Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Η δύναμη του κεραυνοβόλου έρωτα

Στην Χ, που γνωριστήκαμε τυχαία και έγινε όλη μου η ζωή κι η τροφή για σκέψη… Με τον όρο “ώρα μηδέν” χαρακτηρίζουμε μία στιγμή που ένα συνταρακτικό γεγονός αλλάζει τα πάντα σε μία ζωή… Κάπως έτσι είναι ο κεραυνοβόλος έρωτας: Πολλές φορές αποτελεί την κρίσιμη καμπή  στη ζωή ενός ανθρώπου… Ο κεραυνοβόλος έρωτας αποδεικνύει περίτρανα τη […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Το “γαμώτο” ενός άσχημου…

Έχετε διαβάσει ποτέ σας Χριστόφορο Κάσδαγλη; Αν όχι, σας το συνιστώ. Είναι ένας συγγραφέας και δημοσιογράφος με πολύ οξυδερκή λόγο, που αντιμετωπίζει την πραγματικότητα αντικειμενικά, αλλά και με μια ισχυρή δόση χιούμορ… Θα μου πείτε τώρα “προς τι ο πρόλογος;”. Ε, αν κοιτάξετε τη βιβλιογραφία του θα δείτε 2 βιβλία με παραπλήσιο τίτλο: “To γαμώτο […]

Αφιερώματα
Αφιερώματα

Τραγικοί Ιούληδες…

Άλλη μία ημέρα του Ιούλη κυλάει, το ίδιο ζεστή και πληκτική, όπως και οι προηγούμενες… Στέκομαι στο καφενείο του χωριού μου και προσπαθώ να διαβάσω ένα μυθιστόρημα, παρόλο που γύρω μου οι ηλικιωμένοι συγχωριανοί μου παίζουν χαρτιά, φωνάζοντας και βρίζοντας ο ένας τον άλλον… Κάποιοι άλλοι απλά συζητούν, αναπολώντας τα παλιά, διάφορες ιστορίες από το […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Τα τρένα που έφυγαν

Στην Χ. Τρένα θα έχετε δει σίγουρα πολλά. Τρένα που μεταφέρουν εμπορεύματα, επιβάτες, ανθρώπους δηλαδή και πράγματα που έχουν έναν προορισμό. Τρένα που έχουν γίνει ποιήματα, στίχοι και τραγούδια, τρένα που για άλλους φεύγουν και για άλλους έρχονται… Κάπως έτσι μπορείτε να φανταστείτε έναν άλλο σιδηροδρομικό σταθμό, νοητό… Εκεί υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων, ας τους […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Μας ενώνει ο έρωτας αλλά μας χωρίζει η οθόνη

Social media, ένα μέσο που έφερε την ανατροπή στον τομέα της επικοινωνίας. Υπήρξαν καινοτομία, η οποία άλλαξε τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, γιατί πλέον την έχουν κάνει πιο εύκολη και άμεση, προσφέροντας ταυτόχρονα περισσότερες λειτουργίες και δυνατότητες, όπως η δημοσίευση φωτογραφιών, μουσικών κομματιών, και πολλές φορές, των δικών μας σκέψεων. Όλα τα παραπάνω όμως δεν είναι […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Φίλε Τάκη…

Ένα μικρό κείμενο για έναν καλό φίλο… Φίλε Τάκη, Tο σημερινό κείμενο είναι κάτι πιο προσωπικό, και μιλάει για τη φιλία. Φίλους έχουμε πολλούς, καλούς μπορούμε να πούμε. Αλλά αυτοί με τους οποίους υπάρχει οι απόλυτη οικειότητα, και το θάρρος για συζήτηση, ακόμη και πολύ προσωπικών μας προβλημάτων, είναι ελάχιστοι. Στη δική μου περίπτωση, το […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Λείπει το βλέμμα σου απ’ της αυγής τα χρώματα…

“Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα, λείπει το βλέμμα σου απ’ της αυγής τα χρώματα…” Ψυχή μου, οι χιλιοτραγουδισμένοι αυτοί στίχοι του Φίλιππου Γράψα έχουν γίνει πλέον και δικό μου βίωμα.  Πάει καιρός που έχω να σε δω, και μου λείπεις όσο δε μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Κι έτσι, καταφεύγω στη δικιά μου νοητή […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Είμαστε η αδικημένη γενιά του ’10…

“Είμαστε η αδικημένη γενιά του ’60, δίχως κατοχή και πείνα, χωρίς ρετσίνα…”  είχε τραγουδήσει ο Τζίμης Πανούσης στο “κάγκελα παντού”… Παραφράζοντας τους στίχους αυτούς, βλέπουμε τη δική μας, χαμένη γενιά, αυτή της κρίσης και των μνημονίων… “Είμαστε η αδικημένη γενιά του ’10, και με κατοχή και πείνα, χωρίς δεκάρα ούτε για ρετσίνα…” Αδικημένη γενιά όντως… […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Bang bang…

