Καρκίνε, έπαιξες κι έχασες.

 

καρκίνε
maxmag.gr

 

Θα ‘θελα να ‘σουν άνθρωπος να ‘χες μορφή και σώμα, να στα ‘λεγα ένα χεράκι, να σε συνετίσω. Να σταματούσες να εισβάλλεις, με το έτσι θέλω στις ζωές των άλλων, να σταματούσες να διψάς για νίκη, να σταματούσες να παίρνεις τα πάντα και να μην δίνεις τίποτε πίσω. Εάν ήσουν άνθρωπος, θα ‘σουν πιστεύω, από τους πιο μισητούς και ισχυρούς ταυτόχρονα. Άπαξ και βάλεις στο μάτι κάποιον, λυσσάς, θες να τον τελειώσεις, να του πάρεις  όλη του τη δύναμη, να μην αφήσεις ούτε ίχνος απ΄αυτήν και να γίνεις θηρίο ανήμερο, έτοιμο να κατασπαράξει τα πάντα στο διάβα του. Κάποτε, οι άνθρωποι σε παρομοίαζαν με το «κακό», «έχει λέει, το κακό θα τον χάσουμε». Έχασα πολλούς αγαπητούς εξαιτίας σου, ρε αλήτη, καρκίνε, κάποιοι απ’ αυτούς θα ζούσαν ακόμα και θα τους είχα, ακούς;

Ξέρεις να χτυπάς ύπουλα, να μη δίνεις σημάδια γρήγορα, να αφήνεις τον καιρό να περνά και στο τέλος να εμφανίζεσαι με μια είσοδο πανηγυρική του νικητή, καθώς γνωρίζεις πως είναι αργά να σ’ αντιμετωπίσουν, το παιχνίδι έχει τελειώσει. Άλλες  φορές πάλι σε πιάνει το φιλότιμο και προειδοποιείς νωρίς, σα να προκαλείς σε μάχη, τρέφεσαι με δαύτες, ως φαίνεται. Σου αρέσει να κερδίζεις μετά από σκληρό αγώνα και ρισκάρεις με απόλυτη σιγουριά για τη νίκη σου, μα εγώ στο λέω ανοιχτά ψευτόμαγκα, καιρός να μάθεις να χάνεις.

Κάπου λίγο πριν τα μεσάνυχτα, μια γυναικά καθισμένη στο τραπέζι, κρατάει το κεφάλι της γεμάτη απογοήτευση, έχει τα ματιά της κλειστά και βαριάναστενάζει, πάνω εκεί αφημένο, ένα χαρτί τσαλακωμένο, σα γνωμάτευση γιατρού. Ξάφνου, ανοίγει η πόρτα, ένας άνδρας μπαίνει και την αντικρίζει.

– Τι έχεις αγάπη μου, γιατί είσαι έτσι; Επειδή άργησα πάλι στη δουλεία; Δεν το θελα, υπερωρίες, πως θα τα βγάλουμε πέρα;

Εκείνη σιωπηλή, παίρνει το τσαλακωμένο χαρτί, το φέρνει κάπως στα ίσια του και του το δίνει, το πρόσωπο της ανέκφραστο, χλωμό, σχεδόν νεκρό. Διαβάζει ο άνδρας το χαρτί, του πέφτει από τα τρεμάμενα χέρια του. Κάθεται δίπλα της, την αγκαλιάζει, εκείνη βουρκώνει και οι δυο τους σιωπηλοί για λίγο. Μια σιωπή άλλο πράγμα, μονό οι δείχτες του ρολογιού ακουγόταν, να κάνουν τικ-τακ, σα να μετρούν το τέλος.

Advertisement

-Ποτέ το έμαθες; Γιατί δεν μου είπες τίποτα; Είχες υπόνοιες;

-Δεν ήξερα, πήγα άπλα για μια εξέταση ρουτίνας, όπως κάνω κάθε χρόνο, φοβάμαι Μακούλη μου, θα το χάσω το παιχνίδι, σαν τη μάνα μου.

-Μη λες τέτοια, θα το προλάβουμε θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί, έλα να σε αγκαλιάσω ξανά, απ’ αυτήν την αγκαλιά, δε θα φύγεις ποτέ τ’ ακούς; Τι σου ‘πε ο γιατρός;

-Δεν είναι αισιόδοξος, μοιάζει να προχωρεί επικίνδυνα, θεωρεί ότι είναι κάλο να αφαιρεθεί το ένα μου στήθος. Άχ μαμά…

-Αν είναι έτσι μάτια μου, να το κάνουμε, να το κάνεις, ακούς; Θα το παλέψουμε, κάθε μέρα- κάθε μέρα διαβάζω για νέες φόρμουλες, που βρίσκουν νέα παιδιά, για καινούργιες λύσεις. Θα σωθούμε, θα σωθείς, έχεις τη ζωή μπροστά σου, απ’την αγκαλιά μου, δε θα φύγεις ποτέ!

Η γυναικά σκούπισε τα δάκρυα της, η κουβέντα με τον άνδρα της, την έκανε να ξαναβρεί  κάπως το χρώμα της, να ελπίζει μέσα στην απελπισία της. Μόλις σου περιέγραψα μια σκηνή αν θες- μια αρχική σκηνή- από το έργο που λέγεται καρκίνος του μαστού. Αυτή η γυναικά, για να μη στα πολυλογώ και σε κουράζω, για να σε ανακουφίσω κάπως, θα σωθεί, θα το προλάβει. Έχει στήριξη, έχει αγάπη έχει ένα γιατρό και έναν άνδρα μάλαμα και θα σωθεί. Θα αφαιρέσει τον ένα της μαστό, μετά από χρονιά και τον άλλο, καθώς θα δει ενδείξεις. Θα κάνει οικογένεια, θα δημιουργήσει μια επιχείρηση, θα βγει απ’ αυτό, ακόμα πιο δυνατή. Μπορεί ο καρκίνος, να της πήρε ένα χαρακτηριστικό της- ίσως το πιο θηλυκό, για μια γυναικά- μα δεν κατόρθωσε να της πάρει τη ζωή και ξέρεις γιατί; Γιατί το πρόλαβε μέσα από τον προληπτικό της έλεγχο και γιατί είχε αγάπη και στήριξη από ένα περιβάλλον, ενθαρρυντικό.

Δεν είναι πάντα έτσι και το γνωρίζουμε καλά κι εσύ κι εγώ, δεν είναι πάντα έτσι. Όμως εγώ σήμερα, εδώ, δε γράφω, για να σου πω τα όσα ξέρεις, σου γράφω, γιατί δε θέλω να βγει νικητής ξανά, ο καρκίνος!

Advertisement

Διάβαζα τις προάλλες για μια γυναικά την Μαρία Θέμελη, η ίδια κατόρθωσε μέσα από έρευνα να βρει τη λύση στον καρκίνο, μέσω πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων. Και δεν είναι μονάχα εκείνη, κάθε μέρα- κάθε μέρα, άνθρωποι ερευνούν παλεύουν γι’ αυτό και βρίσκουν λύσεις, κάνουν πειράματα ανακαλύπτουν νέα τεχνάσματα, για να πιαστεί ο ρημάδης, σαν το ποντίκι, μέσ’ στη φάκα, όπως ακριβώς του αξίζει. Μια άλλη γυναικά, όπως διάβασα σε μια ομάδα, χτυπάει, δωρεάν τατουάζ σε σχήμα θηλής, για γυναίκες που την έχουν αφαιρέσει, ώστε να μην νιώθουν μειονεκτικά. Αυτά με κάνουν να νιώθω περήφανη για την ανθρωπιά που υπάρχει, την εξυπνάδα, το  μεράκι και τη δύναμη -τελικά- του γένους μας, που ως φαίνεται μετά από χρονιά, θα νικήσει και σχεδόν θα εξαλείψει, τον ισχυρό ψευτόμαγκα που λέγεται καρκίνος.

Είναι όμως και κάτι τελευταίο που επιδιώκω να σου περάσω κι ας το γνωρίζεις  από μόνος σου, όμως σήμερα στο υπενθυμίζω, γιατί είσαι μάνα, πατέρας, κόρη, σύζυγος, γιος, είσαι πάντα κάτι για κάποιον και αν δεν σε νοιάζει ο εαυτός σου, δώσε βάση σε εκείνον τον κάποιον που είσαι η ζωή του. Να μην ξεχνάς την πρόληψη, όσο περνάει απ’ το χέρι σου, μην την ξεχνάς, εκείνες οι εξετάσεις ρουτίνας, είναι ικανές να σε σώσουν.

Κι εγώ σου λέω, καρκίνε, σήμερα, έπαιξες κι έχασες!

 

 

 

 

 

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:

Advertisement

SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Hello people, it's Kate! Είμαι μια φοιτήτρια του Παιδαγωγικού Δημοτικής Εκπαίδευσης Ρεθύμνου, μου αρέσει το γράψιμο ως τρόπος έκφρασης και μέσα απο αυτό εξωτερικεύω συναισθήματα και σκέψεις! Υπάρχει μια δόση τρέλας και χαράς στον οργανισμό μου, γι'αυτό και my slogan is "χαμογέλα κάνει καλό". That's all!?

Αφήστε ένα σχόλιο

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG