Άσε τα παιδιά, να είναι παιδιά

  παιδιάΆσε τα παιδιά, να είναι παιδιά. Ναι, τα παιδιά! Αυτά με τα γυαλιστερά μάτια, με τα μυαλουδάκια που ρουφούν κάθε πληροφορία σαν σφουγγάρια, με τα τόσο δα μικρά χεράκια που χωρούν μέσα τους κόσμους ολόκληρους. Παιδιά… με τη λαχτάρα να μεγαλώσουν. Κι εμείς που μεγαλώσαμε και είδαμε πως δεν έχει και τόσο πλάκα να είσαι μεγάλος τελικά, τα αφήνουμε να μεγαλώσουν πριν την ώρα τους. Ακόμα και οι φράσεις που χρησιμοποιούμε όπως «φάε το φαγητό σου να μεγαλώσεις», «τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις» τους δημιουργούμε μια λαχτάρα για κάτι που ούτως ή άλλως θα συμβεί ξεχνώντας να ζήσουν αυτές τις πολύτιμες στιγμές τους.

Εμείς οι μεγάλοι, με την υποτιθέμενη σοφία που βαραίνει τις πλάτες μας, όχι μόνο ξεχνάμε να περάσουμε μαζί τους χρόνο κουρασμένοι από την καθημερινότητα και την αγωνία της εξασφάλισης του μέλλοντος τους, αλλά ξεχνάμε πως υπήρξαμε κι εμείς κάποτε παιδιά. Τότε που θέλαμε να παίξουμε να τρέξουμε, να χορέψουμε να γελάσουμε με κάθε αφορμή. Να πιάσουμε την κάθε στιγμή αγκαλιά να χορέψουμε μαζί της στροβιλίζοντας δεξιά-αριστερά και πέφτοντας κάτω να γρατζουνίσουμε –κατά λάθος– το μικρό μας γονατάκι, καταλήγοντας να κουρνιάσουμε στην αγκαλιά των γονιών, νιώθοντας ασφάλεια και παρηγοριά.

Αντ΄ αυτού όμως, εμείς, εκπροσωπώντας το ρόλο του γονιού, γεμίζουμε τα παιδιά με τόσα πρέπει παραγκωνίζοντας τα θέλω τους, φοβούμενοι μήπως σπάσει η προστατευτική γυάλα που τους φτιάξαμε, πρόωρα και βρεθούν αντιμέτωπα με τη σκληρότητα του κόσμου, χωρίς τα κατάλληλα εφόδια. Δε γίνεται σκόπιμα αλλά από υπερβολική αγάπη. Όμως κάποια στιγμή, πρέπει να δούμε κατάματα την αλήθεια. Τους μεταφέρουμε το μήνυμα του καταναγκαστικού έργου ή της τιμωρίας κάθε φορά που θέλουμε να τους μάθουμε απλά καθημερινά πράγματα όπως το να στρώσουν το κρεβάτι, να πλύνουν τα δόντια, να πάνε για ύπνο κ.ο.κ.

Αλλά και στο ρόλο του εκπαιδευτικού δεν τα πάμε καλύτερα. Ανεβαίνουμε στην έδρα ξεκινώντας ατελείωτους μονολόγους που βαριούνται ακόμα και οι μεγάλοι. Φοβόμαστε να ξεφύγουμε και να τα αφουγκραστούμε από το φόβο μήπως κάνουμε κάτι λάθος. Γιατί όταν σε κοιτούν και σε βομβαρδίζουν με ερωτήσεις πρέπει να προσέχεις μην κατά λάθος περάσεις λάθος μήνυμα. Μην πληγώσεις άθελά σου την ψυχούλα τους. Το χειρότερο; Tους γεμίζουμε άπειρες εργασίες στις «διακοπές» μην και παρεκκλίνουν από τη γνώση. Τους μεταφέρουμε το «πρέπει να το διαβάσεις» κι όχι το «αγάπησε τη γνώση».

Advertisement

Ίσως όπως προαναφέρθηκε να φταίει ο φόβος της μεγάλης ευθύνης απέναντί τους , η αγωνία ή ακόμα και τα δικά μας απωθημένα που ξεχνάμε ότι τα παιδιά οφείλουν να είναι παιδιά. Να το ζήσουν. Κι αν κάνουν λάθος να είμαστε εκεί δίπλα να τους δείξουμε ότι όλα διορθώνονται. Να τους δώσουμε δύναμη να ξεκινήσουν από την αρχή απορρίπτοντας την πεποίθηση ότι «χάλασε ο κόσμος». Να γεφυρώσουμε το χάσμα μέσα από παιχνίδια, υπομονή και κατανόηση. Να φροντίζουμε να χαρούν την ηλικία τους σωστά κι όχι αυτή να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα από τις «εξωσχολικές δραστηριότητες». Να είναι πρωταρχικό μας μέλημα. Να φροντίσουμε το μέλλον τους χωρίς αυτό να στοιχειώνει το παρόν. Να έχουν ελεύθερο χρόνο για τα ίδια και τους φίλους τους. Ελεύθερο χρόνο με τους γονείς τους. Ένας ελεύθερος  χρόνος  πραγματικά ελεύθερος κι όχι εν δυνάμει γεμάτος. Γιατί στην τελική τα παιδιά είναι απλά παιδιά κι όχι μελλοντικοί ενήλικες.

«[…]εγώ ο δικός σου αντίλαλος, πως θα γίνω σχεδιάζεις, μα απ’ τη μύτη θα σου βγει. Πού το πάω εγώ, τι ζητάς εσύ, αν δεις σωστά την απόσταση, δε θα έχεις στο τσεπάκι  έτοιμη τη συνταγή» 

Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
Μουσική: Angelo Branduardi
Ερμηνεία: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Advertisement

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Από μικρή μου έλεγαν ότι μιλάω πολύ....ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ. Όταν μεγάλωσα, συνέχισα -εννοείται- να μιλάω, αλλά επέλεξα άλλα μέσα...μικρόφωνο ραδιοφώνου, κείμενα, εικόνες, video! Το καλό είναι ότι ακούω, βλέπω παρατηρώ πρώτα...

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG