Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 11: Εύα και Αυγερινός

  «Είσαι καλά;» «Νομίζω… Δεν ξέρω… Είμαι αυτό που είμαι.» «Όλοι μας. Πλέον, μέχρι και τα κλειδιά μου είναι αυτό που είναι.» «Κλειδιά;» «Κλειδιά… Σου είπα τι ανοίγουν, έτσι;» «Εσύ τι λες;» «Απλά σιγουρεύω… Τι θα κάνεις τώρα; Που ξέρεις την αλήθεια εννοώ.» «Δεν ξέρω. Απ’ όταν με θυμάμαι κατευθυνόμουν προς την απάντηση σε αυτό […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 10: Γεννηθήτω φως

Αυγερινός Ταξίδι στο χρόνο, σοβαρά μπαμπά; Σπας τους φυσικούς νόμους που εσύ ο ίδιος θέσπισες; Το καλό που σου θέλω η μικρή να μην μπορεί να επηρεάσει το παρελθόν! Τι κάνει εκεί; Στα σκαλιά του… «Δεν θα την αποχαιρετήσεις; Γιώργο…» «Όχι…» «Στο είπα και στο ξαναλέω, τέρμα το Γιώργος. Φιλοδόσιος, πάτερ Φιλοδόσιος!» «Όχι, δεν μπορεί […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 9: Η Κρεπερί στο τέλος της αρχής

Εύα Τι του συμβαίνει; «Νέμο! Νέμο, κοίτα με. Εμένα κοίτα, όχι τα κλειδιά… Τον πύργο. Αυτό που έχεις στο χέρι σου τέλος πάντων!» Μοιάζει να έχει παγώσει. «Νέμο, αντιστάσου! Άπλωσε το χέρι σου προς το δικό μου και δώσε μου αυτό που κρατάς!» Τα κλειδιά μοιάζουν με μινιατούρα του πύργου της Πίζας, αλλά εκείνος τα […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 8 Α.ΤΑ.Κ.Κ* *Αγνώστης ΤΑαυτότητας Κοσμικές Κρέπες

    Αυγερινός Φάρμα-κτήμα. Κτήμα-Φάρμα. Φάρμα-κτήμα…. Αμπελώνας! Συγκλονιστηκά περίγυρα δρόμου! Πες μου, από πότε είχατε τόσο μεγάλο πρωτογενή τομέα; Η Εύα μου είπε ότι τα περισσότερα από δαύτα δεν λειτουργούν κανονικά αλλά χρησιμοποιούνται για γλέντια γάμων, πράγμα που δεν αλλάζει τον τομέα παραγωγής. Κτηνοτροφία δεν θεωρούνται οι γάμοι; Χαχα! Κατάλαβες; Είναι αστείο, επειδή υπονοώ ότι […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 7: Εφιάλτες περασμένων κεφαλαίων

Γιώργος «Πάτερ, συγχωρέστε με. Διέπραξα μεγάλη αμαρτία». «Ησύχασε κόρη μου. Ο Θεός όλους του συγχωρεί. Εξομολογήσου μου την αμαρτία σου». «Δεν ήταν δικό μου λάθος. Αγαπώ τον σύζυγό μου όσο τίποτε άλλο στον κόσμο. Σε μία όμως στιγμή αδυναμίας…» «Συνέχισε κόρη μου». «Κολάστηκα Πάτερ. Δεν έφταιγα εγώ!» «Συνέχισε κόρη μου». «Είναι τόσο γοητευτικός. Τόσο όμορφος. […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 6: Όνειρο επόμενου επεισοδίου

  Αυγερινός Νομίζω πως υπερεκτίμησα τις δυνάμεις μου. Το έργο αυτό, τολμώ να πω, αποδεικνύεται δύσκολο μέχρι και για εμένα. Λίγο ακόμη. Μερικά ακόμη βήματα. Πως είναι δυνατό να είναι τόσο βαριά; Πόσα μήλα έφαγε; Πόσα μήλα χωράνε μέσα της; Όλοι οι άνθρωποι είναι μεγαλύτεροι εσωτερικά, αλλά αυτή το παράκανε! Ναι, ξέρω. Θα μπορούσα να […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 5: Σταμάτα με αν το έχεις ξανακούσει

  Εύα Ένα ορφανό κι ο Διάβολος μπαίνουν σε ένα μπαρ… «Και ο Διάβολος λέει: Κλισέ!» «Τι;» «Αστείο με μπαρ, ενώ μπαίνουμε σε μπαρ! Σοβαρά;» «Είπες ότι δεν θα διάβαζες το μυαλό μου!» «Προσπαθώ, αλλά είναι αδύνατον. Σκέψου χαμηλότερα!» «Το ξέρεις ότι δεν σε πιστεύω, σωστά;» «Ξέρω ότι ξέρεις πως δεν ξέρεις αν με πιστεύεις. […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 4: Highway to Hell

Αυγερινός Ήταν σκουπίδι αλλά θα του παραδεχτώ ένα πράγμα, ήξερε από αμάξια. Austin – Healey 3000. Τόσο υπέροχο για τα μάτια, όσο απαίσιο για τα πνευμόνια. Μπες ελεύθερα, είναι ευγενική του χορηγία. Αυτό έλειπε, να μην έδινε το αμάξι του στην προσωποποίηση της λατρείας του! Θα απορείς τι το θέλουμε το αμάξι. Είναι απλό, βαριέμαι […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 3: Σατανοφιλοσοφίες

Αυγερινός Ησυχία! Τα στοιχεία είναι ελλιπή, θα χρειαστεί να επαγωγεύσω την απάντηση. Θα μου πεις πως πριν την απάντηση χρειαζόμαστε την ερώτηση. Κι εγώ θα σου πω πως αυτό είναι στοιχειώδες αγαπητέ μου Γουότσον! Έχουμε και λέμε: Τα κλειδιά έχουν γνώριμη μορφή όταν τα πρωτοβλέπεις. Τι είναι γνώριμο για έναν παπά; Κεριά, εξαπτέρυγα, ανήλικα αγοράκια… […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 2: #LegalizeSin

Αυγερινός Ξυπναρούδια! Πόνεσε όταν έπεσες από την κόλαση; Χαχαχαχα… Έλα, δεν ήταν τόσο κακό. Σόρρυ για τον μετεωρίτη, αλλά ο ευκολότερος τρόπος για έναν άγγελο να περπατήσει στη γη είναι να πέσει. Φαντάζομαι πως το μυαλό σου ή πλέον η έννοια αυτού, έχει αρχίσει να συγχρονίζεται με όλα όσα συμβαίνουν. Οπότε, έχεις φτάσει σε δύο […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 1: Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτα

Αυγερινός Καλησπέρα ή καλημέρα, ίσως και καληνύχτα. Δεν μπορώ να ξέρω πότε με διαβάζεις. Βλέπεις, από τη δική σου οπτική δεν είμαι παρά λέξεις σε μία σελίδα. Από την δική μου οπτική όμως, είμαι σκέψεις μέσα σε ένα κεφάλι. Οπτική, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες έννοιες της πραγματικότητας κατά την ταπεινή μου άποψη. Ποιος είμαι […]