Μίκαελ Σουμάχερ: Η ζωή ενός θρύλου της F1

Ο Μίκαελ Σουμάχερ (Michael Schumacher, 3 Ιανουαρίου 1969) είναι Γερμανός πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1. Υπήρξε επτά φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής, περισσότερες από κάθε άλλο οδηγό της Φόρμουλα 1. Τον Οκτώβριο του 2012 ανακοίνωσε για δεύτερη φορά ότι αποσύρεται από το μηχανοκίνητο αθλητισμό. Ο Μίκαελ Σουμάχερ γεννήθηκε στο Χιρτ Χερμιλχάιμ κοντά στην Κολωνία. Ο πατέρας του ονομάζεται Ρολφ Σουμάχερ και η μητέρα του, η οποία απεβίωσε στις 20 Απριλίου 2003, Ελίζαμπεθ. Έχει ένα μικρότερο αδελφό, τον Ραλφ, ο οποίος ήταν επίσης οδηγός της Φόρμουλα 1.


Τα πρώτα χρόνια

Όπως οι περισσότεροι οδηγοί, έτσι και αυτός ξεκίνησε από μικρή ηλικία να οδηγεί καρτ (4 ετών). Το 1981 πήρε για πρώτη φορά μέρος στο Πρωτάθλημα καρτ Γερμανίας, το οποίο κατέκτησε τρεις φορές, το 1984, το 1985 και το 1987. Την ίδια χρονιά μάλιστα, κατέκτησε και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καρτ. Το 1988 αποφάσισε να κάνει ένα μεγαλύτερο βήμα στην καριέρα του και να μεταπηδήσει από το Πρωτάθλημα καρτ στο Πρωτάθλημα Koening, το οποίο και κατέκτησε. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στη Γερμανική Φόρμουλα Ford 1600 (κατετάγη έκτος) και στην Ευρωπαϊκή Φόρμουλα Ford 1600 (κατετάγη δεύτερος). Το 1989 ισοβάθμησε στη δεύτερη θέση στη Γερμανική Φόρμουλα 3, ενώ το 1990 κατετάγη πρώτος σε αυτή τη διοργάνωση, ενώ παράλληλα συμμετείχε και στην Ευρωπαϊκή Φόρμουλα 3, χωρίς όμως να τερματίσει. Το 1991 συμμετείχε στο πανιαπωνικό πρωτάθλημα Φόρμουλα 3000, όπου κατετάγη 2ος. Παράλληλα, το 1990 και το 1991, συμμετείχε στο Γερμανικό πρωτάθλημα αυτοκινήτων τουρισμού (Touring Car), χωρίς όμως να καταφέρει να τερματίσει. Επίσης, πάλι τις ίδιες χρονιές, συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Sports – Prototype, όπου κατετάγη πέμπτος την πρώτη φορά, και 9ος τη δεύτερη.


Πορεία στην Formula 1

Συνολικά, ο Σουμάχερ συμμετείχε σε 250 Γραν Πρι, από τα οποία κέρδισε τα 91, ενώ στα 155 τερμάτισε μέσα στην πρώτη τριάδα. Με εξαίρεση την πρώτη χρονιά, την οποία συμμετείχε μόνο σε έξι από τους 16 αγώνες, η χειρότερη θέση του στο πρωτάθλημα ήταν η 5η, το 1999, όπου πάλι δε συμμετείχε στους έξι από τους 16 αγώνες, λόγω τραυματισμού. Συνολικά, ο Μίκαελ Σουμάχερ συμμετείχε σχεδόν σε 16 περιόδους (στην πρώτη αγωνιστική προς το τέλος της), κατέκτησε επτά φορές το Πρωτάθλημα, και είναι ο πρώτος στη σχετική λίστα. Δύο φορές κατετάγη 2ος και τρεις φορές 3ος. Ως μάνατζερ είχε τον Βίλι Βέμπερ, από τα χρόνια ακόμα που ήταν στα καρτ.

