Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μου χρωστάς έναν Αύγουστο

  1 Αυγούστου 2017  Ξύπνησα το πρωί μ΄ένα αίσθημα ελπίδας. Μια βαθιά πίστη πως όσοι ερωτεύτηκαν πολύ, θα ξανασυναντηθούν. Ήρθε η ώρα λοιπόν να μου δώσεις αυτό που θέλω όσο τίποτα για να λυτρωθώ. Τον Αύγουστο που μου χρωστάς! 7 Αυγούστου 2017   Δε θέλω να κοιτάξω τον ουρανό. Η πανσέληνος αποκτά πλέον νόημα μόνο όταν […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Νεκρές πεταλούδες

Αλήθεια πόσο εύκολα ο άνθρωπος που φώναζες μέχρι χτες “έρωτα” γίνεται ξένος; Πώς καταφέρνεις να τον αντικρίζεις κάθε επόμενη φορά χωρίς να καίγεσαι να ενώσεις τα χείλη σου με τα δικά του; Και πόσο εύκολα οι πεταλούδες στο στομάχι ξεψυχούν, και τα “σ΄αγαπώ” μετατρέπονται σε σιωπές; Έτσι έγινε και με ΄σένα. Τη μέρα που ήρθες λοιπόν, συνειδητοποίησα ότι […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Για εκείνα τα όνειρα…

Τι είναι αυτό που σε παθιάζει; Αυτό που σε κάνει να βλέπεις τον ήλιο πιο λαμπερό και τη θάλασσα περισσότερο γαλάζια; Τι είναι αυτό το οποίο διογκώνει τις κόρες των ματιών σου και αυξάνει επικίνδυνα τους χτύπους της καρδιάς; Αλήθεια εσύ έχεις βρει κάτι για το οποίο αξίζει να ξυπνάς κάθε πρωί και θα μπορούσες […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Πώς λέγεται το δικό σου ναρκωτικό;

 Για ποια ναρκωτικά μου μιλάς φίλε μου; Το δικό μου έχει όνομα, επίθετο και μια κατακόκκινη καρδιά. Γιατί ναρκωτικό είναι το βλέμμα, το γέλιο και οι γκριμάτσες του. Η ελιά στο μάγουλό και τα λακκάκια του. Ναρκωτικό είναι αυτός ο ίδιος. Και μάλιστα το πιο σκληρό. Εσύ; Έχεις νιώσει ποτέ την εξάρτηση από ένα άλλο […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Πού πάει η αγάπη όταν τελειώνει;

Άλλη μια νύχτα που αναζητάς μανιωδώς απαντήσεις στο ταβάνι του δωματίου, το οποίο έχει πια λάβει τη μορφή του. Τη μορφή εκείνου, δηλαδή, που άλλο ένα βράδυ σε αναγκάζει να αναρωτιέσαι γιατί φεύγουν οι άνθρωποι. Τι είναι αυτό λοιπόν, το οποίο τους ωθεί στο να σ΄αφήσουν, παίρνοντας μαζί τους όλη σου τη ψυχή; Και αλήθεια, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Έγκλημα καρδιάς

Μου πήρε μήνες να το παραδεχτώ. Μήνες πολεμούσα μέσα μου με την ιδέα ότι έχασα. Τα έχασα όλα. Προσπαθώντας να ξεχάσω εσένα, έχασα εμένα. Έχασα τη μάχη ακριβώς τη στιγμή που άρχισα να με μισώ επειδή σ΄αγάπησα. Να με μισώ επειδή ακόμα και μετά από τόσο καιρό δεν έχω καταφέρει να αντικρίσω την ασχήμια της […]

Αψυχολόγητα
Χωρίς αναπνοή
Αψυχολόγητα

Χωρίς αναπνοή

Ανοίγεις τα μάτια σου και αισθάνεσαι σκεπασμένος απ΄ όλα τα κύματα. Το οξυγόνο σου λιγοστεύει, και με το ζόρι υπομένεις την πίεση του νερού. Νιώθεις ότι η ζωή σ΄ έχει φέρει στον πάτο της θάλασσας. Λοιπόν; Πόσο ακόμα θα αντέχεις να κρατάς την αναπνοή σου κάτω απ΄το νερό; Πόσο ακόμα θα ‘σαι ανήμπορος να πάρεις […]

Αψυχολόγητα
Καλοντυμένη ψυχή
Αψυχολόγητα

Καλοντυμένη ψυχή

Είναι γεγονός ότι αισθανόμαστε ήδη την ανάσα του Καλοκαιριού να μας καίει απειλητικά τον σβέρκο. Tο ερώτημα, μάλιστα, το οποίο ταλανίζει αυτή την περίοδο την πλειοψηφία είναι το «Πώς θα εμφανιστούμε στην παραλία». Πράγματι, το ενδιαφέρον έχει στραφεί στην εικόνα που θα παρουσιάσουμε απέναντι σε τόσο κόσμο, φορώντας μόνο δύο κομμάτια ύφασμα. Η προετοιμασία για […]

Αψυχολόγητα
Κομπάρσος στη ζωή σου
Αψυχολόγητα

Κομπάρσος στη ζωή σου

Λέγεται ότι η ζωή σου ξεκινά τη στιγμή που θα έρθεις σε τούτον εδώ τον κόσμο. Κι όμως, στην πραγματικότητα η ζωή σου ξεκινά ακριβώς τη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι έχεις μόνο μία, κι οφείλεις να την απολαύσεις στο έπακρον. Είναι, δηλαδή, η στιγμή εκείνη που θα αποφασίσεις να δεις την παρουσία σου στον κόσμο […]

Αψυχολόγητα
Λύνοντας τον γρίφο
Αψυχολόγητα

Λύνοντας τον γρίφο

Ξύπνησε μες στη νύχτα. Το κεφάλι της βαρύ και μουδιασμένο απ’ το αλκοόλ που είχε προηγηθεί. Τα μάτια της κοίταζαν, χωρίς να βλέπουν, και το κορμί της στεκόταν χωρίς να΄ ναι στην πραγματικότητα  ζωντανό. Και τότε ήταν η στιγμή που αντίκρισε ένα σημείωμα κάτω απ΄την πόρτα: «Ήρθε η ώρα να λύσεις τον γρίφο που θα […]

Αψυχολόγητα
Αόρατη φιγούρα
Αψυχολόγητα

Αόρατη φιγούρα

Είναι μία από εκείνες τις νύχτες που φωνάζει από παντού «βοήθεια». Από εκείνες τις νύχτες που ήθελε ν’ ανοίξει το παράθυρο για να βρει οξυγόνο. Που ένιωθε το ταβάνι να την πλακώνει, και οι τοίχοι του δωματίου να εγκλωβίζουν τον αέρα της. Το μυαλό, το σώμα και η ψυχή της, ήταν παραδομένα. Αδυνατούσε ν’ ανακαλέσει […]

Αψυχολόγητα
Έγινα πιο δυνατή
Αψυχολόγητα

Έγινα πιο δυνατή

Μαμά, έγινα πιο δυνατή. Έμαθα να σβήνω κάθε σ’ αγαπώ που μου έγραψαν με κιμωλία, και πλέον δέχομαι μόνο όσα έχουν αποτυπωθεί με ανεξίτηλο. Δε συμβιβάζομαι πια σε μέτριες καταστάσεις. Δε μου αρκεί το «λίγο» κανενός. Θέλω μόνο ν΄αγαπώ και ν΄αγαπιέμαι, σαν να γεννήθηκα γι΄αυτόν τον σκοπό. Συνειδητοποίησα σε ποιους πρέπει να εμπιστεύομαι τις σιωπές […]

Αψυχολόγητα
Όταν κάτι φτάνει στο τέλος του
Αψυχολόγητα

Όταν κάτι φτάνει στο τέλος του

Εσύ γιατί ζεις σαν να μην πρόκειται ποτέ να πεθάνεις; Γιατί θέλεις οι χτύποι της καρδιάς σου να παραμένουν στάσιμοι; Γιατί δεν ξεπερνάς μια φορά τα όριά σου; Γιατί αποφεύγεις μανιωδώς τον έρωτα και κρύβεσαι απ΄αυτόν; Έτσι ήσουν κι εσύ. Έμαθες να προσποιείσαι ότι δεν έχεις καρδιά, ώστε να μην πληγώνεσαι. Έμαθες να απομακρύνεσαι όλο […]

Αψυχολόγητα
Θυμάμαι ακόμη
Αψυχολόγητα

Θυμάμαι ακόμη

Έχεις ακούσει πιο δυνατή λέξη απ΄το θυμάμαι; Απ΄ το να είσαι δηλαδή, ριζωμένη στο παρελθόν; Απ΄το να σου θυμίζουν όλα έναν συγκεκριμένο άνθρωπο; Απ΄το να σε στοιχειώνει καθημερινά η σκέψη του και να μην μπορείς να ξεφύγεις απ’ αυτή; Έτσι κι εσύ, έγινες πλέον ο δικός μου δαίμονας. Mα θέλω να σ’ αφήσω ξεχασμένο πίσω, […]

Αψυχολόγητα
Θηλιά στον λαιμό
Αψυχολόγητα

Θηλιά στον λαιμό

Ξύπνησα ξαφνικά μες στη νύχτα μ’ ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα. Δεν ένιωθα πια αυτόν τον κόμπο στον λαιμό. Δεν είχα πια καμιά θηλιά να με κάνει μέρα με τη μέρα να ξεψυχώ βασανιστικά. Δεν πονούσε πλέον το σώμα μου, καθώς δεν υπήρχαν νεκρά λόγια να κατοικούν μέσα του. Δεν έβλεπα πλέον γύρω μου κανέναν τοξικό άνθρωπο […]

Αψυχολόγητα
Αγάπη ανεπιστρεπτί
Αψυχολόγητα

Αγάπη ανεπιστρεπτί

Πώς μπορείς να σκοτώσεις έναν άνθρωπο μέσα σε μόλις ένα λεπτό; Πες του ότι τον αγαπάς κι έπειτα τρέξε μακριά του. Φύγε κι άφησέ τον να βυθίζεται μέσα σε κηλίδες αίματος. Άφησε τον να στάζει κόκκινα δάκρυα και η ματωμένη του καρδιά να πετά πιτσιλιές νεκρής αγάπης. Γιατί αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμωρία. Να φεύγουν […]

Αψυχολόγητα
ψυχή
Αψυχολόγητα

Ψυχή προς πώληση

Ξέρεις γιατί πληγώνεσαι τόσο πολύ; Γιατί έμαθες να θέλεις οι γύρω σου να κάνουν αυτό το οποίο θα έκανες εσύ γι΄ αυτούς. Κι αυτό είναι που σε πονάει περισσότερο. Οι ανεκπλήρωτες προσδοκίες. Γι΄αυτό, μην περιμένεις τίποτα κι από κανέναν. Να δίνεις ολοκληρωτικά και ανιδιοτελώς σ’ εκείνους για τους οποίους διψά η ψυχή σου. Σε εκείνους […]

Αψυχολόγητα
κόσμο
Αψυχολόγητα

Αν θα μπορούσα τον κόσμο ν’ άλλαζα…

  Εσύ τι έκανες σήμερα για ν’ αλλάξεις τον κόσμο; Τι έκανες προκειμένου να επιδιώξεις την εξάλειψη όσων σε πονάνε καθημερινά; Τι έκανες πέρα απ’ το να κατηγορείς τους γύρω σου και να κλείνεις τα μάτια μπροστά στα δικά σου σφάλματα; Τι έκανες εκτός απ’ το να εκφράζεις την αγανάκτησή σου και να την αποτυπώνεις […]

Αψυχολόγητα
Άκου άνθρωπε
Αψυχολόγητα

Άκου άνθρωπε

Δεν είναι για όλους η μοναξιά άνθρωπε. Γιατί στη μοναξιά απογυμνώνεσαι. Γιατί στη μοναξιά παγιδεύεσαι στο ίδιο σου το είναι. Βρίσκεσαι στο πεδίο της μάχης αντιμέτωπος με την τσαλακωμένη σου ψυχή. Στέκεσαι απέναντι απ’ όσα δε θέλεις να δεις, καθώς καλύπτεσαι πίσω από ψεύτικες αγάπες. Στον καθρέπτη αντανακλάται κάθε ψεγάδι και κάθε βυθισμένη σου επιθυμία. […]

Αψυχολόγητα
Η Τελευταία υπόκλιση
Αψυχολόγητα

Η τελευταία υπόκλιση

Ο χρόνος έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα. Βρίσκεσαι ολοένα και πιο κοντά στο τέλος. Η αυλαία θα πέσει απότομα κι εσύ ως πρωταγωνιστής θα κάνεις υπόκλιση για τελευταία φορά κι έπειτα θα χαθείς. Θα σε θυμάται άραγε κάποιος για το ρόλο σου, ή θα είσαι κι εσύ ένας ακόμη κομπάρσος; Και αν σου έλεγα ότι […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Εν λευκώ

Και βρίσκεσαι στα είκοσί σου με έναν κόμπο στο λαιμό που σε πνίγει όλο και πιο δυνατά γιατί γεννήθηκες σε λάθος εποχή. Σ’ έναν κόσμο που ασφυκτιάς γιατί αλλιώς τον ονειρεύτηκες και αλλιώς είναι. Σε μία κοινωνία εμποτισμένη από θλίψη και φόβο για το αύριο. Με ανθρώπους ευτελείς και σχέσεις ιδιοτελείς. Με επιφανειακές φιλίες, ανικανοποίητους […]