Το δικό μας Μουντιάλ στο παρκάκι

ΜουντιάλΚάνε ένα πείραμα. Ρώτα ένα μικρό αγόρι τι θα ήθελε να κάνει όταν μεγαλώσει, τι θα τον μάγευε να το ακολουθήσει, τι θα τον ερέθιζε τόσο κάθε στιγμή της μέρας. Οι περισσότερες, αν όχι όλες, των περιπτώσεων θα αναδείκνυαν το ποδόσφαιρο ως το μελλοντικό επάγγελμα, που μόνο επάγγελμα δε θα ήταν…

Ένα μικρό παιδί δεν μπαίνει στη διαδικασία να αξιολογήσει τακτικές και εξωαγωνιστικά κριτήρια, δεν μπαίνει στη διαδικασία να γίνει βάνδαλος και να βρίζει γοερά σε ένα γήπεδο, δεν μπαίνει στη διαδικασία να υπεραναλύσει συστήματα και φόρμα. Ένα μικρό παιδί προσανατολίζεται μόνο στον απώτερο στόχο του ποδοσφαίρου, το γκολ. Και αυτό αρκεί.

Τότε, που εν έτει 2006, καλοκαίρι με Μουντιάλ, έπαιρνα μόνο μια μπάλα στο χέρι και κατευθυνόμουν στο γειτονικό παρκάκι. Ένα παρκάκι γεμάτο φωνές παιδιών, ένα παρκάκι όμοιο με κάθε ένα παρκάκι ανά τον κόσμο, με μπάλες, φωνές και πανηγυρισμούς να το κατακλύζουν.

Τότε, που εν έτει 2006, καλοκαίρι με Μουντιάλ, προσπαθούσα να παίξω σαν τον Ρονάλντο, να μοιράζω κάθετες πάσες σαν τον Πίρλο και να πανηγυρίζω σαν τον Γκρόσο στο ημιτελικό με την οικοδέσποινα Γερμανία στο Ντόρτμουντ. Φορώντας μια φανέλα του Γκουαρντάδο, έπαιρνα την μπάλα μου, μια απομίμηση αυτής του επίσημου Μουντιάλ, και κατευθυνόμουν στο παρκάκι για το δικό μας Μουντιάλ.

Κατευθυνόμουν στο παρκάκι, λοιπόν, με την μπάλα αγκαζέ. Στο διάστημα συναντώ κάποια άλλα παιδιά, μέλλοντες συμπαίχτες ή αντίπαλοι, και αυτά από μια μπάλα στην αγκαλιά τους. Διαφορετικές φανέλες, διαφορετικές εθνικότητες παιδιών και παιχτών. Γιατί το παρκάκι, αν μη τι άλλο, φρόντιζε να εξαλείφει χρωματικές διαφορές και ρατσιστικές προκαταλήψεις. Αν σου άρεσε το ποδόσφαιρο στην πιο αγνή του μορφή, ήσουν καλοδεχούμενος.

Μια υπέροχη πανδαισία αγωνιστικού χώρου μας υποδεχόταν χαρούμενη. Ένα κατάμεστο χώμα «γήπεδο», 3-4 παγκάκια για τους οπαδούς μας και ένας φοίνικας στη μέση, ύστατη προσπάθεια για διαιτητή, να μας υπενθυμίζει πως είναι και αυτός εκεί, να μας υπενθυμίζει πως κάθε παράβαση θα τιμωρείται. Οι παραβάσεις διέφεραν ωστόσο, από παίχτη σε παίχτη, από ομάδα σε ομάδα. Οι παραβάσεις διέφεραν από φανέλα σε φανέλα σε φανέλα. Πολλές φανέλες. Πολλά παιδιά.

Συνήθως, χωριζόμασταν σε ομάδες των 6-7 ατόμων, και με περίπου 4 ομάδες στο τουρνουά μας, όλοι ανυπομονούσαμε καθήμενοι στους… πάγκους μας. Συνθήματα, γιούχα, ακόμα και κάποιες τυχαίες βρισιές και λέξεις έβγαιναν από το στόμα μας κατά τη διάρκεια του αγώνα. Πολλές φορές ήρθαμε στα χέρια, ή νομίζαμε ότι το κάναμε, ακόμα πιο πολλές δώσαμε τα ίδια χέρια, σκεφτήκαμε να ανταλλάξουμε απόψεις για το ματς, σκεφτήκαμε να ανταλλάξουμε φανέλες.

Το ποδόσφαιρο όπως παιζόταν παλιά στα στενά του Σέφιλντ ή του Λίβερπουλ. Το αγνό ποδόσφαιρο, με μυριάδες γκολ, με μυριάδες πανηγυρισμούς. Πολλά παπούτσια χάθηκαν εκεί, πολλές φορές ματώσαμε, σκίσαμε γόνατα και ρούχα. Αλλά εκεί. Το αγνό ποδόσφαιρο απαιτεί θυσίες.

Μια πολυεθνική ομάδα απλωνόταν στο χώρο. Το Μουντιάλ μας μάγευε, οι ομάδες του, οι χορεύτριες, οι προπονητές, τα μεγάλα αστέρια. Το Μουντιάλ μας μάγευε όλους και τον καθένα ξεχωριστά.

Μια πολυεθνική ομάδα απλωνόταν στο χώρο. Σαν οι κορυφαίοι της κορυφαίας διοργάνωσης να ήρθαν στο παρκάκι, για ένα φιλικό προετοιμασίας. Οι εξέδρες είχαν γεμίσει με τους φιλάθλους των ομάδων. Άνθρωποι με μπούρκα ή χωρίς, άνθρωποι λευκοί ή πιο σκουρόχρωμοι, Έλληνες ή Αλβανοί, κατέφθαναν. Κατέφθαναν για να δουν τους δικούς τους Έλληνες ή Αλβανούς, τους Μεξικανούς, τους Βραζιλιάνους, τους Πορτογάλους και τους Αργεντινούς.

Όταν έρχεται η σειρά της ομάδας σου να παίξει, σαν να ακούς μια μουσική στα αυτιά, έναν ήχο θερμό και τρυφερό ταυτόχρονα, σαν να σείεται το Λα Μπομπονέρα της Μπόκα για σένα, σαν να «πυροβόλησε» ο Τζέραρντ μπροστά από το Κοπ. Μαγεία…

Χειραψίες με αντιπάλους, ομαδική αγκαλιά με τους δικούς σου και σχεδιασμός τρόπου προσέγγισης του παιχνιδιού, επιλογή θέσης. Οι ήχοι του γηπέδου ανέβαιναν, όπως και οι παλμοί μας. Ο φοίνικας σφυρίζει την έναρξη.

Μαζικό ανθρωποκυνηγητό πάνω κάτω, σε κάθε σπιθαμή του γηπέδου, σε κάθε ακτίνα φωτός. Καμία λύπηση για τάκλιν στον αστράγαλο, καμία λύπηση να κυλιστείς στο χώμα. Είναι όλα ή τίποτα. Είναι το δικό μας Μουντιάλ. Είναι το δικό μας ποδόσφαιρο. Το αγνό ποδόσφαιρο.

 

 


SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Μου αρέσει να χάνομαι και να με ξαναβρίσκω μέσα από τη ροκ, τα γέλια και τον Μπουκόφσκι. Ηρεμώ με Slipknot, κλαίω πολύ εύκολα, λατρεύω τα θρίλερ και τις μουσικές επιλογές της 10ης εντολής. Γεννήθηκα με νεύρα και έμαθα να μισώ για να αγαπάω περισσότερο.

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG