. Γιατί όλες αυτές οι στιγμές, είναι στην ζωή. Και αν δεν είσαι εκεί για να ορίσεις τον δρόμο σου, τότε κάποιος άλλος θα το κάνει για εσένα. Και είναι κρίμα. Γιατί τότε κάποιος άλλος, θα ζει την δική σου την ζωή.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Λαμπρινή Παπαδόντα

Γεννημένη στην Καλλιπεύκη του Ολύμπου, αισθάνομαι τυχερή που μπορώ να παρατηρώ τον κόσμο παρέα με τους Θεούς. Σπουδάζω Παιδαγωγικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ευελπιστώντας μια μέρα να γίνω μια σπουδαία δασκάλα. Μεγάλωσα ισορροπώντας ανάμεσα στην ονειροπόληση και την πραγματικότητα. Εκνευριστικά ξεροκέφαλη, κυκλοθυμική, ταγμένη πεισματάρα και προσποιούμενη την δυνατή από κούνια. Χόμπι μου από παιδί ο χορός και η αναζήτηση των αιτιών των ανθρώπινων συμπεριφορών. Θαυμάζω τους ανθρώπους με αξίες και εκείνους που έχουν περάσει δύσκολα, με έλκουν όσοι δείχνουν συναισθηματικά συνεσταλμένοι και τρελαίνομαι για τα άτομα με χιούμορ. Εθισμένη στις βόλτες με θέα τον ήλιο, λατρεύω να ακούω τις ιστορίες των μεγαλύτερων και απολαμβάνω τις ωραίες συζητήσεις συνοδευμένες με ένα φλιτζάνι καφέ.

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Κεφάλαιο 8 Α.ΤΑ.Κ.Κ* *Αγνώστης ΤΑαυτότητας Κοσμικές Κρέπες

 

 

Αυγερινός

Φάρμα-κτήμα. Κτήμα-Φάρμα. Φάρμα-κτήμα…. Αμπελώνας! Συγκλονιστηκά περίγυρα δρόμου! Πες μου, από πότε είχατε τόσο μεγάλο πρωτογενή τομέα; Η Εύα μου είπε ότι τα περισσότερα από δαύτα δεν λειτουργούν κανονικά αλλά χρησιμοποιούνται για γλέντια γάμων, πράγμα που δεν αλλάζει τον τομέα παραγωγής. Κτηνοτροφία δεν θεωρούνται οι γάμοι; Χαχα! Κατάλαβες; Είναι αστείο, επειδή υπονοώ ότι όσοι παντρεύονται είναι ζώα! Που τα σκέφτομαι ώρες-ώρες. Θα έπρεπε να τα γράφω κάπου, θα μπορούσαν να κάνουν μεγάλο σουξέ.

Βέβαια θα με ρωτήσεις, “Που”; Πρέπει να επιστρέψω στην Κόλαση. Δεν φημιζόμαστε για τα Όπεν-Μάικ μας. Γιατί όμως όχι; Ποιος λέει ότι δεν μπορώ να οργανώσω ένα; Είμαι ή δεν είμαι ο άρχοντας της Κολάσεως; Είμαι σίγουρος πως, με λίγη δουλειά, το αστείο που μόλις σκέφτηκα θα έκανε μεγάλη επιτυχία με συγκεκριμένα δημογραφικά. Συζυγοκτόνους, αντροχωρίστρες, το 70% όλων των παντρεμένων που πρόλαβαν να φτάσουν τα εξήντα πριν βρουν φρικτό τέλος στη μία ζωή και ακόμη φρικτότερη αρχή στην άλλη…

Πλάκα-πλάκα, πόσο ήσουν πριν πεθάνεις; Να ξέρεις, δεν φαίνεσαι ούτε μέρα μεγαλύτερος από την τελευταία σου. Ή μήπως το σωστό είναι “μεγαλύτερη”; Συγγνώμη, δεν είμαι απολύτως σίγουρος τι είσαι. Συμβαίνει, όταν έχεις περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής σου σε πραγματικότητες όπου κοινωνιοβιολογικοί παράγοντες δεν έχουν σημασία. Δεν έχει πλέον νόημα τι είσαι. Γιατί δεν είσαι πια αυτό. Είσαι νεκρός!

Ξέρεις όμως ποιο είναι το πρόβλημα με αυτό; Με το ότι, για τώρα, δεν είσαι παρά ένας σιωπηλός επιβάτης χωρίς υλική υπόσταση. Δεν μπορώ να ασχοληθώ μαζί σου. Όχι όσο θα ήθελα. Όχι αρκετά για να εμποδίσω το τεραστίων διαστάσεων μυαλό μου από το να σκέφτεται.

Όχι βέβαια ότι σκέφτεται κάτι που δεν θα έπρεπε. Όχι. Φυσικά και όχι! Δεν προσπαθώ να αγνοήσω χιλιάδες φωνές όμοιες με την δική μου που μου λένε να παρατήσω την μικρή, να στείλω την ανθρωπότητα κάπου αλλού πέρα από εμένα, να αφήσω τις πύλες της Κολάσεως να ξεχειλίσουν στα όνειρα των θνητών και να πάω στον Νότιο Πόλο να αράξω με τους πιγκουίνους επειδή τους είναι από κατασκευής αδύνατο να γονατίσουν…. Όχι, δεν είμαι κουρασμένος. Οι θνητοί δεν με κουράζουν. Δεν με κουράζουν επειδή τους καταλαβαίνω. Δεν με κουράζουν επειδή βαθιά μες στην ψυχή τους κανείς τους δεν είναι απόλυτα καλός ή κακός. Δεν με κουράζουν επειδή είναι άνθρωποι…

 

Εύα

Δεν μου αρέσει, όταν είναι σιωπηλός. Σημαίνει ότι σκέφτεται. Τι να σκέφτεται άραγε ο Διάβολος;  Δεν ξέρω, αυτός όμως ξέρει τι σκέφτομαι εγώ. Πρέπει να σκέφτομαι πιο σιγά.

Ωραία Εύα, μπλόκαρες το άμεσο διάβασμα μυαλού. Τώρα τι; Τι ακριβώς θες να σκεφτείς; Τι ακριβώς κάνεις; Βγήκες να πάρεις λίγο χόρτο και κατέληξες σε ένα αρχαίο αμάξι, με τον Διάβολο τον ίδιο, να πηγαίνεις για πρωινό.

Ακούγεται ελαφρώς σουρεαλιστικό, δεν είναι όμως και τόσο άσχημο. Έχω ένα κενό στο στομάχι μου. Θα ήθελα κάτι γλυκό, όχι όμως που να λιγώνει. Κάτι που μπορεί να με χορτάσει. Να με κρατήσει μέχρι το μεσημέρι.

Γιατί; Τι θα κάνεις μέχρι το μεσημέρι; Θα τον βοηθήσεις να πάρει πίσω τα κλειδιά του; Ωραία, βρίσκετε τα κλειδιά και σταματάτε το όλο “Νεκροί εγκληματίες κόβουν βόλτες σε όνειρά”. Μετά τι;

Είναι ανάγκη να σκεφτώ τo μετά, πέρα από το πρωινό; Περνάω καλά. Δεν μπορώ για μια φορά να μείνω στο τώρα;

Έχεις μείνει στο τώρα εδώ και δεκαεφτά χρόνια. Πόσο ακόμα Εύα; Σκέψου λίγο. Σκέψου τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή, μιας και σου αρέσει τόσο το τώρα. Σκέψου αυτόν που κάθεται δίπλα σου. Τον οδηγείς στο να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Το καθήκον του! Κατά κάποιον τρόπο, σου χρωστάει. Τίποτα δεν είναι τζάμπα σε αυτή τη ζωή και, απ’ ότι φαίνεται, ούτε στην άλλη. Σκέψου, τι θα μπορούσε να κάνει ο Διάβολος για εσένα;

«Προς το παρών, να σου πάρει πρωινό»

«Σκατά…»

«Σκέφτηκες χαμηλότερα για τρεις λέξεις και νόμιζες ότι δεν θα μπορούσα πλέον να ακούω;»

«Όταν σκεφτόμουν χαμηλά, δεν μπορούσα εγώ καλά-καλά να με ακούσω…»

«Θορυβώδες μυαλό. Πρέπει να το προσέξεις.»

