Το αλφάβητο των όσων λησμονήσαμε το 2020

Αγκαλιές. Μεγάλο πλήγμα για λαούς διαχυτικούς όπως ο δικός μας. Πόσο δύσκολο να θέλεις να αγκαλιάσεις έναν άνθρωπο που έχεις πολύ καιρό να τον δεις και το 2020 οι συνθήκες δεν σου το επιτρέπουν;

Βόλτες. Από εκείνες τις άσκοπες. Με ό,τι μέσο διαθέτει ο καθένας, με όποιον συνεπιβάτη ομορφαίνει αυτές τις βόλτες στον καθένα και συζητήσεις για το νέο άλμπουμ του the Boy ή για το αν ο καπιταλισμός είναι η αρχή όλων των δεινών του ανθρώπου.

Γιορτές. Καλώς ή κακώς οι θρησκευτικές γιορτές του Χριστιανισμού στην Ελλάδα αποτελούν αιτίες, προφάσεις ή όπως αλλιώς θέλει να το ονομάσει ο καθένας προκειμένου να σμίξουν για λίγες ώρες γύρω από το τραπέζι οικογένειες που δεν βρίσκονται συχνά. Πάσχα, Χριστούγεννα πέρασαν και μάλλον δεν θύμιζαν σε τίποτα παλαιότερες γιορτές.

Δημιουργικότητα. Αρκετά υποκειμενικό και ίσως κάποιοι ύστερα από τόσο χρόνο με τον εαυτό τους μπόρεσαν να βρουν κάποιες πηγές έμπνευσης και η δημιουργικότητά τους εκτοξεύθηκε…Άλλοι πάλι μπορεί να πέσαμε σε μια λήθη και το γενικότερο κλίμα να μην μας ώθησε σε καινούρια μονοπάτια. Άλλωστε, η δημιουργικότητα είναι συνυφασμένη σε ένα μεγάλο ποσοστό με τη φαντασία και αυτή περιορίστηκε αρκετά αυτόν τον χρόνο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Έρωτες. Πληγή βαθιά που μάλλον όσοι το βίωσαν δεν θέλουν να συζητούν πολύ πολύ γι’αυτό μιας και είναι αρκετά νωπό. Μόνο κάποιοι τολμηροί γράφουν κάτι στιχάκια εδώ και εκεί για τα όσα η απόσταση, ο εγκλεισμός και η τύχη δεν τους άφησαν να ζήσουν…

Ζωτικότητα. Η διάθεση για ζωή και να υπήρχε στην αρχή της πανδημίας από ορισμένους, κάπου στα τελειώματα της χρονιάς φαίνεται πως έχει εξασθενήσει. Για όσους δεν την είχαν ποτέ ίσως να μην είναι μια πολύ μεγάλη απώλεια. Για άλλους, ωστόσο, το 2020 είναι ένας βασανιστικός λήθαργος που δεν έχει τέλος.

Ηλιοβασιλέματα. Χάσαμε πολλά με τον εγκλεισμό μας, αδιαμφισβήτητα. Κάποιοι γευτήκαμε λίγα ηλιοβασιλέματα το καλοκαίρι του 2020 και ίσως να μας δίνουν τη δύναμη να αναμένουμε τα επόμενα. Άλλοι, ήταν τόσο αγχωμένοι με την καθημερινότητα που επιτάσσει ο ιός που δεν έστρεψαν ποτέ το βλέμμα τους στον ουρανό για να δουν ανατολές και δύσεις ηλίου.

Θέατρο. Εδώ θα μπορούσε κανείς να με πει αχάριστη αφού το καλοκαίρι μπορέσαμε να παρακολουθήσουμε κάποιες παραστάσεις στα ανοιχτά θέατρα. Είναι, ωστόσο,  ίδια η αίσθηση του να παρακολουθείς μια παράσταση σε ένα κατάμεστο θέατρο και η ανάσα του διπλανού σου, του από πάνω και του από κάτω να συγχρονίζεται με τη δική σου στην κορύφωση του έργου;

Ικανοποίηση. Από στόχους που θέλαμε να εκπληρωθούν μέσα στο 2020 όπως πτυχία, ταξίδια, μετεκπαιδεύσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ μέχρι την α(ν)εργία που μας επιβλήθηκε έξωθεν και το αίσθημα της κενότητας να μας κατακλύζει καθημερινα, η ικανοποίηση φαίνεται πως είναι μια λέξη που αδυνατήσαμε να βιώσουμε.

ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ.

Λάιβ. Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω έναν αγγλικό όρο για την κατάληψη αυτού του γράμματος , μιας και το Σ (συναυλίες) αναφέρεται σε κάτι άλλο που επίσης λησμονήσαμε το 2020. Όσο για τις συναυλίες… Κοντεύουμε να ξεχάσουμε το πως είναι να βρίσκεσαι στη μέση μιας μεγάλης αρένας ή ανοιχτού θεάτρου και να περιμένεις να χτυπηθείς (κυριολεκτικά μερικές φορές) με τον διπλανό σου στο άκουσμα ενός αγαπημένου τραγουδιού.

Μαγεία. Η ζωή είναι γεμάτη μυστικά και μάλλον εκεί κρύβεται η μαγεία της. Όταν όμως οι συνθήκες σε εμποδίζουν να εξερευνήσεις όλο το φάσμα της, χάνεις μάλλον ένα μέρος της. Ή πάλι, όταν η δαμόκλεια σπάθη του φόβου αιωρείται από πάνω σου μάλλον δεν μπορείς να την δεις ακόμα και αν υπάρχει (γιατί όντως υπάρχει και σε μικρά πράγματα της καθημερινότητας).

Νόημα. Κάποιοι το ψάχνουμε, άλλοι το χάσαμε, άλλοι νόμιζαν πως το βρήκαν και τώρα αναθεωρούν. Ο χρόνος που μας δόθηκε με τον  εαυτό μας μας έφερε αντιμέτωπους με ερωτήματα που συχνά λόγω της γρήγορης καθημερινότητας αποφεύγαμε να κοιτάξουμε κατάματα, ειδικά οι νεότεροι από εμάς. Εσείς, λοιπόν, βρήκατε το νόημα της ζωής σας;

Ξεγνοιασιά. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αντώνυμη του φόβου. Σε μια χρονιά γεμάτη φόβο για την υγεία όλων, για την οικονομία, για την κοινωνία συλλήβδην η ξεγνοιασιά είναι ένα αίσθημα που σίγουρα λησμονήσαμε όλοι, ακόμα και όσοι κατάφεραν να γευτούν λίγες ημέρες διακοπών μέσα στη χρονιά.

Όνειρα. Η έλευση του κορονοϊού και η ακύρωση πόσων σχεδίων για το μέλλον μας έμαθε να είμαστε εγκρατείς. Μας έμαθε να ζούμε την κάθε μας μέρα και να βάζουμε ρεαλιστικούς στόχους που αφορούν το άμεσο μέλλον. Αρκετά κυνική περιγραφή για μια τόσο όμορφη λέξη…

Πάρτυ. Σε κάποιες ηλικιακές ομάδες μάλλον έλειψε περισσότερο από ότι σε άλλες. Κάποιοι άνθρωποι, κυρίως φοιτητές και δικαίως θα προσθέσω εγώ, στην ερώτηση: «τι σου λείπει περισσότερο αυτήν την περίοδο της καραντίνας ;», απαντούν «τα πάρτυ με άπειρο κόσμο στα γρασίδια της Φιλοσοφικής» και σύσσωμοι όσοι τον ακούμε αναστενάζουμε.

Ρεβάνς. Πολλοί νομίζαμε πως το 2ο εξάμηνο του 2020 θα κάνει την αλλαγή , θα κάνει τη μεγάλη ρεβάνς. Πως τα πράγματα θα άλλαζαν και η ζωή θα ερχόταν στην πολυπόθητη κανονικότητα. Αντ’αυτού, το δεύτερο κύμα του κορονοϊού φαίνεται πως μας νίκησε.

Σχολεία/Σχολή. Πόσο έχουν λείψει στους μαθητές τα θρανία του σχολείου, αυτά τα ζωγραφισμένα, γεμάτα με σκονάκια και πόσο στους φοιτητές το αμφιθέατρο με τα γεμάτα συνθήματα τοίχους; Μόνο αυτοί ξέρουν…

Ταξίδια. Είσαι και εσύ ένας από αυτούς που μεμψιμοιρούν για το ταξίδι που ακυρώθηκε τελευταία στιγμή για Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο; Που έχεις ξεχάσει την αίσθηση της αναμονής για την εκκίνηση; Θα προλάβω το αεροπλάνο; Τα πήρα όλα; Κλείδωσα το σπίτι;

Υγεία. Πολλοί μας εύχονταν «υγεία πάνω απ’όλα και όλα τα άλλα έρχονται». Όσοι δεν είχαν συνειδητοποιήσει  την αξία αυτής της ευχής,  φαίνεται πως ύστερα από την έλευση του κορονοϊού την εκτίμησαν και την αναπαράγουν.

Φιλίες. Πρωτοετείς φοιτητές που δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν  μια στέρεη φιλία με κάποιον από το πανεπιστήμιο. Άνθρωποι που βρέθηκαν σε ξένα περιβάλλοντα και δεν κατάφεραν να κάνουν μια υγιή, φιλική σχέση. Άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να αγκαλιάσουν τους φίλους τους όταν τους είχαν ανάγκη ή ακόμα άνθρωποι που είδαν φίλους τους να τους κατατρώει η καταθλιπτική τους τάση ή ο φονικός ιός.

Χρήματα. Ίσως λίγο υποκειμενικό μιας και αρκετοί είδαν τις τσέπες τους να γεμίζουν, την ίδια στιγμή βέβαια που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούσαν ούτε καν να μπαλώσουν τις τσέπες τους, όχι να τις γεμίσουν…

Ψυχραιμία. Πόσοι από εμάς χάσαμε τη ψυχραιμία μας σε κομβικές στιγμές φέτος ; Πόσοι από εμάς νομίζαμε πως μπορούμε να ανταπεξέλθουμε σε στρεσογόνες καταστάσεις και απογοητευτήκαμε από την έλλειψη ψυχραιμίας;

Ωδή στη ζωή.

Μπορεί το 2020 να μην ήταν τελικά η χρονιά μας. Μπορεί να λησμονήσαμε τόσα και άλλα τόσα πράγματα , καταστάσεις , συναισθήματα. Ωστόσο, δεν πρέπει να χάσουμε την ελπίδα και την αναμονή μας για το 2021.  Όλα θα επανέλθουν κάποια στιγμή στη θέση τους (ή τουλάχιστον τα περισσότερα). Καλή χρονιά!


Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Αργυρή Ξανθοπούλου

Μεγαλωμένη σε ένα επαρχιακό χωριό, η Αργυρή αντιμετωπίζει τον "έξω" κόσμο με δέος. Εντυπωσιάζεται με τα χρώματα της φύσης, την ποίηση ,το θέατρο, τον κινηματογράφο και την καλή μουσική. Αν και ξέρει πως δεν ζει σε παραμύθι, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα το οποίο θα χωράει όλους όσους αντιμετωπίζουν την ζωή με ρομαντισμό, αναζητούν απάτητα μονοπάτια, ακολουθούν οποιαδήποτε τρέλα προτείνει κάποιος και μοιράζονται την γνώση τους. Μήπως θα ήθελες να πρωταγωνιστήσεις στο παραμύθι μου;

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;