Αψυχολόγητα
NBA
Αψυχολόγητα

“Γιατί γονατίζουν στο NBA;”

Η ημέρα μνήμης και λατρείας στη ζωή του Martin Luther King από την κοινότητα του NBA μας καλεί να θυμηθούμε τους λόγους για τους οποίους επιλέγουν να γονατίσουν οι παίκτες της λίγκας. Τον Αύγουστο του 1492 λαμβάνει χώρα το πρώτο δουλεμπόριο στην ιστορία του κόσμου μας, όταν οι στρατιές και η απληστία του Χριστόφορου Κολόμβου αναγκάζουν […]

Αψυχολόγητα
φαίνεσθαι
Αψυχολόγητα

Το φαίνεσθαι που δεν είναι

    Ζούμε στην εποχή του φαίνεσθαι. Όλοι μας παλεύουμε να δείχνουμε ωραίοι, να δείχνουμε ζωηροί και πρόσχαροι, να δείχνουμε ήρεμοι και ακομπλεξάριστοι. Όλα αυτά γίνονται τη στιγμή που νιώθουμε άσχημοι, που δείχνουμε “νεκροί” και γκρινιάρηδες, που νιώθουμε νευριασμένοι και το κόμπλεξ τριβελίζει τα αυτιά και την καρδιά μας. Παλεύουμε να δείχνουμε και όχι να […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Πρωτοχρονιά, τίποτα παραπάνω από μια απληστία

Δεν είμαι από αυτούς που περιμένουν πως και πως την Πρωτοχρονιά και την αλλαγή του χρόνου. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι με κάθε νέα χρονιά, θα έχουμε και μια νέα εκδοχή του εαυτού μας. Δεν είμαι αυτούς που πιστεύουν σε παραμύθια, τα οποία, σε αντίθεση με τα αισωπικά, δεν έχουν ούτε θετική έκβαση, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μου λείπεις (48 μέρες και κάτι λεπτά)

Ακόμα μια μέρα ξύπνησα μακριά σου. Ακόμα μια μέρα χωρίς το γέλιο σου να μου αποδεικνύει ότι ζω. Ακόμα μια μέρα που παρακαλάω να έρθει η νύχτα για να ξεχάσω ότι δεν είσαι εδώ. Ακόμα μια μέρα. 48 για την ακρίβεια. 48 μέρες και κάτι λεπτά. Ξυπνάω, αλλά χωρίς εσένα παραμένω κοιμισμένος. Αναπνέω, αλλά χωρίς […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Για τον Άλεξ και για τον κάθε Άλεξ

Για τον Άλεξ. «Φοβάμαι τελευταία. Δε ξέρω, είναι ένα αίσθημα που το βιώνω τόσο έντονα εδώ και μέρες. Φοβάμαι, τόσο απλά, αν και δεν είναι απλό. Κάθε μέρα γυρνάω με μελανιές από το σχολείο και τρέχω αμέσως στο δωμάτιό μου για να μην με δει η μαμά μου έτσι. Θα τρελαθεί η μαμά μου, αν […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ο κορονοϊός είναι απλά μέσα στο μυαλό μας

Τους τελευταίους μήνες, όλοι μας χορεύουμε στους ρυθμούς που κινεί ο κορονοϊός, ο οποίος έχει εισβάλλει άναρχα και αποτελεσματικά στις ζωές μας και την καθημερινότητά μας. Η κατάσταση εκτροχιάστηκε αρχικά τους περασμένους μήνες, τέθηκε σε εφαρμογή η καραντίνα, στερήθηκε η έξοδος, και έως έναν βαθμό, επηρεάστηκε άμεσα και η εν γένει οικονομία των κοινωνιών μας. […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

5 περιπτώσεις που θυμώνεις και έχεις απόλυτο δίκιο

Η καθημερινότητά μας περιτριγυρίζεται από στιγμές, καλές, κακές και άσχημες. Άλλες σε κάνουν χαρούμενο, άλλες σε μαγνητίζουν, άλλες σε περικυκλώνουν με νεύρα και σε βγάζουν από τα ρούχα σου… Σχεδόν πάντα υπάρχει μια φωνούλα μέσα στο δωμάτιο, όταν είσαι θυμωμένος με κάτι, που λαλεί πως “έλα μωρέ, μη νευριάζεις, σιγά τι έγινε”. Ε όχι φωνή, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η αυτοκτονία μέσα από τα μάτια μου

“Δεν ξέρω τι να πω. Το περίμενα πολύ πιο εύκολο από ότι είναι όντως. Δεν ξέρω τι να πω, αλήθεια δεν ξέρω. Στο κεφάλι μου όλα ήταν πολύ πιο βατά, είχα ετοιμάσει σενάριο και ήμουν έτοιμος για τη γενική πρόβα και την ειδική αυτοκτονία, τη μονόπλανη. Αλλά τώρα νιώθω σαν να κομπλάρω κάπως. Είναι λίγο […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ένα γράμμα από τον πόλεμο στον έρωτα

“Δεν είχα χρόνο να σου γράψω πιο πριν, έρωτα μου, συγνώμη. Εδώ και δυο μέρες γυρίζουμε από μέρος σε μέρος, μέσα στις λάσπες, μέσα στα σκατά και το γαμημένο κρύο της νύχτας. Κινούμαστε όλη την ώρα γιατί δεν πρέπει να μας δουν. Αλλά καταλήγω να μην δω εσένα. Έχει τρυπήσει το μπουφάν μου και ο […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η Αθήνα μου

Η Αθήνα είναι η πόλη των αντιθέσεων. Η πόλη των ανατροπών και της ταχύτητας, η πόλη των ορμονών, η πόλη που γουστάρεις να αγαπάς και η πόλη που γουστάρεις να μισείς. Ρυθμοί, ζωή, πρόοδος. Όλα τους τρέχουν. Τρέχουν πολύ γρήγορα. Και εμείς πολλές φορές στέκουμε ενεοί μπροστά τους, προσπαθούμε να τα προλάβουμε, τρέχουμε και εμείς […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ναι, τα first world problems είναι όντως πολύ σημαντικά

Ζούμε σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα τρέχει με τόσο ταχύτατους ρυθμούς, που δε μένει πίσω ούτε μια στιγμή να σκεφτείς, να αναθεωρήσεις και να ξεπλύνεις λίγο το ιδρωμένο πρόσωπό σου πριν βουτηχτείς και πάλι μέσα στα σκατά. Σε όλο αυτό το παραλήρημα παλαβομάρας, αμελούμε και να διακρίνουμε τι αποτελεί όντως σημαντικό πρόβλημα, αλλά και […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Λατρεύω να με νευριάζεις κάθε φορά και περισσότερο

  Πολλές φορές δεν σε αντέχω καθόλου. Μου δίνεις την εντύπωση πως έχεις ως σκοπό της ζωής σου να κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να με τρελάνεις και να με εξουθενώσεις, μου δίνεις την εντύπωση  πως αντλείς ενέργεια από αυτό, πως παίρνεις όρεξη και ρυθμό. Πολλές φορές δεν σε αντέχω καθόλου. Και ίσως […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Καραντίνα: Σκέψεις μετά και το πέρας της

Η ιστορική για τα σύγχρονα δρώμενα καραντίνα έφτασε στο τέλος της προ ολίγων ημερών. Δεν ήταν μια εύκολη περίοδος για μας, για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, για τις δουλειές και τα εισοδήματά μας. Ήταν όμως, μια περίοδος που ακριβώς επειδή δεν είχε επαναληφθεί, δοκίμασε τον εαυτό μας, του έδωσε ένα σκουριασμένο εισιτήριο για μια φαινομενικά […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Το τώρα του χθες και του αύριο

Ζούμε στο τώρα, έχοντας γαλουχηθεί στο χθες, φοβούμενοι αυτό που ίσως επιφέρει το αύριο. Δεν είναι μια επιλογή, είναι ένα φυσικό επακόλουθο. Αναμνήσεις, ζοφερές ή χαρωπές, επαφές, ερεθιστικές ή αδιάφορες, βλέμματα, που εισχωρούσαν στη ψυχή σου ή την προσπερνούσαν γοερά. Φόβος, άγχος, άλλα και προσδοκίες, όνειρα, πάθη. Κυρίως όμως, ανάγκη. Ανάγκη να βρεις ξανά τα χαμόγελα […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μια φωτογραφία ισούται με χίλιες λέξεις

Μια φωτογραφία είναι η απόδειξη πως κάτι έγινε όντως, είναι ο διαχωρισμός ανάμεσα στην αλήθεια και τη φαντασία, είναι το κίνητρο για εξέλιξη ή για αλλαγή. Πόλεμοι, γενοκτονίες, καραβάνια γεμάτα δάκρυα, πόνο και θλίψη. Νοσοκομεία, γεμάτα και ζοφερά, γιατροί με αίμα πάνω στη πληθώρα άσπρου τους, κρεβάτια επί κρεβατιών έναντι πληγών επί πληγών. Καταυλισμοί, έρμαιο […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Πώς καταστρέφεται αμέσως ένα ταξίδι

Χαλαρό ταξίδι με ΚΤΕΛ. Μισή ώρα νωρίτερα στον σταθμό, εισιτηριάκι χωρίς περιττή ουρά, παίρνεις καφέ, αφήνεις τσάντα, περιμένεις το λεωφορείο. Η ώρα περνάει γρήγορα, έρχεται, αργά και προσεκτικά, δηλώνοντάς σου πως τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά. ΧΑ! Πετάς τη τσάντα δίπλα στις υπόλοιπες αποσκευές, φοράς τα ακουστικά, τα μπήγεις βαθιά στ’ αυτιά, η μουσική […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Οι καλοί από τους κακούς πρόσφυγες μια θάλασσα δρόμος

Η πολιτική είναι για τους πολιτικούς, η ανθρωπιά είναι για τους ανθρώπους. Πολλά μπορούν να οριστούν για μια κατάσταση, διαφορετικές απόψεις, διαφορετικές οπτικές, διαφορετικοί φόβοι. Και αυτά είναι για τους ανθρώπους. Και αυτά και η στήριξη, η αγκαλιά, η σφαλιάρα, ο εξευτελισμός. Ο άνθρωπος όμως, είναι για τους ανθρώπους; Η πολιτική είναι για τους πολιτικούς, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ένα βραδινό τηλεφώνημα το πρωί

“Ξύπνησα αργά το πρωί για ακόμα μια φορά αυτή τη βδομάδα. Το κορμί μου έχει καταντήσει ένα άβουλο κουφάρι που αρέσκεται να μεταφέρεται ανούσια από εδώ και από εκεί, χωρίς απαιτήσεις και στόχους. Άλλωστε, είναι απλά ένα κουφάρι, ένα κουφάρι που απαιτεί το κρεβάτι, τη ξεκούραση και την απαλλαγή από τις ασήμαντες υποχρεώσεις ρουτίνας. Σηκώνομαι […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Συγκατοίκηση είναι…

Η συγκατοίκηση είναι ένα θείο δώρο, είναι κάτι που σε γεμίζει με θετικά συναισθήματα, σε γεμίζει με χαρά, σε γεμίζει με πάθος. Αρκεί να μένεις μόνος σου. Η συγκατοίκηση είναι όλα εκείνα τα γλυκά πρωινά που ξυπνάς με ένα πόδι στο στόμα σου, είναι τα μεσημέρια που κοιτάτε από το παράθυρο ανυπομονώντας για το γλυκό […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Καθημερινότητα, οι δύο πτυχές της ίδιας μέρας

Καθημερινότητα, οι δύο πτυχές της ίδιας μέρας 2020: «Το σιχαίνομαι αυτό το μαξιλάρι. Κάθε πρωί ξυπνάω με πονοκέφαλο, με πονάει η μέση και οι σκέψεις μου. Είμαι ανήμπορος να σηκωθώ, αρνούμαι πεισματικά. Μια απαίσια καθημερινότητα ανυπομονεί να με αντικρίσει ξανά, δεν θέλω να της κάνω τη χάρη για ακόμα μια μέρα. Της την έκανα. Ανούσιες […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Άγριος Βασίλης

«Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, Με λένε Μαρία, είμαι 10 χρονών, και θα ήθελα να σου πω πως ήμουν το καλύτερο παιδί και φέτος. Δεν έχασα μέρα από το σχολείο, δεν είπα καμία κακή λέξη και πάντα άκουγα τον μπαμπά μου. Στο σχολείο είχα μόνο ένα Β’, στα Μαθηματικά, δεν τα μπορώ καθόλου τα Μαθηματικά, Άγιε. […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η απάνθρωπη φασαρία το πρωί

Υπάρχουν νύχτες που δεν μπορείς να κοιμηθείς με τίποτα, νύχτες που ξημεροβραδιάζεσαι μέχρι τις 4, νύχτες που ξενυχτάς έξω με φίλους, νύχτες που προσπαθείς να ξεφύγεις από την αστυνομία. Όλες αυτές οι στιγμές, όσο ευχάριστες ή επώδυνες και αν είναι, έχουν μεταξύ τους ένα κοινό στοιχείο που αν συμβεί σου διαλύει το σύμπαν. Η υπερβολική […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η ζωή όταν είσαι άρρωστος

Η ζωή είναι τέλεια όταν έχεις δύο φορές το κάθε τι. Είναι απίστευτο συναίσθημα το να έχεις δύο χέρια, ώστε να μπορείς να αγγίζεις πράγματα, να αγκαλιάζεις ή να στραγγαλίσεις κάποιον. Είναι τρομερό να έχεις δύο πόδια, ώστε να μπορείς να πας όπου θες όταν το θες, να κάνεις αθλήματα ή να τρέξεις ενώ σε […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ο σαδισμός των λογοπαιγνίων

Τα αστεία είναι σημείο κομβικό σε μια παρέα, δημιουργούν χαμόγελα, ευφορία, δημιουργούν γέλιο και γέλια. Τα αστεία χαλαρώνουν την παρέα, άλλοτε την κάνουν να ξεχάσει, άλλοτε να θυμηθεί. Inside jokes, κλασικά ή σύντομα αστεία, όλα δημιουργούν ευχάριστο κλίμα. Όλα; Ακόμα και τα λογοπαίγνια; Υπάρχει μια κατηγορία ανεκδότων, σκοτεινή και τραχιά. Μια κατηγορία αστείων που ίσως […]