«Θα προτιμούσα όχι.»

«Όλοι μας. Δεν έχει σημασία όμως τι θέλεις να κάνεις, αλλά τι πρέπει να κάνεις.»

«Κι αν πρέπει να κάνω αυτό που θέλω να κάνω;»

«Δεν έχει διαφορά απ’ το να θέλεις να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις.»

«Ξέρεις τι θέλω;»

«Είμαι ο Διάβολος, ξέρω τι θέλετε όλοι σας. Κρέπες;»

«Κρέπες.»

 

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Νίκος Καλαντζής

Για να δούμε, τι γράφουν συνήθως σε αυτά; Γεννημενος στην Πάτρα το 1998. Ζω ακόμα εδώ το 2021, όχι πολύ μακριά από το μαιευτήριο για την περίπτωση που αλλάξω. γνώμη. Έχω τελειώσει υποκριτική...σχεδόν. Δεν συνηθίζω να τελειώνω πράγματα. Πράγμα που κάνει εντυπωσιακότερο το ότι τελειώνω το οτιδήποτε γράφω. Εν κατακλείδι... τίποτα. Απλά μου αρέσει η λέξη κατακλείδι

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Κεφάλαιο 13: Τζον, Κεφάλαιο 14: Μαίρυ, Κεφάλαιο 15: Τζον

 

 

13 Τζόν

 

Αφού φάγαμε ένα υπέροχο δείπνο όλα έμοιαζαν σωστά.Τίποτα δε χάλαγε την ηρεμία μου.

Πήγαμε πάνω στην κρεβατοκάμαρα, κάναμε έρωτα και κοιμηθήκαμε χωρίς αύριο. Στο όνειρο μου είδα ότι πήγα να βάλω βενζίνη σε ένα παλιό βενζινάδικο. Ήταν τότε που γνώρισα τη γυναίκα μου.

 

Μα ήταν απο άλλη εποχή ;

 

Τότε, άνοιξα τα μάτια μου και την κοίταγα στο σκοτάδι ξαπλωμένος δίπλα της.

Με κοιτούσε και αυτή.

Μα την επόμενη στιγμή έκλεισε τα μάτια της και χάθηκε σαν όνειρο μακρυά.

 

Μαίρη ψιθύρισα.

Αυτό ήταν το όνομα της…

 

 

14 Μαίρυ

 

 

Το επόμενο πρωί ξύπνησα με φωνές και χτυπήματα στην πόρτα μου.

Άνθρωποι εισέβαλαν στο σπίτι μου. Φώναζαν το όνομα μου. Ήταν και οι δυο φίλοι μου που τους είχα δει το προηγούμενο βράδυ. Έψαχναν παντού σε όλα τα δωμάτια,  κάτω στον κήπο, να συνεχίζουν να φωνάζουν το όνομα μου.

 

“Εδώ είμαι” φώναξα, “τι έγινε ;”

 

Κάποιος μπήκε στο δωμάτιο μου, κοίταξε στο κρεβάτι που κοιμόμουν σαν να μην υπήρχα, δεν με είδε. Γύρισε και συνέχισε να ψάχνει καθώς παράλληλα του φώναζα να με ακούσει, να με δεί. Ούρλιαζα σε μια προσπάθεια να προσέξει ότι ήμουν εκεί μα κατάλαβα ότι δεν είχε αποτέλεσμα και τελικά πίστεψα ότι έβλεπα κάποιο όνειρο.

 

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι όπως ήμουν ηρέμησα κάποια στιγμή και συνειδητοποίησα ότι ήμουν δεμένη με περίεργα λουριά που μεγάλωσαν και έφτασαν να σκεπάσουν το στόμα και εξάλειψαν τις ελεύθερες κινήσεις που μπορούσα να κάνω. Με κρατούσαν ακίνητη μέχρι που έγιναν σκοτάδι και μου κάλυψαν το σώμα, τα μάτια και τα αυτιά.

 

Ο χρόνος έγινε ένα με τον ύπνο και ξεκίνησε το ταξίδι στο βασίλειο του. Περπάταγα και θυμήθηκα εσένα εκεί μέσα στη λήθη. Δεν ήθελα να ακούσω τις φωνές που μου έλεγαν ότι μπορώ να σηκωθώ απο το κρεβάτι μου, να ανοίξω τα μάτια μου. Να σου πω οτι ταξιδεύω για σένα στο δρόμο, να σε δώ.

 

Να μου κρατάς την πόρτα στο σκοτάδι να περάσει το φως και ε΄γω να τυφλώνομαι και να σε χάνω για ακόμα μια φορά.

 

Όταν ξύπνησα ήταν όλα σκονισμένα και τα βλέφαρά μου ήταν βαριά σαν βαρύδια. Σαν να είχαν χρόνια να ανοίξουν.Τα σεντόνια σχεδόν σκισμένα, φθαρμένα και μέσα στη σκόνη. Το σπίτι μου σφραγισμένο με σανίδες που εμπόδιζαν τον ήλιο να περάσει μέσα. Σχεδόν σε παράφρονη κατάσταση κατέβηκα κάτω απο τη σκάλα του σπιτιού και άνοιξα την εξώπορτα, έπειτα κλώτσησα τις ξύλινες πλάκες που είχαν αμπαρώσει απο την εξωτερική μεριά και ένιωσα χόρτα άγρια και τσουκνίδες να έχουν μεγαλώσει στην αυλή μου.

 

Τίποτε απο αυτά δε μου φανέρωνε τι είχε γίνει πραγματικά.

Εγώ όμως ήξερα κάπου μέσα μου ότι θα σε έβρισκα. Ακόμα και αν πήγαινα στην εποχή σου, ίσως και να έχανα μερικά χρόνια απο τη ζωή μου μα θα καταφερνα να σε βρώ.

 

 

 

 

 

 

 

 

15 Τζόν

 

 

Το ότι είμαστε μαζί δε σημαίνει ότι βιώνουμε το ίδιο.

Ο καθένας μας έχει διαφορετική οπτική για τα γεγονότα, όμως μερικά πράγματα είναι κοινά. Όπως η αγάπη, η αίσθησή μου για σένα όταν είμαι δίπλα σου αλλά και όταν είμαι μακρυά σου.

 

 

Η χρονιά που χάθηκα περιέχει μια αίσθηση απο παλιές εποχές. Μέσα απο τις φυλλωσιές παρουσιάστηκε κάτι σαν ανάμνηση δική σου και εγώ ένιωσα οτι πήρα το δρόμο της ανάκτησης της. Μα χάθηκα στο παρελθόν και νιώθω ότι σιγά σιγά σβήνεται η ανάμνηση μου απο το τώρα που ήξερα και αντί να υπάρξω στο παρόν ζω στο παρελθόν, στο καταραμένο 1960.

 

Κάθε μέρα περιμένω να περάσει.

Η μέρα γίνεται εβδομάδα και έπειτα μήνας, μετά χρόνια και έπειτα δεκαετίες και όσο το σκέφτομαι τα λεπτά του χρόνου δεν περνάνε στο μυαλό μου μέσα. Κάθομαι στη δουλειά μου σκεφτόμενος ότι έχω έρθει απο το μέλλον, ότι δεν ανήκω εδω και ότι το μυαλό μου παίζει περίεργα παιχνίδια ξεγεύγοντας απο την πραγματικότητα. Να μη μπορώ να προσδιορίσω που ανήκω. Αμφισβητώ για μια στιγμή την εποχή μου και ξέρω ότι η ζωή μου είναι σε τριάντα χρόνια μπροστά στο 1996. Μα όταν σηκώνω το κεφάλι μου το ημερολόγιο γράφει 1960 βάζοντας με στη θέση μου.

 

Η δουλειά γραφείου είναι δύσκολη και όλη τη μέρα πρέπει να κάθεσαι σε μια άβολη καρέκλα, να ελέγχεις έγγραφα. Μέχρι να έρθει το σούρουπο, να πάς σπίτι και την άλλη μέρα πάλι απο την αρχή. Μηχανικά να δουλεύω με μια σκέψη μου στο μυαλό μου. Εγκλωβισμένος σε μια δεκαετία που ήξερα μόνο απο τις ταινίες.