  “Βαng bang, she shot me down. Βang bang, I hit the ground. Βang bang, that awful sound. Βang bang, my baby shot me down…” Ψυχή μου, οι στίχοι με τους οποίους ξεκινώ αυτό το γράμμα ανήκουν στη διασκευή του πασίγνωστου τραγουδιού “bang bang” από τους Monophonics. Είναι κάποιοι στίχοι που μπορώ να πω πως […]

Αψυχολόγητα
Αψυχολόγητα

Ζώντας σε μια απέραντη Βάρκιζα…

Ζούμε σε μια απέραντη Βάρκιζα, σαν αυτήν της ομώνυμης συνθήκης, την οποία υπέβαλαν οι κυβερνητικές δυνάμεις στους ηττημένους αντάρτες του ΕΛΑΣ μετά τα Δεκεμβριανά… Μόνο που η σημερινή “Βάρκιζα” δεν έχουμε υποχρεωθεί από κάποιον, αλλά πέφτουμε μόνοι μας… Το Φλεβάρη του 1945, οι αντάρτες του ΕΛΑΣ παρέδωσαν τα όπλα τους πάνω σε μια σημαία. Σήμερα, […]

Επικαιρότητα
Επικαιρότητα

Arrivederci, Berlinguer…

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 11 Ιούνη του 1984, όταν έσβησε το χαμόγελο που ενέπνεε εκατομμύρια Κομμουνιστές, όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ήταν η τραγική κατάληξη ενός κακού που ξεκίνησε στις 7 του Ιούνη, όταν ο Γενικός Γραμματέας του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος [Partito Comunista Italiano – P.C.I] Enrico Berlinguer υπέστη […]

Αψυχολόγητα
παράθυρό μου
Αψυχολόγητα

Κοιτάζοντας απ’ το παράθυρό μου

-Στη Χ.- Ψυχή μου. Άλλη μια ημέρα που τελειώνει και είμαστε μακριά, άλλη μια μέρα που κοιτάζω από το παράθυρό μου και βλέπω στα φώτα της πόλης τα μάτια σου. «Τουλάχιστον βλέπουμε τον ίδιο ουρανό» σκέφτομαι, καθώς ανοίγω το σημειωματάριο για να σου γράψω για άλλη μία φορά λίγες σειρές απ’ αυτά που αισθάνομαι. Συναισθήματα που […]

Αψυχολόγητα
Σκυλίσια ζωή...
Αψυχολόγητα

Σκυλίσια ζωή

Σκυλίσια ζωή: Mία φράση που χρησιμοποιείται στη γλώσσα μας με τρεις διαφορετικές έννοιες. Πρώτη είναι η κυριολεκτική, δηλαδή η ζωή ενός σκύλου απλά. Οι υπόλοιπες δύο είναι αντίθετες μεταξύ τους. Η μία θετική και η άλλη αρνητική. Ζωή όλο ραχάτι και ηρεμία, ή μια ζωή γεμάτη από ταλαιπωρία και στερήσεις. Σήμερα, όμως, θα μιλήσουμε για τη […]

Αψυχολόγητα
οπτιμισμός
Αψυχολόγητα

Ο οπτιμισμός είναι το όπιο του λαού

«Ο οπτιμισμός είναι το όπιο του λαού! Το υγιές πνεύμα βρωμάει βλακεία. Ζήτω ο Τρότσκι!» γράφει ο Λούντβιχ, λογοτεχνικός ήρωας στο «Αστείο» του Μίλαν Κούντερα, στην κοπέλα του τη Μαρκέτα. Είναι μία φράση που ειπώθηκε σαν ένα αστείο ενάντια στην κομματική προσήλωση που διακατείχε την κοπέλα αυτή. Αν διαχωρίσουμε όμως την παραπάνω φράση από την υπόλοιπη ιστορία, […]

Αψυχολόγητα
Μόνο ένα φιλί...
Αψυχολόγητα

Μόνο ένα φιλί…

Με αφορμή το πιο γλυκό φιλί που γεύτηκα. Το φιλί… Μια πράξη που δηλώνει την «ένωση» δύο ανθρώπων, την έκφραση του έρωτα ανάμεσά τους. Είναι η στιγμή που ο χρόνος σταματά και καθετί άλλο ανάμεσα και γύρω τους έχεις εξαφανιστεί. Η «ώρα μηδέν» που το προσωπικό όνειρο γίνεται πραγματικότητα και κάτι όμορφο αρχίζει. Με λίγα […]

Βιβλίο
Βιβλίο

Οδηγώντας…

“Οδηγώντας”. Αυτός είναι ο τίτλος του διηγήματός μου, το οποίο παραθέτω αντί άρθρου… Είναι ένα διήγημα που δείχνει πόσο όμορφο, και ταυτόχρονα πόσο καταστρεπτικό συναίσθημα είναι ο έρωτας… Ο Νίκος ξύπνησε από τον χτύπο του κινητού του. Κοιμόταν ήδη κανένα δίωρο πάνω στον καναπέ, ήταν ακόμη ξημερώματα, και οργισμένος όπως ήταν από την απότομη διακοπή […]

Γεγονότα
Γεγονότα

Παρουσίαση του κινήματος του Γ. Βαρουφάκη στη Θεσσαλονίκη.

Σήμερα το πρωί, 28 Απρίλη παρουσιάστηκε στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο Θεσσαλονίκης το πρόγραμμα του πανευρωπαϊκού κινήματος  DiEM 25, η στρατηγική του για την Ελλάδα, καθώς και οι προθέσεις του για τις Ευρωεκλογές του 2019. Ο Γιάνης Βαρουφάκης επέλεξε τη Θεσσαλονίκη για την παρουσίαση αυτή, λόγω της μεγάλης παράδοσης που έχει στο εργατικό κίνημα της Ελλάδος. […]

Αψυχολόγητα
Μάτια που δε βλέπονται κι όμως, δε λησμονιούνται
Αψυχολόγητα

Μάτια που δε βλέπονται κι όμως, δε λησμονιούνται

«Mάτια που δε βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται» λέει ο σοφός λαός μας. Στην περίπτωσή μας δεν ισχύει, γιατί όσο καιρό κι αν έχω να σε δω, τα μάτια σου δεν τα ξέχασα ποτέ. Και έτσι, βρίσκομαι εδώ στο δωμάτιο αυτό. Περασμένα μεσάνυχτα, με μόνη παρέα τον καφέ και τα τσιγάρα μου. Και σου γράφω… Σου γράφω για […]

Αψυχολόγητα
Ένα τανγκό πριν το τέλος...
Αψυχολόγητα

Ένα τανγκό πριν το τέλος…

-Στη Χ.-  Με ρώτησε πριν λίγο καιρό ένας καλός φίλος πάνω σε μια συζήτηση που είχαμε επηρεασμένοι από το ποτό, ποιο θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έκανα αν ο κόσμος ήταν να καταστραφεί μέσα στις επόμενες 24 ώρες. Είναι ένα ερώτημα που συνήθως κάποιος απαντάει λέγοντας πως θα έβγαζε κάθε του απωθημένο, αφού […]

Αψυχολόγητα
ιδέες
Αψυχολόγητα

Δίχως σκέψεις και ιδέες

Ένα κείμενο για το απόλυτο κενό. Καθόταν και κοίταζε το λευκό χαρτί, ενώ μασούσε το καπάκι από το στυλό του. Προσπαθεί να γράψει κάτι, αλλά στο μυαλό του επικρατεί το απόλυτο κενό. Οι ιδέες στερεύουν και το αποτέλεσμα είναι ένα ατελείωτο τετ-α-τετ  με το χαρτί. Τι είναι, όμως, αυτό που έκανε τις ιδέες του να […]

Απόψεις
Απόψεις

30 Μαρτίου 1952: Η καταδίκη του Νίκου Μπελογιάννη

Για τα 65 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του Ξημερώματα 30ης Μαρτίου 1952. Ένα στρατιωτικό καμιόνι μεταφέρει 4 άντρες από τις φυλακές της Καλλιθέας σε στρατόπεδο στην περιοχή του Γουδίου. Εκεί έμελλε να γραφτεί ο τραγικός επίλογος μίας δίκης που προκάλεσε αίσθηση στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Ήταν η δίκη του […]

Αψυχολόγητα
Πλακόστρωτα
Αψυχολόγητα

Ακόμη σ’ αναζητώ στα πλακόστρωτα…

Ωδή σε έναν άνθρωπο που ερωτεύτηκε πρώτη φορά, και ποτέ δεν ξέχασε… Κοιτώ τα νερά του Πειραιά και στο μυαλό μου έρχεται ο Βόσπορος. Η θάλασσα που αντίκρισα κάποια μέρα, εκείνο τον καιρό που ακόμη έψαχνα μία ύπαρξη σε δρόμους πλακόστρωτους. Ο καιρός πέρασε, τα πλακόστρωτα της Κομοτηνής και της Ξάνθης έγιναν πλακόστρωτα στο Μοναστηράκι […]

Απόψεις
Απόψεις

Όταν ο θεός ξέχασε τη Γιουγκοσλαβία

Με αφορμή μία τραγική επέτειο… 18 χρόνια συμπληρώνονται στις 23 Μάρτη από τη Νατοϊκή επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία. Προσωπικά μπορώ να πω, πως από τα γεγονότα αυτά θυμάμαι αρκετά πράγματα. Αυτό το οφείλω στους δικούς μου. Διότι, σε αντίθεση με άλλα παιδιά της Α’ Δημοτικού -τόσο ήμουν τότε-, δε με έστελναν για ύπνο αλλά με άφηναν να […]

Χωρίς κατηγορία
Μαλβίνα
Χωρίς κατηγορία

Λείπεις ρε Μαλβίνα!

15 χρόνια συμπληρώνονται σε λίγους μήνες. Ήταν Ιούνης του 2002  όταν έφυγε από κοντά μας η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μαλβίνα Κάραλη, η τηλεπερσόνα που με δηκτικό και ταυτόχρονα σατιρικό ύφος, στηλίτευε και σατίριζε μέσα από τις εκπομπές και τα άρθρα της, τα «κακώς κείμενα» της ελληνικής -αλλά και της παγκόσμιας- πολιτικής σκηνής. Επί πολλά χρόνια, […]