Μια γνωριμία με την ουσία της ζωής

SHARE

Μια γνωριμία με την ουσία της ζωής
Πηγή: theessenceoflifeblog

Κάνοντας μια απλή βόλτα στο κέντρο της πόλης, συναντάς κάθε λογής ανθρώπους. Μπορεί να μην τους γνωρίζεις προσωπικά, μπορεί να μην συναναστραφείς ποτέ με κάποιον από αυτούς,  μπορεί να μην τους έχεις δει ποτέ στη ζωή σου ή ακόμη και αν έτυχε να τους δεις παρέμειναν για σένα άγνωστοι που μέσα στα επόμενα λεπτά τα πρόσωπά τους ξεθώριασαν από τη μνήμη σου. Σε μια Ελλάδα ταλαιπωρημένη, εξουθενωμένη, απεγνωσμένη με όλα τα καίρια θέματα που απασχολούν τα τελευταία χρόνια αυτή τη χώρα, οι άνθρωποί της δεν έμειναν ανέγγιχτοι μπροστά της και όντας μέσα σε όλη αυτή τη κατάσταση, μακριά από την ουσία της ζωής.

Άνθρωποι σκυθρωποί, απαισιόδοξοι, κατσουφιασμένοι, νευριασμένοι, απογοητευμένοι. Άνθρωποι απορροφημένοι σε όλα τα προβλήματα που παρουσιάζει η ζωή σε κάθε ανθρώπινο ον. Βουτηγμένοι σε μια ρουτίνα. Άλλοι άνεργοι, άλλοι άστεγοι, άλλοι παλεύοντας για τα βασικά. Άραγε πόσα άλλα μπορούν να αποτυπωθούν απλά και μόνο στα πρόσωπα τους, στις κινήσεις τους ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο περπατούν στο δρόμο;

Καθώς παρατηρείς στο διάβα σου όλα αυτά και άλλα πολλά σε όλους αυτούς τους περαστικούς, αναρωτιέσαι… «αξίζουν όλα αυτά άνθρωπε;». Συνηθίσαμε να αναλωνόμαστε σε καταστάσεις και να χάνουμε την ουσία. Την ουσία για τη ζωή, την ουσία της ζωής. «Μα η ζωή είναι μικρή», σου είπαν. Και πως να μην το πιστέψεις όταν το διαπιστώνεις εμπράκτως από μόνος σου. Μεγαλώνουμε μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο και πάει λέγοντας.

«…Τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν» είναι τα λόγια του Καβάφη σε ένα από τα πιο αγαπητά κατ’ εμέ ποιήματα του («Κεριά») δηλώνοντας και εκείνος με τη σειρά του πως η ζωή δε διαρκεί επ’ αόριστον. Κάποτε κάποιος μου είπε πως αν τοποθετήσουμε τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής πάνω σε ένα ρολόι, ζούμε μόνο κάτι δευτερόλεπτα… Στο άκουσμα αυτής της ερμηνείας αισθάνθηκα τόσο μικρή… Εσύ;

Πηγή: Studentlife

Αδιαμφισβήτητα ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του χαρακτήρα για να αντιμετωπίζει καταστάσεις και «κουβαλάει» το δικό του σταυρό σε αυτή τη ζωή. Θέλει σθένος, επιμονή και πάνω από όλα διάθεση να συνεχίσεις σε ό,τι επιλέξεις να κάνεις. Όποιο, λοιπόν, και αν είναι το μονοπάτι της ζωής σου, ζήσε το! Χρειάζεται να βρεις τις δικές σου ισορροπίες μέσα σου ώστε να αντικατοπτριστούν και στο βίο σου.

Advertisement

Όταν καταφέρεις να κάνεις κάτι τέτοιο, τότε κοινότυπες εκφράσεις του τύπου «ζήσε τη κάθε σου στιγμή σαν να ‘ναι η τελευταία» ή “you only live once” κλπ. θα αντηχήσουν μέσα σου και ίσως έχουν τότε νόημα για σένα. Ίσως αρχίσεις να απολαμβάνεις τη ζωή σου ή ακόμη καλύτερα αρχίσεις να ζεις τη ζωή σου. Πόσο ηχηρό ήταν αυτό; «Να ζεις τη ζωή σου»… Παράξενο συμφωνείτε; Γι’ αυτό, λοιπόν, παραθέτω πιο κάτω μερικά λόγια του Χρόνη Μίσσιου:

«…Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να κάνουμε έρωτα, ν’ απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατέβουμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας… Όλα, όλα, Σαλονικιέ, τ’ αφήνουμε γι’ αυτό το αύριο που δεν θα έρθει ποτέ…».

Ζούμε πράγματι την καθημερινότητά μας ή αφήνουμε τις στιγμές να περνάνε από μπροστά μας χωρίς να κάνουμε κάτι γι’ αυτό; Μένουμε απλώς στις σκέψεις και στις προσδοκίες μας ή παίρνουμε τις καταστάσεις στα χέρια μας και τις ζούμε; Άραγε το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναμένουμε να έρθει ο από μηχανής θεός ονόματι “αύριο” για να ζήσουμε τη ζωή που θέλουμε;

Ας μείνουμε μακριά από τη παθητικότητα ή τον πλεονασμό. Η ομορφιά και η αξία, είτε της ζωής, είτε των μικρών στιγμών που ζούμε, κρύβονται σε απλά πράγματα. Σε πράγματα που δεν κοστίζουν. Τυχερός είναι αυτός που το ανακαλύπτει αυτό και βεβαίως το εκτιμάει. Τότε γνωρίζει το νόημα και την ουσία της ζωής. Όλοι όσοι βρισκόμαστε επί γης έχουμε ζωή, σπανίζουν, όμως, αυτοί που τη ζούνε.

https://www.youtube.com/watch?v=mB8HtxJnXyU

Advertisement

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:

Advertisement

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Γεννημένη και μεγαλωμένη στη πόλη της Λάρισας, πήρα την απόφαση στα δεκαοχτώ μου να ταξιδέψω ως την «άγνωστη» για μένα τότε Κύπρο. Μπαίνοντας, λοιπόν, σε μια σχολή η οποία με διάλεξε αντί να τη διαλέξω, ανακαλύπτω στην πορεία πράγματα για την Βασιλική, όπως είναι η περιέργεια της να μάθει και να ασχοληθεί με διάφορα κοινωνικά θέματα, η χαρά που παίρνει από ένα παιδικό χαμόγελο, η αγάπη της για το θέατρο και η χαλάρωση που νιώθει όταν γράφει. Της αρέσει να ακούει διάφορα είδη μουσικής, να διαβάζει βιβλία, πρωτοστατεί στα αράγματα και στις τρέλες με την παρέα ακόμη κι αν πολλές φορές επιλέγει τη μοναχικότητα, απολαμβάνει τον καλό καφέ και λατρεύει τα ζώα. Στην ενήλικη ζωή, ο φόβος δεν είναι το σκοτάδι αλλά το άγνωστο.

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG