Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 7: Το φως σου δε με βρίσκει

    Μόλις άνοιξε τα μάτια της, ένιωσε μια ευχάριστη μυρωδιά να πλανιέται μέσα στο σαλόνι όπου κοιμόταν. Χασμουρήθηκε και τέντωσε το κορμί της για να ξεπιαστεί, αφού κάθε φορά που κοιμόταν στον καναπέ, ένιωθε το σώμα της βαρύ και ο πόνος στη μέση τη δυσκόλευε. Κοίταξε γύρω της και είδε δίπλα στο τραπεζάκι ένα […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 6: Κανείς ποτέ δε νίκησε τον θάνατο

  Άνοιξε τα μάτια του με δυσκολία. Ένιωθε πάλι αδυναμία και μια αίσθηση ναυτίας, σαν να ήταν σε καράβι που διέσχιζε τον ωκεανό σε τρικυμία. Ο πονοκέφαλος δεν έλεγε να σταματήσει και κάθε μέρα τον ένιωθε όλο και πιο έντονο. Μόνο τα βράδια όταν συναντούσε την Λένα ξεχνούσε τα πάντα, μαζί της ένιωθε άλλος άνθρωπος, […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 5:Μερτικό στον ήλιο

  Περασμένες 11:00 και ο ήχος από το κουδούνι της πόρτας που χτυπούσε ασταμάτητα κάθε δευτερόλεπτο, τον ξύπνησε από τον βαθύ ύπνο. Σηκώθηκε αργά και κατευθύνθηκε προς το θυροτηλέφωνο νευριασμένος που κάποιος τον ξυπνούσε και του χαλούσε την ηρεμία του. Με τα μάτια του ακόμα να μην έχουν ανοίξει είδε την γυναικεία φιγούρα να στέκεται […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 4:Μια κουκκίδα άμμου είμαστε

  Το ξυπνητήρι άρχισε να χτυπά από τις 8:30. Η Λένα πριν πέσει το είχε ρυθμίσει για να μπορέσει να πάει με την μαμά της και τον αδερφό της στο κέντρο αποτοξίνωσης. Σηκώθηκε γρήγορα και με το χαρτί στο χέρι που της είχε δώσει ο Μάκης, πήγε αμέσως στην κουζίνα που βρήκε την μάνα της […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 3:Όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή

Ο Μάκης μόλις μπήκε στο σπίτι του πέταξε αμέσως τα ρούχα του στο πάτωμα και άνοιξε το laptop. Είχε βάλει στόχο να βοηθήσει την Λένα και παρόλο που τα μάτια του έκλειναν από την αϋπνία, εκείνος συνέχισε να ψάχνει. Σέρνοντας τα πόδια του έφτασε στην κουζίνα για καφέ. Για μια ακόμα φορά το κεφάλι τον […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 2:Δείξε μου τον ήλιο στο σκοτάδι

  Ένιωθε το σώμα της ελαφρύ σαν πούπουλο και ένα παράξενο λευκό χρώμα κάλυπτε το δωμάτιο της. Για μια στιγμή νόμιζε πως είχε πεθάνει και ήταν στον παράδεισο αφού επικρατούσε απίστευτη ησυχία γύρω της. Κανένας ήχος δεν ακούγονταν από πουθενά, μπορούσε να ακούσει την ανάσα της μόνο και τίποτα άλλο.    Μια μύγα περπατούσε αργά πάνω […]

Next Chapter
Next Chapter

Κεφάλαιο 1: Όλα μαύρα

Σκοτάδι. Βαθύ σκοτάδι και ερημιά επικρατούσε γύρω της και αυτή η ησυχία την τρόμαζε. Η νύχτα είχε απλώσει τα πέπλα της στον ουρανό και τα άστρα τρεμόπαιζαν αδύναμα στο ρυθμό του «μαέστρου» αέρα που φυσούσε απαλά σα χάδι στους άδειους δρόμους και στις έρημες πλατείες. Έψαχνε για λίγο θόρυβο, για λίγη ζωή, μα όλα ήταν […]