 

Μία σκέψη μου υπήρξε και μου θύμισε ότι μπορεί να ήταν σαν χθές που σε είδα, φάγαμε μαζί, σε άγγιξα, κάναμε έρωτα. Ολα αυτά χάθηκαν απο τη μνήμη μου ξαφνικα όπως και η εποχή μου.

 

Τώρα ζώ μετρώντας τις στιγμές σαν παλιά ανάμνηση φωτογραφίας που καίγεται στο χρόνο καθώς τρέχει να προλάβει την αληθινή εποχή της. Κάτι που φαίνεται παράδοξο γιατί η φωτογραφία που κρατώ είναι απο το μέλλον μα φαίνεται παλιά και φθαρμένη και ξέρω θα μου πείτε ότι την έφτιαξα, ότι την κατασκεύασα να φαίνεται έτσι αλλά εγω ξέρω ένα πράγμα όμως.

 

 

Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας φαίνεται ένα μοντέρνο αμάξι που δεν ανήκει στο 1960, είναι το δικό μου αμάξι και πως το ξέρω αυτό ; Το έχω κρυμμένο εδώ στο τώρα, στο γκαράζ μου.

 

Είναι το μόνο που κρατά την ανάμνησή μου ζωντανή, ενώ όλα βουλιάζουν στο 1960, σβήνοντας την μνήμη μου απο την εποχή μου και αντικαθιστώντας τη με μία παλιότερη.

Σαν κάτι να μη θέλει να μου φανερώσει που ανήκω πραγματικά.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16 Μαίρυ

 

 

Μονολογούσα πως θα βρώ κάποιο τρόπο επικοινωνίας μαζί σου.

Ακόμα και αν ήσουν σε άλλη εποχή, μάλλον πέρναγα τα όρια της τρέλας με αυτή τη σκέψη. Αλλα είχα και πυρετό μαζί. Φαίνεται ότι ολα αυτά μου είχαν πέσει βαριά.

 

Αυτή τη φορά είχα ξαπλώσει σε καθαρά σεντόνια και μια λάμπα να φωτίζει γλυκά το δωμάτιο. Απέναντι μου καθισμένος σε ένα καρεκλάκι στεκόταν ο Ρόμπ ο γερασμένος φίλος μου. Οι ρυτίδες του πρόδιδαν την περασμένη ηλικία του αλλα κρατιόταν αρκετά καλά. Μου χαμογέλασε και του ανταπέδωσα κι εγω. Μου είπε ότι παραμιλούσα και οτι μου έδωσαν ένα χαπάκι για τον πυρετό και ένα ηρεμιστικό.

 

Μιλήσαμε για λίγο και συμφωνήσαμε να ξεκουραστώ και την επόμενη μέρα να πάμε μια βόλτα στον έξω κόσμο να πάρω λίγο αέρα. Να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Να καθαρίσει λίγο το μυαλό.

 

Έφαγα λίγη ζεστή σούπα που μου είχε φέρει και έκλεισα για μια ακόμη φορά τα μάτια μου. Αυτή τη φορά ονειρεύτηκα όμορφα πράγματα καθώς σκεφτόμουν οτι θα κατάφερνα να σε βρώ παρότι μπορεί να ήσουν κάπου κρυμμένος. Στο ενδιάμεσο σημείο της πραγματικότητας με το όνειρο σε βρήκα μα κάπου σε εκείνο το σημείο αποκοιμήθηκα

 

 

 

 

 

17 Τζόν

 

 

Όσο παραμένω εδώ γίνομαι μέρος της ανάμνησης ενός παλιού περασμένου χωροχρόνου.

Όλα να φαίνονται τόσο γνώριμα σαν να τα έχω ξαναζήσει και να είμαι κι εγώ μέρος τους.

Να έχω γεννηθεί, μεγαλώσει, να έχω μόνιμο σπίτι και δουλειά, κάτι που ήταν σε αντίθεση με την εποχή που ζούσα, καθώς δε μου ανήκαν τίποτα απο αυτά τότε. Μα έπιασα τον εαυτό μου να μιλά για την εποχή μου σε παρελθοντικό χρόνο. Σαν ολοένα και πιο πολύ να αποδέχομαι το 1960 σαν πραγματικό. Σκέτο μπέρδεμα.

 

Μάλλον το μυαλό μου αδυνατούσε να πιστέψει που βρισκόταν, σε μια μάταιη προσπάθεια να καταλάβει τον λόγο που γίνεται όλο αυτό. Να μην μπορεί να προσιορίσει τις πραγαμτικότητες. Όσο προσπαθούσα να καταλάβω, τόσο έφευγε και η θύμηση του πως ήρθα εδώ ενώ το δρομάκι που έστριψα μέσα στα δέντρα αρχίζε να πυκνώνει και να χάνεται μέσα στο σκοτάδι της νύχτας εκείνης που πρωτοήρθα.

 

 

Οι φάτσες τους είναι γνωστές, αλλά δε θυμάμαι ποιοι είναι.

Ήξερα οτι είχαμε ραντεβού, ότι θα έρθουν να με πάρουν, και μετά τη δουλειά πήγα σπίτι, άλλαξα και ετοιμάστηκα για έξω.

Δε γαμιέται,  είπα θα θυμηθώ τα ονόματα τους στο δρόμο.

 

Το ίδιο βράδυ, βγήκαμε με τα “παιδιά που “ακόμα δεν είχα φορτώσει τα ονόματα τους στο μυαλό μου” απο την δουλειά, πήγαμε να παίξουμε μπόουλιγκ και μετά στους κινηματογράφους. Είδαμε μια ταινία του Χίτσκοκ, τo Ψυχώ, μόλις που είχε βγεί και είχε κάνει επιτυχία. Όταν τους μάντεψα το σενάριο (αφου το είχα δεί, στην εποχή μου σαν κλασσική ταινία γύρω στις έξι φορες, ίσως και παραπάνω), όλη η παρέα έμεινε με το στόμα ανοιχτό καθώς ήξερα κάθε σημείο και ατάκα της ταινίας.

 

Μα πώς είναι δυνατόν να ξέρεις όλα αυτά και ειδικά το τέλος ; Τώρα βγήκε η ταινία”

 

Ο ένας απο αυτούς, ο πιο γεροδεμένος και χαμηλότερης νοημοσύνης, μου έριξε μια μπουνιά στον ώμο, λίγο τρομαγμένος που ήξερα το σενάριο τόσο καλά και κόντεψε να με στραγγαλίσει πιάνοντας με κεφαλοκλείδωμα για να μαρτυρήσω την αλήθεια.

 

Στο τέλος αναγκάστηκα να παω με τα νερά του, άλλωστε ήταν πιο δυνατός απο μένα, ήταν και ο νταής του σχολείου απο τι είχα καταλάβει απο αυτά που καυχιόταν όλη την ώρα που μιλούσε, δεν είχε αφήσει μαθητή που να μην έχει πειράξει στο σχολείο και μάλλον τώρα “αποφοίτησε” και έψαχνε για άλλο θύμα. Την ώρα που με κράταγε μου ξέφυγε μια λέξη.

 

Κότα” , είπα. Κάτι που δεν έπρεπε να γίνει καθώς με αγριοκοίταξε με κόκκινα μάτια.

Γαμώτο σκέφτηκα τι κάνω παρέα με ένα νταή τα βράδια και την παρέα του ; Πολύ αργά για αυτή την σκέψη όμως καθώς εκείνος είχε ακούσει τη λέξη που πυροδότησε κάτι βίαιο μέσα του.

 

Τι είπες ρε ; ε΄πε με ύφος εκδίκησης – θα πάρω το αίμα μου πίσω.”

Αντί να κάνω πίσω να κατευνάσω τα νεύρα του ξαναμίλησα.

 

Σίγουρα είσαι παιδάκι της μαμάς και για να οδηγήσεις το αμάξι σου θες να είναι και αυτή μέσα.

Ο τύπος τώρα είχε πάθει εγκεφαλικό να του τη λέει κάποιος και να τον ξεμπροστιάζει έτσι δημόσια. Να του αντιμιλάει με τέτοιο τρόπο ειδικά για τη μαμά του.

 

Αν θές μπορούμε να παραβγούμε μέχρι τη θάλασσα, μέσα απο τη διώρυγα με τα αμάξια”.

 

Κάπου μέσα στο μυαλό μου κάτι μου έλεγε να αναμετρηθώ με τα γκάζια. Δεν υπήρχαν καθωσπρεπισμοί για την προκείμενη περίπτωση και αν ήθελα να αποδείξω ότι αξίζω κι εγώ κάτι, τώρα ήταν ή ώρα. Μπορεί να μην είχα γεννηθεί σε μια εποχή που σπάνιζαν οι μάγκες “ροκαμπίλι” ήρωες αλλά είχε έρθει η ώρα μου.

 

Θα σου αλλάξω τα φώτα ρε”, του φώναξα σε μια δική μου παράσταση- έκρηξη οργής και μπήκα στο αμάξι μου, αυτό απο μου είχαν δώσει απο τη δουλειά, λίγο “μπαταρισμένο” όχημα, αλλά θα τον έλιωνα. Μπήκα στο αμάξι και γύρισα τη μούρη του αμαξιού προς τα πάνω του, ανάβοντας τα μεγάλα τα φώτα, τυφλωνοντάς τον. Όπως ήταν σαστισμένος απο την επίθεση που του είχα κάνει με το φώς στο προσωπό του, δεν είχε άλλη επιλογή παρά μόνο να μπει στο αυτοκίνητο του και να αναμετρηθούμε. Έτσι και έκανε, μπήκε μέσα, έκλεισε την πόρτα και με άκουσε να του μιλώ.

 

Πάμε απο τη διώρυγα μέχρι τη θάλασσα, γυρνάμε και εδώ θα είναι το τέρμα

.

Νομίζω τον είχα τσαντίσει αρκετά καθώς έβαλε τις ταχύτητες με τόση δύναμη που πίστεψα ότι θα ξήλωνε όλο το λεβιέ από τη βάση του.

 

 

Γυρνάγανε οι ρόδες με τρελό ρυθμό και τα τάσια, έφυγαν στις πρώτες ροπές. Κάποιος πρέπει να μου είχε εμφυτεύσει τη διαδρομή αυτή που θα τρέχαμε στο μυαλό μου, γιατί ένιωθα ότι την ήξερα πολύ καλά και δεν σκεφτόμουν το αμάξι που θα στρίψει και που θα καταλήξει. Άλλωστε ήταν μια μεγάλη διώρυγα που τελείωνε στη θάλασσα και η πόλη, έριχνε τα απόβλητα της εκεί. Είχε αρκετό εύρος για δυο αμάξια να αναμετρηθούν το ένα πλάι στο άλλο και εγώ είχα έμφυτη τη διαδρομή σαν να την είχα τρέξει άπειρες φορές.

 

 

Με ανοιχτά παράθυρα να φωνάζουμε ο ένας στον άλλο, μαζί και οι μηχανές να ανταγωνίζονται μουγκρίζοντας. Αδημονούσαμε να ξεκινήσουμε. Η αδρεναλίνη να ανεβαίνει στο κόκκινο.

 

Δείξε μου απο τι είσαι φτιαγμένος”, μου φώναξε και ούρλιαξε στο τέλος της φράσης του πατώντας κι άλλο το γκάζι του αμαξιού του. Η διαδρομή ήταν κοντινή και είχαμε φτάσει στο τέρμα εκεί που έπρεπε να γυρίσουμε, πίσω στην τελική ευθεία. Δίπλα απο τα σκατά των υπονόμων εκεί που αξίζαμε να είμαστε, εμείς τρέχαμε. Σε εκείνο το σημείο όμως το αμάξι μου σταμάτησε, πέθανε. Ο άλλος με προσπέρασε με ταχύτητα και ένα τρελό χαμόγελο καθώς έβλεπε το αμάξι μου να βγάζει άσπρους καπνούς.

 

Ούρλιαζε σαν τρελός στον αέρα κορνάροντας παρανοϊκά ευτυχισμένος και σίγουρος νικητής. Απερίγραπτη η μούρη μου που άφησα να γίνει αυτό. Πως εμπιστεύθηκα ένα τέτοιο αυτοκίνητο, τόσο παλιό χωρίς καν να το ελέγξω ; Φαίνεται πως δε γίνεται αλλιώς, η εποχή με κάποιο περίεργο τρόπο με παρασέρνει, με βάζει στο μεδούλι της κάνοντας με να φέρομαι κι εγώ σαν να είμαι μέρος της.

 

Πάτησα ένα κουμπί στο ράδιο και ο buddy holly άρχισε να τραγουδά το “Πέγκυ Σου”. Αμέσως σκέφτηκα τη δική μου κοπέλα, αυτή για την οποία είχα έρθει, μα τώρα, ώ θεέ μου, είχα ξεχάσει πως τη λέγανε.

Κάτι που αρχίζε απο το γράμμα Μί, νομίζω ήταν.

 

Έχοντας μείνει στο σκοτάδι των αναμνήσεων με τη μηχανή να κάπνιζε και το βλέμμα μου να κοιτά στο άπειρο, μια μόνο σκέψη μου ήρθε στο μυαλό. “Τι μαλακία έχω κάνει  και τα περνάω όλα αυτά ;”

 

Την απάντηση μου την έδωσε ο κόπανος που τόλμησα να αναμετρηθώ καθώς είχε βγεί απο το αμάξι χορεύοντας θριαμβευτικά. Με μια επιδεικτική στάση του σώματος του και ένα χαμόγελο κυριαρχίας με κοίταξε για ένα δευτερόλεπτο και έπειτα μίλησε.

 

Δε μας θυμάσαι ε ;”

Εγώ είμαι ο Τζάκ, αυτή είναι η κοπέλα μου η Μάρτζυ και η άλλη κυρία απο εκεί είναι η Σάμ.

 

Να σου συστηθούμε, είμαστε οι εφιάλτες σου”, συμπλήρωσα μέσα απο το στόμα μου, τρίζοντας τα δόντια μου καθώς προσπαθούσα να θυμηθώ που τους έχω ξαναδεί. “Οι εφιάλτες σου”…

 

Ήταν σαν να με είχε καταπιεί μια παλιά ταινία και να μη μπορώ να ξεφύγω απο τους διώκτες μου. Κατα βάθος μου άρεσε γιατί μου έδινε στοιχεία τόλμης και δύναμης κάτι που δεν είχα σχεδόν ποτέ. Ίσως να γινόταν μοιραίο αυτό για μένα καθώς με τράβαγε όλο και πιο πολύ στο παρελθόν αλλά για να πώ την αλήθεια όταν ένιωθα το μούγκρισμα της μηχανής και τα λάστιχα να βγάζουν καπνό κόντεψα να ουρλιάξω απο την ηδονή της ενέργειας που έβγαζε ο κινητήρας κάτι που το ένιωθα σαν κάτι αρχέγονο να υπάρχει μέσα μου. Άλλωστε και σε ποιον δεν αρέσει να ζει στο έπακρο ;

 

Το ίδιο βράδυ με πήγανε τα παιδιά σπίτι ζαλισμένο, με χαιρέτησαν και έφυγαν με γιουχαρίσματα μέσα στη νύχτα καθώς άναβαν μερικά φώτα γειτονικών σπιτιών για να δουν ποιος τους χαλούσε την ησυχία στον κόσμο τους.

 

Μπήκα μέσα και χτύπησε το τηλέφωνο.

Όταν το σήκωσα πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα μέχρι να καθαρίσει η γραμμή και να το ακούσω. Μια γυναικεία φωνή έλεγε το όνομα μου. Ήταν η Μαίρη.

 

Είμαστε οι εφιάλτες σου”, κάποιος είπε και ο πονοκέφαλος ξαναήρθε, ρίχνοντας με στο πάτωμα αναίσθητο.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;