Advertisement

Στην Τζόρνταν – Φορντ: Στις 25 Αυγούστου του 1991 ο Έντι Τζόρνταν επιλέγει για την ομάδα του ένα νεαρό οδηγό, του οποίου μόλις είχε αγοράσει τα δικαιώματα από την ομάδα της Μερσέντες (Mercedes) έναντι του ποσού των 150.000$, επειδή έπρεπε να αντικαταστήσει το φυλακισμένο Μπερτράν Γκασό. Ο οδηγός αυτός ήταν ο Μίκαελ Σουμάχερ. Νωρίτερα εκείνης την αγωνιστικής περιόδου, ο Σουμάχερ είχε έρθει σε πρώτη επαφή με τη Φόρμουλα 1, οδηγώντας στα δοκιμαστικά του Γκραν Πρι του Σίλβερστοουν (Silverstone).

Στη Μπένετον:  Μετά την πρώτη του εμφάνιση σε Γκραν Πρι, ο Φλάβιο Μπριατόρε τον προσέλαβε άμεσα στην ομάδα της Μπένετον – Φορντ (Benetton – Ford) και του έδωσε θέση οδηγού. Όταν τελείωσε η πρώτη περίοδος, είχε αποκομίσει 4 βαθμούς σε 5 αγώνες με την ομάδα της Benetton με πολύ καλές εμφανίσεις. Το 1992 ο ανταγωνισμός στη Φόρμουλα 1 είναι πολύ έντονος: Η Χόντα (Honda) αποχωρεί από τους αγώνες και η ΜακΛάρεν (McLaren) αγωνιζόταν με κινητήρες από την προηγούμενη περίοδο. Η ομάδα της Williams – Renault έχει κάνει πολύ μεγάλα βήματα στην εξέλιξη του μονοθεσίου της και η Benetton, με τους κινητήρες της Ford, έχει γίνει ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Το τέλος της περιόδου βρίσκει το Σουμάχερ στην τρίτη θέση, πίσω από τους Μάνσελ και Πατρέζε, αλλά μπροστά από τον Άιρτον Σένα. Στις 30 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, ο Σουμάχερ πέτυχε την πρώτη του νίκη στο Βελγικό Γκραν Πρι. Το 1993 ο περσινός πρωταθλητής Νάιτζελ Μάνσελ έχει προσωρινά εγκαταλείψει την ενεργό δράση και τη θέση του παίρνει ο Ντέϊμον Χιλ. Ο Σουμάχερ έκανε πολύ καλές εμφανίσεις, όμως η ανωτερότητα της Williams και οι εκπληκτικές επιδόσεις του Άιρτον Σένα, ο οποίος έκανε την καλύτερη περίοδό του, τον έστειλαν στην τέταρτη μόλις θέση. Το 1994 ο Σένα πήρε μεταγραφή για την ομάδα της Williams και όλοι μιλούσαν για μια άνετη επικράτηση. Τα γεγονότα, όμως, δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις προβλέψεις: Στους δύο πρώτους αγώνες ο Σουμάχερ κέρδισε, με το μεγάλο του τότε αντίπαλο (Σένα) να εγκαταλείπει, ενώ στον τρίτο αγώνα συνέβησαν τα θανατηφόρα ατυχήματα των Σένα και Ράτζεμπεργκερ. Μετά τα τραγικά αυτά γεγονότα, άνοιξε ο δρόμος και για μία πρώτη θέση εκκίνησης (pole position) για το Σουμάχερ, (ο οποίος έχει αποκτήσει το υποκοριστικό «Σούμι») από τον ακριβώς επόμενο αγώνα. Το τέλος της περιόδου βρήκε το Σουμάχερ Πρωταθλητή, παρά το ότι τιμωρήθηκε σε δύο αγώνες, λόγω οδήγησης εκτός κανονισμών. Το 1995 οι ομάδες Benetton και Williams διαθέτουν τον ίδιο κινητήρα της Ρενό (Renault), πράγμα που κάνει και τις δύο ομάδες πολύ δυνατές. Επιπλέον, η Φερράρι έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου, χωρίς όμως ακόμη να είναι από τους διεκδικητές του τίτλου. Έτσι, είναι φανερό, ότι ο καλύτερος οδηγός θα έκρινε τον τίτλο. Αυτό το κατάφερε τελικά ο Σουμάχερ, πετυχαίνοντας και πολύ καλές επιδόσεις.

Advertisement

Έγραψε ιστορία με τη Φερράρι

Το 1996 η Φερράρι, επιθυμώντας σφοδρά να κερδίσει τον τίτλο, προσλαμβάνει στην ομάδα της τους Μίκαελ Σουμάχερ και Έντι Ιρβάιν. Ο Σουμάχερ κάνει πολύ καλή προσπάθεια, όμως ακόμα η Williams – Renault είναι αήττητη, και έτσι καταλήγει στην τρίτη θέση, με τους Χιλ και Βιλνέβ να προηγούνται. Το 1997 η Φερράρι είναι πλέον έτοιμη να διεκδικήσει τον τίτλο από την Williams – Renault. Ο Χιλ αποχωρεί από την ομάδα και τη θέση του παίρνει ο Φρέντσεν. Μέχρι το τέλος της περιόδου, οι Βιλνέβ και Σουμάχερ ανταγωνίζονται έντονα για τον τίτλο. Τελικά, ο Καναδός Βιλνέβ επικρατεί και ο Σουμάχερ ακυρώνεται, επειδή προσπάθησε να βγάλει εκτός πίστας τον Βιλνέβ, και να διατηρήσει την πρωτοπορία που είχε με ένα βαθμό διαφορά στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι.

Το 1998 η Ρενό αποχωρεί από την Φόρμουλα 1 και έτσι η Williams, μη έχοντας πλέον κινητήρες, έχασε τη δύναμη της. Όμως, όσοι βιάστηκαν να βγάλουν τη Σκουντερία (προσωνύμιο της Φερράρι) πρώτη, δεν είχαν λάβει υπόψη τους την παρουσία της ΜακΛάρεν – Μερσέντες (McLaren –  Mercedes), η οποία με οδηγούς τους Χάκινεν και Κούλθαρντ κάνει πολύ καλές εμφανίσεις, και τελικά ανακηρύσσεται Πρωταθλήτρια. Ο Σουμάχερ κατατάσσεται δεύτερος με 14 βαθμούς διαφορά. Αυτά που έγιναν το 1998 στη Φόρμουλα 1, έδειξαν ότι η επόμενη περίοδος, θα ήταν γεμάτη εκπλήξεις.

Το 1999 οι προβλέψεις αυτές επαληθεύονται, καθώς η Φερράρι με πρώτο οδηγό τον Σουμάχερ και δεύτερο τον Ιρβάιν διεκδικεί τον τίτλο της πρωταθλήτριας. Και οι τρεις οδηγοί των McLaren Mercedes και Φερράρι (Χάκινεν, Σουμάχερ και Ιρβάιν) διεκδικούν, αρχικά, τον τίτλο. Στον όγδοο, όμως, αγώνα, το Γκραν Πρι της Βρετανίας, ο Σουμάχερ στον πρώτο γύρο βγήκε εκτός πίστας και τραυματίστηκε, με αποτέλεσμα να χάσει αρκετούς αγώνες (έξι) και τη θέση του πήρε ο Σάλο. Τελικά, ο Σούμαχερ τερμάτισε 5ος και ο Ιρβάιν 2ος, πίσω από τον Χάκινεν. Όμως, η Φερράρι εκείνη τη χρόνια κατέκτησε τον τίτλο στο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.

Advertisement

Το 2000 ο Ιρβάιν αποχώρησε από την ομάδα και τη θέση του πήρε ο Βραζιλιάνος Ρούμπενς Μπαρικέλο. Αυτή την περίοδο, ο Σουμάχερ κατακτά έναν ακόμη τίτλο, συγκεντρώνοντας συνολικά 108 βαθμούς. Το 2001 ο Σουμάχερ και η Φερράρι ουσιαστικά δεν έχουν αντίπαλο. Ο Σουμάχερ κατατάσσεται πρώτος με 123 βαθμούς, αφήνοντας δεύτερο τον Κούλθαρντ, 58 βαθμούς πίσω. Κάτι ανάλογο συνέβη και το 2002, με τη διαφορά ότι η Φερράρι ήταν πλέον πολύ πιο ισχυρή. Έτσι, οι οδηγοί της έκαναν σχετικά εύκολα το 1 – 2, με δεύτερη ομάδα την Williams – BMW, στην οποία οδηγούσαν οι Χουάν Πάμπλο Μοντόγια και ο αδελφός του Μίκαελ Σουμάχερ, Ραλφ.

Το 2003 ήταν μία από τις καλύτερες περιόδους των τελευταίων ετών της Φόρμουλα 1, καθώς τρεις ομάδες διεκδικούν τον τίτλο: Είναι οι Φερράρι, Γουίλιαμς και ΜακΛάρεν, ενώ οι οδηγοί τους Σουμάχερ, Ραϊκόνεν και Μοντόγια διεκδικούν τον τίτλο του καλύτερου οδηγού. Η περίοδος έληξε με επικράτηση των Φερράρι και Σουμάχερ. Το 2004 η Φερράρι έχει ως βασικό αντίπαλο την έκπληξη: Επιστρέφει στους αγώνες η Χόντα, με την ομάδα BAR Honda, ενώ και η Ρενό, επιστρέφοντας και αυτή, εξελίσσει ένα πολλά υποσχόμενο μονοθέσιο. Τελικά, η περίοδος λήγει με εύκολη επικράτηση της Φερράρι και του Σουμάχερ.

Το 2005 η Φερράρι δεν κάνει μεγάλη πρόοδο στην εξέλιξη των μονοθεσίων της, σε αντίθεση με την ΜακΛάρεν – Μερσέντες και την Ρενό. Έτσι, ο Σουμάχερ τερματίζει στην τρίτη θέση πίσω από τους Φερνάντο Αλόνσο και Κίμι Ράικονεν. Επίσης, ούτε και το 2006 η Φερράρι δε δείχνει να προσαρμόζεται εύκολα σε κάποιες αλλαγές των κανονισμών και στους νέου τύπου κινητήρες. Παρ’ όλα αυτά, ο Σουμάχερ μέχρι το τέλος διεκδικεί τον τίτλο, τον οποίο έχασε ουσιαστικά στον προτελευταίο αγώνα, καθώς είχε την ατυχία να εγκαταλείψει από σπάσιμο κινητήρα, με τον Αλόνσο και τη Ρενό να τερματίζουν πρώτοι. Για την ιστορία, στον τελευταίο αγώνα τερμάτισε 4ος. Ο Σουμάχερ είχε από την αρχή της περιόδου δηλώσει, ότι με τη λήξη των αγώνων θα εγκατέλειπε την ενεργό δράση, κάτι που έκανε στο τέλος της χρονιάς.


Επανεμφάνιση και τελική αποχώρηση

Το 2009 ο τραυματισμός του Φελίπε Μάσα έφερε τον Σουμάχερ στο προσκήνιο για μια πιθανή αντικατάσταση του οδηγού της Φερράρι. Ο Σουμάχερ προσπάθησε να επιστρέψει στους αγώνες με την ιταλική ομάδα, αλλά ένας τραυματισμός του σε κάποιο ατύχημα στην αρχή της χρονιάς, δεν επέτρεψε την επανεμφάνισή του με την ομάδα της Φερράρι.

Το 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Mercedes GP. Η Μερσέντες πήρε τη διεύθυνση της ομάδας Brawn GP, πρωταθλήτριας της προηγούμενης χρονιάς, την οποία προμήθευε με κινητήρα, κάνοντας έτσι την επανεμφάνισή της ως κατασκευάστρια μονοθέσιου Φόρμουλα 1 μετά από 55 χρόνια. Ο Σουμάχερ πήρε τη θέση του παγκόσμιου πρωταθλητή της προηγούμενης χρονιάς Τζένσον Μπάτον, ο οποίος υπέγραψε στην άλλη ομάδα που τροφοδοτούσε με κινητήρες η Μερσέντες, την ΜακΛάρεν. Στις 4 Οκτωβρίου 2012, ο Σουμάχερ ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από τους αγώνες, μετά το τέλος της σεζόν.


Η συγκινητική ιστορία αγάπης του Μίκαελ με την εντυπωσιακή Κορίνα

Οι φήμες στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού λένε πως ο Μίκαελ Σουμάχερ γνώρισε την Κορίνα στην πτέρυγα της εντατικής θεραπείας, όπου νοσηλευόταν ο συναθλητής του στην ομάδα της Mercedes (όχι για την F1, αλλά για τους αγώνες Πρωτοτύπων) και ο τότε σύντροφος της Κορίνα, Heinz-Harald Frentzen ο οποίος είχε πάθει ένα πολύ σοβαρό ατύχημα στην πίστα των αγώνων.

Η ζωή του -επίσης Γερμανού πιλότου- Frentzen βρισκόταν σε κίνδυνο και ο Σουμάχερ ήταν στο νοσοκομείο, προκειμένου να μάθει νέα για την υγεία του. Ήταν και οι δυο στην αρχή της καριέρας τους και τους ένωναν -εκτός από την ίδια ομάδα- και τα ίδια όνειρα. Στην αίθουσα αναμονής γνώρισε την Κορίνα και ερωτεύτηκαν. Οι σχέσεις των δύο οδηγών δεν είναι καλές από τότε και παρότι επισήμως το ζευγάρι άρχισε να κυκλοφορεί μαζί πέντε σχεδόν χρόνια μετά το χωρισμό της Κορίνα από τον Frentzen, κάποιοι ακόμα πιστεύουν ότι «του έκλεψε το κορίτσι»! Ο ίδιος ο Frentzen φέρεται να έχει δηλώσει στη βιογραφία «Michael Schumacher – The life of the new Formula One World Champion» τα εξής:

Δε μου έκανε κάτι ο Μίκαελ. Νομίζω ότι είχαμε χωρίσει, εγώ κι εκείνη, πρώτα.

Ο Μίκαελ παντρεύτηκε την Κορίνα, σύμφωνα με το joytv, τον Αύγουστο του 1995 και απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, την Τζίνα Μαρία (20/2/1997) και τον Μικ (22/3/1999), αλλά από την πρώτη μέρα εκείνη φοβόταν, μήπως ο αγαπημένος της πάθει κάποιο σοβαρό ατύχημα σαν εκείνο του Frentzen. Μετά τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες, τον πίεζε μάλιστα να αποσυρθεί από τον υψηλό πρωταθλητισμό, να φύγει από τις πίστες και να ζήσει μια ήρεμη ζωή με την οικογένειά του.

Πράγματι, ο επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής ανακοινώνει το 2009 την απόσυρσή του από την F1. Λίγους μήνες μετά ωστόσο, άλλαξε γνώμη, και η Κορίνα άρχισε να ζει ξανά με την αγωνία. Τον Οκτώβριο του 2012 ο Σουμάχερ παίρνει την μεγάλη απόφαση να βγάλει οριστικά τον πρωταθλητισμό από την καθημερινότητά του και να χαρεί το γάμο του στο 650 τετραγωνικών μέτρων σπίτι του στην Ελβετία, με τη σύζυγό του, τα δύο παιδιά τους, και τα δυο σκυλάκια τους που υπεραγαπούν.


Η ημέρα που άλλαξε τη ζωή του

Ήταν 29 Δεκεμβρίου 2013, όταν η είδηση του σοβαρού τραυματισμού του Μίκαελ Σουμάχερ στο κεφάλι, την ώρα που έκανε σκι στις γαλλικές Άλπεις, συγκλόνιζε τον πλανήτη! Ο θρύλος της Formula 1 τραυματίστηκε σοβαρά, καθώς έκανε σκι στις γαλλικές Άλπεις, και συγκεκριμένα στο θέρετρο του Μεριμπέλ. Ο Σουμάχερ έπεσε και χτύπησε σοβαρά το κεφάλι του σε μια πέτρα που ήταν καλυμμένη από χιόνι, σε σημείο εκτός πίστας. Οι πρώτες βοήθειες ήρθαν άμεσα και οι τραυματιοφορείς τον μετέφεραν με ελικόπτερο στο πλησιέστερο νοσοκομείο του Μουτιέ, ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στη γειτονική Γκρενόμπλ. Η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί και οι γιατροί τον υπέβαλαν σε τεχνητό κώμα.

Από τότε, ο Σουμάχερ δίνει το μεγαλύτερο αγώνα της ζωής του. Ο επτά φορές Γερμανός πρωταθλητής υποβλήθηκε σε δύο νευροχειρουργικές επεμβάσεις, καθώς είχε εγκεφαλική αιμορραγία, ενώ στις 16 Ιουνίου του 2014, η μάνατζερ του, Σαμπίνε Κεμ, προχώρησε σε ανακοίνωση, όπου ενημέρωσε πως ο Σουμάχερ βγήκε από το κώμα. Όταν σταθεροποιήθηκε η κατάστασή του, μεταφέρθηκε στο κέντρο αποκατάστασης CHUV της Λοζάνης, εκεί όπου κυκλοφόρησαν οι φήμες (που αργότερα εν μέρει επιβεβαιώθηκαν) πως έχει μερική αντίληψη του τι συμβαίνει γύρω του, και κάθε φορά που βλέπει τη γυναίκα του και τα παιδιά του, έκλαιγε.

Η σύζυγός του αποφάσισε να τον μεταφέρει στο σπίτι τους στις 9/9/2014 και από τότε η ενημέρωση για την κατάσταση της υγείας του βγαίνει με το σταγονόμετρο, σε αντίθεση με τα ανεπιβεβαίωτα δημοσιεύματα των ΜΜΕ.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, έγινε γνωστό πως έχει φτάσει στο σημείο να ζυγίζει 45 κιλά, ενώ το πρόσφατο δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού «Bunte» -που επικαλείτο πηγές, επιβεβαιωμένες  από κοντινά πρόσωπα της οικογένειας- και που ισχυριζόταν πως έκανε τα πρώτα του βήματα, διαψεύστηκε… πανηγυρικά από την Σαμπίνα Κεμ (την εκπρόσωπό του).

Λίγα χρόνια μετά το ατύχημα του 46χρονου Γερμανού, ο νομικός της οικογένειας Σουμάχερ, Φέλιξ Νταμ, μίλησε σε εκπομπή της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας, και απάντησε ουσιαστικά στα δημοσιεύματα σχετικά με τη σιωπή της οικογένειας του Σουμάχερ και την απουσία πληροφοριών για την κατάσταση της υγείας του θρύλου της F1, λέγοντας ότι η κοινή γνώμη δεν έχει κανένα δικαίωμα ενημέρωσης για την πορεία της υγείας του.


Ακολουθεί ένα βίντεο με τις 5 καλύτερες στιγμές του Μίκαελ Σουμάχερ, ενώ το δεύτερο βίντεο περικλείει την επική μονομαχία Σουμάχερ – Χάκινεν στην Αυστρία, το 1998.

Πηγές

el.wikipedia.org

youtube.com

archive.ert.gr

iefimerida.gr

newsit.gr

Παρόμοια άρθρα που μπορεί να σ’ενδιαφέρουν:


SHARE:

Εβδομαδιαία ενημέρωση απο το maxmag στο email σου

Η ενημέρωση σου, για όλα τα θέματα, επί παντός επιστητού, είναι προτεραιότητα για μας στο MAXMAG. Αυτός είναι κ ο λόγος, για τον οποίο κάθε εβδομάδα οι συντάκτες μας θα επιλέγουν τα 15 σημαντικότερα άρθρα, από όλες τις στήλες του περιοδικού και θα φροντίζουμε να τα λαμβάνεις απευθείας στο email σου. Όλες οι σημαντικές ειδήσεις θα σε περιμένουν να τις ανοίξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι μια εγγραφή στο Newsletter μας. Τι περιμένεις λοιπόν;

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG

Advertisement

Λίγα λόγια για τον συντάκτη

Ο Μίλτος Γήτας είναι δημοσιογράφος σε τηλεόραση, ραδιόφωνο κι εφημερίδες. Ζει και εργάζεται στα Γιάννενα. Από παιδί λατρεύει την ποίηση και μέχρι σήμερα έχει εκδώσει 7 ποιητικές συλλογές. Αγαπάει τα βιβλία, τις ταινίες και την καλή μουσική. Σπαταλάει τον χρόνο του συλλέγοντας γραμματόσημα, νομίσματα και χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς! Όνειρο του να ταξιδέψει στα άκρα της γης και να καταφέρει κάποτε, έστω και γέρος, να ζει γράφοντας βιβλία.

Αφήστε το σχόλιο σας

Το MAXMAG είναι ένα περιοδικό που μπήκε δυναμικά στο χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Κοινό όλων: η αγάπη για την αρθρογραφία, την οποία ο καθένας ξεχωριστά τη συνδέει με το αντικείμενο που γνωρίζει καλά και, συνήθως, έχει σπουδάσει.

Follow Newsweek

Κάνοντας εγγραφή στο newsletter μας θα λαμβάνετε όλα τα τελευταία νέα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα του MAXMAG