Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

«Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;»

«Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;». Αυτή είναι μια από τις συνήθεις ερωτήσεις που μπορούν να λάβουν χώρα σε ένα πρώτο ραντεβού, σε μια πρώτη γνωριμία, στην πρώτη έξοδο για βρώμικο, μετά από ακόμα μια γεμάτη ποτά, χορό και γέλιο. Ποιο είναι όντως το αγαπημένο φαγητό των περισσότερων; Μιας και αναφέρθηκε το βρώμικο, ας μείνουμε […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ισραήλ – Παλαιστίνη: Μια σχέση μίσους με δηλωμένο νικητή

Ήθελα να γράψω εδώ και μέρες ένα κείμενο για τον πόλεμο ανάμεσα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, αλλά παρατήρησα πως όσο περισσότερα μάθαινα για την ιστορία τους, τόσα λιγότερα γνώριζα πραγματικά. Μπορώ να εκφέρω άποψη, αλλά ίσως να μην ήταν δίκαιο. Επομένως, θα συμβουλευτώ εν μέρει τη δίοδο που ξέρω καλύτερα από όλες για να […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Όταν το μπάσκετ κέρδισε τη ραδιενέργεια του Chernobyl

Μια από τις πιο καταραμένες και ρημαγμένες περιοχές του πλανήτη μας είναι το σοβιετικό Chernobyl, αφού στις 26 Απριλίου 1986, η πυρηνική έκρηξη του τέταρτου αντιδραστήρα του τοπικού πυρηνικού σταθμού βύθισε στο πένθος και τη ραδιενέργεια την ουκρανική πόλη. Μια μοιραία αμέλεια. Ένα ηχηρός ήχος. Και μετά όλα τελείωσαν. Όλη η ζωή, όλη η διάθεση, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Σινεμά και έρωτα, πεθαίνω μακριά σας!

Μου λείπει να πηγαίνω με την κοπέλα μου σινεμά. Mόνοι μας. Χέρι με χέρι. Στόμα με στόμα. Καρδιά με καρδιά. Πάθος με πάθος. Μου λείπει να μην μπορούμε ποτέ να αποφασίσουμε ποια ταινία θα δούμε. Μου λείπει να θέλει αισθηματικές, μου λείπει να θέλω θρίλερ και τρόμο. Μου λείπει να μην καταλαβαίνει πως είναι ακόμα […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ένας κενός άνθρωπος, γεμάτος αγάπη

Πόσο κενή μπορεί να είναι η αγάπη τελικά; Χάρις σε μια συζήτηση που είχα τις προάλλες, βρέθηκα να αναρωτιέμαι σε τι αξίες πιστεύω πραγματικά και ποια ιδανικά πρεσβεύω. Δεν πιστεύω σε θεούς και δαίμονες, αδιαφορώ για το καλό και το κακό και τα συνάπτω μαζί στο πλαίσιο του κυνισμού, δε θέλγομαι από σημαίες και χρώματα, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Είναι καταδικαστέα η βία από όπου και αν προέρχεται;

Είναι τελικά καταδικαστέα η βία από όπου και αν προέρχεται; Σε πρώτη ανάγνωση, δε θα μπορούσα να στηρίξω ποτέ τη βία ως πολίτικη, ως στάση, ως καθημερινότητα, γιατί ξεφεύγουμε από τις αξίες της ανθρωπότητας, της δημοκρατίας και της ισότητας. Σκεφτείτε σε τι κόσμο θα ζούσατε εσείς και οι αγαπημένοι σας, αν κινδυνεύατε ανά πάσα στιγμή. […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η ομοφυλοφιλία είναι το ίδιο αδίκημα με την παιδεραστία;

Το τεράστιο θέμα του τελευταίου μήνα είναι οι πάμπολλες κατηγορίες για σεξουαλική ή σωματική παρενόχληση σε διάφορους εργασιακούς (και μη) χώρους αλλά και η επίθεση του Γιώργου Καπουτζίδη στο ελληνικό σαθρό σύστημα αξιολόγησης και συμπεριφοράς απέναντι στο διαφορετικό. Έφηβες, γυναίκες, έφηβοι, άντρες. Το μίσος δε διαχωρίζει σάρκες και ηλικία και ορμάει ανεξέλεγκτα όταν μυρίσει το […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Και αν είσαι ήδη νεκρός;

Ο Τάκης είναι από τους ανθρώπους που δεν είναι ποτέ καλά και ποτέ δε φταίνε οι άλλοι για αυτό, μονάχα αυτός και η θλίψη που νιώθει συνέχεια. Έχει πολλά στο κεφάλι του και νιώθει τη ψυχή του κάθε μέρα όλο και πιο βαριά. Είναι υγιής, αλλά μονάχα στο σώμα. Το μυαλό του δεν αντέχει άλλο […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Oι γυναίκες κατάλαβαν την πραγματική τους δύναμη

Δε χτίζουμε άντρες και γυναίκες, χτίζουμε άγρια θηρία και τροφή. Είμαστε μια κοινωνία που καλλιεργεί και μεγαλώνει άγρια ζώα, που για να τους δώσουμε την απαραίτητη εξέλιξη, αναγκαζόμαστε να δημιουργούμε και θηράματα. Δε χτίζουμε φύλα, χτίζουμε ζούγκλα. Ένα άγριο ζώο σε ένα αχαρτογράφητο δάσος πάντοτε θα ξεσκίζει το θήραμα. Θα το δαγκώνει, θα του τραβάει […]

Αψυχολόγητα
NBA
Αψυχολόγητα

“Γιατί γονατίζουν στο NBA;”

Η ημέρα μνήμης και λατρείας στη ζωή του Martin Luther King από την κοινότητα του NBA μας καλεί να θυμηθούμε τους λόγους για τους οποίους επιλέγουν να γονατίσουν οι παίκτες της λίγκας. Τον Αύγουστο του 1492 λαμβάνει χώρα το πρώτο δουλεμπόριο στην ιστορία του κόσμου μας, όταν οι στρατιές και η απληστία του Χριστόφορου Κολόμβου αναγκάζουν […]

Αψυχολόγητα
φαίνεσθαι
Αψυχολόγητα

Το φαίνεσθαι που δεν είναι

    Ζούμε στην εποχή του φαίνεσθαι. Όλοι μας παλεύουμε να δείχνουμε ωραίοι, να δείχνουμε ζωηροί και πρόσχαροι, να δείχνουμε ήρεμοι και ακομπλεξάριστοι. Όλα αυτά γίνονται τη στιγμή που νιώθουμε άσχημοι, που δείχνουμε “νεκροί” και γκρινιάρηδες, που νιώθουμε νευριασμένοι και το κόμπλεξ τριβελίζει τα αυτιά και την καρδιά μας. Παλεύουμε να δείχνουμε και όχι να […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Πρωτοχρονιά, τίποτα παραπάνω από μια απληστία

Δεν είμαι από αυτούς που περιμένουν πως και πως την Πρωτοχρονιά και την αλλαγή του χρόνου. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι με κάθε νέα χρονιά, θα έχουμε και μια νέα εκδοχή του εαυτού μας. Δεν είμαι αυτούς που πιστεύουν σε παραμύθια, τα οποία, σε αντίθεση με τα αισωπικά, δεν έχουν ούτε θετική έκβαση, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μου λείπεις (48 μέρες και κάτι λεπτά)

Ακόμα μια μέρα ξύπνησα μακριά σου. Ακόμα μια μέρα χωρίς το γέλιο σου να μου αποδεικνύει ότι ζω. Ακόμα μια μέρα που παρακαλάω να έρθει η νύχτα για να ξεχάσω ότι δεν είσαι εδώ. Ακόμα μια μέρα. 48 για την ακρίβεια. 48 μέρες και κάτι λεπτά. Ξυπνάω, αλλά χωρίς εσένα παραμένω κοιμισμένος. Αναπνέω, αλλά χωρίς […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Για τον Άλεξ και για τον κάθε Άλεξ

Για τον Άλεξ. «Φοβάμαι τελευταία. Δε ξέρω, είναι ένα αίσθημα που το βιώνω τόσο έντονα εδώ και μέρες. Φοβάμαι, τόσο απλά, αν και δεν είναι απλό. Κάθε μέρα γυρνάω με μελανιές από το σχολείο και τρέχω αμέσως στο δωμάτιό μου για να μην με δει η μαμά μου έτσι. Θα τρελαθεί η μαμά μου, αν […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ο κορονοϊός είναι απλά μέσα στο μυαλό μας

Τους τελευταίους μήνες, όλοι μας χορεύουμε στους ρυθμούς που κινεί ο κορονοϊός, ο οποίος έχει εισβάλλει άναρχα και αποτελεσματικά στις ζωές μας και την καθημερινότητά μας. Η κατάσταση εκτροχιάστηκε αρχικά τους περασμένους μήνες, τέθηκε σε εφαρμογή η καραντίνα, στερήθηκε η έξοδος, και έως έναν βαθμό, επηρεάστηκε άμεσα και η εν γένει οικονομία των κοινωνιών μας. […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

5 περιπτώσεις που θυμώνεις και έχεις απόλυτο δίκιο

Η καθημερινότητά μας περιτριγυρίζεται από στιγμές, καλές, κακές και άσχημες. Άλλες σε κάνουν χαρούμενο, άλλες σε μαγνητίζουν, άλλες σε περικυκλώνουν με νεύρα και σε βγάζουν από τα ρούχα σου… Σχεδόν πάντα υπάρχει μια φωνούλα μέσα στο δωμάτιο, όταν είσαι θυμωμένος με κάτι, που λαλεί πως “έλα μωρέ, μη νευριάζεις, σιγά τι έγινε”. Ε όχι φωνή, […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η αυτοκτονία μέσα από τα μάτια μου

“Δεν ξέρω τι να πω. Το περίμενα πολύ πιο εύκολο από ότι είναι όντως. Δεν ξέρω τι να πω, αλήθεια δεν ξέρω. Στο κεφάλι μου όλα ήταν πολύ πιο βατά, είχα ετοιμάσει σενάριο και ήμουν έτοιμος για τη γενική πρόβα και την ειδική αυτοκτονία, τη μονόπλανη. Αλλά τώρα νιώθω σαν να κομπλάρω κάπως. Είναι λίγο […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ένα γράμμα από τον πόλεμο στον έρωτα

“Δεν είχα χρόνο να σου γράψω πιο πριν, έρωτα μου, συγνώμη. Εδώ και δυο μέρες γυρίζουμε από μέρος σε μέρος, μέσα στις λάσπες, μέσα στα σκατά και το γαμημένο κρύο της νύχτας. Κινούμαστε όλη την ώρα γιατί δεν πρέπει να μας δουν. Αλλά καταλήγω να μην δω εσένα. Έχει τρυπήσει το μπουφάν μου και ο […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η Αθήνα μου

Η Αθήνα είναι η πόλη των αντιθέσεων. Η πόλη των ανατροπών και της ταχύτητας, η πόλη των ορμονών, η πόλη που γουστάρεις να αγαπάς και η πόλη που γουστάρεις να μισείς. Ρυθμοί, ζωή, πρόοδος. Όλα τους τρέχουν. Τρέχουν πολύ γρήγορα. Και εμείς πολλές φορές στέκουμε ενεοί μπροστά τους, προσπαθούμε να τα προλάβουμε, τρέχουμε και εμείς […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ναι, τα first world problems είναι όντως πολύ σημαντικά

Ζούμε σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα τρέχει με τόσο ταχύτατους ρυθμούς, που δε μένει πίσω ούτε μια στιγμή να σκεφτείς, να αναθεωρήσεις και να ξεπλύνεις λίγο το ιδρωμένο πρόσωπό σου πριν βουτηχτείς και πάλι μέσα στα σκατά. Σε όλο αυτό το παραλήρημα παλαβομάρας, αμελούμε και να διακρίνουμε τι αποτελεί όντως σημαντικό πρόβλημα, αλλά και […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Λατρεύω να με νευριάζεις κάθε φορά και περισσότερο

  Πολλές φορές δεν σε αντέχω καθόλου. Μου δίνεις την εντύπωση πως έχεις ως σκοπό της ζωής σου να κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να με τρελάνεις και να με εξουθενώσεις, μου δίνεις την εντύπωση  πως αντλείς ενέργεια από αυτό, πως παίρνεις όρεξη και ρυθμό. Πολλές φορές δεν σε αντέχω καθόλου. Και ίσως […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Καραντίνα: Σκέψεις μετά και το πέρας της

Η ιστορική για τα σύγχρονα δρώμενα καραντίνα έφτασε στο τέλος της προ ολίγων ημερών. Δεν ήταν μια εύκολη περίοδος για μας, για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, για τις δουλειές και τα εισοδήματά μας. Ήταν όμως, μια περίοδος που ακριβώς επειδή δεν είχε επαναληφθεί, δοκίμασε τον εαυτό μας, του έδωσε ένα σκουριασμένο εισιτήριο για μια φαινομενικά […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Το τώρα του χθες και του αύριο

Ζούμε στο τώρα, έχοντας γαλουχηθεί στο χθες, φοβούμενοι αυτό που ίσως επιφέρει το αύριο. Δεν είναι μια επιλογή, είναι ένα φυσικό επακόλουθο. Αναμνήσεις, ζοφερές ή χαρωπές, επαφές, ερεθιστικές ή αδιάφορες, βλέμματα, που εισχωρούσαν στη ψυχή σου ή την προσπερνούσαν γοερά. Φόβος, άγχος, άλλα και προσδοκίες, όνειρα, πάθη. Κυρίως όμως, ανάγκη. Ανάγκη να βρεις ξανά τα χαμόγελα […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μια φωτογραφία ισούται με χίλιες λέξεις

Μια φωτογραφία είναι η απόδειξη πως κάτι έγινε όντως, είναι ο διαχωρισμός ανάμεσα στην αλήθεια και τη φαντασία, είναι το κίνητρο για εξέλιξη ή για αλλαγή. Πόλεμοι, γενοκτονίες, καραβάνια γεμάτα δάκρυα, πόνο και θλίψη. Νοσοκομεία, γεμάτα και ζοφερά, γιατροί με αίμα πάνω στη πληθώρα άσπρου τους, κρεβάτια επί κρεβατιών έναντι πληγών επί πληγών. Καταυλισμοί, έρμαιο […]